Zutectra

1 ampułko-strzykawka (1 ml) zawiera 500 j.m. immunoglobulin ludzkich przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu B. Białko ludzkie 150 mg/ml, którego co najmniej 96% stanowią IgG, z zawartością przeciwciał przeciwko antygenowi powierzchniowemu wirusa zapalenia wątroby typu B (HBs) wynoszącą 500 j.m./ml. Rozkład podklas IgG: 59% IgG1, 35% IgG2, 3% IgG3, 3% IgG4. Maksymalna zawartość IgA wynosi 6000 µg/ml.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Zutectra 5 amp.-strzyk., roztw. do wstrz. 2017-10-31

Działanie

Preparat zawiera głównie immunoglobulinę G (IgG), ze swoiście wysoką zawartością przeciwciał przeciw antygenowi powierzchniowemu wirusa zapalenia wątroby typu B. Lek jest powoli wchłaniany do krążenia pacjenta i osiąga maksymalne stężenie z opóźnieniem wynoszącym 2-7 dni. T0,5 wynosi około 3-4 tyg.; może się on znacznie różnić u poszczególnych pacjentów zależnie od stanu klinicznego. IgG i kompleksy IgG ulegają rozpadowi w układzie siateczkowo-śródbłonkowym.

Dawkowanie

Podskórnie. Dorośli z negatywnym mianem DNA HBV po upływie ≥6 miesięcy od przeszczepienia wątroby: mc 100 j.m./l u pacjentów z ujemnym wynikiem oznaczenia HBsAg i negatywnym mianem DNA HBV. Wstrzykiwanie leku przez pacjenta lub opiekuna w warunkach leczenia domowego wymaga przeszkolenia przez lekarza a także dostarczenia pacjentowi instrukcji dot. technik wstrzykiwania, prowadzenia dziennika leczenia i działań, które należy podjąć w razie wystąpienia ciężkich działań niepożądanych. Wymagany jest dostateczny okres obserwacji ze stabilnymi minimalnymi poziomami przeciwciał anty–HBs w surowicy >100 j.m./l oraz ustalony schemat dawkowania. Dodatkowo pacjent lub opiekun musi przestrzegać techniki wstrzykiwania oraz schematu dawkowania w celu zapewnienia minimalnych poziomów przeciwciał anty–HBs w surowicy >100 j.m./l po przedłużonych okresach między kontrolami poziomów.

Wskazania

Zapobieganie ponownemu zakażeniu wirusem zapalenia wątroby typu B u pacjentów dorosłych z negatywnym mianem DNA HBV po upływie ≥6 mies. od przeszczepienia wątroby z powodu niewydolności wątroby wywołanej WZW typu B. W razie potrzeby należy rozważyć równoczesne stosowanie odpowiednich leków wirusostatycznych w ramach standardowej profilaktyki ponownego zakażenia HBV.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Nadwrażliwość na immunoglobuliny ludzkie. Nie podawać donaczyniowo.

Środki ostrożności

Należy upewnić się, że preparat nie jest podawany do naczynia krwionośnego ze względu na ryzyko wystąpienia wstrząsu. Jeśli pacjent jest nosicielem HBsAg, podawanie tego preparatu nie przyniesie korzyści. Brak danych dotyczących skuteczności w profilaktyce poekspozycyjnej. U pacjentów należy regularnie kontrolować poziom przeciwciał anty-HBs w surowicy. Preparat zawiera niewielką ilość IgA. U osób z niedoborem IgA mogą powstawać przeciwciała przeciwko IgA i mogą u nich wystąpić reakcje anafilaktyczne po podaniu składników krwi zawierających IgA. Należy w związku z tym rozważyć korzyści leczenia preparatem, uwzględniając potencjalne ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości. Pacjentów należy obserwować pod kątem objawów działań niepożądanych podczas wykonywania wstrzyknięcia oraz przez co najmniej 20 min po podaniu leku. Podejrzenie reakcji alergicznych lub typu anafilaktycznego wymaga natychmiastowego przerwania wstrzyknięcia leku. Standardowe środki ostrożności zapobiegające zakażeniom wynikającym ze stosowania preparatów przygotowanych z ludzkiej krwi lub osocza obejmują selekcję dawców, badania przesiewowe poszczególnych donacji i całych pul osocza w kierunku swoistych markerów zakażenia oraz wprowadzenie skutecznych etapów procesu wytwarzania w celu inaktywacji/usunięcia wirusów. Mimo to, w przypadku podawania preparatów przygotowanych z ludzkiej krwi lub osocza nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia czynników zakaźnych. Dotyczy to również nieznanych lub pojawiających się od niedawna wirusów i innych patogenów. Podejmowane środki zapobiegające zakażeniom uważane są za skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak: HIV, HBV i HCV oraz bezotoczkowego wirusa zapalenia wątroby typu A; mogą mieć ograniczoną skuteczność wobec wirusów bezotoczkowych, takich jak parwowirus B19. Nie stosować u dzieci.

Niepożądane działanie

Często: ból, pokrzywka, krwiak, rumień w miejscu podania. Niezbyt często: ból głowy, ból w nadbrzuszu. Ponadto mogą wystąpić: znużenie, zmęczenie, nadciśnienie, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, skurcze mięśni, ból części ustnej gardła. Działania niepożądane obserwowane po podaniu innych preparatów ludzkich immunoglobulin: dreszcze, ból głowy, gorączka, wymioty, reakcje alergiczne, nudności, ból stawów, niskie ciśnienie tętnicze krwi i umiarkowany ból krzyża. W rzadkich przypadkach normalne ludzkie immunoglobuliny mogą powodować nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi oraz, w odosobnionych przypadkach, wstrząs anafilaktyczny, nawet jeżeli po poprzednim podaniu produktu pacjent nie wykazywał nadwrażliwości. Reakcje w miejscach wstrzyknięcia: obrzęk, bolesność, zaczerwienienie, stwardnienie, miejscowe uczucie ciepła, świąd, siniaki i wysypka.

Ciąża i laktacja

W ciąży i okresie karmienia piersią podawać tylko z zachowaniem ostrożności. Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania immunoglobulin wskazują, iż nie należy się spodziewać występowania działań szkodliwych dla przebiegu ciąży lub dla płodu czy noworodka.

Uwagi

Przemijające zwiększenie zawartości różnorodnych, biernie przeniesionych przeciwciał w krwi pacjenta po wstrzyknięciu immunoglobuliny może prowadzić do fałszywie dodatnich wyników testów serologicznych. Bierne przeniesienie przeciwciał przeciwko antygenom erytrocytów, np. antygenom A, B, D, może zakłócić wyniki niektórych testów serologicznych w kierunku przeciwciał reagujących z krwinkami czerwonymi, na przykład testu antyglobulinowego (test Coombsa).

Interakcje

Po podaniu immunoglobuliny należy zachować odstęp co najmniej 3 mies. przed zastosowaniem szczepionki z żywymi atenuowanymi wirusami (takiej jak: szczepionka przeciwko różyczce, śwince, odrze i ospie wietrznej). Immunoglobulinę należy podawać 3-4 tyg. po zaszczepieniu szczepionką zawierającą żywe atenuowane wirusy; jeśli podanie immunoglobuliny jest niezbędne w ciągu 3-4 tyg. po szczepieniu szczepionką z żywymi atenuowanymi wirusami, należy wykonać powtórne szczepienie po 3 mies. po podaniu immunoglobuliny.

Preparat zawiera substancję Immunoglobulin human.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu zawiera 50 mg białka osocza ludzkiego, w tym ≥95% immunoglobuliny: 38 mg IgG (w tym ok. 63% IgG1, ok. 26% IgG2, ok. 4% IgG3, ok. 7% IgG4), 6 mg IgM i 6 mg IgA.

1 ampułko-strzykawka (1 ml) zawiera 500 j.m. immunoglobulin ludzkich przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu B. Białko ludzkie 150 mg/ml, którego co najmniej 96% stanowią IgG, z zawartością przeciwciał przeciwko antygenowi powierzchniowemu wirusa zapalenia wątroby typu B (HBs) wynoszącą 500 j.m./ml. Rozkład podklas IgG: 59% IgG1, 35% IgG2, 3% IgG3, 3% IgG4. Maksymalna zawartość IgA wynosi 6000 µg/ml.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 saszetka zawiera 3 g fosfomycyny, co odpowiada 5,631 mg fosfomycyny z trometamolem. Preparat zawiera sacharozę, żółcień pomarańczową i dekstrozę jednowodną.

1 dawka (0,5 ml) szczepionki zawiera nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanych na uwodnionym wodorotlenku glinu.

1 tabl. powl. zawiera 300 mg lub 600 mg klindamycyny (w postaci chlorowodorku).

1 tabl. powl. zawiera 500 mg w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (w proporcji 4:1) lub 1 tabl. powl. zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (w proporcji 7:1). Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (w proporcji 7:1); zawiesina zawiera aspartam.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 ml zawiesiny zawiera 10 mg furazydyny (poprzednio stosowana nazwa: furagina). Preparat zawiera sacharozę, etanol, parahydroksybenzoesan metylu (E218) i propylu (E216).

Szczepionka dla dzieci: 1 fiolka 0,5 ml (1 dawka) zawiera 10 µg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B. Szczepionka dla dorosłych: 1 fiolka 1 ml (1 dawka) zawiera 20 µg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B.

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Leki przeciwwirusowe na grypę. Jakie leki stosuje się w leczeniu grypy? Leki przeciwwirusowe na grypę. Jakie leki stosuje się w ...

Leki przeciwwirusowe na grypę wykazują większą skuteczność w leczeniu niż leki na grypę dostępne bez recepty. Preparaty stosowane w leczeniu antywirusowym zmniejszają ...

więcej

GRYPA - leczenie. Najlepsze sposoby leczenia grypy GRYPA - leczenie. Najlepsze sposoby leczenia grypy

Leczenie grypy może być tylko objawowe i trzeba je zacząć, gdy tylko zauważymy jej objawy. W ciągu pierwszych 24 godzin możesz wspomóc ...

więcej

Jak jeść czosnek, by wyleczyć grypę i przeziębienie? Jak jeść czosnek, by wyleczyć grypę i przeziębienie?

Jak jeść czosnek, by wyleczyć grypę i przeziębienie? Najlepiej codziennie. Regularne spożywanie czosnku wzmacnia system odpornościowy, a tym samym przyśpiesza proces usuwania ...

więcej

Objawy anginy - najczęstsze objawy anginy i sposoby jej leczenia Objawy anginy - najczęstsze objawy anginy i sposoby jej ...

Choć angina kojarzona jest głównie z latem, łatwo złapać ją także na wiosnę, kiedy po zimie w powietrzu krąży więcej bakterii i ...

więcej

Co powinna zawierać apteczka dla przeziębionych i chorych na grypę? Co powinna zawierać apteczka dla przeziębionych i chorych na ...

Zima to czas, kiedy jesteśmy dużo bardziej narażeni na rozwój przeziębienia i grypy oraz towarzyszących im objawów: kaszlu, kataru, bólu głowy i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.