Voriconazole Sandoz

1 tabl. zawiera 200 mg worykonazolu. Preparat zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Voriconazole Sandoz 28 szt., tabl. powl. 304,62 zł 2018-04-19

Działanie

Lek przeciwgrzybiczy, pochodna triazolu. Hamuje przebieg zależnej od cytochromu P450 demetylacji 14-α-lanosterolu, prowadząc do zaburzeń syntezy ergosterolu i zniszczenia ściany komórkowej grzybów. Wykazuje in vitro silne działanie przeciwgrzybicze wobec Candida spp. (w tym oporne na flukonazol C. krusei, C. albicans i C. glabrata) oraz działa grzybobójczo na Aspergillus spp., Scedosporium spp. i Fusarium spp. Wykazano całkowitą lub częściową skuteczność kliniczną worykonazolu w zakażeniach wywołanych przez rodzaj Aspergillus (A. flavus, A. fumigatus, A. terreus, A. niger, A. nidulans), rodzaj Candida (C. albicans, C. krusei, C. glabrata, C. tropicalis, C. parapsilosis oraz niektóre szczepy C. dubliniensis, C. inconspicua, C. guilliermondii), a także wobec Scedosporium spp. (S. apiospermum, S. prolificans) oraz Fusarium spp. Do innych zakażeń grzybiczych leczonych worykonazolem (często zakończonych całkowitą lub częściową odpowiedzią) należały pojedyncze przypadki zakażeń szczepami Alternaria spp., Blastomyces dermatitidis, Blastoschizomyces capitatus, Cladosporium spp., Coccidioides immitis, Conidiobolus coronatus, Cryptococcus neoformans, Exserohilum rostratum, Exophiala spinifera, Fonsecaea pedrosoi, Madurella mycetomatis, Paecilomyces lilacinus, Penicilium spp. (w tym P. marneffei), Phialophora richardsiae, Scopulariopsis brevicaulis, a także Trichosporon spp. w tym zakażenia T. beigelli. Badania in vitro wykazały działanie leku na izolowane klinicznie szczepy Acremonium spp., Alternaria spp., Bipolaris spp., Cladophialophora spp., Histoplasma capsulatum; stężenia worykonazolu w zakresie od 0,05 do 2 µg/ml hamowały wzrost większości szczepów. W badaniach in vitro wykazano działanie na szczepy Curvularia spp. i Sporothrix spp., ale znaczenie kliniczne tego nie jest znane. Worykonazol ma nieliniową kinetykę (z powodu wysycania się jego metabolizmu), a parametry farmakokinetyczne wykazują znaczną zmienność osobniczą. Jest szybko i niemal całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego (biodostępność 96%) i osiąga Cmax po 1-2 h. Pokarm tłuszczowy zmniejsza biodostępność leku. Wiązanie z białkami osocza wynosi 58%. Jest metabolizowany przez izoenzymy wątrobowego układu cytochromu P450: CYP2C19, CYP2C9 i CYP3A4. CYP2C19, który wykazuje polimorfizm genetyczny, bierze istotny udział w metabolizmie worykonazolu. U osób wolno metabolizujących występuje 4-krotnie większe narażenie na worykonazol w porównaniu z homozygotycznymi osobami szybko metabolizującymi. U szybko metabolizujących heterozygotycznych osób występuje 2-krotnie większe narażenie na worykonazol niż u szybko metabolizujących osób homozygotycznych. Głównym metabolitem worykonazolu jest nieaktywny mikrobiologicznie. Lek jest wydalany głównie z moczem, przede wszystkim w postaci metabolitów; 0,5 worykonazolu w fazie eliminacji zależy od dawki i wynosi około 6 h po podaniu doustnym 200 mg.

Dawkowanie

Doustnie. Leczenie. Dorośli. Leczenie należy rozpocząć podaniem dożylnie lub doustnie w określonym schemacie dawki nasycającej, w celu osiągnięcia w pierwszym dniu leczenia stężeń leku we krwi zbliżonych do wartości stężenia w stanie stacjonarnym. Ze względu na dużą biodostępność doustnej postaci leku (96%) możliwa jest zmiana pomiędzy dożylną a doustną drogą podania leku, jeśli jest to klinicznie wskazane. Dawka nasycająca (pierwsze 24 h) - dożylnie: 6 mg/kg mc. co 12 h; lub doustnie: 400 mg co 12 h u pacjentów o mc. ≥40 kg, 200 mg co 12 h u pacjentów o mc. Dawka podtrzymująca (po pierwszych 24 h) - dożylnie: 4 mg/kg mc. co 12 h; lub doustnie: 200 mg 2 razy na dobę u pacjentów o mc. ≥40 kg, 100 mg 2 razy na dobę u pacjentów o mc. Modyfikacja dawki. Jeśli odpowiedź pacjenta na leczenie jest niewystarczająca, można zwiększyć doustną dawkę podtrzymującą do 300 mg 2 razy na dobę, a u pacjentów o mc. Dzieci od 2 do . Dawkowanie worykonazolu u młodzieży powinno być takie samo jak u dzieci, gdyż ich metabolizm jest bardziej podobny do metabolizmu dzieci niż dorosłych. Dawka nasycająca (pierwsze 24 h) - dożylnie: 9 mg/kg mc. co 12 h; doustnie - niezalecane. Dawka podtrzymująca (po pierwszych 24 h) - dożylnie: 8 mg/kg mc. 2 razy na dobę; lub doustnie: 9 mg/kg mc. 2 razy na dobę (maksymalna dawka 350 mg 2 razy na dobę). Zaleca się rozpoczęcie terapii drogą dożylną. Schemat doustny należy rozważyć jedynie w przypadku, gdy nastąpi istotna klinicznie poprawa. Należy uwzględnić to, że ogólny wpływ worykonazolu na organizm po podaniu dożylnym w dawce 8 mg/kg mc. jest około 2-krotnie większy niż po podaniu doustnym w dawce 9 mg/kg mc. Zalecenia dotyczące dawkowania doustnego u dzieci określono na podstawie badań, w których podawano worykonazol w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej. Biorównoważność proszku do sporządzania zawiesiny doustnej i tabletek nie była badana u dzieci. Ze względu na przypuszczalnie krótki czas pasażu żołądkowo-jelitowego u dzieci, należy wziąć pod uwagę, że mogą występować różnice we wchłanianiu tabletek u dzieci w stosunku do pacjentów dorosłych. Z tego względu u dzieci od 2 do Młodzież 12-14 lat o mc. >50 kg oraz w wieku 15-17 lat niezależnie od mc. - stosować dawkowanie jak u dorosłych. Modyfikacja dawki (dzieci w wieku od 2 do . W przypadku niewystarczającej odpowiedzi pacjenta na leczenie, dawkę można zwiększać stopniowo o 1 mg/kg mc. (lub stopniowo o 50 mg w przypadku, gdy jako dawkę początkową zastosowano maksymalną dawkę doustną wynoszącą 350 mg). Jeśli pacjent nie toleruje leczenia, dawkę należy zmniejszać stopniowo o 1 mg/kg mc. (lub stopniowo o 50 mg w przypadku, gdy jako dawkę początkową zastosowano maksymalną dawkę doustną wynoszącą 350 mg). Stosowanie u dzieci w wieku od 2 do Profilaktyka. Dorośli, młodzież i dzieci. Stosowanie profilaktyczne należy rozpocząć w dniu przeszczepienia i może trwać do 100 dni po przeszczepieniu. Czas trwania stosowania profilaktycznego powinien być możliwie najkrótszy oraz uzależniony od ryzyka rozwoju inwazyjnego zakażenia grzybiczego, określonego przez neutropenię lub immunosupresję. Jedynie w przypadku utrzymywania się immunosupresji lub choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD), stosowanie profilaktyczne można kontynuować do 180 dni po przeszczepieniu. Zalecany schemat dawkowania przy profilaktyce jest taki sam, jak dla leczenia w odpowiednich grupach wiekowych (powyżej). Nie przeprowadzono odpowiednich badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania worykonazolu dłużej niż przez 180 dni. W celu stosowania worykonazolu profilaktycznie dłużej niż przez 180 dni (6 mies.) należy przeprowadzić dokładną ocenę stosunku korzyści do ryzyka. Podczas stosowania profilaktycznie nie zaleca się dostosowywania dawki w przypadku braku skuteczności lub wystąpienia działań niepożądanych związanych z leczeniem. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych związanych z leczeniem należy rozważyć przerwanie stosowania worykonazolu i zastosowanie alternatywnych leków przeciwgrzybiczych. Dostosowanie dawki w przypadku jednoczesnego podawania innych leków. Fenytoina może być stosowana jednocześnie z worykonazolem w przypadku, gdy doustna dawka podtrzymująca worykonazolu zostanie zwiększona z 200 mg do 400 mg 2 razy na dobę (ze 100 mg do 200 mg 2 razy na dobę w przypadku pacjentów o mc. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma potrzeby zmiany dawki leku u pacjentów w podeszłym wieku. Nie ma potrzeby zmiany doustnego dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Worykonazol jest hemodializowany z klirensem 121 ml/min; 4-godzinna hemodializa nie usuwa takiej ilości worykonazolu, aby potrzebna była zmiana dawki leku. U pacjentów z łagodną lub umiarkowanie zaawansowaną marskością wątroby (Child-Pugh A i B) zaleca się podanie standardowej dawki nasycającej, natomiast dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć o połowę. Nie badano worykonazolu u pacjentów z ciężką przewlekłą marskością wątroby (Child-Pugh C). Dostępne są ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania worykonazolu u pacjentów z nieprawidłowymi wynikami testów czynności wątroby (aktywność AspAT, AlAT, fosfatazy zasadowej lub stężenie bilirubiny całkowitej ponad 5-krotnie przekraczające GGN). U pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby, worykonazol stosować tylko wówczas, kiedy korzyść przewyższa potencjalne ryzyko. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy uważnie kontrolować, czy nie występują u nich objawy toksycznego działania leku. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności worykonazolu u dzieci w wieku Sposób podania. Tabletki powinny być przyjmowane co najmniej 1 h przed posiłkiem lub 1 h po posiłku.

Wskazania

Lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli o szerokim spektrum działania do stosowania u dorosłych i dzieci ≥2 lat w leczeniu: inwazyjnej aspergilozy; kandydemii u pacjentów bez neutropenii; ciężkich, opornych na flukonazol zakażeń inwazyjnych wywołanych przez Candida (w tym C. krusei); ciężkich zakażeń grzybiczych wywołanych przez Scedosporium spp. i Fusarium spp. Lek należy stosować przede wszystkim u pacjentów z zakażeniami postępującymi, mogącymi zagrażać życiu. Profilaktyka inwazyjnych zakażeń grzybiczych u pacjentów wysokiego ryzyka po allogenicznym przeszczepieniu macierzystych komórek krwiotwórczych (HSCT).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Jednoczesne stosowanie z substratami CYP3A4: terfenadyną, astemizolem, cyzaprydem, pimozydem, chinidyną, ponieważ zwiększone stężenie tych leków we krwi może prowadzić do wydłużenia odstępu QTc i zaburzeń rytmu typu torsades de pointes. Jednoczesne stosowanie z ryfampicyną, karbamazepiną lub fenobarbitalem, ponieważ leki te mogą powodować znaczące zmniejszenie stężenia worykonazolu we krwi. Jednoczesne stosowanie worykonazolu w standardowych dawkach z efawirenzem w dawce ≥400 mg raz na dobę, ponieważ efawirenz znacząco zmniejsza stężenie worykonazolu we krwi, gdy jest stosowany w takich dawkach; worykonazol również znacząco zwiększa stężenie efawirenzu we krwi. Jednoczesne stosowanie z rytonawirem w dużej dawce (≥400 mg 2 razy na dobę), ponieważ rytonawir znacząco zmniejsza stężenie worykonazolu we krwi, gdy jest stosowany w takich dawkach. Jednoczesne stosowanie alkaloidów sporyszu, będących substratami CYP3A4 (ergotaminy, dihydroergotaminy), ponieważ zwiększone stężenie tych leków we krwi może prowadzić do zatrucia alkaloidami sporyszu. Jednoczesne stosowanie z syrolimusem, ponieważ worykonazol może znacząco zwiększać jego stężenie we krwi. Jednoczesne stosowanie z zielem dziurawca.

Środki ostrożności

Ze względu na ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, długotrwała ekspozycja na worykonazol (leczenie lub stosowanie profilaktyczne) przekraczająca 180 dni (6 mies.) wymaga dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. W przypadku wystąpienia związanych z leczeniem działań niepożądanych (hepatotoksyczności, ciężkich reakcji skórnych, w tym fototoksyczności i raka kolczystokomórkowego skóry, ciężkich lub przedłużonych zaburzeń widzenia i zapalenia okostnej) należy rozważyć przerwanie stosowania worykonazolu i zastosowanie alternatywnych leków przeciwgrzybiczych. Należy zachować ostrożność stosując lek u pacjentów z nadwrażliwością na inne azole; u pacjentów (zwłaszcza dzieci) z czynnikami ryzyka wystąpienia ostrego zapalenia trzustki (takimi jak: niedawno przebyta chemioterapia, przeszczep macierzystych komórek krwiotwórczych - HSCT) - można rozważyć badanie aktywności amylazy lub lipazy we krwi; u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT (takimi jak: wrodzone lub nabyte wydłużenie odstępu QT, kardiomiopatia - zwłaszcza z towarzyszącą niewydolnością serca, bradykardia zatokowa, objawowe arytmie, jednoczesne stosowanie leków, które mogą wydłużać odstęp QT) - zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia, hipomagnezemia i hipokalcemia powinny być monitorowane i w razie potrzeby korygowane przed rozpoczęciem i podczas terapii worykonazolem. Pacjenci otrzymujący worykonazol (zarówno dzieci, jak i dorośli) muszą być dokładnie monitorowani pod kątem hepatotoksyczności. Postępowanie kliniczne powinno obejmować ocenę laboratoryjną czynności wątroby (w szczególności aktywność AspAT i AlAT) na początku leczenia worykonazolem oraz co najmniej raz w tygodniu w 1. mies. leczenia. Czas trwania terapii powinien być możliwie najkrótszy, jeśli jednak na podstawie oceny stosunku korzyści do ryzyka leczenie jest kontynuowane, częstość badań można zmniejszyć i wykonywać je raz w miesiącu, gdy wyniki testów czynności wątroby nie zmieniają się. W razie znacznego zwiększenia wartości wyników badań czynności wątroby, worykonazol należy odstawić, chyba że medyczna ocena stosunku korzyści do ryzyka dla danego pacjenta uzasadnia kontynuowanie leczenia. Podczas leczenia należy kontrolować czynność nerek, w tym przeprowadzać ocenę laboratoryjną, ze szczególnym uwzględnieniem stężenia kreatyniny we krwi. Pacjenci leczeni worykonazolem zwykle leczeni są równocześnie preparatami o działaniu nefrotoksycznym i występują u nich choroby, które mogą prowadzić do pogorszenia czynności nerek. Ze względu na ryzyko skórnych reakcji złuszczających (np. zespół Stevensa-Johnsona) pacjenci, u których wystąpiła wysypka powinni być ściśle kontrolowani i jeśli zmiany postępują, leczenie preparatem należy przerwać. Ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji fototoksycznych oraz pseudoporfiri, podczas leczenia należy unikać intensywnej lub długotrwałej ekspozycji na światło słoneczne oraz nosić odzież chroniącą przed światłem słonecznym i stosować preparaty z filtrem chroniącym przed promieniowaniem UV o dużym współczynniku ochrony przed światłem (SPF). Rak kolczystokomórkowy skóry został zaobserwowany u pacjentów, z których część donosiła o wcześniejszych reakcjach fototoksycznych. W przypadku wystąpienia reakcji fototoksycznej należy zasięgnąć porady wielodyscyplinarnej i skierować pacjenta do dermatologa; należy rozważyć przerwanie leczenia worykonazolem. Zawsze, gdy leczenie jest kontynuowane mimo występowania zmian chorobowych związanych z fototoksycznością, konieczne jest systematyczne i regularne wykonywanie badań dermatologicznych, aby umożliwić wczesne rozpoznanie i leczenie zmian przedrakowych. W przypadku stwierdzenia zmian przedrakowych lub raka kolczystokomórkowego skóry, należy zaprzestać stosowania preparatu. U dzieci i młodzieży częstość występowania reakcji fototoksyczności jest większa - w tej populacji pacjentów należy stosować rygorystyczne środki ochrony przed działaniem światła. U dzieci, u których wystąpiły uszkodzenia związane z fotostarzeniem skóry, takie jak plamy soczewicowate lub piegi, zaleca się unikanie słońca oraz kontrole dermatologiczne nawet po zakończeniu leczenia. Niezakaźne zapalenie okostnej ze zwiększonym stężeniem fluorków i zwiększoną aktywnością fosfatazy alkalicznej zaobserwowano u pacjentów po przeszczepach. Jeżeli u pacjenta wystąpi ból kości oraz wyniki radiologiczne będą wskazywać na zapalenie okostnej, po uzyskaniu porady wielodyscyplinarnej, należy rozważyć przerwanie leczenia preparatem. W trakcie stosowania leku istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych dotyczących widzenia (w tym niewyraźne widzenie, zapalenie nerwu wzrokowego oraz tarcza zastoinowa). Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności worykonazolu u pacjentów w wieku <2 lat. Biodostępność po podaniu doustnym może być zmniejszona u dzieci w wieku od 2 do <12 lat z zaburzeniami wchłaniania lub bardzo małą mc. w stosunku do wieku. W takim przypadku zalecane jest podawanie worykonazolu dożylnie. Zachować ostrożność stosując worykonazol w skojarzeniu z lekami, z którymi wchodzi w interakcje, zwłaszcza metabolizowanymi przez CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4 (patrz Interakcje). Ze względu na zawartość laktozy, leku nie należy stosować u pacjentów z rzadkimi, dziedzicznymi postaciami nietolerancji galaktozy, niedoboru Lapp laktazy czy złym wchłanianiem glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Bardzo często: obrzęki obwodowe, ból głowy, zaburzenia widzenia (w tym nieostre widzenie, światłowstręt, widzenie na zielono, chromatopsja, brak widzenia barw, widzenie na niebiesko, zaburzenia oka, widzenie z poświatą, ślepota nocna, wrażenie drgania obrazu, błyski, migoczące mroczki, zmniejszenie ostrości widzenia, jasne widzenie, ubytek pola widzenia, męty w ciele szklistym i widzenie na żółto; zaburzenia widzenia są przemijające i w pełni odwracalne, nie obserwowano istotnych klinicznie, długotrwałych zaburzeń widzenia), niewydolność oddechowa (w tym duszność i duszność wysiłkowa), ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, wysypka, gorączka. Często: zapalenie zatok, agranulocytoza (w tym gorączka neutropeniczna i neutropenia), pancytopenia, małopłytkowość (w tym immunologiczna plamica małopłytkowa), leukopenia, niedokrwistość, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, depresja, omamy, lęk, bezsenność, pobudzenie, stan splątania, drgawki, drżenie, parestezje, wzmożone napięcie mięśni (w tym sztywność karku i tężyczka), senność, omdlenie, zawroty głowy, krwotok do siatkówki, arytmia nadkomorowa, tachykardia, bradykardia, niedociśnienie tętnicze, zapalenie żył, zespół ostrej niewydolności oddechowej, obrzęk płuc, niestrawność, zaparcie, zapalenie czerwieni wargowej, zapalenie dziąseł, żółtaczka, żółtaczka cholestatyczna, zapalenie wątroby (w tym polekowe uszkodzenie wątroby, toksyczne zapalenie wątroby, uszkodzenie komórek wątroby i hepatotoksyczność), złuszczające zapalenie skóry, wysypka plamisto-grudkowa, świąd, łysienie, rumień i zapalenie czerwieni wargowej, świąd, łysienie, rumień, ból pleców, ostra niewydolność nerek, krwiomocz, ból w klatce piersiowej, obrzęk twarzy (w tym obrzęk okołooczodołowy, obrzęk wargi i obrzęk jamy ustnej), osłabienie, dreszcze, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi. Niezbyt często: rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, niewydolność szpiku kostnego, limfadenopatia, eozynofilia, reakcje nadwrażliwości, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność tarczycy, obrzęk mózgu, encefalopatia (tym encefalopatia niedotlenieniowo-niedokrwienna i encefalopatia metaboliczna), zaburzenia pozapiramidowe (w tym akatyzja i parkinsonizm), neuropatia obwodowa, ataksja, niedoczulica, zaburzenia smaku, napady przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych, zaburzenia nerwu wzrokowego (w tym zapalenie nerwu wzrokowego), tarcza zastoinowa, zapalenie twardówki, zapalenie brzegów powiek, podwójne widzenie, niedosłuch, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, szumy uszne, migotanie komór, dodatkowe skurcze komorowe, tachykardia nadkomorowa, tachykardia komorowa, wydłużenie odstępu QTc w EKG, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie naczyń limfatycznych, zapalenie trzustki, zapalenie dwunastnicy, zapalenie języka, obrzęk języka, zapalenie żołądka i jelit, zapalenie otrzewnej, niewydolność wątroby, powiększenie wątroby, zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamica żółciowa, zespół Stevensa-Johnsona, pokrzywka, alergiczne zapalenie skóry, fototoksyczność, wysypka plamista, wysypka grudkowa, plamica, wyprysk, zapalenie stawów, martwica kanalików nerkowych, białkomocz, zapalenie nerek, choroba przypominająca grypę, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi. Rzadko: zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, reakcja rzekomoanafilaktyczna, nadczynność tarczycy, encefalopatia wątrobowa, zespół Guillaina-Barrego, oczopląs, zanik nerwu wzrokowego, zmętnienie rogówki, zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, całkowity blok przedsionkowo-komorowy, blok odnogi pęczka Hisa, rytm węzłowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy, obrzęk naczynioruchowy, łuszczyca, rogowacenie słoneczne, pseudoporfiria, wysypka polekowa. Częstość nieznana: rak kolczastokomórkowy skóry, skórny toczeń rumieniowaty, piegi, plamy soczewicowate, zapalenie okostnej. Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży jest zasadniczo podobny jak u dorosłych, jednak u dzieci i młodzieży częściej występują: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz reakcje skórna. Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano wystąpienie zapalenia trzustki u dzieci.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży, chyba że korzyść dla matki wyraźnie przeważa nad ryzykiem dla płodu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą zawsze stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia worykonazolem. Karmienie piersią należy przerwać w chwili rozpoczęcia leczenia worykonazolem. W badaniach na zwierzętach nie wykazano szkodliwego wpływu leku na płodność.

Uwagi

Lek może powodować przemijające i odwracalne zaburzenia widzenia, w tym: niewyraźne widzenie, zmienioną (wzmocnioną) percepcję wzrokową i (lub) światłowstręt, przez co może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn - jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy unikać wykonywania czynności, które mogą wiązać się z ww. ryzykiem.

Interakcje

Worykonazol hamuje aktywność izoenzymów cytochromu P450: CYP2C19, CYP2C9 i CYP3A4, przez które jest metabolizowany. Inhibitory lub induktory tych izoenzymów mogą odpowiednio zwiększać lub zmniejszać stężenie worykonazolu we krwi. Worykonazol może ponadto zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez izoenzymy CYP450. Worykonazol należy stosować ostrożnie u pacjentów, którzy jednocześnie przyjmują leki mogące wydłużać odstęp QTc; jeśli dodatkowo występuje ryzyko zwiększenia przez worykonazol stężenia leków metabolizowanych przez CYP3A4 (niektóre leki przeciwhistaminowe, chinidyna, cyzapryd, pimozyd), jednoczesne stosowanie tych leków z worykonazolem jest przeciwwskazane. Przeciwwskazane jest stosowanie worykonazolu z nw. lekami: astemizol, cyzapryd, pimozyd, chinidyna i terfenadyna (substraty CYP3A4) - ryzyko zwiększenia stężenia tych leków we krwi, ryzyko wydłużenia odstępu QTc i wystąpienia zaburzeń rytmu serca typu torsades de pointes; alkaloidy sporyszu, np. ergotamina i dihydroergotamina (substraty CYP3A4) - ryzyko zwiększenia stężenia alkaloidów sporyszu we krwi, ryzyko zatrucia sporyszem; syrolimus - ryzyko zwiększenia stężenia syrolimusu we krwi; silne induktory CYP450, takie jak: ryfampicyna, karbamazepina, długo działające barbiturany (np. fenobarbital, mefobarbital), ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) - ryzyko zmniejszenia stężenia worykonazolu we krwi i osłabienia jego skuteczności; efawirenz w dawce ≥400 mg raz na dobę (induktor CYP450 oraz inhibitor i substrat CYP3A4) - ryzyko zmniejszenia stężenia worykonazolu we krwi oraz zwiększenia stężenia efawirenzu we krwi (worykonazol można stosować jednocześnie z efawirenzem jedynie wtedy, gdy dawka podtrzymująca worykonazolu jest zwiększona do 400 mg 2 razy na dobę, a dawka efawirenzu jest zmniejszona do 300 mg raz na dobę; po zakończeniu leczenia worykonazolem należy przywrócić dawkę początkową efawirenzu); rytonawir w dużej dawce, tj. ≥400 mg 2 razy na dobę (silny induktor CYP450 oraz inhibitor i substrat CYP3A4) - ryzyko zmniejszenia stężenia worykonazolu we krwi (należy również unikać jednoczesnego stosowania worykonazolu i małych dawek rytonawiru, tj. 100 mg 2 razy na dobę, chyba że stosunek korzyści do ryzyka uzasadnia zastosowanie worykonazolu). Ryfabutyna (silny induktor CYP450) może zmniejszać stężenie worykonazolu we krwi - należy unikać jednoczesnego stosowania ryfabutyny i worykonazolu, chyba że korzyści przewyższają ryzyko; podtrzymującą dawkę worykonazolu można zwiększyć do 5 mg/kg mc. podawanych dożylnie 2 razy na dobę lub dawkę doustną z 200 mg do 350 mg 2 razy na dobę (ze 100 mg do 200 mg 2 razy a dobę u pacjentów o mc.< 40 kg); podczas jednoczesnego podawania ryfabutyny i worykonazolu zaleca się ścisłe kontrolowanie morfologii krwi oraz kontrolowanie pod względem występowania działań niepożądanych ryfabutyny (np. zapalenie błony naczyniowej oka). Fenytoina (silny induktor CYP450 oraz substrat CYP2C9) może zmniejszać stężenie worykonazolu we krwi - należy unikać jednoczesnego stosowania worykonazolu i fenytoiny, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia we krwi; fenytoinę można stosować jednocześnie z worykonazolem, jeśli podtrzymującą dawkę dożylną worykonazolu zwiększy się do 5 mg/kg mc. 2 razy na dobę lub dawkę doustną z 200 mg do 400 mg 2 razy na dobę (ze 100 mg do 200 mg 2 razy na dobę u pacjentów o mc. <40 kg). Flukonazol (inhibitor CYP2C9, CYP2CJ9 i CYP3A4) może zwiększać stężenie worykonazolu we krwi - nie określono zmniejszonej dawki i (lub) częstości stosowania worykonazolu i flukonazolu, mogących eliminować to działanie, kontrolowanie pod względem występowania związanych z worykonazolem działań niepożądanych jest zalecane jedynie wtedy, gdy worykonazol jest stosowany naprzemiennie po flukonazolu. Worykonazol może zwiększać stężenia nw. leków: ewerolimus (substrat CYP3A4, substrat P gp) - obecnie nie ma wystarczających danych umożliwiających zalecenie odpowiedniego dawkowania w takiej sytuacji, dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania; benzodiazepiny metabolizowane przez CYP3A4, takie jak: midazolam, triazolam, alprazolam - ryzyko wydłużenia działania nasennego, zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki benzodiazepin; cyklosporyna (substrat CYP3A4) - ryzyko nasilonej nefrotoksyczności, u pacjentów już przyjmujących cyklosporynę, u których rozpoczynamy leczenie worykonazolem, zaleca się zmniejszenie dawki cyklosporyny o połowę i kontrolowanie jej stężenia we krwi, natomiast po zakończeniu stosowania worykonazolu stężenia cyklosporyny należy ściśle kontrolować i w razie konieczności zwiększyć jej dawkę; takrolimus (substrat CYP3A4) - ryzyko nasilonej nefrotoksyczności, u pacjentów już przyjmujących takrolimus, u których rozpoczynamy leczenie worykonazolem, zaleca się zmniejszenie dawki takrolimusu do 1/3 i kontrolowanie jego stężenia we krwi, natomiast po zakończeniu leczenia worykonazolem należy ściśle kontrolować stężenia takrolimusu i w razie konieczności zwiększyć jego dawkę; długo działające opioidy, np. oksykodon, hydrokodon (substraty CYP3A4) - należy rozważyć zmniejszenie dawki długo działających opioidów metabolizowanych przez CYP3A4, może być konieczne częste kontrolowanie pod względem występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem opioidów; krótko działające opioidy, np. alfentanyl, fentanyl, sufentanyl (substraty CYP3A4) - należy rozważyć zmniejszenie dawki krótko działających opioidów o budowie podobnej do alfentanylu i metabolizowanych przez CYP3A4, zaleca się szersze oraz częste kontrolowanie pacjentów pod względem występowania zapaści oddechowej oraz innych działań niepożądanych charakterystycznych dla opioidów; metadon (substrat CYP3A4) - zaleca się częste kontrolowanie pod względem występowania reakcji niepożądanych oraz toksyczności związanej ze stosowaniem metadonu, w tym wydłużenia odstępu QTc, może być konieczne zmniejszenie dawki metadonu; statyny metabolizowane przez CYP3A4, np. lowastatyna - ryzyko rabdomiolizy, należy rozważyć zmniejszenie statyny; NLPZ, np. ibuprofen, diklofenak (substraty CYP2C9) - zaleca się częste kontrolowanie pod względem występowania reakcji niepożądanych i toksyczności związanej ze stosowaniem NLPZ, może być konieczne zmniejszenie dawki NLPZ; pochodne sulfonylomocznika, np. tolbutamid, glipizyd, gliburyd (substraty CYP2C9) - ryzyko hipoglikemii, zaleca się uważne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi, należy rozważyć zmniejszenie dawki pochodnych sulfonylomocznika; alkaloidy barwinka, np. winkrystyna, winblastyna (substraty CYP3A4) - należy rozważyć zmniejszenie dawki alkaloidów barwinka; leki przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny - ryzyko wydłużenia czasu protrombinowego, zaleca się dokładne kontrolowanie czasu protrombinowego lub innych odpowiednich parametrów krzepnięcia oraz odpowiednią modyfikację dawki leków przeciwzakrzepowych. Worykonazol może hamować metabolizm inhibitorów pompy protonowej, będących substratami CYP2C19 i (lub) CYP3A4 (np. omeprazolu) i powodować zwiększenie ich stężenia we krwi, natomiast omeprazol może hamować metabolizm worykonazolu - u pacjentów leczonych omeprazolem w dawce ≥40 mg, u których rozpoczyna się terapię worykonazolem, zaleca się zmniejszenie dawki omeprazolu o 1/2; nie zaleca się zmiany dawkowania worykonazolu. Worykonazol może hamować metabolizm doustnych środków antykoncepcyjnych (substraty CYP3A4), natomiast doustne środki antykoncepcyjne, jako inhibitory CYP2C9 mogą hamować metabolizm worykonazolu - zaleca się kontrolowanie pacjentów pod względem występowania reakcji niepożądanych związanych ze stosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych, jak również reakcji niepożądanych związanych worykonazolu. Inhibitory proteazy HIV, np. sakwinawir, amprenawir i nelfinawir (substraty oraz inhibitory CYP3A4) mogą hamować metabolizm worykonazolu, natomiast worykonazol może hamować metabolizm inhibitorów proteazy HIV - zaleca się uważne kontrolowanie pod względem występowania jakiejkolwiek toksyczności leków i (lub) utraty ich skuteczności działania, może wystąpić konieczność modyfikacji dawki. Nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NNRTI), np. delawirdyna, newirapina (substraty CYP3A4 oraz inhibitory lub induktory CYP450) mogą hamować metabolizm worykonazolu natomiast worykonazol może hamować metabolizm NNRTI; ocena wpływu efawirenzu na worykonazol pozwala przypuszczać, że NNRTI mogą indukować metabolizm worykonazolu - zaleca się uważne kontrolowanie pod względem występowania jakiejkolwiek toksyczności leków i (lub) utraty ich skuteczności działania oraz konieczności dostosowania dawki. Nie ma konieczności zmiany dawkowania w przypadku stosowania worykonazolu z nw. lekami: cymetydyna, digoksyna, indynawir, erytromycyna, azytromycyna, kwas mykofenolowy (dawka pojedyncza), prednizolon (dawka pojedyncza), ranitydyna.

Cena

Voriconazole Sandoz, cena 100% 304,62 zł

Preparat zawiera substancję Voriconazole.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 200 mg worykonazolu. Tabl. zawierają laktozę. 1 ml zawiesiny (po rozcieńczeniu proszku wodą) zawiera 40 mg worykonazolu. Zawiesina zawiera sacharozę.

1 fiolka zawiera 200 mg worykonazolu. Preparat zawiera sód (1 fiolka zawiera do 69 mg sodu w postaci wodorotlenku sodu).

1 tabl. powl. zawiera 200 mg worykonazolu (oraz 288 mg laktozy).

1 fiolka zawiera 200 mg worykonazolu. 1 fiolka zawiera 88.74 mg sodu.

1 tabl. zawiera 50 mg lub 200 mg worykonazolu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. 50 mg zawiera 200 mg. Preparat zawiera laktozę.

1 fiolka zawiera 200 mg worykonazolu. Po rozpuszczeniu proszku 1 ml roztw. zawiera 10 mg worykonazolu. Po przygotowaniu roztworu konieczne jest jego dalsze rozcieńczenie przed podaniem.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 200 mg worykonazolu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 50 mg lub 200 mg worykonazolu. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 saszetka zawiera 3 g fosfomycyny, co odpowiada 5,631 mg fosfomycyny z trometamolem. Preparat zawiera sacharozę, żółcień pomarańczową i dekstrozę jednowodną.

1 dawka (0,5 ml) szczepionki zawiera nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanych na uwodnionym wodorotlenku glinu.

1 tabl. powl. zawiera 300 mg lub 600 mg klindamycyny (w postaci chlorowodorku).

1 tabl. powl. zawiera 500 mg w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (w proporcji 4:1) lub 1 tabl. powl. zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (w proporcji 7:1). Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (w proporcji 7:1); zawiesina zawiera aspartam.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 ml zawiesiny zawiera 10 mg furazydyny (poprzednio stosowana nazwa: furagina). Preparat zawiera sacharozę, etanol, parahydroksybenzoesan metylu (E218) i propylu (E216).

Szczepionka dla dzieci: 1 fiolka 0,5 ml (1 dawka) zawiera 10 µg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B. Szczepionka dla dorosłych: 1 fiolka 1 ml (1 dawka) zawiera 20 µg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B.

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Leki przeciwwirusowe na grypę. Jakie leki stosuje się w leczeniu grypy? Leki przeciwwirusowe na grypę. Jakie leki stosuje się w ...

Leki przeciwwirusowe na grypę wykazują większą skuteczność w leczeniu niż leki na grypę dostępne bez recepty. Preparaty stosowane w leczeniu antywirusowym zmniejszają ...

więcej

GRYPA - leczenie. Najlepsze sposoby leczenia grypy GRYPA - leczenie. Najlepsze sposoby leczenia grypy

Leczenie grypy może być tylko objawowe i trzeba je zacząć, gdy tylko zauważymy jej objawy. W ciągu pierwszych 24 godzin możesz wspomóc ...

więcej

Jak jeść czosnek, by wyleczyć grypę i przeziębienie? Jak jeść czosnek, by wyleczyć grypę i przeziębienie?

Jak jeść czosnek, by wyleczyć grypę i przeziębienie? Najlepiej codziennie. Regularne spożywanie czosnku wzmacnia system odpornościowy, a tym samym przyśpiesza proces usuwania ...

więcej

Objawy anginy - najczęstsze objawy anginy i sposoby jej leczenia Objawy anginy - najczęstsze objawy anginy i sposoby jej ...

Choć angina kojarzona jest głównie z latem, łatwo złapać ją także na wiosnę, kiedy po zimie w powietrzu krąży więcej bakterii i ...

więcej

Co powinna zawierać apteczka dla przeziębionych i chorych na grypę? Co powinna zawierać apteczka dla przeziębionych i chorych na ...

Zima to czas, kiedy jesteśmy dużo bardziej narażeni na rozwój przeziębienia i grypy oraz towarzyszących im objawów: kaszlu, kataru, bólu głowy i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.