Vitaminum B12 WZF

1 ml roztworu zawiera 100 µg lub 500 µg cyjanokobalaminy.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
  9. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Vitaminum B12 WZF 5 amp. 2 ml, roztw. do wstrz. 8,24 zł 2017-10-31

Działanie

Cyjanokobalamina - witamina B12 jest niezbędna w procesie wzrostu organizmu, podziału komórek, hematopoezy i syntezy mieliny. Bierze udział m.in. syntezie puryn i pirymidyn, przyspiesza metabolizm białek, jest koenzymem transmetylacji oraz syntezy grup metylowych, uczestniczy w dojrzewaniu komórek nabłonkowych, ma wpływ na procesy krwiotwórcze i prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego. Dzienne zapotrzebowanie na witaminę B12 u dorosłych wynosi 1-2 µg na dobę. Jej niedobór powoduje niedokrwistość megaloblastyczną i zmiany w nerwach obwodowych, a następnie zmiany degeneracyjne rdzenia kręgowego w tylnych sznurach i drogach korowo-rdzeniowych, zaawansowane zmiany neurologiczne mogą być nieodwracalne. Szybko wchłania się podana domięśniowo lub podskórnie, osiąga maksymalne stężenie we krwi w ciągu 1 h od podania domięśniowego. Wiąże się z białkami osocza (transkobalamina), jest magazynowana w wątrobie i wydalana głównie z moczem oraz częściowo z żółcią.

Dawkowanie

Domięśniowo lub głęboko podskórnie. Dorośli. Niedokrwistość złośliwa Addisona-Biermera bez objawów neurologicznych: 250-1000 µg co 2. dzień przez 1-2 tygodnie, następnie 250 µg raz w tygodniu do uzyskania poprawy hematologicznej (dawka podtrzymująca wynosi 1000 µg raz w miesiącu). W powikłaniach neurologicznych (zwyrodnienie sznurowe rdzenia): 1000 µg co 2. dzień do uzyskania poprawy. W stanach niedoboru witaminy B12 po resekcji żołądka lub wskutek zaburzeń wchłaniania: 250-1000 µg raz w miesiącu.Dzieci. Niedokrwistość złośliwa Addisona-Biermera bez objawów neurologicznych: dzieci do 3 lat - 5-15 µg/dobę; 3-18 lat: 15-30 µg/dobę. Niedokrwistość megaloblastyczna: dzieci do 3 lat - 5-15 µg/tydzień; 3-7 lat - 15-25 µg/tydzień; 7-18 lat - 15-30 µg/tydzień. Niedokrwistość z objawami neurologicznymi: dzieci do 3 lat - 100-200 µg/tydzień; 3-7 lat - 200-500 µg/tydzień; 7-18 lat - 500-1000 µg/tydzień. Test Schillinga: po podaniu doustnym znakowanej witaminy B12 podaje się jednorazowo domięśniowo 1000 µg.

Wskazania

Niedokrwistość złośliwa Addisona-Biermera. Inne niedokrwistości megaloblastyczne z niedoboru witaminy B12. Niedobory witaminy B12 z następujących powodów: całkowite wyłączenie z diety produktów pochodzenia zwierzęcego (ścisły wegetarianizm); zahamowanie (wrodzone lub nabyte) wydzielania czynnika wewnętrznego, umożliwiającego wchłanianie witaminy B12 (czynnik Castle'a); brak czynnika Castle'a na skutek resekcji żołądka; przewlekłe atroficzne zapalenie błony śluzowej żołądka; zespoły złego wchłaniania: po resekcji jelita krętego, w przebiegu celiakii, sprue tropikalnej (psylozy), choroby Leśniowskiego - Crohna; kompetycyjne wykorzystywanie witaminy B12 przez bakterie jelitowe (zespół ślepej pętli), lub przez pasożyty (zarażenie bruzdogłowcem szerokim). Test Schillinga - badanie wchłaniania witaminy B12.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na cyjanokobalaminę, kobalt lub pozostałe składniki leku. Nie stosować dożylnie.

Środki ostrożności

Awitaminoza B12 utrzymująca się dłużej niż 3 miesiące może doprowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia rdzenia kręgowego. Dlatego w chorobie Addisona-Biermera witaminę B12 należy stosować (zwykle raz w miesiącu) przez całe życie pacjenta. U pacjentów z niedokrwistością złośliwą leczonych dużymi dawkami witaminy B12, w trakcie konwersji erytropoezy z megaloblastycznej na prawidłową, obserwowano wystąpienie hipokaliemii zagrażającej zatrzymaniem krążenia oraz nadpłytkowości. Niedobór witaminy B12 może maskować objawy czerwienicy prawdziwej; leczenie witaminą B12 może spowodować ujawnienie się tych objawów. Osłabienie lub brak reakcji na leczenie witaminą B12 może wynikać z takich przyczyn, jak: zakażenie, mocznica, jednoczesny niedobór żelaza lub kwasu foliowego. Cyjanokobalamina może przyspieszyć zanik nerwu wzrokowego, dlatego należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z chorobą Lebera. Przed rozpoczęciem oraz między 5. a 7. dniem leczenia wskazane jest wykonanie następujących badań laboratoryjnych: stężenie kwasu foliowego, hematokryt, retykulocyty (znaczny wzrost liczby retykulocytów jest wczesnym dowodem skuteczności leczenia) oraz stężenie witaminy B12. W przypadku długotrwałej terapii zaleca się kontrolę parametrów hematologicznych oraz stężenia witaminy B12 co 3 do 6 miesięcy. Przez pierwsze 48 h leczenia należy monitorować stężenie potasu w surowicy, ze względu na możliwość wystąpienia hipokaliemii zagrażającej zatrzymaniem krążenia.

Niepożądane działanie

Obserwowano: wstrząs anafilaktyczny i zgony po pozajelitowym podaniu witaminy B12, nadwrażliwość (bardzo rzadkie przypadki); obrzęk płuc, zastoinową niewydolność krążenia; zakrzepy naczyń obwodowych; czerwienicę prawdziwa; świąd, wysypkę; uczucie wzdęcia, łagodną przemijającą biegunkę; ból po wstrzyknięciu domięśniowym.

Ciąża i laktacja

Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Cyjanokobalamina przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Jednakże nie obserwowano działań niepożądanych u dzieci podczas przyjmowania zalecanych dawek przez matki.

Interakcje

Niektóre antybiotyki, metotreksat, pirymetamina prowadzą do fałszywie ujemnych wyników oznaczania stężenia witaminy B12 w surowicy. Kolchicyna, kwas paraaminosalicylowy i spożywanie dużych ilości alkoholu przez ponad 2 tyg. zaburza wchłanianie witaminy B12. Jednoczesne przyjmowanie leków hamujących czynność szpiku (np. chloramfenikolu) może osłabiać reakcję na leczenie witaminą B12. Duże dawki kwasu foliowego stosowane długotrwale zmniejszają stężenie witaminy B12 we krwi.

Cena

Vitaminum B12 WZF, cena 100% 8,24 zł

Preparat zawiera substancję Cyanocobalamin.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

2 ml roztw. do wstrzykiwań zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy (co odpowiada 78,7 mg wit. B1), 100 mg chlorowodrku pirydoksyny (co odpowiada 82,3 mg wit. B6), 1 mg cyjanokobalaminy (co odpowiada 0,98 mg wit. B12). Preparat zawiera alkohol benzylowy i chlorowodorek lidokainy.

1 tabl. powl. zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 200 mg chlorowodorku pirydoksyny i 0,2 mg cyjanokobalaminy.

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy. Preparat zawiera alkohol benzylowy.

1 kaps. zawiera: 50 mg diklofenaku sodowego, 50 mg chlorowodorku tiaminy (witamina B1), 50 mg chlorowodorku pirydoksyny (witamina B6), 0,25 mg cyjanokobalaminy (witamina B12).

1 ml roztworu zawiera 100 µg lub 500 µg cyjanokobalaminy.

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy (witamina B1), 100 mg chlorowodorku pirydoksyny (witamina B6), 1 mg cyjanokobalaminy (witamina B12).

1 fiolka zawiera 2,5 g hydroksykobalaminy (1 ml roztworu zawiera 25 mg hydroksykobalaminy).

Krople zawierają: 0,15% hialuronianu sodu, 0,5% glikolu polietylenowego 8000 (PEG 8000), chlorek potasu, chlorek wapnia, chlorek magnezu, chlorek sodu, witaminę B12, wodę jałową.

Najczęściej wyszukiwane

1000 ml roztworu zawiera: 5,75 g chlorku sodu, 4,62 g trójwodnego octanu sodu, 0,90 g dwuwodnego cytrynianu sodu, 0,26 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,38 g chlorku potasu, 0,20 g sześciowodnego chlorku magnezu. Preparat zawiera: 141 mmol/1000 ml Na+, 34 mmol/1000 ml CH3COO-, 3 mmol/1000 ml C6H5O73-, 2 mmol/1000 ml Ca2+, 5 mmol/1000 ml K+, 1 mmol/1000 ml Mg2+, 109 mmol/1000 ml Cl-.

1000 ml roztw. zawiera: 8,6 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,33 g dwuwodnego chlorku wapnia, 147,2 mmol Na+, 4,0 mmol K+, 2,25 mmol Ca2+, 155,7 Cl-.

1 ml roztworu do infuzji zawiera: 6,429 mg chlorku sodu, 0,298 mg chlorku potasu, 0,147 mg dwuwodnego chlorku wapnia, 0,203 mg sześciowodnego chlorku magnezu, 4,082 mg trójwodnego octanu sodu, 11,0 mg jednowodnej glukozy (równowartość 10,0 mg glukozy), co odpowiada 140 mmol/l Na+, 4 mmol/l K+, 1 mmol/l Ca2+,  1 mmol/l Mg2+, 118 mmol/l Cl–, 30 mmol/l jonów octanowych, 55,5 mmol/l glukozy.

1 ml roztworu zawiera 23 mg sodu.

1000 ml roztworu do infuzji zawiera 6,8 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,2 g sześciowodnego chlorku magnezu, 0,37 g dwuwodnego chlorku wapnia, 3,27 g trójwodnego octanu sodu, 0,67 g kwasu L-jabłkowego; stężenia elektrolitów - 145 mmol/l sodu, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l magnezu, 2,5 mmol/l wapnia, 127 mmol/l chloru, 24 mmol/l octanu, 5 mmol/l jabłczanu. Osmolarność teoretyczna: 309 mOsmol/l. pH 5,1-5,9

1 tabl. powl. dojelitowa zawiera 75 mg lub 150 mg kwasu acetylosalicylowego. Lek zawiera czerwień koszenilową.

1 tabl. powl. zawiera: 80 mg jonów żelaza (II) w postaci siarczanu żelaza (II) oraz 0,35 mg kwasu foliowego.

500 ml roztworu zawiera: 2,775 g chlorku sodu, ok. 1,635 g trójwodnego octanu sodu, 0,15 g chlorku potasu, ok. 0,075 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,1 g sześciowodnego chlorek magnezu oraz 20 g żelatyny (w postaci żelatyny zmodyfikowanej płynnej). Osmolarność teoretyczna: 284 mOsmol/l. pH 7,4±0,3. Stężenie elektrolitów: 151 mmol/l sodu, 103 mmol/l chlorków, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l wapnia, 1 mmol/l magnezu, 24 mmol/l octanów.

Pojemnik trzykomorowy zawierający w oddzielnych komorach roztwór glukozy, aminokwasów z elektrolitami i emulsję tłuszczową. 1000 ml mieszaniny otrzymanej po połączeniu zawartości komór zawiera: 35,4 g oleju sojowego, 67,5 g glukozy, 3,3 g L-alaniny, 2,3 g L-argininy, 0,7 g kwasu L-asparginowego, 1,2 g kwasu L-glutaminowego, 1,7 g glicyny, 1,4 g L-histydyny, 1,2 g L-izoleucyny, 1,7 g L-leucyny, 1,9 g L-lizyny, 1,2 g L-metioniny, 1,7 g L-fenyloalaniny, 1,4 g L-proliny, 0,94 g L-seryny, 1,2 g L-treoniny, 0,4 g L-tryptofanu, 0,05 g L-tyrozyny, 1,5 g L-waliny oraz 0,15 g chlorku wapnia 1,04 g glicerofosforanu sodu, 0,33 g siarczanu magnezu, 1,25 g chlorku potasu, 1 g octanu sodu. Wartość energetyczna: około 710 kcal. Zawartość azotu: 3,7 g. Osmolalność: około 830 mOsm/kg H2O, osmolarność: około 750 mOsm/l, pH około 5,6.

1 ml roztworu 20% zawiera 200 mg glukozy.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Histiocytoza - przyczyny, objawy i leczenie Histiocytoza - przyczyny, objawy i leczenie

Histiocytoza to grupa rzadko diagnozowanych chorób układu krwiotwórczego, które zalicza się do chorób z pogranicza nowotworowych i autoimmunoagresji. Choroby z tej grupy ...

więcej

Kibicowanie może doprowadzić do ZAWAŁU! Skutki zdrowotne kibicowania Kibicowanie może doprowadzić do ZAWAŁU! Skutki zdrowotne kibicowania

Kibicowanie może powodować poważne problemy zdrowotne. Dopingowanie ulubionej drużyny powoduje nagły skok ciśnienia, przyspieszony puls, co jest szczególnie niebezpieczne dla kibiców zmagających ...

więcej

HEMOROIDY (żylaki odbytu): przyczyny, objawy i leczenie hemoroidów HEMOROIDY (żylaki odbytu): przyczyny, objawy i leczenie hemoroidów

Hemoroidy (guzki krwawnicze) ma każdy, żylaki odbytu - co drugi Polak. Objawy choroby hemoroidalnej są bardzo nieprzyjemne, a przecież żylaki odbytu da ...

więcej

Nadciśnienie tętnicze WTÓRNE - przyczyny, objawy, leczenie Nadciśnienie tętnicze WTÓRNE - przyczyny, objawy, leczenie

Nadciśnienie tętnicze wtórne to najrzadziej występujący typ nadciśnienia. Nadciśnienie tętnicze wtórne rozpoznaje się u zaledwie 5 proc. chorych. Jego przyczyny można ustalić ...

więcej

Zespół pozakrzepowy: przyczyny, objawy, leczenie Zespół pozakrzepowy: przyczyny, objawy, leczenie

Zespół pozakrzepowy to dość częsty problem zdrowotny, stanowiący przewlekłe powikłanie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG). Szacuje się,że aż 23-60% pacjentów po epizodzie zakrzepicy ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.