Zalanzo

1 kaps. zawiera 15 mg lub 30 mg lanzoprazolu. Lek zawiera sacharozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Zalanzo 28 szt., kaps. dojelitowe, twarde 16,76zł 2017-10-31

Działanie

Inhibitor pompy protonowej. Hamuje wydzielanie soku żołądkowego w komórkach okładzinowych żołądka w wyniku blokowania aktywności H+/K+-ATP-azy (tzw. pompy protonowej). Działanie leku jest odwracalne, zależy od dawki i prowadzi do zahamowania zarówno wydzielania podstawowego, jak i stymulowanego. Jednorazowe doustne podanie 30 mg lanzoprazolu hamuje pobudzone przez pentagastrynę wydzielanie kwasu żołądkowego o ok. 80%. Po 7 dniach regularnego stosowania produkcja kwasu żołądkowego zmniejsza się o ok. 90%. Lanzoprazol szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax w ciągu 1,5-2 h. Biodostępność wynosi 80-90%, pokarm spowalnia wchłanianie i zmniejsza biodostępność leku. W 97% wiąże się z białkami osocza. Jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez izoenzym CYP2C19 oraz częściowo przez izoenzym CYP3A4. T0,5 wynosi 1-2 h, u osób w podeszłym wieku wydłuża się o ok. 50-100%. Wydalany w 1/3 w postaci metabolitów z moczem, pozostała część z kałem. Ekspozycja na lanzoprazol wzrasta 2-krotnie u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby i znacznie wyraźniej u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Choroba wrzodowa dwunastnicy: 30 mg raz na dobę przez 2 tyg., w razie konieczności kontynuować przez kolejne 2 tyg. Choroba wrzodowa żołądka: 30 mg raz na dobę przez 4 tyg., w razie konieczności kontynuować przez kolejne 4 tyg. Refluksowe zapalenie przełyku: 30 mg raz na dobę przez 4 tyg., w razie konieczności kontynuować przez kolejne 4 tyg. Zapobieganie refluksowemu zapaleniu przełyku: 15 mg raz na dobę, w razie konieczności zwiększyć dawkę do 30 mg. Eradykacja H. pylori: 30 mg 2 razy na dobę przez 7 dni w połączeniu z leczeniem przeciwbakteryjnym (amoksycylina 1000 mg 2 razy na dobę i klarytromycyna 250-500 mg 2 razy na dobę lub klarytromycyna 250 mg 2 razy na dobę i metronidazol 400-500 mg 2 razy na dobę). Leczenie łagodnych owrzodzeń żołądka i dwunastnicy u pacjentów wymagających stałego leczenia NLPZ: 30 mg raz na dobę przez 4 tyg., w razie konieczności kontynuować przez kolejne 4 tyg.; u pacjentów z trudnymi do wyleczenia owrzodzeniami lub ryzykiem takich owrzodzeń, leczenie należy prawdopodobnie kontynuować przez dłuższy czas i (lub) większymi dawkami. Zapobieganie owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy towarzyszącym leczeniu NLPZ u pacjentów z grupy ryzyka, wymagających stałego leczenia NLPZ: 15 mg raz na dobę, w razie konieczności zwiększyć dawkę do 30 mg. Objawowa choroba refluksowa przełyku: 15-30 mg na dobę, należy rozważyć indywidualny dobór dawkowania. Zespół Zollingera-Ellisona: indywidualnie, 60-180 mg na dobę, nie jest określony maksymalny okres stosowania leku, dobową dawkę większą niż 120 mg należy podawać w 2 dawkach podzielonych. U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką chorobą wątroby zaleca się zmniejszenie dawki dobowej o połowę. U pacjentów w podeszłym wieku nie przekraczać dawki 30 mg na dobę. Kaps. należy przyjmować w całości, rano lub wieczorem (najlepiej na czczo). Jeśli pacjent nie może połknąć kaps., zawartość kaps. można zmieszać z sokiem jabłkowym. U pacjentów ze zgłębnikiem nosowo-żołądkowym zawartość kaps. można podać przez zgłębnik, po zmieszaniu z 40 ml soku jabłkowego.

Wskazania

Lek jest stosowany w stanach chorobowych, w których konieczne jest ograniczenie wydzielania kwasu żołądkowego, takich jak: choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, leczenie zakażenia H. pylori (terapia skojarzona z antybiotykami), refluksowe zapalenie przełyku - leczenie i zapobieganie, leczenie łagodnych owrzodzeń żołądka i dwunastnicy towarzyszących leczeniu niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) u pacjentów wymagających stałego leczenia NLPZ, zapobieganie owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy towarzyszących leczeniu NLPZ u pacjentów z grupy ryzyka wymagających stałego leczenia, objawowa choroba refluksowa przełyku, zespół Zollingera-Ellisona.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na lanzoprazol lub pozostałe składniki preparatu. Nie stosować u pacjentów leczonych jednocześnie atazanawirem.

Środki ostrożności

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania preparatu u dzieci. Należy zachować ostrożność u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Leczenie lanzoprazolem może powodować niewielki wzrost ryzyka infekcji żołądkowo-jelitowych spowodowanych przez takie bakterie, jak Salmonella i Campylobacter. U pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy należy brać pod uwagę możliwość zakażenia H.pylori jako czynnika przyczynowego choroby. W przypadku gdy leczenie podtrzymujące trwa dłużej niż rok zaleca się regularną kontrolę z oceną możliwych korzyści i ryzyka dla pacjenta. W razie wystąpienia ciężkiej i (lub) uporczywej biegunki należy rozważyć przerwanie stosowania leku. Zapobieganie owrzodzeniom trawiennym u pacjentów wymagających długotrwałej kuracji NLPZ należy stosować wyłącznie w grupach ryzyka (np. krwawienie z przewodu pokarmowego, perforacja lub owrzodzenie w wywiadzie, zaawansowany wiek, równoczesne stosowanie leków znanych jako zwiększające ryzyko zdarzeń niepożądanych ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego, współwystępowanie ciężkich chorób lub długotrwałe stosowanie NLPZ w największych zalecanych dawkach). Preparat zawiera sacharozę - nie należy stosować preparatu u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz niedoborem sacharazy-izomaltazy. Kaps. 15 mg - ze względu na zawartość barwnika azowego lek może powodować reakcje alergiczne.

Niepożądane działanie

Często: ból głowy, zawroty głowy; nudności, biegunka, ból brzucha, zaparcia, wymioty, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, suchość w jamie ustnej lub gardle; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; pokrzywka, świąd, osutka; zmęczenie. Niezbyt często: trombocytopenia, eozynofilia, leukopenia; depresja; ból mięśni, ból stawów, obrzęki. Rzadko: niedokrwistość; bezsenność, omamy, splątanie; niepokój, zawroty głowy z zaburzeniami równowagi, parestezje, senność, drżenia mięśniowe; zaburzenia widzenia; zapalenie języka, kandydoza przełyku, zapalenie trzustki, zaburzenia smaku; zapalenie wątroby, żółtaczka; wybroczyny, plamica, utrata owłosienia, rumień wielopostaciowy, nadwrażliwość na światło; śródmiąższowe zapalenie nerek; ginekomastia, gorączka; wzmożona potliwość, obrzęk naczynioruchowy, jadłowstręt, impotencja. Bardzo rzadko: agranulocytoza, pancytopenia, zapalenie okrężnicy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zwiększenie stężenie cholesterolu i triglicerydów we krwi, hiponatremia.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania leku w ciąży (brak badań). W okresie karmienia piersią stosować jedynie w przypadku, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenie dla karmionego dziecka.

Uwagi

Przed rozpoczęciem leczenia choroby wrzodowej żołądka należy wykluczyć nowotworowy charakter wrzodu. Lek może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Interakcje

Lanzoprazol może zaburzać wchłanianie leków, których dostępność biologiczna zależy od pH soku żołądkowego. Lanzoprazol może prowadzić do zmniejszenia stężeń ketokonazolu i itrakonazolu do wartości mniejszych niż terapeutyczne - należy unikać skojarzonego stosowania tych leków. Jednoczesne podawanie lanzoprazolu i digoksyny może powodować zwiększenie stężenia digoksyny w osoczu - należy kontrolować stężenie digoksyny w osoczu, a na początku i pod koniec leczenia lanzoprazolem w razie konieczności dostosować dawkę. Lanzoprazol może powodować zwiększenie osoczowego stężenia leków metabolizowanych przez izoenzym CYP3A4 - należy zachować ostrożność w przypadku skojarzonego stosowania. Lanzoprazol może zmniejszać stężenie teofiliny - należy zachować ostrożność. Jednoczesne stosowanie lanzoprazolu powoduje wzrost osoczowego stężenia takrolimusa - zaleca się kontrolę stężenia takrolimusu w osoczu na początku lub pod koniec leczenia lanzoprazolem. W przypadku skojarzonego stosowania lanzoprazolu i fluwoksaminy można rozważyć zmniejszenie dawki leku (stężenie lanzoprazolu wzrasta nawet 4-krotnie). Substancje indukujące aktywność izoenzymów CYP2C19 i CYP3A4, np. ryfampicyna oraz preparaty zawierające ziele dziurawca zwyczajnego, mogą znacznie zmniejszać stężenie lanzoprazolu w osoczu. Sukralfat oraz leki zobojętniające kwas solny w żołądku mogą zmniejszać dostępność biologiczną lanzoprazolu - lek należy zażywać po upływie co najmniej 1 h po przyjęciu leków z tej grupy.

Preparat zawiera substancję Lansoprazole.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 kaps. zawiera 15 mg lub 30 mg lanzoprazolu. Lek zawiera sacharozę.

1 kaps. zawiera 15 mg lub 30 mg lanzoprazolu. Lek zawiera sacharozę.

1 kaps. zawiera 15 mg lansoprazolu. Preparat zawiera sacharozę.

1 kaps. dojelitowa zawiera 15 mg lub 30 mg lanzoprazolu. Kapsułki zawierają sacharozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 draż. zawiera 100 mg benfotiaminy i 100 mg chlorowodorku pirydoksyny. Preparat zawiera sacharozę.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Przepuklina udowa: przyczyny i objawy. Jak wygląda leczenie przepukliny udowej? Przepuklina udowa: przyczyny i objawy. Jak wygląda leczenie przepukliny ...

Przepuklina udowa to schorzenie diagnozowane głównie u kobiet, zwłaszcza tych, które już rodziły. Jeśli więc odczuwasz przewlekły dyskomfort w okolicy pachwiny, górnej ...

więcej

Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.