Xotepic

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg pantoprazolu w postaci soli sodowej.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Xotepic 28 szt., tabl. dojelitowe 19,28zł 2017-10-31

Działanie

Pantoprazol hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku poprzez specyficzny wpływ na komórki okładzinowe błony śluzowej żołądka. Przekształcany jest do czynnej postaci w kwaśnym środowisku kanalików śródkomórkowych komórek okładzinowych żołądka, gdzie hamuje aktywność enzymu H+/K+- zależnej ATP-azy, która odpowiada za końcowy etap syntezy kwasu solnego w żołądku. Stopień zahamowania wydzielania kwasu solnego zależy od dawki i dotyczy zarówno podstawowego, jak i stymulowanego wydzielania kwasu solnego. Leczenie pantoprazolem powoduje zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego i tym samym prowadzi do wtórnego zwiększenia stężenia gastryny proporcjonalnie do zmniejszenia kwaśności. Zwiększenie stężenia gastryny jest przemijające. Pantoprazol szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 2-2,5 h. Wiązanie z białkami surowicy wynosi około 98%. Pantoprazol jest niemal całkowicie metabolizowany w wątrobie. Lek wydalany jest głównie przez nerki (w około 80%) w postaci metabolitów; pozostała część wydalana jest z kałem. T0,5 fazy końcowej eliminacji wynosi około 1 h.

Dawkowanie

Doustnie. Tabl. 20 mg. Objawowa postać refluksowego zapalenia przełyku: 20 mg raz na dobę przez 2-4 tyg., w razie konieczności kontynuować przez kolejne 4 tyg. Po ustąpieniu objawów, objawy nawracające można kontrolować stosując 20 mg raz na dobę w razie potrzeby, w przypadku niemożności opanowania objawów przy przedawkowaniu w razie potrzeby można rozważyć ponowne stosowanie preparatu w sposób ciągły. Długotrwałe leczenie i zapobieganie nawrotom refluksowego zapalenia przełyku: dawka podtrzymująca wynosi 20 mg na dobę, w przypadku nawrotu choroby, można ją zwiększyć do 40 mg na dobę. Po wyleczeniu nawrotu dawkę można ponownie zmniejszyć do 20 mg na dobę. Długotrwała terapia, prowadzona dłużej niż przez 1 rok wymaga dokładnego rozważenia stosunku korzyści do ryzyka. Profilaktyka owrzodzenia żołądka i dwunastnicy wywołanych stosowaniem NLPZ u pacjentów z grupy zwiększonego ryzyka, wymagających długotrwałego przyjmowania NLPZ: 20 mg na dobę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie należy stosować dawki większej niż 20 mg na dobę. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i u osób w podeszłym wieku. Tabl. 40 mg. Refluksowe zapalenie przełyku i choroba wrzodowa żołądka: 40 mg na dobę przez 4-8 tyg. W indywidualnych przypadkach można rozważyć podwojenie dawki (2 tabl. na dobę) szczególnie, gdy nie ma reakcji na inne leczenie. Choroba wrzodowa dwunastnicy: 40 mg na dobę przez 2-4 tyg. W indywidualnych przypadkach można rozważyć podwojenie dawki (2 tabl. na dobę). Zespół Zollingera-Ellisona i inne choroby przebiegających ze wzmożonym wydzieleniem soku żołądkowego: leczenie należy rozpoczynać od dawki dobowej 80 mg (2 tabl. 40 mg). Następnie, w razie potrzeby dawkę tę można zwiększyć lub zmniejszyć, w zależności od wyników badania wydzielania kwasu żołądkowego. Dawki dobowe większe niż 80 mg, należy podzielić i podawać dwukrotnie w ciągu doby. Dopuszcza się okresowe zwiększenie dawki powyżej 160 mg na dobę, ale powinna być ona stosowana tylko do czasu uzyskania odpowiedniego hamowania wydzielania kwasu żołądkowego. Czas trwania leczenia nie jest ograniczony i powinien być dostosowany do objawów klinicznych. Eradykacja Helicobacter pylori: w terapii skojarzonej 40 mg 2 razy na dobę. W zależności od rodzaju oporności, zaleca się następujące schematy leczenia skojarzonego: schemat 1 - 2 razy na dobę 40 mg + 2 razy na dobę 1000 mg amoksycyliny + 2 razy na dobę 500 mg klarytromycyny; schemat 2 - 2 razy na dobę 40 mg + 2 razy na dobę 400-500 mg metronidazolu (lub 500 mg tynidazolu) + 2 razy na dobę 250-500 mg klarytromycyny; schemat 3 - 2 razy na dobę 40 mg + 2 razy na dobę 1000 mg amoksycyliny + 2 razy na dobę 400-500 mg metronidazolu (lub 500 mg tynidazolu). Tabl. należy  przyjmować 1 h przed śniadaniem, połykając w całości i popijając wodą. W przypadku leczenia skojarzonego, drugą tabl. należy przyjąć wieczorem, przed kolacją. Leczenie skojarzone prowadzone jest zazwyczaj przez 7 dni i może być przedłużone maksymalnie do 2 tyg. Jeżeli w celu zapewnienia całkowitego wyleczenia owrzodzenia wskazane jest dalsze stosowanie pantoprazolu, należy rozważyć zastosowanie dawek zalecanych w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Z wyjątkiem pacjentów z zespołem Zollingera-Ellisona i innymi chorobami przebiegającymi z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego, leczenie tabl. nie powinno być dłuższe niż 8 tyg. U pacjentów w podeszłym wieku nie należy stosować dobowej dawki większej niż 40 mg pantoprazolu, wyjątkiem jest terapia skojarzona w celu eradykacji H. pylori, podczas której pacjenci powinni przyjmować zalecaną dawkę pantoprazolu (2 razy na dobę po 40 mg) przez 7 dni. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie należy stosować dawki dobowej większej niż 40 mg, z tego względu nie zaleca się u tych pacjentów terapii skojarzonej z zastosowaniem trzech leków w celu eradykacji H. pylori. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby dawkę leku należy zmniejszyć do 40 mg podawanych co drugi dzień. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się stosowania terapii skojarzonej w celu eradykacji H. pylori.

Wskazania

Tabl. 20 mg. Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i powyżej: Objawowa postać choroby refleksowej przełyku. Długotrwałe leczenie i zapobieganie nawrotom refluksowego zapalenia przełyku. Dorośli. Zapobieganie owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy wywołanym stosowaniem nieselektywnych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) u pacjentów z grupy zwiększonego ryzyka, wymagających długotrwałego stosowania NLPZ. Tabl. 40 mg. Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i powyżej: Refluksowe zapalenie przełyku. Dorośli: Choroba wrzodowa dwunastnicy. Choroba wrzodowa żołądka. Zespół Zollingera-Ellisona i inne stany chorobowe przebiegające ze zwiększonym wydzielaniem kwasu solnego. Eradykacja Helicobacter pylori w skojarzeniu z dwoma antybiotykami u pacjentów z owrzodzeniem dwunastnicy lub żołądka.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu.

Środki ostrożności

Podawanie pantoprazolu 20 mg w profilaktyce owrzodzenia żołądka dwunastnicy wywołanych NLPZ należy ograniczyć do pacjentów wymagających ciągłego przyjmowania NLPZ oraz znajdujących się w grupie zwiększonego ryzyka zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Zwiększone ryzyko tych powikłań należy oceniać biorąc pod uwagę indywidualne czynniki ryzyka, takie jak podeszły wiek (>65 lat), owrzodzenie żołądka lub dwunastnicy, bądź krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego w wywiadzie. U pacjentów z zespołem Zollingera-Ellisona i innymi chorobami przebiegającymi ze zwiększonym wydzielaniem kwasu żołądkowego, wymagającymi długotrwałego leczenia, pantoprazol może osłabiać wchłanianie witaminy B12 ze względu na niedobór lub brak kwasu solnego w soku żołądkowym. Inhibitory pompy protonowej, szczególnie stosowane w dużych dawkach oraz w długotrwałej terapii (powyżej 1 roku), mogą nieznacznie zwiększać ryzyko występowania złamań kości biodrowej, kości nadgarstka i kręgosłupa, szczególnie u osób w podeszłym wieku lub u pacjentów z innymi rozpoznanymi czynnikami ryzyka. Pacjenci z ryzykiem wystąpienia osteoporozy powinni otrzymać opiekę zgodnie z obecnymi wytycznymi klinicznymi oraz przyjmować odpowiednią dawkę witaminy D oraz wapnia. U pacjentów, u których przypuszcza się, że leczenie będzie długotrwałe lub przyjmujących IPP łącznie z digoksyną lub innymi lekami mogącymi wywołać hipomagnezemię (np. diuretyki), należy rozważyć pomiar stężenia magnezu we krwi przed rozpoczęciem leczenia IPP oraz okresowe pomiary w trakcie leczenia. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza podczas długotrwałego stosowania pantoprazolu, należy regularnie kontrolować aktywność enzymów wątrobowych – w przypadku zwiększenia aktywności leczenie przerwać. W przypadku wystąpienia objawów alarmowych (takich jak znaczna niezamierzona utrata masy ciała, nawracające wymioty, dysfagia, krwawe wymioty, niedokrwistość, smołowate stolce) oraz przy podejrzeniu lub stwierdzeniu owrzodzeń żołądka, należy wykluczyć ich podłoże nowotworowe, gdyż leczenie pantoprazolem może złagodzić objawy choroby nowotworowej i opóźnić jej rozpoznanie. Należy rozważyć dalsze badania w przypadku pacjentów, u których objawy choroby utrzymują się pomimo odpowiedniego leczenia. Produkt leczniczy zawiera lecytynę sojową. Nie stosować u pacjentów z nadwrażliwością na orzeszki ziemne lub soję. Nie należy stosować u dzieci poniżej 12 rż.

Niepożądane działanie

Niezbyt często: zaburzenia snu, ból i zawroty głowy, ból i dyskomfort w nadbrzuszu, biegunka, zaparcie, uczucie pełności w jamie brzusznej i wzdęcia, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz, γ-glutamylotranspeptydazy), wysypka, wyprysk, wykwity skórne, świąd, złamania kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa, osłabienie, zmęczenie i złe samopoczucie. Rzadko: reakcje nadwrażliwości (w tym wstrząs anafilaktyczny), hiperlipidemia, zwiększone stężenie lipidów (triglicerydy, cholesterol), zmiany masy ciała, depresja (i nasilenie jej objawów), zaburzenia widzenia (nieostre widzenie), zwiększenie stężenia bilirubiny, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, bóle stawów i mięśni, ginekomastia, podwyższenie temperatury ciała, obrzęki obwodowe. Bardzo rzadko: małopłytkowość, leukopenia, dezorientacja (i nasilenie jej objawów). Ponadto: hiponatremia, hipomagnezemia, omamy, splatanie (zwłaszcza u osób predysponowanych, nasilenie tych objawów w przypadku ich wcześniejszego występowania), uszkodzenia komórek wątroby, żółtaczka, niewydolność wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella, rumień wielopostaciowy, nadwrażliwość na światło, śródmiąższowe zapalenie nerek. Podawanie leków zmniejszających wydzielanie kwasu żołądkowego może wiązać się z niewielkim zwiększeniem ryzyka zakażeń przewodu pokarmowego, np. bakteriami Salmonella i Campylobacter.

Ciąża i laktacja

Preparat można podawać w ciąży i okresie karmienia piersią jedynie wówczas, gdy korzyści terapii dla matki przewyższają ewentualne ryzyko dla płodu i niemowlęcia.

Uwagi

W przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub zaburzeń widzenia nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać urządzeń w ruchu.

Interakcje

Równoczesne podawanie atanazawiru i innych leków stosowanych w terapii HIV, których wchłanianie zależy od pH z inhibtorami pompy protonowej może powodować istotne zmniejszenie biodostępności leków stosowanych w terapii HIV i może wpływać na skuteczność tych leków – nie jest zalecane. Pantoprazol może zmniejszać lub zwiększać wchłanianie leków, których dostępność biologiczna zależy od pH np. ketokonazolu. Pantoprazol jest metabolizowany w wątrobie przez układ enzymów cytochromu P450. Nie można wykluczyć wystąpienia interakcji pomiędzy pantoprazolem, a innymi związkami metabolizowanymi przez ten sam układ enzymów. W badaniach nie stwierdzano istotnych klinicznie interakcji pomiędzy pantoprazolem a lekami takimi, jak: karbamazepina, kofeina, diazepam, diklofenak, digoksyna, etanol, glibenklamid, metoprolol, naproksen, nifedypina, fenprokumon, fenytoina, piroksykam, teofilina, warfaryna oraz doustne środki antykoncepcyjne. Nie stwierdzono także interakcji z podawanymi jednocześnie środkami zobojętniającymi kwas oraz antybiotykami (klarytromycyna, metronidazol, amoksycylina). W pojedynczych przypadkach stwierdzono zmiany wartości INR u pacjentów leczonych lekami przeciwzakrzepowymi pochodnymi kumaryny, zaleca się kontrolę czasu protrombinowego, INR po rozpoczęciu, zakończeniu lub podczas nieregularnego stosowania pantoprazolu.

Preparat zawiera substancję Pantoprazole.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka zawiera 40 mg pantoprazolu w postaci półtorawodnego pantoprazolu sodowego. Preparat zawiera cytrynian sodu i wodorotlenek sodu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg pantoprazolu. Lek zawiera lecytynę sojową.

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg pantoprazolu (w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego). Preparat zawiera sorbitol.

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg pantoprazolu. Preparat zawiera maltitol i lecytynę sojową.

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg pantoprazolu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg pantoprazolu. Lek zawiera maltitol oraz lecytynę (uzyskaną z oleju sojowego).

1 tabl. dojelitowa zawiera 22,550 mg lub 45,100 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego, co odpowiada 20 mg lub 40 mg pantoprazolu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg pantoprazolu w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego.

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg pantoprazolu (w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego).

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.