Zetamax

Butelka zawiera 2,0 g azytromycyny (w postaci dwuwodnej); preparat zawiera 19,36 g sacharozy i 148 mg sodu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Zetamax but. 60 ml, granulat o przedł. uwalnianiu do sporz. zaw. doustnej 42,10zł 2017-10-31

Działanie

Antybiotyk makrolidowy z klasy azalidów. Gatunki zazwyczaj wrażliwe na azytromycynę: tlenowe bakterie Gram-dodatnie (Streptococcus agalactiae, Streptococcus grup C, F, G i grupy zieleniących); tlenowe bakterie Gram-ujemne (Bordatella pertussis, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae i H. parainfluenzae, Legionella pneumophila, Moraxella catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae); bakterie atypowe (Chlamydia trachomatis, Chlamydia pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae, Ureaplasma urealyticum). Bakterie, u których może wystąpić oporność nabyta: Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aureus. Drobnoustroje z wrodzoną opornością: Enterobacteriaceae spp., Pseudomonas spp. Szczepy bakterii Gram-dodatnich oporne na erytromycynę wykazują odporność krzyżową na azytromycynę. Azytromycyna w postaci granulatu o przedłużonym uwalnianiu do sporządzania zawiesiny doustnej ma zmodyfikowane uwalnianie, które zapewnia pełną kurację przeciwbakteryjną po zastosowaniu pojedynczej dawki doustnej. Po podaniu pojedynczej dawki preparatu w dniu jej podania uzyskuje się większe Cmax azytromycyny we krwi i większe AUC niż po podaniu konwencjonalnych postaci o natychmiastowym uwalnianiu. Azytromycyna uwalnia się powoli z postaci leku, w jelicie cienkim. Względna dostępność biologiczna azytromycyny w postaci granulatu o przedłużonym uwalnianiu do sporządzania zawiesiny doustnej w porównaniu do azytromycyny w proszku wynosi 83%. Preparat osiąga maksymalne stężenie we krwi po około 2,5 h. Wiązanie z białkami osocza wynosi (w zależności od stężenia) 7-50%. Stężenia azytromycyny w tkankach są większe niż we krwi. Aktywność przeciwbakteryjna azytromycyny zależy od pH i może zmniejszać się wraz ze zmniejszaniem pH. W związku z tym, dużych wartości stężenia azytromycyny w tkankach nie należy interpretować jako ilościowego wykładnika skuteczności klinicznej. Większość przyjętej dawki leku jest wydalane w postaci niezmienionej z żółcią. T0,5 w końcowej fazie eliminacji wynosi 59 h.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 2 g azytromycyny, jednorazowo. Jeżeli w ciągu 5 min po podaniu wystąpią wymioty, należy podać drugą dawkę lub zastosować alternatywne leczenie innym antybiotykiem. Ze względu na brak dostatecznych danych dotyczących wchłaniania azytromycyny, w przypadku wystąpienia wymiotów w ciągu 5 do 60 min po podaniu preparatu, należy rozważyć zastosowanie innej metody leczenia. Nie jest uzasadnione podanie drugiej dawki preparatu, jeśli wymioty wystąpią po czasie ≥60 min od podania preparatu, u pacjentów z prawidłowym opróżnianiem żołądka. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Sposób podania. Preparat należy przyjmować co najmniej 1 h przed posiłkiem lub 2 h po posiłku. W celu przygotowania zawiesiny, do granulatu należy dodać 60 ml wody. Przygotowaną zawiesinę należy zużyć w ciągu 12 h. Dokładnie wstrząsnąć przed użyciem. Wypić całą zawartość butelki.

Wskazania

Azytromycyna w postaci granulatu o przedłużonym uwalnianiu do sporządzania zawiesiny doustnej jest wskazana do stosowania u dorosłych pacjentów w leczeniu następujących lekkich lub umiarkowanie ciężkich zakażeń, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na azytromycynę. Ostre bakteryjne zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli (właściwie rozpoznane zgodnie z krajowymi i (lub) lokalnymi zaleceniami dotyczącymi leczenia zakażeń dróg oddechowych i gdy uważa się za niewłaściwe zastosowanie leków przeciwbakteryjnych zwykle zalecanych w początkowym leczeniu tego zakażenia lub gdy leki te nie doprowadziły do wyleczenia zakażenia). Ostre bakteryjne zapalenie zatok (właściwie rozpoznane zgodnie z krajowymi i (lub) lokalnymi zaleceniami dotyczącymi leczenia zakażeń dróg oddechowych i gdy uważa się za niewłaściwe zastosowanie leków przeciwbakteryjnych zwykle zalecanych w początkowym leczeniu tego zakażenia lub gdy leki te nie doprowadziły do wyleczenia zakażenia). Pozaszpitalne zapalenie płuc (właściwie rozpoznane zgodnie z krajowymi i (lub) lokalnymi zaleceniami dotyczącymi leczenia zakażeń dróg oddechowych i gdy uważa się za niewłaściwe zastosowanie leków przeciwbakteryjnych zwykle zalecanych w początkowym leczeniu tego zakażenia). Zapalenie gardła, zapalenie migdałków wywołane przez Streptococcus pyogenes (właściwie rozpoznane zgodnie z krajowymi i (lub) lokalnymi zaleceniami dotyczącymi leczenia zakażeń dróg oddechowych) u osób nietolerujących leków przeciwbakteryjnych z grupy beta-laktamów. Azytromycyna może nie być odpowiednia jako lek pierwszego rzutu w empirycznym leczeniu zakażeń w obszarach, w których częstość występowania szczepów opornych na makrolidy wynosi 10% lub więcej. Należy wziąć pod uwagę oficjalne zalecenia dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych i lokalne dane dotyczące antybiotykowrażliwości określonych bakterii.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na azytromycynę, erytromycynę lub na którykolwiek antybiotyk z grupy makrolidów lub ketolidów lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek - GFR torsade de pointes), ostrożnie stosować u pacjentów: z wrodzonym lub potwierdzonym nabytym wydłużeniem odstępu QT; leczonych innymi preparatami, które wydłużają odstęp QT (np. lekami przeciwarytmicznymi należącymi do klasy IA i III, cyzaprydem lub terfenadyną); z zaburzeniami elektrolitowymi (zwłaszcza hipokaliemią i hipomagnezemią); z istotną klinicznie bradykardią, arytmią lub ciężką niewydolnością serca. Nie stosować jednocześnie z alkaloidami sporyszu (ryzyko zatrucia sporyszem). U pacjentów leczonych azytromycyną notowano zaostrzenie objawów miastenii lub wystąpienie nowego zespołu miastenicznego. W trakcie leczenia należy obserwować pacjenta pod kątem nadkażenia niewrażliwymi drobnoustrojami (np. grzybami). U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka po zastosowaniu antybiotyku, należy rozważyć możliwość zakażenia Clostridium difficile. Nie zaleca się stosowania preparatu u pacjentów 75 lat. Ze względu na zawartość sacharozy, nie stosować preparatu u pacjentów z nietolerancją fruktozy, niedoborem sacharazy-izomaltazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Bardzo często: biegunka, ból brzucha, nudności, wzdęcia. Często: jadłowstręt, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, ból głowy, parestezje, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, głuchota, wymioty, niestrawność, wysypka, świąd, ból stawów, zmęczenie, zmniejszenie liczby limfocytów, zwiększenie liczby granulocytów kwasochłonnych, zmniejszenie stężenia wodorowęglanów we krwi. Niezbyt często: kandydoza, kandydoza jamy ustnej, zakażenia pochwy, leukopenia, neutropenia, reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, nerwowość, niedoczulica, senność, bezsenność, zaburzenia słuchu, szumy uszne, kołatanie serca, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcia, zapalenie wątroby, zespól Stevensa-Johnsona, nadwrażliwość na światło, pokrzywka, ból w klatce piersiowej, obrzęk, złe samopoczucie, osłabienie, zwiększenie aktywności AspAT, AlAT, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, nieprawidłowe stężenie potasu we krwi. Rzadko: pobudzenie, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zaburzenia czynności wątroby. Ponadto: rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, małopłytkowość, reakcje anafilaktyczne (rzadko śmiertelne), agresywne zachowanie, lęk, omdlenia, drgawki, nadreaktywność psychomotoryczna, zanik węchu, zanik smaku, zaburzenia węchu, miastenia, torsade de pointes, zaburzenia rytmu serca (w tym tachykardia komorowa), niedociśnienie, zapalenie trzustki, przebarwienia języka, niewydolność wątroby (rzadko prowadząca do śmierci), piorunujące zapalenie wątroby, martwica wątroby, żółtaczka cholestatyczna, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy, ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, wydłużenie odstępu QT.

Ciąża i laktacja

W ciąży stosować tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Interakcje

Jednocześnie z azytromycyną nie należy przyjmować leków zobojętniających sok żołądkowy. Niektóre antybiotyki makrolidowe osłabiają metabolizm digoksyny - możliwe jest zwiększenie stężenia digoksyny podczas jednoczesnego stosowania azytromycyny. Azytromycyna zwiększa stężenie fosforylowanej zydowudyny (czynnego klinicznie metabolitu zydowudyny) w jednojądrzastych komórkach krwi obwodowej - znaczenie kliniczne tej obserwacji jest niejasne, jednak może ona być korzystna dla pacjentów. Ze względu na możliwość zatrucia sporyszem nie należy stosować azytromycyny jednocześnie z pochodnymi alkaloidów sporyszu. U pacjentów przyjmujących jednocześnie azytromycynę i doustne leki przeciwzakrzepowe z grupy pochodnych kumaryny zaleca się kontrolowanie czasu protrombinowego, ze względu na możliwość nasilenia działania przeciwzakrzepowego. Azytromycyna zwiększa Cmax i AUC cyklosporyny - jednoczesne stosowanie obu leków wymaga kontrolowania stężenia cyklosporyny we krwi i odpowiedniego dostosowania jej dawki. Jednoczesne podawanie nelfinawiru prowadzi do zwiększenia stężenia azytromycyny we krwi, jednak nie obserwowano istotnych działań niepożądanych i modyfikacja dawki azytromycyny nie jest konieczna. Nie obserwowano klinicznie istotnych interakcji azytromycyny z cetyryzyną, didanozyną, atorwastatyną, karbamazepiną, efawirenzem, flukonazolem, indynawirem, metyloprednozolonem, midazolamem, syldenafilem, teofiliną, triazolamem oraz trimetoprimem z sulfametoksazolem. Cymetydyna podana 2 h przed azytromycyną nie wpływała na farmakokinetykę azytromycyny. Nie uzyskano dowodów na istnienie interakcji pomiędzy azytromycyną a terfanadyną, opisywano jednak przypadki, z których nie można było całkowicie wykluczyć możliwości interakcji obu leków. Stosowanie azytromycyny z ryfabutyną nie miało wpływu na stężenia we krwi żadnej z tych substancji, jednak obserwowano przypadki neuropenii w przypadku stosowania obu leków jednocześnie. Należy zachować ostrożność podczas stosowania azytromycyny z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT.

Preparat zawiera substancję Azithromycin.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 500 mg azytromycyny (w postaci dwuwodnej).

1 fiolka zawiera 500 mg azytromycyny w postaci dwuwodnej (która po rozpuszczeniu przechodzi w cytrynian azytromycyny).

1 tabl. powl. zawiera 500 mg azytromycyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg azytromycyny (w postaci dwuwodnej).

1 tabl. powl. zawiera 500 mg azytromycyny; preparat zawiera laktozę.

Butelka zawiera 2,0 g azytromycyny (w postaci dwuwodnej); preparat zawiera 19,36 g sacharozy i 148 mg sodu.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg azytromycyny (w postaci dwuwodnej).

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg azytromycyny w postaci jednowodnej (oraz odpowiednio 0,18 mg lub 0,36 mg lecytyny sojowej).

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg azytromycyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.