Vitaminum B1 Teva

1 ml roztw. zawiera 25 mg chlorowodorku tiaminy.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Vitaminum B1 Teva 10 amp. 1 ml, roztw. do wstrz. 36,55zł 2017-10-31

Działanie

Tiamina (witamina B1) rozpuszcza się w wodzie. W organizmie przekształcana jest przy do formy aktywnej - pirofosforanu tiaminy i pod tą postacią bierze udział w metabolizmie węglowodanów, w dekarboksylacji α-ketokwasów, kwasu pirogronowego i glutarowego. Działa również jako koenzym dla apoenzymu transketolazy w cyklu pentozowym. W przypadku niedoboru zwiększa się stężenie kwasu pirogronowego w tkankach i może dochodzić do zaburzenia ich czynności. Pomaga dostarczyć organizmowi energii, niezbędnej zwłaszcza dla prawidłowej czynności układu nerwowego, mięśni szkieletowych i układu krążenia. Może również służyć jako modulator przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego. Zapotrzebowanie na tiaminę jest proporcjonalne do podaży węglowodanów. Bogatymi źródłami tiaminy są: wieprzowina, wątroba, groch, pełnoziarniste produkty zbożowe, orzechy. Po podaniu domięśniowym bardzo szybko się wchłania. Jest w całości rozprowadzana do tkanek i osiąga duże stężenia w tkance nerwowej (mózg, płyn mózgowo-rdzeniowy), sercu, mięśniach, nerkach i wątrobie. Nie jest magazynowana w organizmie w większych ilościach. Przenika do mleka matki. Nadmiar tiaminy jest wydalany z moczem.

Dawkowanie

Domięśniowo. Profilaktycznie: zwykle 25 mg na dobę (dawkę ustala lekarz w zależności od stopnia niedoboru). Leczniczo. Dorośli: dawka terapeutyczna wynosi 10-100 mg, do 3 razy na dobę, w zależności od stopnia niedoboru tiaminy; leczenie obejmuje zwykle 15-20 wstrzyknięć, w ciężkich przypadkach czas leczenia do momentu uzyskania poprawy klinicznej jest długi. Choroba beri-beri: 50-100 mg na dobę w dawkach podzielonych, do uzyskania odpowiedzi terapeutycznej (zwykle do 2 tyg.), następnie - 10 mg, 2 razy na dobę. W ciężkich przypadkach niedoboru witaminy B1 dawkę leku można zwiększyć do 200-300 mg np. w leczeniu encefalopatii Wernickiego stosuje się dawkę co najmniej 100-200 mg na dobę przez pierwsze 3 dni (w ciągu pierwszych 12 h dawka może wynosić nawet do 1000 mg). Śpiączka i hipotermia niewiadomego pochodzenia: 50-100 mg. Dzieci i młodzież. Stany niedoboru witaminy B1: zwykle 10-25 mg na dobę. Wrodzone zaburzenia metaboliczne: 10-20 mg 2 razy na dobę.

Wskazania

Stany niedoboru witaminy B1. Leczniczo: choroba beri-beri, encefalopatia Wernickego; neuropatie, w tym polineuropatia ruchowo-czuciowa w przebiegu alkoholizmu lub cukrzycy; zespoły bólowe w neurologii i reumatologii (bóle głowy, bóle stawowe i mięśniowe). Profilaktycznie: stany zwiększonego zapotrzebowania na witaminę B1 (niewłaściwa dieta, nadczynność tarczycy, przewlekły alkoholizm, przewlekłe infekcje, przewlekła gorączka, utrzymująca się biegunka, nadmierny wysiłek fizyczny przez długi okres czasu, stany ogólnego osłabienia, wyczerpania fizycznego i umysłowego); odżywianie pozajelitowe; choroby jelit przebiegające z zaburzeniami trawienia i wchłaniania. Wspomagająco: rzadkie wrodzone zaburzenia metaboliczne (choroba syropu klonowego, niedobór karboksylazy pirogronianu, hiperalaninemia); kardiomiopatia alkoholowa; niewydolność mięśnia sercowego; zaburzenia przemiany węglowodanów, szczególnie w cukrzycy - w stanach zagrażającej śpiączki cukrzycowej; zatrucia; półpasiec; rzucawka porodowa; choroby wątroby i dróg żółciowych; śpiączka i hipotermia niewiadomego pochodzenia (podejrzenie encefalopatii Wernickego). Pozajelitowo lek stosuje się zwykle w przypadkach, w których podanie doustne nie jest zalecane (nudności, wymioty, stany przed- i pooperacyjne) lub niemożliwe (stany upośledzonego wchłaniania lub po resekcji żołądka).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na tiaminę.

Środki ostrożności

U osób nadwrażliwych na tiaminę po podaniu leku istnieje ryzyko wystąpienia ciężkiego odczynu uczuleniowego. Przed zastosowaniem tiaminy w dawce większej niż 100 mg należy wykonać próbę uczuleniową (podanie śródskórne 1/100 dawki i obserwacja pacjenta w ciągu 30 min.). Jeżeli nie wystąpi reakcja uczuleniowa można podać całą dawkę. Preparatu nie podawać dożylnie, ze względu na możliwość wystąpienia tzw. wstrząsu tiaminowego.

Niepożądane działanie

Rzadko: reakcje anafilaktyczne (po podaniu pozajelitowym, zwłaszcza dożylnym), takie jak kaszel, uczucie ucisku w gardle z utrudnionym przełykaniem, pokrzywka, świąd skóry, obrzęk twarzy, warg, powiek, świszczący oddech, trudności w oddychaniu. Bardzo rzadko: niedociśnienie (podczas stosowania dużych dawek); łagodna parestezja (podczas stosowania dużych dawek); łagodny ból w miejscu wstrzyknięcia; wstrząs anafilaktyczny. Ponadto może wystąpić zwiększone wydalanie moczu. U osób z nadwrażliwością na tiaminę po podaniu leku istnieje ryzyko wystąpienia ciężkiego odczynu uczuleniowego.

Ciąża i laktacja

Suplementacyjne dawki tiaminy podawane w ciąży nie powodują żadnych działań niepożądanych (RDA dla kobiet w ciąży wynosi 1,5 mg tiaminy). Tiamina przenika do mleka matki (RDA dla kobiet karmiących wynosi 1,6 mg tiaminy). W przypadku niewystarczającej diety, zaleca się suplementację witaminy. Brak doniesień o występowaniu jakichkolwiek działań niepożądanych podczas stosowania zalecanych dawek dobowych u kobiet karmiących piersią.

Uwagi

Lek nie ma wpływu na zdolność kierowania pojazdami mechanicznymi i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Leki zawierające siarczyny, podane w jednym roztworze z tiaminą, powodują jej rozpad i unieczynnienie. Witamina B12, cyjanokobalamina może ulegać inaktywacji w obecności produktów rozpadu tiaminy.

Preparat zawiera substancję Thiamine hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 200 mg chlorowodorku pirydoksyny i 0,2 mg cyjanokobalaminy.

1 kaps. zawiera: 82,5 mg choliny, 50 mg ekstraktu z oliwki europejskiej (Olea europaea) zawierający co najmniej 10 mg oleuropeiny, 1,1 mg witaminy B1, 1,4 mg witaminy B6, 200 µg kwasu foliowego, 5 µg witaminy D, 10 mg cynku, 55 µg selenu, 40 µg chromu.

1 kaps. zawiera 214,3 mg wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego (nie mniej niż 150 mg flawonolignanów w przeliczeniu na sylibinę), 10 mg witaminy B1, 4 mg witaminy B2, 10 mg witaminy B6, 10 mg witaminy PP i 4 mg pantetonianu wapnia. Kapsułki zawierają laktozę, indygotynę E 132, żółcień chinolinową E 104.

1 tabl. zawiera 3 mg lub 25 mg chlorowodorku tiaminy. Tabl. zawierają laktozę.

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 kaps. zawiera: 50 mg diklofenaku sodowego, 50 mg chlorowodorku tiaminy (witamina B1), 50 mg chlorowodorku pirydoksyny (witamina B6), 0,25 mg cyjanokobalaminy (witamina B12).

1 tabl. zawiera 3 mg lub 25 mg chlorowodorku tiaminy. Preparat zawiera laktozę.

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy (witamina B1), 100 mg chlorowodorku pirydoksyny (witamina B6), 1 mg cyjanokobalaminy (witamina B12).

2 ml roztw. do wstrzykiwań zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy (co odpowiada 78,7 mg wit. B1), 100 mg chlorowodrku pirydoksyny (co odpowiada 82,3 mg wit. B6), 1 mg cyjanokobalaminy (co odpowiada 0,98 mg wit. B12). Preparat zawiera alkohol benzylowy i chlorowodorek lidokainy.

1 ml roztw. zawiera 25 mg chlorowodorku tiaminy.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.