Xaloptic Combi

1 ml kropli zawiera 50 µg latanoprostu i 5 mg tymololu w postaci maleinianu oraz 0,20 mg chlorku benzalkoniowego.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Xaloptic Combi 3 but. 2,5 ml, krople do oczu, roztwór 94,66zł 2017-10-31

Działanie

Preparat zawiera dwie substancje czynne, które zmniejszają ciśnienie wewnątrzgałkowe w wyniku różnych mechanizmów działania. Połączone efekty obu leków powodują większe zmniejszenie ciśnienia wewnątrzgałkowego w porównaniu z leczeniem każdym z nich stosowanym osobno. Latanoprost jest analogiem prostaglandyny F2α, selektywnym prostanoidowym agonistą receptorów FP. Obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zwiększenie odpływu cieczy wodnistej - zwiększa przepływ naczyniówkowo-twardówkowy oraz zmniejsza opór odpływu przez siateczkę beleczkowatą. Nie ma istotnego wpływu na wytwarzanie cieczy wodnistej oraz na barierę krew-ciecz wodnista, jak również na wewnątrzgałkowe krążenie krwi. Po podaniu do worka spojówkowego wchłania się przez rogówkę i jest hydrolizowany do aktywnego biologicznie kwasu latanoprostowego. Maksymalne stężenie leku w cieczy wodnistej występuje ok. 2 h po podaniu. T0,5 w osoczu wynosi ok. 17 min. Po miejscowym podaniu leku, ogólnoustrojowa biodostępność kwasu latanoprostowego wynosi 45%. Kwas latanoprostowy wiąże się z białkami osocza w 87%. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie. Nieaktywne metabolity wydalane są głównie z moczem. Tymolol jest nieselektywnym β-adrenolitykiem, pozbawionym wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej, bezpośredniego działania hamującego czynność mięśnia sercowego i nieswoistego działania stabilizującego błonę. Tymolol zmniejsza ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zmniejszenie wytwarzania cieczy wodnistej w nabłonku rzęskowym. Nie stwierdzono istotnego wpływu na przepuszczalność bariery krew-ciecz wodnista dla białek osocza. Maksymalne stężenie w cieczy wodnistej występuje po ok. 1 h po miejscowym zakropleniu leku. Część dawki przenika do krwiobiegu - maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 10-20 min. T0,5 w osoczu wynosi 6 h. Metabolizm zachodzi w wątrobie. Metabolity tymololu są wydalane w moczu wraz z częścią leku w postaci nie zmienionej. Istnieje tendencja do utrzymywania się 2-krotnie większych stężeń latanoprostu w cieczy wodnistej po upływie 1-4 h od podania kropli do oczu zawierających latanoprost i tymolol, w porównaniu z monoterapią.

Dawkowanie

Dorośli (także pacjenci w podeszłym wieku). Dospojówkowo:1 kropla podawana do chorego oka (oczu) 1 raz na dobę. W przypadku pominięcia dawki, leczenie należy kontynuować podając następną planową dawkę. Nie należy przekraczać dawki 1 kropli do chorego oka (oczu) 1 raz na dobę. Szczególne grupy pacjentów.  Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone. Sposób podania. Po zakropleniu zaleca się uciśnięcie kanału nosowo-łzowego lub zamknięcie powieki na 2 min. Jeżeli pacjent stosuje więcej niż jeden lek do oczu, to każdy z tych leków należy podawać z zachowaniem co najmniej 5-minutowej przerwy.

Wskazania

Zmniejszenie podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z jaskrą otwartego kąta oraz z nadciśnieniem wewnątrzgałkowym, u których jest niedostateczna odpowiedź na leczenie β-adrenolitykami lub analogami prostaglandyn.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nadreaktywność oskrzeli, w tym astma oskrzelowa występująca obecnie lub w wywiadzie, ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc. Bradykardia zatokowa, zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, blok przedsionkowo-komorowy IIst. lub IIIst. nie kontrolowany przy pomocy rozrusznika serca, jawna niewydolność serca, wstrząs kardiogenny.

Środki ostrożności

U pacjentów z zaburzeniami sercowo-naczyniowymi (np. chorobą niedokrwienną serca, dławicą Prinzmetala i niewydolnością serca) oraz niedociśnieniem należy krytycznie ocenić możliwość leczenia β-adrenolitykami oraz rozważyć stosowanie innych substancji czynnych. Pacjentów z zaburzeniami sercowo-naczyniowymi należy obserwować pod kątem pogorszenia tych zaburzeń i nasilenia działań niepożądanych. Ze względu na negatywny wpływ na czas przewodzenia, β-adrenolityki należy stosować ostrożnie u pacjentów z blokiem serca Ist.. Zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego (np. ciężka postać choroby Raynauda lub zespołu Raynauda). Po zastosowaniu niektórych β-adrenolityków do oka donoszono o występowaniu objawów ze strony układu oddechowego, w tym zgonów w wyniku nagłego skurczu oskrzeli u pacjentów z astmą. U pacjentów z łagodną do umiarkowanej przewlekłą obturacyjną choroba płuc preparat stosować ostrożnie i tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko. β-adrenolityki mogą maskować objawy przedmiotowe i podmiotowe hipoglikemii - należy zachować ostrożność u pacjentów narażonych na wystąpienie samoistnej hipoglikemii i u pacjentów z chwiejną cukrzycą. β-adrenolityki mogą maskować objawy nadczynności tarczycy. β-adrenolityki mogą powodować suchość oczu - preparat stosować bardzo ostrożnie u pacjentów z chorobami rogówki. Stosowanie preparatu jednocześnie z innym ogólnoustrojowym β-adrenolitykiem może prowadzić do nasilenia działania zmniejszającego ciśnienie wewnątrzgałkowe lub znanych działań związanych z ogólnoustrojową blokadą receptorów β-adrenergicznych - u tych pacjentów należy ściśle obserwować odpowiedź na leczenie. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania dwóch miejscowo działających β-adrenolityków lub dwóch miejscowo działających prostaglandyn. W trakcie leczenia β-adrenolitykami pacjenci z chorobą atopową w wywiadzie lub ciężkimi reakcjami anafilaktycznymi wywołanymi przez różne alergeny w wywiadzie mogą być bardziej wrażliwi na powtarzające się prowokacje tymi alergenami oraz mogą wykazywać brak odpowiedzi na dawki adrenaliny stosowane w leczeniu reakcji anafilaktycznych. Podczas stosowania środków hamujących wytwarzanie cieczy wodnistej (np. tymolol, acetazolamid) po zabiegach filtracyjnych opisywano przypadki odwarstwienia naczyniówki. Preparaty β-adrenolityczne podawane do oka mogą hamować ogólnoustrojowe działanie β-agonistów np. adrenaliny - przed zabiegiem chirurgicznym należy poinformować anestezjologa, że pacjent stosuje tymolol. W trakcie leczenia może nastąpić zmiana pigmentacji tęczówki; leczenie można kontynuować, jednak pacjenci powinni być regularnie badani i jeśli wymaga tego stan kliniczny leczenie należy przerwać. Ze względu na brak udokumentowanych doświadczeń należy zachować ostrożność stosując preparat u pacjentów z jaskrą zapalną, z jaskrą neowaskularną, z jaskrą przewlekłą zamkniętego kąta, z jaską wrodzoną, z jaskrą z otwartym kątem u pacjentów z pseudofakią, z jaskrą barwnikową oraz w ostrych atakach jaskry z zamkniętym kątem. Latanoprost należy stosować ostrożnie u pacjentów, u których wystąpiło w przeszłości opryszczkowe zapalenie rogówki. Należy unikać stosowania u pacjentów z obecnie występującym opryszczkowym zapaleniem rogówki oraz u pacjentów cierpiących na nawracające opryszczkowe zapalenie rogówki związane ze stosowaniem analogów prostaglandyn. Ze względu na ryzyko wystąpienia obrzęku plamki (w tym postaci torbielowatej) należy zachować ostrożność podczas stosowania latanoprostu u pacjentów z afakią, pseudofakią z przerwaną tylną torebką soczewki lub u pacjentów z grupy ryzyka wystąpienia torbielowatej postaci obrzęku plamki. Zawarty w preparacie chlorek benzalkoniowy może powodować keratopatię punktowatą i (lub) toksyczną wrzodziejącą keratopatię, podrażnienie oka oraz odbarwienie miękkich soczewek kontaktowych. Pacjentów z zespołem suchego oka lub chorobami przebiegającymi z uszkodzeniem rogówki stosujących preparat często lub długotrwale, należy starannie monitorować. Soczewki kontaktowe należy zdjąć przed zastosowaniem preparatu i nie zakładać wcześniej niż po 15 min.

Niepożądane działanie

Bardzo często: zwiększenie pigmentacji tęczówki (najczęściej u osób z mieszanym zabarwieniem tęczówki np.: niebiesko-brązowym, szaro-brązowym, żółto-brązowym i zielono-brązowym). Często: podrażnienie oka (w tym kłucie, pieczenie, świąd), ból oka. Niezbyt często: ból głowy, przekrwienie spojówek, zapalenie spojówek, niewyraźne widzenie, nadmierne łzawienie, zapalenie brzegów powiek, choroby rogówki, wysypka, świąd. Dodatkowe działania niepożądane związane ze stosowaniem poszczególnych składników preparatu: latanoprost: opryszkowe zapalenie rogówki, zawroty głowy, zmiany w wyglądzie rzęs (wydłużenie, pogrubienie, ciemnienie, zwiększenie ilości), punkcikowate ubytki nabłonka, obrzęk okołooczodołowy, zapalenie tęczówki/zapalenie błony naczyniowej oka, obrzęk plamki (u pacjentów z afakią, pseudoafakią z przerwaną tylną torebką soczewki, jak również u pacjentów z grupy ryzyka wystąpienia obrzęku plamki), suchość oczu, zapalenie rogówki, obrzęk i ubytki rogówki, zmiany kierunku wyrastania rzęs (co może powodować drażnienie oka), torbiel tęczówki, światłowstręt, zmiany w obrębie oczodołu i powieki prowadzące do pogłębienia bruzdy powieki. pogorszenie wcześniej istniejącej dławicy piersiowej, kołatanie serca, astma, zaostrzenie astmy, duszność, ciemnienie skóry powiek, bóle stawów, bóle mięśni, ból w okolicy klatki piersiowej; tymolol: ogólnoustrojowa reakcja alergiczna (w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, miejscowa lub uogólniona wysypka, świąd, reakcja anafilaktyczna), hipoglikemia, bezsenność, depresja, koszmary nocne, utrata pamięci, omdlenie, udar mózgowo-naczyniowy, niedokrwienie mózgu, nasilenie objawów przedmiotowych i podmiotowych miastenii, zawroty głowy, parestezje, ból głowy, objawy podrażnienia oczu (pieczenie, kłucie, świąd, łzawienie, zaczerwienienie oczu), zapalenie powiek, zapalenie rogówki, niewyraźne widzenie, odwarstwienie naczyniówki po zabiegu filtracyjnym, zmniejszenie wrażliwości rogówki, suchość oczu, nadżerka rogówki, opadanie powiek, podwójne widzenie, szumy uszne, bradykardia, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, obrzęk, arytmia, zastoinowa niewydolność serca, blok przedsionkowo-komorowy, zatrzymanie czynności serca, niewydolność serca, zmniejszone ciśnienie tętnicze krwi, objaw Raynauda, zimne dłonie i stopy, skurcz oskrzeli (głównie u pacjentów z uprzednio występującymi stanami spastycznymi oskrzeli), duszność, kaszel, zaburzenia smaku, nudności, zaburzenia trawienia, biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, ból w nadbrzuszu, wymioty, wypadanie włosów, wysypka łuszczycopodobna lub zaostrzenie łuszczycy, wysypka skórna, bóle mięśni, zaburzenia seksualne, zmniejszone libido, osłabienie/uczucie zmęczenia. U niektórych pacjentów z poważnym uszkodzeniem rogówki zgłaszano bardzo rzadkie przypadki zwapnienia rogówki związane ze stosowaniem kropli do oczu z zawartością fosforanów.

Ciąża i laktacja

Preparatu nie należy stosować w okresie ciąży i karmienia piersią.

Uwagi

Preparat może powodować przemijające nieostre widzenie po podaniu, do czasu ustąpienia tych dolegliwości nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać urządzeń mechanicznych.

Interakcje

Istnieją doniesienia o występowaniu paradoksalnych reakcji zwiększenia ciśnienia wewnątrzgałkowego po jednoczesnym podaniu do oka dwóch analogów prostaglandyn - nie zaleca się jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej prostaglandyn, analogów lub pochodnych prostaglandyn. Stosowanie preparatu jednocześnie z innym doustnym β-adrenolitykiem może prowadzić do nasilenia działania zmniejszającego ciśnienie wewnątrzgałkowe lub znanych działań związanych z ogólnoustrojową blokadą receptorów β-adrenergicznych. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej miejscowo działających β-adrenolityków. Notowano sporadyczne przypadki rozszerzenia źrenicy spowodowane jednoczesnym stosowaniem β-adrenolityków podawanych do oka i adrenaliny. Podczas jednoczesnego stosowania β-adrenolityków podawanych do oka z doustnymi lekami blokującymi kanał wapniowy, lekami β-adrenolitycznymi, lekami przeciwarytmicznymi (w tym amiodaronem), glikozydami napastnicy, parasympatykomimetykami, guanetydyną może dochodzić do nasilenia działania co powoduje wystąpienie niedociśnienia i (lub) znacznej bradykardii. Zwiększenie ciśnienia krwi w wyniku nagłego odstawienia klonidyny może być nasilone podczas stosowania β-adrenolityków. β-adrenolityki mogą nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych. Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP2D6 (np. chinidyny, fluoksetyny paroksetyny) z tymololem opisywano nasilenie ogólnoustrojowej blokady receptorów β-adrenergicznych (np. zmniejszenie częstości akcji serca, depresja).

Preparat zawiera substancje Latanoprost, Timolol.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml kropli zawiera 0,05 mg latanoprostu i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu); krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

1 ml kropli zawiera 50 µg latanoprostu i 5 mg tymololu w postaci maleinianu oraz 0,20 mg chlorku benzalkoniowego.

1 ml kropli zawiera: 50 µg latanoprostu oraz 5 mg tymololu (w postaci maleinianu). Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml kropli zawiera 50 µg latanoprostu i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu). Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 0,05 mg latanoprostu i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu). Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml kropli zawiera 50 µg latanoprostu i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu). Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml kropli zawiera 50 µg latanoprostu i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu). Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml kropli zawiera 0,05 mg latanoprostu i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu). Krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

1 ml kropli zawiera 50 µg latanoprostu; krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 50 µg latanoprostu. Roztwór zawiera chlorek benzalkoniowy.

Najczęściej wyszukiwane

1 ml roztworu zawiera 1 mg fosforanu deksametazonu w postaci soli sodowej.

1 ml roztworu zawiera 3 mg cyprofloksacyny (w postaci chlorowodorku) oraz 0,25 mg fluocynolonu (w postaci acetonidu); lek zawiera p-hydroksybenzoesany.

1 g maści do oczu zawiera 5 mg erytromycyny.

1 ml roztworu zawiera 0,05 mg latanoprostu i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu). Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml zawiesiny do oczu zawiera 1 mg deksametazonu. Krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 3 mg cyprofloksacyny w postaci chlorowodorku. Krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 0,3 mg bimatoprostu i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu tymololu). Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 5 mg trometamolu ketorolaku. Krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

1 ml zawiesiny zawiera 10 mg brynzolamidu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 g roztworu zawiera 15 mg azytromycyny dwuwodnej (co odpowiada 14,3 mg azytromycyny). 1 pojemnik jednodawkowy zawiera 3,74 mg azytromycyny dwuwodnej w 250 mg roztworu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
SOCZEWKI KONTAKTOWE - co musisz o nich wiedzieć? SOCZEWKI KONTAKTOWE - co musisz o nich wiedzieć?

Soczewki kontaktowe (szkła kontaktowe) ułatwiają życie: pozwalają na swobodne uprawianie sportów, nie zaparowują i nie zsuwają się z nosa. Szkła kontaktowe występują ...

więcej

Cukrzycowy obrzęk plamki (DME) - makulopatia cukrzycowa Cukrzycowy obrzęk plamki (DME) - makulopatia cukrzycowa

Cukrzycowy obrzęk plamki (DME, makulopatia cukrzycowa) to druga po AMD (zwyrodnienie plamki związane z wiekiem) pod względem częstości występowania choroba oczu, która ...

więcej

Jaskra pierwotna otwartego kąta - czynniki ryzyka, objawy, leczenie Jaskra pierwotna otwartego kąta - czynniki ryzyka, objawy, leczenie

Jaskra pierwotna otwartego kąta, określana również jako jaskra prosta przewlekła, jest najczęściej występującym typem jaskry w Polsce. Jaskra pierwotna otwartego kąta to ...

więcej

Zapalenie błony naczyniowej: przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie błony naczyniowej: przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie błony naczyniowej oka to choroba oczu, o wielorakich przyczynach, często trudnych do ustalenia. Potencjalnie zagraża ona widzeniu, a na pewno prowadzi ...

więcej

Dalekowzroczność (nadwzroczność): przyczyny, objawy, leczenie Dalekowzroczność (nadwzroczność): przyczyny, objawy, leczenie

Dalekowzroczność (nadwzroczność), to obok krótkowzroczności druga najczęstsza wada wzroku. Dalekowzroczność jest zaliczana do wad sferycznych, związanych z nieprawidłowym załamywaniem światła w układzie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.