Zoloft®

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny w postaci chlorowodorku.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Zoloft® 28 szt., tabl. powl. 34,58zł 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwdepresyjny - silny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny w komórkach nerwowych. W niewielkim stopniu wpływa na wychwyt zwrotny noradrenaliny i dopaminy. W dawkach leczniczych blokuje wychwyt serotoniny w płytkach krwi. W badaniach na zwierzętach wykazano, że lek nie wywiera działania pobudzającego, uspokajającego, cholinolitycznego ani kardiotoksycznego. Sertralina nie wywołuje sedacji, nie wpływa na sprawność psychomotoryczną oraz nie wywiera wpływu na przekaźnictwo katecholaminergiczne. Nie wykazuje powinowactwa do receptorów muskarynowych, serotoninowych, dopaminergicznych, adrenergicznych, histaminergicznych, GABA lub beznodiazepinowych. Po podaniu doustnym w dawkach 50-200 mg przez 14 dni, maksymalne stężenie we krwi osiągane było po 4,5-8,5 h. Około 98% leku wiąże się z białkami osocza. Średni okres półtrwania wynosi 22-36 h. Sertralina jest intensywnie metabolizowana w wątrobie. Główny metabolit - N-demetylosertralina jest ok. 20 razy mniej aktywny (in vitro) niż substancja macierzysta. T0,5 metabolitu wynosi 62-104 h. Metabolity sertraliny i N-demetylosertraliny wydalane są w równych częściach z moczem i z kałem.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Duża depresja i zapobieganie jej nawrotom: dawka początkowa jak i zwykła dawka terapeutyczna wynosi 50 mg na dobę. Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne: dawka początkowa wynosi 50 mg, zakres dawek terapeutycznych to 50-200 mg. Lęk napadowy, zespół stresu pourazowego i zespół lęku społecznego: dawka początkowa wynosi 25 mg, po 1 tyg. leczenia dawkę należy zwiększyć do 50 mg na dobę. We wszystkich powyższych wskazaniach niektórzy pacjenci mogą wymagać dawek większych niż 50 mg na dobę. Wówczas dawkę należy zwiększać jednorazowo o 50 mg, przez okres kilku tyg. do maksymalnej dawki dobowej - 200 mg. Po uzyskaniu optymalnej odpowiedzi terapeutycznej dawkę należy zmniejszać  do najmniejszej dawki skutecznej. Efekty leczenia mogą wystąpić w ciągu pierwszych 7 dni terapii, choć zwykle potrzebny jest okres 2-4 tyg. (lub nawet dłuższy w zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych). W leczeniu zespołu stresu pourazowego może być konieczny dłuższy okres terapii - nawet ponad 12 tyg. Chorzy na depresję powinni być leczeni co najmniej 6 miesięcy. W przypadku lęku napadowego i zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych należy regularnie oceniać konieczność kontynuowania leczenia, ponieważ zdolność zapobiegania ich nawrotom nie została udowodniona. Dzieci i młodzież od 6 do17 lat. Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Pacjenci w wieku 13-17 lat: dawka początkowa wynosi 50 mg na dobę. Dzieci 6-12 lat: początkowo 25 mg na dobę, po tygodniu dawka może być zwiększona do 50 mg na dobę. W przypadku braku odpowiedzi na leczenie, dawkę można zwiększać jednorazowo o 50 mg do dawki maksymalnej 200 mg na dobę. Zmian dawki nie należy dokonywać w odstępach krótszych niż 1 tydz. Należy stosować mniejsze dawki lub zmniejszyć częstość podawania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Sposób podania. Lek należy przyjmować raz na dobę, niezależnie od posiłków.

Wskazania

Leczenie i zapobieganie epizodom dużej depresji, leczenie zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ZO-K) u dorosłych i dzieci (od 6 lat), lęku napadowego z towarzyszącą (lub nie) agorafobią, zespołu lęku pourazowego (PTSD), zespołu lęku społecznego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami MAO lub z pimozydem.

Środki ostrożności

Ze względu na ryzyko myśli i prób samobójczych pacjentów należy poddać ścisłej obserwacji szczególnie w początkowych etapach procesu zdrowienia (największe ryzyko samobójstwa). Zwiększone ryzyko dotyczy zwłaszcza młodych dorosłych (w wieku poniżej 25 lat) oraz pacjentów z zachowaniami lub myślami samobójczymi w wywiadzie. Należy zachować ostrożność podczas stosowania preparatu u pacjentów z manią lub hipomanią w wywiadzie. U pacjenta wchodzącego w fazę manii należy przerwać leczenie sertraliną. U chorych na schizofrenię objawy psychotyczne mogą ulegać nasileniu. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (może być konieczne zmniejszenie dawek lub wydłużenie odstępów między dawkami). Ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek. Sertralina może zaburzać kontrolę glikemii - konieczne może być dostosowanie dawki insuliny i(lub) doustnych leków hipoglikemizujących. Należy unikać stosowania sertraliny u pacjentów z niestabilną padaczką. Pacjenci z padaczką kontrolowaną powinni pozostawać pod stałą kontrolą, a jeśli zwiększy się częstość występowania ataków padaczkowych lek należy odstawić. U każdego pacjenta, u którego wystąpią drgawki leczenie należy odstawić. Ostrożnie stosować u pacjentów z zespołem niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, przyjmujących diuretyki i u osób starszych (ryzyko hiponatremii). Zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania sertraliny i terapii elektrowstrząsami, ponieważ doświadczenie kliniczne dotyczące takiego leczenia jest niewielkie. Ze względu na ryzyko nieprawidłowych krwawień do skóry (wybroczyny, plamica) ostrożnie stosować u pacjentów przyjmujących leki wpływające na czynność płytek (np. atypowe leki przeciwpsychotyczne i pochodne fenotiazyny, większość trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, kwas acetylosalicylowy i NLPZ) oraz u pacjentów z zaburzeniami krwawienia w wywiadzie. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu sertraliny u pacjentów z zamknięciem kąta przesączania w przebiegu jaskry lub jaskrą w wywiadzie. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci poniżej 6 lat. Lek nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży od 6 do 18 lat z wyjątkiem pacjentów z zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym. W toku badań klinicznych zachowania samobójcze oraz wrogość (agresja, zachowania opozycyjne, gniew) obserwowano częściej u dzieci i młodzieży leczonych lekami przeciwdepresyjnymi niż w grupie otrzymującej placebo. Jeśli w oparciu o istniejącą potrzebę kliniczną podjęta zostanie decyzja o leczeniu, pacjent powinien być uważnie obserwowany pod kątem objawów samobójczych. Brak długoterminowych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży w odniesieniu do wzrostu, dojrzewania, rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania.

Niepożądane działanie

Bardzo często: bezsenność, zawroty głowy, senność, ból głowy, biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, zaburzenia wytrysku, zmęczenie. Często: zapalenie gardła, jadłowstręt, zwiększenie apetytu, depresja, depersonalizacja, koszmary senne, lęk, pobudzenie, nerwowość, zmniejszenie libido, bruksizm, zaburzenia czucia, drżenie, wzmożone napięcie, zaburzenia smaku, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, szumy uszne, kołatanie serca, uderzenia gorąca, ziewanie, ból brzucha, wymioty, zaparcia, wzdęcia, niestrawność, wysypka, nadmierne pocenie się, bóle mięśniowe, bóle stawów, zaburzenia wzwodu, ból w klatce piersiowej, złe samopoczucie. Niezbyt często: zapalenie górnych dróg oddechowych, nieżyt nosa, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, omamy, euforia, agresja, apatia, nieprawidłowe myślenie, drgawki, mimowolne ruchy mięśni, zaburzenia koordynacji, hiperkinezy, zaburzenia pamięci, niedoczulica, zaburzenia mowy, ułożeniowe zawroty głowy, migrena, omdlenia, rozszerzenie źrenic, ból ucha, tachykardia, nadciśnienie tętnicze, nagłe zaczerwienienie skóry, skurcz oskrzeli, duszność, krwawienie z nosa, zapalenie przełyku, dysfagia, guzy krwawnicowe, nadmierne wydzielanie śliny, zaburzenia języka, odbijanie się, obrzęk okołooczodołowy, obrzęk twarzy, plamica, łysienie, zimny pot, sucha skóra, pokrzywka, świąd, choroba zwyrodnieniowa stawów, osłabienie mięśniowe, bóle pleców, tiki mięśniowe, oddawanie moczu w nocy, nietrzymanie moczu, zatrzymanie moczu, wielomocz, częstomocz, zaburzenia w oddawaniu moczu, krwawienia z pochwy, zaburzenia czynności seksualnych u kobiet, nieregularne miesiączki, obrzęk obwodowy, dreszcze, gorączka, astenia, pragnienie, zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparginowej, zmniejszenie masy ciała, zwiększenie masy ciała. Rzadko: zapalenie uchyłków jelita, zapalenie żołądka i jelit, zapalenie ucha środkowego, nowotwory, powiększenie węzłów chłonnych, reakcje anafilaktyczne, hipercholesterolemia, hipoglikemia, cukrzyca, zaburzenia konwersyjne, uzależnienie od leków, zaburzenia psychiczne, paranoja, myśli/zachowania samobójcze, lunatyzm, przedwczesny wytrysk, śpiączka, choreoatetoza, dyskineza, przeczulica, zaburzenia czucia, jaskra, zaburzenia wydzielania łez, ubytki pola widzenia, podwójne widzenie, światłowstręt, krwotok do komory przedniej oka, zawał serca, bradykardia, choroba serca, niedokrwienie obwodowe, krwiomocz, skurcz krtani, hiperwentylacja, niedotlenienie, świst krtaniowy, dysfonia, czkawka, smołowate stolce, świeża krew w kale, zapalenie jamy ustnej, owrzodzenie języka, choroby zębów, zapalenie języka, owrzodzenie ust, nieprawidłowe funkcjonowanie wątroby, zapalenie skóry, pęcherzowe zapalenie skóry, wysypka grudkowa, nieprawidłowa struktura włosów, nieprawidłowy zapach skóry, zaburzenia kości, skąpomocz, opóźnienie w oddawaniu moczu, krwotok miesiączkowy, zanikowe zapalenie sromu i pochwy, zapalenie żołędzi i napletka, upławy, bolesny wzwód prącia, mlekotok, przepuklina, zmniejszenie tolerancji lekowej, utrudniony chód, nieprawidłowe nasienie, zwiększone stężenie cholesterolu, urazy, zabieg rozszerzania naczyń. Ponadto: leukopenia, małopłytkowość, alergia, hiperprolaktynemia, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, hiponatremia, hiperglikemia, przeżycia senne, zaburzenia ruchowe (w tym zaburzenia pozapiramidowe takie jak: hiperkinezja, hipertonia, dystonia, zgrzytanie zębami i zaburzenia chodu), objawy związane z zespołem serotoninowym lub złośliwym zespołem neuroleptycznym takie jak: pobudzenie, splatanie, obfite pocenie się, biegunka, gorączka, nadciśnienie tętnicze, sztywność, tachykardia (w niektórych przypadkach miało to związek z jednoczesnym stosowaniem leków serotoninergicznych), akatyzja i niepokój psychoruchowy, skurcz naczyń mózgowych (w tym zespół przemijającego skurczu naczyń mózgowych i zespół Calla- Fleminga), nieprawidłowe widzenie, nierówne źrenice, nieprawidłowe krwawienia (krwawienia z przewodu pokarmowego), włóknienie tkanki płucnej, zapalenie trzustki, poważne dolegliwości wątrobowe (w tym zapalenie wątroby, żółtaczka oraz niewydolność wątroby), rzadkie zgłoszenia ciężkich działań niepożądanych ze strony skóry (CDNS): np. zespół Stevensa –Johnsona oraz martwica naskórka, obrzęk naczynioruchowy, wrażliwość na światło, reakcja skórna, skurcze mięśni, ginekomastia, nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych, zaburzenia czynności płytek krwi. Odstawienie leku (zwłaszcza nagłe) może prowadzić do wystąpienia objawów odstawiennych tj.: pobudzenie, lęk, ból i zawroty głowy, nudności. W badaniach epidemiologicznych przeprowadzonych głównie wśród osób po 50. roku życia wykazano wzrost ryzyka złamań kości u pacjentów przyjmujących leki z grup SSRI i TCA. Mechanizm prowadzący do takiego ryzyka nie jest znany.

Ciąża i laktacja

Lek można stosować w okresie ciąży i karmienia piersią tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu i dziecka.

Uwagi

Lek należy odstawiać stopniowo przez co najmniej 1-2 tyg. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia sertraliną. W trakcie stosowania leku należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Interakcje

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sertraliny z inhibitorami MAO (w tym z selektywnym inhibitorem MAO - selegiliną oraz z odwracalnym inhibitorem MAO - moklobemidem). Leczenie sertraliną można rozpocząć po upływie 14 dni od odstawienia nieodwracalnego inhibitora MAO i co najmniej 1 dobę po odstawieniu odwracalnego inhibitora MAO. Leczenie inhibitorem MAO można rozpocząć 14 dni po odstawieniu sertraliny. Jednoczesne stosowanie sertraliny i pimozydu jest przeciwwskazane. Ostrożnie stosować sertralinę z innymi lekami działającymi ośrodkowo, w szczególności z TLPD (ryzyko zwiększenia stężenia TLPD w osoczu). Podczas równoczesnego przyjmowania sertraliny i litu nie stwierdzono zmian farmakokinetyki litu, obserwowano jednak zwiększenie występowania drżeń mięśniowych, co wskazuje na możliwość interakcji farmakodynamicznej. Istnieją doniesienia o możliwości nasilenia działania leków z grupy SSRI przy jednoczesnym stosowaniu z litem lub tryptofanem. Należy zachować ostrożność stosując preparat z tymi lekami. Kontrolowane użyciem placebo badanie u zdrowych ochotników wskazuje, że długotrwałe stosowanie sertraliny w dawce 200 mg na dobę nie powoduje klinicznie istotnego hamowania metabolizmu fenytoiny. Niemniej jednak, ponieważ pojawiły się doniesienia o silnym wpływie fenytoiny na organizm pacjentów stosujących sertralinę, zaleca się na początku stosowania sertraliny monitorowanie stężenia fenytoiny w celu właściwego dostosowania jej dawek. Dodatkowo jednoczesne stosowanie fenytoiny może powodować zmniejszenie stężenia sertraliny w osoczu. Nie można wykluczyć, że inne induktory CYP3A4, np. fenobarbital, karbamazepina, dziurawiec zwyczajny, ryfampicyna mogą powodować zmniejszenie stężenia sertraliny. Leki serotoninergiczne (tj.: tramadol, sumatryptan, fenfluramina) nie powinny być stosowane jednocześnie z sertraliną ze względu na ryzyko nasilenia działania serotoninergicznego. Należy zachować ostrożność podczas stosowania fentanylu w znieczuleniu ogólnym lub leczeniu przewlekłego bólu. Należy unikać jednoczesnego stosowania preparatów ziołowych zawierających ziele dziurawca ze względu na możliwość nasilenia reakcji serotoninergicznych. Ze względu na ryzyko nieprawidłowych krwawień do skóry (wybroczyny, plamica) ostrożnie stosować u pacjentów przyjmujących leki wpływające na czynność płytek (np. atypowe leki przeciwpsychotyczne i pochodne fenotiazyny, większość trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, kwas acetylosalicylowy i NLPZ). Z uwagi na znaczne wiązanie sertraliny z białkami osocza możliwe są interakcje z innymi lekami wiążącymi się z białkami osocza. Równoczesne podawanie sertraliny z diazepamem lub tolbutamidem powodowało niewielkie, lecz statystycznie istotne zmiany niektórych parametrów farmakokinetycznych. Jednoczesne podawanie cymetydyny powodowało istotne zmniejszenie klirensu sertraliny. Sertralina nie wywierała wpływu na blokowanie receptorów β-adrenergicznych przez atenolol, nie wykazano interakcji z glibenklamidem lub digoksyną. Mogą wystąpić istotne klinicznie interakcje z innymi substratami cytochromu CYP 2D6 o wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak leki antyarytmiczne klasy IC, w tym propafenon i flekainid, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i typowe leki przeciwpsychotyczne, zwłaszcza w przypadku stosowania większych dawek sertraliny. W czasie równoczesnego stosowania sertraliny i warfaryny wystąpiło nieznaczne, lecz statystycznie istotne wydłużenie czasu protrombinowego - zaleca się ścisłe monitorowanie czasu protrombinowego na początku i na końcu leczenia. Sertralina nie hamuje aktywności izoenzymów CYP 3A4, CYP 2C9, CYP 2C19 i CYP 1A2 w stopniu klinicznie istotnym. Potwierdzono to w badaniach interakcji in vivo z zastosowaniem substratów CYP 3A4 (endogennego kortyzolu, karbamazepiny, terfenadyny, alprazolamu), substratu CYP 2C19 (diazepamu) i substratów CYP 2C9 (tolbutamidu, glibenklamidu i fenytoiny). Badania in vitro wykazały, że sertralina nie wywiera wpływu lub tylko nieznacznie hamuje aktywność izoenzymu CYP 1A2. Należy unikać picia soku grejpfrutowego podczas leczenia sertraliną (wzrost jej poziomu w osoczu). Opierając się na badaniach interakcji z sokiem grejpfrutowym, nie można wykluczyć, że jednoczesne podawanie sertraliny i silnych inhibitorów CYP3A4, np. inhibitorów proteazy, ketokonazolu, itrakonazolu, posakonazolu, worykonazolu, klarytromycyny, telitromycyny i nefazodonu, spowoduje jeszcze większy wzrost narażenia na sertralinę. Dotyczy to także umiarkowanych inhibitorów CYP3A4, np. aprepitantu, erytromycyny, flukonazolu, werapamilu i diltiazemu. Podczas leczenia sertraliną należy unikać przyjmowanie inhibitorów CYP3A4. Stężenia sertraliny w osoczu są większe o około 50% u pacjentów ze spowolnionym metabolizem CYP2C19 w porównaniu do pacjentów z szybkim metabolizem. Nie można wykluczyć interakcji z silnymi inhibitorami CYP2C19, np. omeprazolem, lanzoprazolem, pantoprazolem, rabeprazolem, fluoksetyną, fluwoksaminą. Stosowanie sertraliny w dawce 200 mg na dobę nie ma wpływu na efekt działania alkoholu, karbamazepiny, haloperydolu lub fenytoiny na funkcje poznawcze i psychomotoryczne u zdrowych pacjentów. Nie zaleca się jednak spożywania alkoholu podczas stosowania preparatu.

Preparat zawiera substancję Sertraline.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny w postaci chlorowodorku. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg sertraliny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny w postaci chlorowodorku. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg sertraliny.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny w postaci chlorowodorku. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny w postaci chlorowodorku.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.