Viregyt® K

1 kaps. zawiera 100 mg chlorowodorku amantadyny. Lek zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Viregyt® K 50 szt., kaps. 20,28zł 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwwirusowy, stosowany również w leczeniu choroby Parkinsona. Choroba Parkinsona: uważa się, że skuteczność kliniczna amantadyny jest wynikiem antagonizmu leku względem podtypu NMDA receptorów glutaminianowych; ponadto amantadyna może także wywierać pewne działanie przeciwcholinergiczne. Zakażenie wirusem grypy A: amantadyna w małych stężeniach swoiście hamuje replikację wirusów grypy A (w tym podtypów H1N1, H2N2 i H3N2); hamuje wczesne stadium replikacji wirusa blokując pompę protonową wirusowego białka M2. Ma to dwa działania: zatrzymuje usuwanie otoczki wirusa i unieczynnia nowo syntetyzowaną wirusową hemaglutyninę. Wpływ na późne etapy replikacji stwierdzono dla reprezentatywnych wirusów ptasiej grypy. Dane z badań reprezentatywnych szczepów wirusa grypy A wskazują, że amantadyna przypuszczalnie działa na uprzednio nieznane szczepy i mogłaby być stosowana we wczesnych stadiach epidemii, przed ogólną dostępnością szczepionki przeciw szczepowi wywołującemu epidemię. Amantadyna wchłania się z przewodu pokarmowego powoli, lecz niemal całkowicie, osiągając Cmax w czasie 3-4 h. Stan stacjonarny zostaje osiągnięty w ciągu 3 dni. Gromadzi się po kilku godzinach w wydzielinie z nosa i przekracza barierę krew-mózg. W 67% wiąże się z białkami osocza, znaczne ilości są związane z czerwonymi krwinkami. Stężenia leku w płucach, sercu, nerkach, wątrobie i śledzionie są większe niż we krwi. Amantadyna jest metabolizowana w niewielkim stopniu, głównie przez N-acetylację. Jest wydalana głównie przez nerki, w postaci niezmienionej. Wzrost pH moczu spowalnia wydalanie. Hemodializa nie usuwa znaczących ilości amantadyny, przypuszczalnie z powodu intensywnego wiązania w tkankach.

Dawkowanie

Doustnie. Choroba Parkinsona. Dorośli: początkowo 100 mg na dobę przez pierwszy tydzień, zwiększając dawkę do 100 mg 2 razy na dobę. Dawka powinna być zwiększana stopniowo, w odstępach co najmniej 1 tygodnia. Dawkę dobierać na podstawie objawów podmiotowych i przedmiotowych. Dawki przekraczające 200 mg na dobę mogą powodować dodatkowe łagodzenie objawów, lecz mogą być także związane ze zwiększoną toksycznością. Nie należy przekraczać dawki 400 mg na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat), ze względu zmniejszony klirens nerkowy i zwiększenie stężenia leku we krwi, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę amantadyny. Amantadyna działa w ciągu kilku dni, jednak może dojść do utraty skuteczności działania w czasie kilkumiesięcznego leczenia. Skuteczność może być przedłużona przez odstawienie leku na okres 3-4 tyg., co wydaje się przywracać aktywność amantadyny. W tym czasie należy kontynuować istniejące leczenie przeciwparkinsonowskie lub w razie wskazań klinicznych rozpocząć leczenie małą dawką lewodopy. Odstawianie amantadyny powinno być stopniowe, np. połowa dawki w odstępach tygodniowych. Leczenie skojarzone: w trakcie wstępnego leczenia amantadyną należy kontynuować leczenie każdym już stosowanym lekiem przeciwparkinsonowskim. Jest wówczas możliwe stopniowe zmniejszanie dawki tego leku. Dawkę należy zmniejszać szybciej w razie nasilonych działań niepożądanych. U pacjentów otrzymujących duże dawki leków przeciwcholinergicznych lub lewodopy faza wstępna leczenia amantadyną powinna być przedłużona do 15 dni. Zakażenia wirusem grypy A. Zalecane jest możliwie jak najwcześniejsze rozpoczynanie leczenia grypy i kontynuowanie go przez 4-5 dni. Przy rozpoczynaniu leczenia amantadyną w ciągu 48 h od wystąpienia objawów, czas trwania gorączki i innych objawów jest krótszy o 1-2 dni, a zwykle towarzysząca grypie reakcja zapalna drzewa oskrzelowego ustępuje szybciej. Dorośli: 100 mg na dobę przez zalecany okres. Pacjenci w podeszłym wieku (> 65 lat): odpowiednia może być dawka dobowa poniżej 100 mg, lub dawka 100 mg podawana w odstępach dłuższych niż jeden dzień. Dzieci i młodzież (w wieku 10-15 lat): 100 mg na dobę przez zalecany okres. U dzieci Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: dawkę amantadyny należy zmniejszyć; można to uzyskać przez zmniejszenie całkowitej dawki dobowej lub przez wydłużenie odstępu między dawkami. Klirens kreatyniny CCr > 35 ml/min: 100 mg codziennie; CCr 15-35 ml/min: 100 mg co 2-3 dni; CCr < 15 ml/min: lek przeciwwskazany.

Wskazania

Choroba Parkinsona. Zakażenia wirusem grypy typu A.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na amantadynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Drgawki. Choroba wrzodowa żołądka w wywiadzie. Ciężka choroba nerek. Ciąża.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność u pacjentów: ze stanami splątania i omamami oraz podstawowymi chorobami psychicznymi, jak również u pacjentów leczonych innymi preparatami działającymi na OUN; z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek; z aktualnymi lub przebytymi chorobami sercowo-naczyniowymi; z zastoinową niewydolnością serca (amantadyna może powodować obrzęki obwodowe); z nieleczoną jaskrą z zamkniętym kątem przesączania (amantadyna ma działanie przeciwcholinergiczne). Stosować ostrożnie u dzieci (w leczeniu grypy wywołanej przez wirus A), ze względu na ryzyko hipotermii (hipotermię obserwowano głównie u dzieci w wieku in vitro lub in vivo w obecności leku. Jawne przenoszenie wirusów opornych na lek mogło być przyczyną niepowodzenia profilaktyki i leczenia u osób mających kontakt w warunkach domowych i u pacjentów w domach opieki. Jednak do tej pory nie ma danych, że wirusy oporne wywołują chorobę, która w jakikolwiek sposób różni się od wywoływanej przez wirusy wrażliwe. Obserwowano wywołanie lub nasilenie złośliwego zespołu neuroleptycznego lub katatonii wywołanej neuroleptykami po odstawieniu amantadyny u pacjentów przyjmujących neuroleptyk - nie należy nagle przerywać leczenia amantadyną u pacjentów leczonych jednocześnie neuroleptykami (rzadko zgłaszano występowanie podobnego zespołu po odstawieniu amantadyny u pacjentów, którzy nie przyjmowali jednocześnie leków psychotropowych). Ze względu na zawartość laktozy, leku nie stosować u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Bardzo często: sinica marmurkowata (zwykle po bardzo dużych dawkach lub stosowaniu przez wiele miesięcy), obrzęk kostek. Często: lęk, poprawa nastroju, letarg, omamy, koszmary nocne, nerwowość, depresja, bezsenność, uczucie pustki w głowie, ból głowy, ataksja, niewyraźna mowa, utrata koncentracji, zaburzenia widzenia, kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne, suchość w ustach, jadłowstręt, nudności, wymioty, zaparcia, nadmierna potliwość, ból mięśni. Niezbyt często: splątanie, dezorientacja, psychoza, drżenie, dyskineza, drgawki, objawy przypominające złośliwy zespół neuroleptyczny. Rzadko: uszkodzenia rogówki, np. punktowe zmętnienie rogówki mogące mieć związek z powierzchniowym punkcikowatym zapaleniem rogówki, obrzęk nabłonka rogówki i znaczne zmniejszenie ostrości wzroku; biegunka, rumień, zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu. Bardzo rzadko: leukopenia, niewydolność serca, nadwrażliwość na światło, odwracalne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Częstość nieznana: majaczenie, stan hipomaniakalny i mania; hipotermia (zwłaszcza u dzieci <5 lat).

Ciąża i laktacja

Amantadyna jest przeciwwskazana w ciąży oraz u kobiet planujących ciążę. Amantadyna jest wydzielana z mlekiem kobiecym, zgłaszano występowanie działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią - nie stosować w czasie laktacji.

Uwagi

Z uwagi na możliwość wystąpienia zawrotów głowy oraz zaburzeń widzenia, zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być zaburzona.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie amantadyny i leków przeciwcholinergicznych lub lewodopy może nasilać splątanie, omamy, koszmary nocne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe lub inne atropinopodobne działania niepożądane. Obserwowano reakcje psychotyczne u pacjentów otrzymujących amantadynę i lewodopę. W pojedynczych przypadkach zgłaszano nasilenie objawów psychotycznych u pacjentów otrzymujących amantadynę jednocześnie z lekiem neuroleptycznym. Jednoczesne podawanie amantadyny i leków lub substancji (np. alkoholu) działających na OUN może powodować addycyjne działanie toksyczne na OUN - zalecana jest ścisła obserwacja pacjenta. Stosowanie amantadyny ze złożonymi lekami moczopędnymi (hydrochlorotiazyd + leki moczopędne oszczędzające potas) może prowadzić do zwiększenia jej stężenia we krwi i nasilenia toksyczności (splątanie, omamy, ataksja, drgawki kloniczne mięśni).

Preparat zawiera substancję Amantadine hydrochloride.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 kaps. zawiera 100 mg chlorowodorku amantadyny. Lek zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.