Zometa

1 fiolka zawiera 4 mg bezwodnego kwasu zoledronowego, co odpowiada 4,264 mg jednowodnego kwasu zoledronowego.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Zometa 1 fiolka + 1 amp. rozp., proszek i rozp. do sporz. roztw. do inf. 1951,07zł 2017-10-31

Działanie

Silny inhibitor osteoklastycznej resorpcji tkanki kostnej. Hamuje resorpcję kości nie wpływając negatywnie na tworzenie, mineralizację oraz właściwości mechaniczne kości. W badaniach przedklinicznych wykazano: in vivo: hamowanie resorpcji kości przez osteoklasty, co zmienia mikrośrodowisko szpiku kostnego powodując zmniejszenie podatności szpiku na wzrost komórek nowotworowych, działanie antyangiogenne i działanie przeciwbólowe; in vitro: hamowanie proliferacji osteoblastów, bezpośrednie działanie cytostatyczne i proapoptotyczne dotyczące komórek nowotworowych, synergizm działania cytostatycznego z innymi lekami przeciwnowotworowymi, działanie przeciwadhezyjne i przeciwinwazyjne. Kwas zoledronowy wiąże się z białkami osocza w około 56%. Eliminacja leku z organizmu odbywa się trójfazowo: w formie szybkiego dwufazowego usuwania leku z krążenia ogólnego z okresami półtrwania wynoszącymi odpowiednio 0,24 h i 1,87 h, po którym następuje długa faza eliminacji z okresem półtrwania wynoszącym 146 h. Kwas zoledronowy nie jest metabolizowany, jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej.

Dawkowanie

Dożylnie, w infuzji. Dorośli i pacjenci w podeszłym wieku - Zapobieganie powikłaniom kostnym u pacjentów z zaawansowanymi nowotworami z przerzutami do kości: 4 mg kwasu zoledronowego (rozpuszczonego i rozcieńczonego) w infuzji, co 3-4 tyg. Pacjenci powinni równolegle otrzymywać doustną suplementację preparatami wapnia (500 mg/dobę) oraz wit. D (400 j.m./dobę). Leczenie hiperkalcemii w przebiegu choroby nowotworowej (stężenie wapnia w surowicy z uwzględnieniem wapnia związanego z albuminami ≥12,0 mg/dl lub ≥3,0 mmol/l): 4 mg w pojedynczej infuzji dożylnej. U pacjentów leczonych z powodu hiperkalcemii w przebiegu choroby nowotworowej, u których występuje łagodne lub umiarkowane upośledzenie czynności nerek (stężenie kreatyniny w osoczu 60 ml/min dawka wynosi 4 mg; 50-60 ml/min - 3,5 mg; 40-49 ml/min - 3,3 mg; 30-39 ml/min - 3 mg. Nie zaleca się stosowania u osób z klirensem kreatyniny Lek należy rozpuścić w rozpuszczalniku, a następnie rozcieńczyć w celu przygotowania roztworu do infuzji w 100 ml 0,9% roztworu chlorku sodowego lub 5% roztworu glukozy. Lek należy podawać w infuzji dożylnej trwającej co najmniej 15 minut jako osobny roztwór, przez oddzielną linię infuzyjną. Należy utrzymać odpowiedni stan nawodnienia pacjenta przed i po podaniu leku.

Wskazania

Zapobieganie powikłaniom kostnym (złamania patologiczne, złamania kompresyjne kręgów, napromienianie, operacje kości lub hiperkalcemia wywołana chorobą nowotworową) u dorosłych pacjentów z zaawansowanym procesem nowotworowym z zajęciem kości. Leczenie hiperkalcemii wywołanej chorobą nowotworową (tumor-induced hypercalcaemia – TIH) u dorosłych pacjentów.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na kwas zoledronowy, inne bisfosfoniany lub na pozostałe składniki preparatu. Okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Brak danych odnośnie bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci. Z uwagi na ograniczone dane kliniczne w grupie pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, nie można podać specjalnych zaleceń dla tej grupy. Brak szczegółowych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (stężenie kreatyniny w surowicy ≥400 µmol/l lub ≥4,5 mg/dl dla pacjentów z TIH i ≥265 µmol/l lub ≥3,0 mg/dl dla pacjentów z nowotworami i przerzutami do kości) oraz ograniczone dane farmakokinetyczne dotyczące pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, u których klirens kreatyniny <30 ml/min. Nie zaleca się stosowania preparatu u chorych z ciężkim zaburzeniem czynności nerek. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, leczonych z powodu hiperkalcemii w przebiegu choroby nowotworowej stosowanie preparatu można rozważyć wyłącznie po dokonaniu oceny stosunku korzyści do ryzyka. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek zaleca się podanie niższych dawek leku. W przypadku pogorszenia czynności nerek w trakcie terapii, lek należy odstawić. Terapię można wznowić jedynie wówczas, gdy stężenie kreatyniny w surowicy powróci do wartości wyjściowych z 10% odchyleniem. Donoszono o przypadkach martwicy kości szczęki u pacjentów z rozpoznaniem raka otrzymujących bisfosfoniany. Wystąpienie tego działania niepożądanego jest na ogół związane zabiegiem z zakresu chirurgii szczękowej, np. z ekstrakcją zęba. U wielu pacjentów stwierdzono oznaki miejscowego zakażenia (z zapaleniem szpiku włącznie). U pacjentów ze współistniejącymi czynnikami ryzyka (np. z rozpoznaniem choroby nowotworowej, leczonych chemioterapią, kortykosteroidami lub u osób niezachowujących higieny jamy ustnej) przed rozpoczęciem leczenia bisfosfonianami należy wykonać badanie stomatologiczne wraz z zastosowaniem odpowiedniej profilaktyki stomatologicznej. W trakcie leczenia pacjenci z tej grupy powinni unikać inwazyjnych zabiegów stomatologicznych. Należy unikać przewodnienia u pacjentów z ryzykiem wystąpienia niewydolności krążenia. U pacjentów leczonych bisfosfonianami może wystąpić ciężki i sporadycznie powodujący niesprawność ból kości, stawów i /lub mięśni. U większości z nich objawy ustępują po zakończeniu leczenia.

Niepożądane działanie

Bardzo często: hipofosfatemia. Często: niedokrwistość, ból głowy, zapalenie spojówek, nudności, wymioty, brak łaknienia, bóle kości, mięśni, stawów, uogólniony ból, zaburzenia czynności nerek, gorączka, objawy grypopodobne (zmęczenie, dreszcze, złe samopoczucie, zaczerwienienie), zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi, hipokalcemia. Niezbyt często: trombocytopenia, leukopenia, zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku, zmniejszenie lub nasilenie czucia, drżenie, niepokój, zaburzenia snu, niewyraźne widzenie, biegunka, zaparcie, ból brzucha, niestrawność, zapalenie jamy ustnej, suchość w jamie ustnej, duszność, kaszel, świąd, wysypka (także rumieniowata i grudkowata), wzmożona potliwość, kurcze mięśni, nadciśnienie lub niedociśnienie, ostra niewydolność nerek, krwiomocz, białkomocz, reakcje nadwrażliwości, osłabienie, obrzęki obwodowe, reakcje w miejscu podania (ból, podrażnienie, obrzmienie, stwardnienie), ból w klatce piersiowej, zwiększenie masy ciała, hipomagnezemia, hipokaliemia. Rzadko: pancytopenia, splątanie, bradykardia, obrzęk naczyniowo-nerwowy, hiperkaliemia, hipernatremia. Bardzo rzadko: zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie nadtwardówki. Ponadto, po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki martwicy kości (głównie szczęki i żuchwy) oraz bardzo rzadko: niedociśnienie prowadzące do omdlenia lub zapaści krążeniowej, migotanie przedsionków, senność, zwężenie oskrzeli, reakcja (wstrząs) anafilaktyczna, pokrzywka, zapalenie twardówki oraz zapalenie oczodołu.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w okresie ciąży i karmienia piersią.

Uwagi

W trakcie leczenia należy kontrolować czynność nerek (szczególnie u pacjentów z nieleczoną hiperkalcemią), a przed podaniem każdej kolejnej dawki oznaczyć stężenie kreatyniny we krwi. Należy monitorować badane standardowo w hiperkalcemii parametry metaboliczne: stężenie wapnia, magnezu i fosforanów we krwi. Przed podaniem preparatu należy sprawdzić stan nawodnienia pacjenta.

Interakcje

Zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku podawania leku z antybiotykami z grupy aminoglikozydów, ponieważ łącznie mogą one wywoływać efekt addycyjny, w wyniku czego mniejsze stężenie wapnia w surowicy krwi utrzymuje się przez dłuższy okres niż wymagany. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania leku z innymi potencjalnie nefrotoksycznymi lekami. Istnieje możliwość powstawania hipomagnezemii w trakcie terapii kwasem zoledronowym. U chorych na szpiczaka mnogiego, lek podawany razem z talidomidem nasila nefrotoksyczność.

Preparat zawiera substancję Zoledronic acid.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka zawiera 4 mg bezwodnego kwasu zoledronowego.

1 fiolka koncentratu (5 ml) zawiera 4 mg kwasu zoledronowego, co odpowiada 4,264 mg kwasu zoledronowego jednowodnego; 1 fiolka zawiera 0,0816 mmol dwuwodnego cytrynianu sodu. 1 fiolka roztworu do infuzji (100 ml) zawiera 4 mg kwasu zoledronowego, co odpowiada 4,26 mg kwasu zoledronowego jednowodnego.

1 fiolka (5 ml) koncentratu zawiera 4 mg kwasu zoledronowego (w postaci jednowodzianu).

1 fiolka (5 ml) zawiera 4 mg kwasu zoledronowego.

1 fiolka zawiera 4 mg bezwodnego kwasu zoledronowego, co odpowiada 4,264 mg jednowodnego kwasu zoledronowego.

1 fiolka (5 ml) koncentratu zawiera 4 mg kwasu zoledronowego (w postaci jednowodzianu).

1 fiolka (5 ml) koncentratu zawiera 4 mg kwasu zoledronowego (w postaci jednowodzianu).

1 fiolka zawiera 4 mg kwasu zoledronowego. Lek zawiera sód: fiolka 5 ml zawiera 0,24 mmol (5,6 mg) sodu; fiolka 100 ml zawiera 6,418 mg sodu.

1 fiolka (5 ml) koncentratu zawiera 4 mg kwasu zoledronowego (w postaci jednowodzianu).

1 butelka (100 ml) zawiera 5 mg kwasu zoledronowego (jednowodnego).

Najczęściej wyszukiwane

1 g żelu zawiera 25 mg ketoprofenu.

1 ampułka (3 ml) zawiera 75 mg diklofenaku sodowego. Preparat zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy, sód (poniżej 23 mg jonów sodu w 1 amp.).

1 tabl. powl. zawiera 30, 60 lub 90 etorykoksybu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 25 mg lub 50 mg diklofenaku sodowego; tabletki zawierają laktozę.

1 fiolka zawiera 100 j. toksyny botulinowej typu A.

1 tabl. powl. lub 1 saszetka granulatu zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli deksketoprofenu z trometamolem; granulat zawiera sacharozę.

1 plaster leczniczy zawiera 140 mg diklofenaku sodowego.

1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 100 mg soli sodowej diklofenaku. Preparat zawiera laktozę.

1 g kremu zawiera 50 mg ibuprofenu.

1 fiolka zawiera 125 jednostek toksyny botulinowej typu A. 0,05 ml rekonstytuowanego roztworu zawiera 10 jednostek Speywood (1 jednostka Speywood jest określona jako mediana dawki śmiertelnej podanej dootrzewnowo myszy - LD50).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie

Złamanie kości udowej to głównie problem osób starszych. Na złamanie kości udowej najczęściej narażone są kobiety po 60. roku życia. U nich ...

więcej

SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie

Skolioza - potocznie mylnie określana jako boczne skrzywienie kręgosłupa - to najczęściej występująca wada postawy u dzieci. Do jej powstania przyczyniają się ...

więcej

Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie

Guzki Schmorla to zmiany pojawiające się w obrębie kręgosłupa. Guzki Schmorla spotykane są u stosunkowo wielu ludzi (najczęściej u dorosłych), a mimo ...

więcej

KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia

Kifoza pogłębiona (inaczej plecy okrągłe) to choroba kręgosłupa, której cechą charakterystyczną jest nadmierne wygięcie kręgosłupa ku tyłowi w odcinku piersiowym i krzyżowym. ...

więcej

PROTEZA kończyny dolnej i górnej PROTEZA kończyny dolnej i górnej

Powrót do zdrowia po amputacji i pogodzenie się z nową rzeczywistością wymaga cierpliwości i czasu. Dopiero później można zacząć myśleć o protezie, ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.