Zyvoxid

1 tabl. powl. zawiera 600 mg linezolidu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Zyvoxid 10 szt., tabl. powl. 3262,47zł 2017-10-31

Działanie

Antybiotyk z nowej grupy oksazolidynonów. W wyniku wiązania się z rybosomem bakteryjnym wybiórczo hamuje syntezę białka, uniemożliwiając powstanie czynnego kompleksu inicjującego, który odgrywa istotną rolę w procesie translacji. Działa na bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, Staphylococcus aureus, gronkowce koagulazo-ujemne, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, paciorkowce grupy C i G oraz bakterie beztlenowe Gram-dodatnie: Clostridium perfringens, Peptostreptococcus spp. (w tym Peptostreptococcus anaerobius). Drobnoustroje oporne: Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Neisseria spp., Enterobacteriaceae, Pseudomonas spp. In vitro działa na Legionella, Chlamydia pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae, jednak nie ma wystarczających dowodów potwierdzających skuteczność kliniczną. Dzięki innemu mechanizmowi działania, linezolid nie wykazuje oporności krzyżowej z pozostałymi antybiotykami. Szybko i niezależnie od obecności pokarmu wchłania się z przewodu pokarmowego (biodostępność ok. 100%), osiągając Cmax w ciągu 2 h po podaniu. Wiąże się z białkami osocza w 31%. Jest metabolizowany do nieczynnych związków bez udziału cytochromu P-450. Jest wydalany głównie z moczem w postaci niezmienionej (30%) oraz w postaci metabolitów (50%); niewielkie ilości metabolitów są wydalane z kałem. T0,5 we krwi wynosi 5-7 h.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 600 mg 2 razy na dobę przez 10-14 dni. Maksymalny okres leczenia wynosi 28 dni. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania (jednak zachować szczególną ostrożność) u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub z zaburzeniami czynności nerek (u pacjentów dializowanych linezolid należy podawać po dializach). Do chwili obecnej nie ma danych o stosowaniu linezolidu u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD) lub alternatywnym metodom leczenia niewydolności nerek (innym niż hemodializa). Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Sposób podania. Lek można przyjmować niezależnie od posiłku. Lek w postaci tabletek powlekanych można stosować w leczeniu początkowym. U pacjentów, u których leczenie rozpoczęto linezolidem podawanym pozajelitowo można dokonać zamiany na postać doustną (jeśli zamiana taka będzie uzasadniona klinicznie), bez konieczności modyfikacji dawkowania, gdyż dostępność biologiczna linezolidu po podaniu doustnym wynosi ok. 100%.

Wskazania

Szpitalne i pozaszpitalne zapalenie płuc: w których znanym lub podejrzewanym czynnikiem chorobotwórczym są bakterie Gram-dodatnie. Przed podjęciem decyzji o leczeniu linezolidem, należy wziąć pod uwagę wyniki badań mikrobiologicznych oraz dane o liczbie przypadków występowania oporności na inne antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń powodowanych przez bakterie Gram-dodatnie. Linezolid nie jest skuteczny w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-ujemne. Jeśli stwierdzi się lub podejrzewa, że zakażenie jest wywołane przez bakterie Gram-ujemne, należy jednocześnie wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwko tym bakteriom. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: tylko wtedy, gdy wyniki badań mikrobiologicznych wykazały, że zakażenie zostało wywołane przez wrażliwe bakterie Gram-dodatnie. Linezolid nie jest skuteczny w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-ujemne. Linezolid można stosować u pacjentów z powikłanymi zakażeniami skóry i tkanek miękkich ze stwierdzonym lub podejrzewanym jednoczesnym zakażeniem bakteriami Gram-ujemnymi, wyłącznie wtedy, gdy nie są dostępne inne metody leczenia. W takim przypadku należy koniecznie rozpocząć jednoczesne leczenie przeciwko bakteriom Gram-ujemnym. Leczenie linezolidem należy rozpoczynać wyłącznie w warunkach szpitalnych i po konsultacji z lekarzem specjalistą w dziedzinie mikrobiologii. Należy uwzględniać oficjalne zalecenia dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na linezolid lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie stosować u pacjentów leczonych IMAO A lub IMAO B (takimi jak: fenelzyna, izokarboksazyd, selegilina, moklobemid) oraz w ciągu 14 dni po ich odstawieniu (linezolid jest odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem monoaminooksydazy). Przy braku możliwości ścisłej obserwacji oraz kontroli ciśnienia krwi nie stosować u pacjentów z: nieleczonym nadciśnieniem, guzem chromochłonnym nadnerczy, rakowiakiem, nadczynnością tarczycy, depresją dwubiegunową, zaburzeniami schizoaktywnymi, ostrymi stanami dezorientacji oraz u pacjentów leczonych inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi, agonistami receptora 5-HT1 (tryptany), sympatykomimetykami (łącznie z lekami rozszerzającymi oskrzela, pseudoefedryną, fenylopropanolaminą), aminami presyjnymi (m.in. adrenalina, noradrenalina), lekami działającymi na receptor dopaminergiczny (m.in. dopamina, dobutamina), petydyną, buspironem. Nie stosować podczas karmienia piersią.

Środki ostrożności

Podczas terapii należy cotygodniowo kontrolować obraz krwi obwodowej (z oznaczeniem stężenia hemoglobiny, liczby płytek krwi i liczby leukocytów z rozmazem). U pacjentów z występującą uprzednio niedokrwistością, granulocytopenią lub trombocytopenią, u pacjentów, którzy przyjmują leki mogące zmniejszać stężenie hemoglobiny, liczbę krwinek lub wpływać na liczbę lub czynność płytek krwi, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz u pacjentów, którzy przyjmują linezolid dłużej niż 10-14 dni, preparat można stosować tylko wtedy, jeśli możliwa jest ścisła kontrola stężenia hemoglobiny, morfologii krwi i liczby płytek. Jeśli podczas leczenia linezolidem wystąpi znaczne zahamowanie czynności szpiku, należy odstawić lek. Jeżeli podawanie leku jest absolutnie konieczne, należy wówczas szczególnie wnikliwie obserwować stan pacjenta oraz często kontrolować morfologię krwi. U pacjentów, u których podczas przyjmowania linezolidu rozwiną się objawy przedmiotowe i podmiotowe kwasicy metabolicznej, w tym nawracające nudności lub wymioty, bóle brzucha, małe stężenie wodorowęglanów lub hiperwentylacja, konieczna jest natychmiastowej interwencja medyczna. Jeśli wystąpi kwasica mleczanowa, przed kontynuacją leczenia linezolidem należy ocenić stosunek korzyści do ryzyka. Doświadczenie dotyczące stosowania linezolidu u pacjentów ze stopą cukrzycową, odleżynami, zmianami spowodowanymi niedokrwieniem, ciężkimi oparzeniami lub zgorzelą jest ograniczone. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub ciężką niewydolnością nerek (w tym poddawanych dializie) linezolid należy stosować ze specjalną ostrożnością i jedynie w przypadkach, gdy przewidywana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko. Ostrożnie stosować u pacjentów z drgawkami w wywiadzie. Należy poinformować pacjentów, aby zgłaszali objawy pogorszenia widzenia, takie jak zmiana ostrości widzenia, zmiana widzenia barwnego, niewyraźne widzenie lub ubytki w polu widzenia. W takich przypadkach zaleca się bezzwłoczne skierowanie pacjenta na badanie okulistyczne. W przypadku wystąpienia neuropatii obwodowej lub neuropatii nerwu wzrokowego, możliwość kontynuacji leczenia linezolidem należy uzależnić od potencjalnego ryzyka. Zwiększone ryzyko neuropatii może występować podczas podawania linezolidu pacjentom stosującym obecnie lub niedawno leki przeciwgruźlicze. U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka związana ze stosowaniem antybiotyku, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego - w przypadku rozpoznania tej choroby należy przerwać leczenie linezolidem i wdrożyć odpowiednie postępowanie. W trakcie leczenia należy obserwować pacjenta pod kątem nadkażenia niewrażliwymi drobnoustrojami - w przypadku nadkażenia, należy zastosować odpowiednie leczenie. Podczas leczenia nie należy spożywać bardzo dużych ilości pokarmów i napojów bogatych w tyraminę. Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania linezolidu przez okres dłuższy niż 28 dni. Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, nie zaleca się podawania linezolidu w tej grupie wiekowej.

Niepożądane działanie

Często: kandydoza, kandydoza jamy ustnej, kandydoza pochwy, zakażenia grzybicze, niedokrwistość, bezsenność, ból głowy, zaburzenia smaku (metaliczny posmak), zawroty głowy, nadciśnienie tętnicze, biegunka, nudności, wymioty, umiejscowiony lub uogólniony ból brzucha, zaparcie, niestrawność, nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby, zwiększenie aktywności AspAT, AlAT, ALP, świąd, wysypka, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego, gorączka, ból umiejscowiony, zwiększenie aktywności LDH, kinazy kreatynowej, lipazy, amylazy, stężenia glukozy po posiłku, zmniejszenie stężenia białka całkowitego, albumin, sodu lub wapnia, zwiększenie lub zmniejszenie stężenia potasu lub wodorowęglanów, zwiększenie liczby neutrofili lub eozynofili, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, wartości hematokrytu lub liczby krwinek czerwonych, zwiększenie lub zmniejszenie liczby płytek lub liczby krwinek białych. Niezbyt często: zapalenie pochwy, leukopenia, neutropenia, trombocytopeni, eozynofilia, zmniejszone stężenie sodu we krwi, drgawki, niedoczulica, parestezje, niewyraźne widzenie, szumy uszne, zaburzenia rytmu serca (tachykardia), przemijające napady niedokrwienne, zapalenie żył, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie trzustki, zapalenie błony śluzowej żołądka, rozdęcia brzucha, suchość w ustach, zapalenie języka, luźne stolce, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, przebarwienia i zmiany w obrębie języka, zwiększenie stężenia bilirubiny całkowitej, pokrzywka, zapalenie skóry, obfite pocenie się, niewydolność nerek, zwiększenie stężenia kreatyniny, wielomocz, zaburzenia dotyczące pochwy i sromu, dreszcze, uczucie zmęczenia, ból w miejscu wstrzyknięcia, zwiększone pragnienie, zwiększenie stężenia sodu lub wapnia, zmniejszenie stężenia glukozy po posiłku, zwiększenie lub zmniejszenie stężenia chlorków, zwiększenie liczby retikulocytów, zmniejszenie liczby neutrofili. Rzadko: związane ze stosowaniem antybiotyków zapalenie okrężnicy (w tym rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy), pancytopenia, zmiany ubytków pola widzenia, powierzchniowa zmiana zabarwienia zębów. Częstość nieznana: kwasica mleczanowa, zespół serotoninowy, neuropatia obwodowa, neuropatia nerwu wzrokowego, zapalenie nerwu wzrokowego, utrata widzenia, zmiana ostrości widzenia, zmiana widzenia barw, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, obrzęk naczynioruchowy, łysienie.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży chyba, że korzyści przewyższają teoretyczne ryzyko. Linezolid i jego metabolity mogą przenikać do mleka matki - należy przerwać karmienie piersią przed rozpoczęciem i podczas leczenia linezolidem.

Uwagi

Podczas leczenia linezolidem mogą wystąpić zawroty głowy oraz objawy zaburzenia widzenia, nie należy wówczas prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Interakcje

Ze względu na fakt, że linezolid jest odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO, nie należy go stosować z innymi IMAO A lub IMAO B (m.in.: fenelzyna, izokarboksazyd, selegilina, moklobemid) oraz w ciągu 14 dni po ich odstawieniu. Nie stosować z innymi lekami, które mogą potencjalnie hamować MAO, chyba że możliwa jest ścisła obserwacja pacjenta. Nie stosować z innymi lekami działaniu serotoninergicznym (m.in. SSRI, TLPD, tryptany), z wyjątkiem sytuacji, gdy taka terapia skojarzona jest konieczna; należy wówczas dokładnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy zespołu serotoninowego; jeśli wystąpią objawy zespołu serotoninowego, należy rozważyć przerwanie leczenia jednym lub obydwoma lekami; po przerwaniu podawania leków serotoninergicznych mogą wystąpić objawy odstawienia. Po wprowadzeniu leku na rynek zanotowano jeden przypadek wystąpienia objawów podobnych do zespołu serotoninowego po jednoczesnym podaniu linezolidu i dekstrometorfanu. Z sympatykomimetykami (łącznie z lekami rozszerzającymi oskrzela, pseudoefedryną, fenylopropanolaminą), aminami presyjnymi (m.in. adrenalina, noradrenalina), lekami działającymi na receptor dopaminergiczny (m.in. dopamina, dobutamina), petydyną, buspironem linezolid można stosować tylko wtedy, jeśli jest możliwa ścisła obserwacja pacjenta i kontrola ciśnienia krwi. Zaleca się stopniowe dostosowywanie dawki leków działających wazopresyjnie (w tym leków działających na receptory dopaminergiczne). Podczas leczenia linezolidem należy ograniczyć spożywanie znacznych ilości pokarmów i napojów o dużej zawartości tyraminy (np. dojrzałych serów, wyciągów z drożdży, niedestylowanych napojów alkoholowych i produktów uzyskiwanych z fermentacji nasion soi). Linezolid nie jest metabolizowany przez układ enzymatyczny cytochromu P-450, nie jest też inhibitorem ani induktorem CYP450 - ryzyko wystąpienie interakcji za pośrednictwem CYP450 jest niewielkie. Ryfampicyna zmniejsza Cmax oraz AUC linezolidu średnio o odpowiednio 21% i 32%; mechanizm tej interakcji oraz jej znaczenie kliniczne są nieznane. Jeśli w czasie leczenia linezolidem po osiągnięciu stężenia stacjonarnego dołączy się warfarynę, następuje 10% zmniejszenie średnich maksymalnych wartości INR oraz 5% zmniejszenie pola pod krzywą AUC dla INR.

Preparat zawiera substancję Linezolid.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu zawiera 2 mg linezolidu. 1 ml roztworu zawiera 0,38 mg sodu (0,114 g/300 ml roztworu) i 48 mg glukozy (14,4 g/300 ml roztworu).

1 ml roztworu zawiera 2 mg linezolidu. Preparat zawiera glukozę i sód.

1 tabl. powl. zawiera 600 mg linezolidu. Tabletki zawierają lecytynę sojową.

1 ml zawiera 2 mg linezolidu. Preparat zawiera 1,67 mmol (czyli 115 mg) sodu/dawkę.

1 tabl. powl. zawiera 600 mg linezolidu.

1 ml roztworu zawiera 2 mg linezolidu. 1 ml roztworu zawiera 0,61 mg sodu (0,182 g w dawce) i 45,67 mg glukozy (13,702 g w dawce).

1 tabl. powl. zawiera 600 mg linezolidu.

1 ml roztworu zawiera 2 mg linezolidu. 1 ml roztworu zawiera 0,38 mg sodu (0,114 g/300 ml roztworu) i 48 mg glukozy (14,4 g/300 ml roztworu).

1 tabl. powl. zawiera 600 mg linezolidu.

1 ml roztworu zawiera 2 mg linezolidu. Ponadto 1 ml roztworu zawiera 45,7 mg glukozy (tj. 13,7 g w 300 ml roztworu) oraz 0,38 mg sodu (tj. 114 mg w 300 ml roztworu).

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.