Vincristine Teva

1 ml roztworu zawiera 1 mg siarczanu winkrystyny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Vincristine Teva 1 fiolka 5 ml, roztw. do wstrz. 2017-10-31

Działanie

Cytostatyk, alkaloid barwinka różowego (Catharantus roseus). Hamuje tworzenie się w komórce wrzeciona kariokinetycznego. Wiążąc się z białkiem tworzącym mikrotubule - tubuliną, powoduje zatrzymanie mitozy w stadium metafazy, poprzez zapobieganie polimeryzacji tubuliny oraz następującego po niej powstawania mikrotubul, jak również poprzez pobudzanie depolimeryzacji istniejących mikrotubul. Winkrystyna może wpływać również na inne systemy komórkowe, takie jak synteza RNA i DNA, cykliczny AMP, biosynteza lipidów i kalmodulino-zależna Ca2+ ATPaza. Po wstrzyknięciu dożylnym, w ciągu 15-30 min, ponad 90% leku jest dystrybuowane z surowicy do tkanek i innych składników krwi. W niewielkim stopniu przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Jest metabolizowana w dużym stopniu w wątrobie przez enzymy cytochromu P-450, w tym CYP3A. Po podaniu dożylnym eliminacja ma przebieg trójfazowy, T0,5 w fazie początkowej, środkowej i końcowej wynoszą odpowiednio: 5 min, 2,3 h i 85 h (zakres 19-155 h). Około 80%dawki wydalane jest z kałem, 10-20% z moczem. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby metabolizm i wydalanie winkrystyny są prawdopodobnie wolniejsze.

Dawkowanie

Wyłącznie dożylnie. Podawać pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu preparatami cytostatycznymi. W monoterapii kolejne dawki winkrystyny powinny być podawane w odstępach tygodniowych. W przypadku skojarzenia z innymi lekami przeciwnowotworowymi, częstość dawkowania zależy od ustalonego protokołu. Dorośli: zwykle 1,4 mg/m2 (maksymalnie 2 mg) raz na tydz. Dzieci: 1,5-2,0 mg/m2 raz na tydz.; dla dzieci o mc. do 10 kg, zwykle stosowana dawka początkowa wynosi 0,05 mg/kg mc. raz na tydz. Leczenie winkrystyną należy przerwać w przypadku wystąpienia objawów neurotoksyczności; jeżeli objawy zmniejszą się po odstawieniu leku, można wznowić leczenie stosując 50% dawki. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub stężeniem bilirubiny bezpośredniej we krwi >3 mg/100 ml, zaleca się zmniejszenie dawki o 50%; zaleca się zmniejszenie dawek u pacjentów z żółtaczką mechaniczną lub innymi zaburzeniami czynności wątroby. Sposób podania. Lek podaje się przez wlew dożylny lub szybkie wstrzyknięcie dożylne (bolus) trwające co najmniej 1 min przez podłączoną linię infuzyjną. Należy zwrócić szczególną uwagę, aby nie dopuścić do infiltracji tkanek podskórnych. W przypadku wynaczynienia, należy natychmiast przerwać podawanie leku, a pozostałą porcję leku podać do innej żyły. Wstrzyknięcie hialuronidazy (w dawce 250 IU/ml) w miejsce wynaczynienia może złagodzić dolegliwości.

Wskazania

W monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi w leczeniu: ostrej białaczki limfocytowej; chłoniaków złośliwych, w tym chłoniaków ziarniczych i nieziarniczych; szpiczaka mnogiego; nowotworów litych, z uwzględnieniem raka piersi (z przerzutami) i drobnokomórkowego raka płuc; mięsaka Ewinga, płodowego mięśniakomięsaka prążkowanokomórkowego, pierwotnych guzów neuroektodermalnych (takich jak rdzeniak czy nerwiak), guza Wilmsa i siatkówczaka; idiopatycznej plamicy małopłytkowej (ITP) - pacjenci z ITP odporną na splenektomię i krótkoterminowe leczenie adrenokortykosteroidami mogą wykazywać odpowiedź na winkrystynę, jednakże lek ten nie jest zalecany jako terapia podstawowa w tej chorobie; zalecane tygodniowe dawki winkrystyny podawane przez 3-4 tyg. wywoływały trwałą remisję u niektórych pacjentów, jednakże jeśli odpowiedź na lek nie wystąpi u pacjenta po podaniu 3-6 dawek, jest mało prawdopodobne, aby kolejne dawki preparatu przyniosły jakiekolwiek korzyści terapeutyczne.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na siarczan winkrystyny lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. demielinizacyjna odmiana choroby Charcota-Mariego-Tootha). Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Zaparcia lub  niedrożność jelita, szczególnie u dzieci. Jednocześnie stosowana radioterapia obejmującą wątrobę.

Środki ostrożności

Podawać wyłącznie dożylnie; podanie inną drogą, np. dooponową prowadzi do zgonu. Unikać kontaktu z oczami. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, zaburzeniami neurologicznymi, stosujących jednocześnie inne leki o działaniu neurotoksycznym, poddawanych napromieniowaniu rdzenia kręgowego, w podeszłym wieku, z chorobą niedokrwienną serca, z zahamowaniem czynności szpiku kostnego (w przypadku wystąpienia leukopenii, należy zastosować odpowiednie środki zapobiegające zakażeniom oraz starannie rozważyć termin podania kolejnej dawki winkrystyny). Zaleca się stosowanie profilaktyki zapobiegającej zaparciom (w tym zmodyfikowanej diety i środków przeczyszczających) oraz zapobiegającej wystąpieniu neuropatii wywołanej hiperurykemią. U pacjentów w podeszłym wieku przyjmowanie leków powodujących zatrzymanie moczu należy przerwać w krótkim czasie po rozpoczęciu podawania winkrystyny.

Niepożądane działanie

Bardzo często: łysienie (odwracalne po odstawieniu winkrystyny). Często: przemijająca trombocytoza, duszności i skurczu oskrzeli (szczególnie w przypadku jednoczesnego stosowania mitomycyny; objawy występują nagle; mogą mieć ciężki i zagrażający życiu przebieg), neuropatia obwodowa (postać mieszana ruchowo-czuciowa), nudności, wymioty, zaparcia, ból brzucha (w tym ból brzucha o charakterze kolkowym), azoospermia (obserwowano u mężczyzn leczonych złożoną chemioterapią z udziałem winkrystyny i prednizonu z cyklofosfamidem lub mechloretaminą i prokarbazyną), podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt często: ciężkie zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, drgawki (często w połączeniu z nadciśnieniem; u dzieci donoszono o kilku przypadkach drgawek, po których wystąpiła śpiączka), toksyczność autonomicznego układu nerwowego, toksyczność o.u.n. (zaburzenia świadomości, depresja, pobudzenie, bezsenność, splątanie, psychozy i halucynacje), głuchota, choroba wieńcowa, zawał mięśnia sercowego (u pacjentów, którzy wcześniej poddawani byli radioterapii śródpiersia), osłabienie apetytu, utrata masy ciała, anoreksja, biegunka, niedrożność porażenna jelit (szczególnie u małych dzieci), poliuria, dyzuria, zatrzymanie moczu w wyniku atonii pęcherza moczowego, hiperurykemia, nefropatia moczanowa, brak menstruacji, gorączka, zapalenie żył, ból, zapalenie tkanki łącznej i martwica występujące po podrażnieniu ściany naczynia lub wynaczynieniu w trakcie podawania preparatu. Rzadko: reakcje alergiczne (anafilaksja, wysypka i obrzęk), nadciśnienie, niedociśnienie, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, martwica i (lub) perforacja jelit, choroba zarostowa żył wątrobowych (szczególnie u dzieci), zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), ból głowy. Bardzo rzadko: zapalenie trzustki, nietrzymanie moczu. Ponadto: nieodwracalna bezpłodność (częściej u mężczyzn, niż u kobiet), leukoencefalopatia. Opisywano przypadki ciężkiego skurczu oskrzeli i duszności po leczeniu alkaloidami barwinka, w niektórych przypadkach w połączeniu z mitomycyną C. U pacjentów leczonych winkrystyną w skojarzeniu z innymi cytostatykami o znanym działaniu rakotwórczym, dochodziło do rozwoju wtórnych nowotworów złośliwych. Neurotoksyczność - jest zależna od dawki i wieku pacjenta. Na początku występują tylko zaburzenia czuciowe i parestezja, w dalszym toku leczenia - nerwobóle, m.in. żuchwy i jąder, a następnie zaburzenia motoryczne. U pacjentów kontynuujących leczenie opisywano zniesienie odruchów głębokich, zespół opadającej stopy, słabość mięśni, ataksję i porażenia. Winkrystyna może wpłynąć na nerwy czaszkowe, prowadząc do niedowładu i (lub) porażenia poszczególnych mięśni kontrolowanych przez nerwy czaszkowe, bez jednoczesnego osłabienia innych mięśni. Porażenie nerwu czaszkowego i osłabienie mięśni krtani może powodować zachrypnięcie oraz niedowład strun głosowych wraz z zagrażającym życiu obustronnym niedowładem strun głosowych. Osłabienie mięśni zewnątrzgałkowych oczu może powodować opadanie powiek oraz neuropatię oczną i zewnątrzgałkową. Opisywano przypadki przemijającej ślepoty korowej. Winkrystyna wywołuje również toksyczność układu autonomicznego oraz o.u.n., choć rzadziej niż neuropatię obwodową. Obserwowano przypadki podwójnego widzenia oraz atrofii ocznej.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania w ciąży, a szczególnie w I trymestrze (lek może działać teratogennie). Kobiety w wieku rozrodczym i mężczyźni muszą stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia winkrystyną oraz przez 6 mies. po jego zakończeniu. Pacjentki, które zajdą w ciążę w trakcie leczenia powinny zostać poinformowane o zagrożeniach dla rozwoju płodu i znajdować się pod ścisłą obserwacją. Winkrystyna może wykazywać działania genotoksyczne - należy rozważyć możliwość skorzystania z poradnictwa genetycznego przez pacjentki, które zajdą w ciążę w trakcie leczenia winkrystyną, a także przez pacjentki, które planują urodzenia dziecka po zakończeniu terapii. Karmienie piersią musi zostać przerwane podczas leczenia winkrystyną. Leczenie winkrystyną może spowodować przemijającą lub trwałą bezpłodność - przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjenta o możliwości zamrożenia nasienia.

Uwagi

Przed podaniem każdej dawki leku należy wykonać pełne badanie morfologiczne krwi. W ciągu pierwszych 3-4 tyg. leczenia należy często oznaczać stężenie kwasu moczowego we krwi. Preparat może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Preparat należy przechowywać w temp. 2-8st.C.

Interakcje

U pacjentów stosujących winkrystynę i leki przeciwzakrzepowe należy zwiększyć częstotliwość monitorowania INR. Inhibitory CYP3A4 i (lub) glikoproteiny P, takie jak: rytonawir, nelfinawir, ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna, cyklosporyna, nifedypina, nefazodon, mogą zwiększać stężenie winkrystyny we krwi, nasilając jej toksyczność. Winkrystyna może zmniejszać stężenie fenytoiny we krwi, zwiększając ryzyko wystąpienia drgawek - jednoczesne stosowanie nie jest zalecane; jeśli nie można go uniknąć, dawkę fenytoiny należy dostosować na podstawie oznaczeń stężenia we krwi. Może zmniejszać wchłanianie digoksyny, osłabiając jej działanie terapeutyczne - zalecana jest ostrożność i, w razie potrzeby, odpowiednie dostosowanie dawki digoksyny. Możliwe są interakcje farmakodynamiczne z innymi lekami cytostatycznymi: nasilenie działania terapeutycznego oraz toksycznego. Stosowanie winkrystyny z innymi lekami mielotoksycznymi, takimi jak doksorubicyna (szczególnie w skojarzeniu z prednizonem) może nasilić działanie hamujące czynność szpiku kostnego. Z lekami neurotoksycznymi (izoniazyd i L-asparaginaza, cyklosporyna A) - może powodować ciężką i długotrwałą neuropatię obwodową (zachować ostrożność podczas terapii skojarzonej). Z mitomycyną C - mogą wystąpić ostre reakcje oddechowe. Z takrolimusem - może wystąpić nadmierne działanie immunosupresyjne wraz z ryzykiem wystąpienia limfoproliferacji. Z czynnikami stymulującymi powstawanie kolonii granulocytów (G-CSF, GM-CSF) - mogą wystąpić atypowe neuropatie z uczuciem kłucia lub pieczenia w dystalnych częściach kończyn. Radioterapia może nasilać obwodową neurotoksyczność winkrystyny. Winkrystyna podawana z daktomycyną u pacjentów z guzem Wilmsa powodowała ciężką toksyczność wątrobową. W skojarzeniu z bleomycyną może powodować zespół Raynauda w sposób zależny od dawki. Stosowanie winkrystyny może osłabiać odpowiedź immunologiczną organizmu na szczepionki. Odstęp czasu pomiędzy odstawieniem leków immunosupresyjnych (w tym winkrystyny) a odzyskaniem zdolności organizmu do normalnej reakcji na szczepionkę zależy od intensywności działania i rodzaju leku immunosupresyjnego, choroby podstawowej oraz innych czynników i wynosi szacunkowo od 3 mies. do 1 roku. Leczenia winkrystyną i jednoczesne podawanie szczepionki z żywymi wirusami może doprowadzić do nasilenia replikacji i działań niepożądanych szczepionki - pacjenci mogą być szczepieni z zachowaniem najwyższej ostrożności, po wnikliwej ocenie stanu hematologicznego oraz za zgodą lekarza prowadzącego; pacjenci chorzy na białaczkę w okresie remisji nie powinni przyjmować szczepionek z żywymi wirusami przez okres co najmniej 3 mies. od ostatniej chemioterapii.

Preparat zawiera substancję Vincristine sulphate.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka zawiera 1 mg siarczanu winkrystyny.

1 ml roztworu zawiera 1 mg siarczanu winkrystyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 implant podskórny zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 fiolka lub amp.-strzyk. 0,5 ml zawiera 45 mg ustekinumabu; 1 fiolka 1 ml zawiera 90 mg ustekinumabu.

1 fiolka zawiera 10 000 j.m. kryzantaspazy (asparaginaza pochodząca z Erwinia chrysanthemi, L-asparginaza Erwinia).

1 ml koncentratu zawiera 20 mg ofatumumabu. 1 fiolka (50 ml) zawiera 1000 mg ofatumumabu. Preparat zawiera 116 mg sodu w dawce w dawce 1000 mg.

1 fiolka (5 ml) zawiera 100 mg panitumumabu; 1 fiolka (20 ml) zawiera 400 mg panitumumabu. Lek zawiera sód (0,15 mmol/ 3,45 mg w 1 ml).

1 tabl. zawiera 50 mg azatiopryny. Preparat zawiera laktozę.

1 amp. (1 ml) zawiera 3 000 000 j.m. naturalnego leukocytarnego interferonu alfa.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania

Mięsak (guz) Ewinga to złośliwy nowotwór kości, który najczęściej dotyka dzieci. Pierwsze objawy mięsaka Ewinga to bóle kości, które niekiedy wiązane są ...

więcej

Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie

Guz przysadki mózgowej to jeden z najbardziej zróżnicowanych guzów mózgu. Jego istotą jest nieprawidłowy rozrost komórek przysadki - nadrzędnego gruczołu w układzie ...

więcej

Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego? Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego?

Masaż prostaty (stercza) znany jest jako jedna z technik seksualnych. Mało kto wie, że masaż gruczołu krokowego ma także zastosowanie w medycynie, ...

więcej

Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny

Zespół POEMS, inaczej zespół Crow-Fukase lub zespół Takatsuki, to bardzo rzadki zespół objawów, który towarzyszy chorobie nowotworowej układu krwiotwórczego, jaką jest osteosklerotyczna ...

więcej

Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania

Zespół rakowiaka to zespół objawów, które pojawiają się u chorych na rakowiaka - rodzaj nowotworu rozwijającego się w różnych częściach przewodu pokarmowego ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.