Verospiron®

1 tabl. zawiera 25 mg spironolaktonu. 1 kaps. zawiera 50 mg lub 100 mg spironolaktonu. Preparat zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Verospiron® 30 szt., kaps. 21,10zł 2017-10-31

Działanie

Lek moczopędny, antagonista aldosteronu. Działa pierwotnie przez konkurencyjne łączenie z receptorami w miejscach wymiany sodu-potasu zależnych od aldosteronu w dystalnej pętli kanalika nerkowego. Zwiększa ilość wydalanego sodu, wody, z zachowaniem potasu. Skutecznie obniża ciśnienie skurczowe i rozkurczowe krwi w pierwotnym hiperaldosteronizmie oraz jest skuteczny w większości przypadków nadciśnienia samoistnego. Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowgo. Wiąże się z białkami osocza w ponad 90%. Metabolizm przebiega szybko i intensywnie, metabolity są czynne farmakologicznie. Metabolity wydalane są pierwotnie z moczem, ale również z kałem poprzez eliminację z żółcią. Przenika przez barierę łożyskową i do mleka matki.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Zastoinowa niewydolność serca z obrzękiem: zwykle początkowa dawka dobowa wynosi 100 mg w dawce pojedynczej lub podzielonej, jednak zakres dawek może wynosić 25-200 mg/dobę. Dawkę podtrzymującą należy ustalić indywidualnie dla każdego pacjenta. U pacjentów z ciężką niewydolnością serca (klasy III-IV wg NYHA) należy rozpocząć od 25 mg raz na dobę w skojarzeniu ze standardową terapią, jeżeli stężenie potasu w surowicy wynosi ≤ 5 mEq/l, a stężenie kreatyniny ≤ 2,5 mg/dl. Jeżeli to klinicznie wskazane, u pacjentów tolerujących dawkę 25 mg, dawkę można zwiększyć do 50 mg raz na dobę. U pacjentów nie tolerujących dawki 25 mg na dobę, dawkę można zmniejszyć do 25 mg podawanych co drugi dzień. Marskość wątroby z wodobrzuszem i obrzękiem: jeżeli stosunek jonów Na+/K+ w moczu ma wartość większą niż 1,0 należy zastosować dawkę 100 mg/dobę. Jeżeli stosunek ten ma wartość mniejszą niż 1,0 zaleca się dawkę 200-400 mg/dobę. Dawkę podtrzymującą należy wyznaczać indywidualnie. Wodobrzusze w przebiegu nowotworu złośliwego: zwykle stosowana dawka początkowa wynosi 100-200 mg/dobę. W ciężkich przypadkach dawkę można stopniowo zwiększać do 400 mg/dobę. Gdy obrzęki są odpowiednio kontrolowane, dawkę podtrzymującą należy wyznaczać indywidualnie. Zespół nerczycowy: zwykle stosowana dawka początkowa to 100-200 mg/dobę.  Stosowanie spironolaktonu jest zalecane jedynie w przypadku, gdy leczenie glikokortykosteroidami nie jest wystarczająco skuteczne. Diagnostyka i leczenie pierwotnego hiperaldosteronizmu. Test długotrwały: 400 mg/dobę przez 3-4 tygodnie. Wyrównanie hipokaliemii i nadciśnienia tętniczego dostarcza wstępnych dowodów do diagnozy pierwotnego hiperaldosteronizmu. Test krótkotrwały: 400 mg/dobę przez 4 dni. Jeżeli podczas podawania produktu stężenie potasu w surowicy wzrasta, a po odstawieniu maleje, należy rozważyć wstępną diagnozę pierwotnego hiperaldosteronizmu. Gdy diagnoza zostanie potwierdzona przez inne procedury medyczne, produkt można stosować w dawce 100-400 mg jako przygotowanie do zabiegu operacyjnego. U pacjentów nie zakwalifikowanych do leczenia operacyjnego produkt można stosować jako długotrwałe leczenie podtrzymujące w najmniejszej skutecznej dawce, określonej indywidualnie dla każdego pacjenta. Dzieci i młodzież. Dawka początkowa to 3 mg/kg mc. w dawkach podzielonych. Dawkę należy dostosować indywidualnie. Jeżeli to konieczne, można tabletki rozkruszyć i przygotować zawiesinę. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się rozpoczynanie leczenia od najmniejszej dawki, a następnie jej zwiększanie, aż do uzyskania maksymalnych korzyści. Należy zachować ostrożność w przypadku ciężkich zaburzeń wątroby i nerek.

Wskazania

Zastoinowa niewydolność serca. Marskość wątroby z wodobrzuszem i obrzękiem. Wodobrzusze w przebiegu nowotworu złośliwego. Zespół nerczycowy. Diagnostyka i leczenie pierwotnego hiperaldosteronizmu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na spironolakton lub inne składniki preparatu. Bezmocz, ostra niewydolność nerek, ciężkie zaburzenia czynności nerek (wskaźnik przesączania kłębuszkowego poniżej 10 ml/min). Choroba Addisona lub inne stany związane z hiperkaliemią. Hiperkaliemia. Jednoczesne stosowanie eplerenonu lub innych leków moczopędnych oszczędzających potas. Nie należy podawać rutynowo suplementów potasu ze względu na ryzyko hiperkaliemiii.

Środki ostrożności

Leczenie preparatem może spowodować przemijające zwiększenie stężenia azotu mocznikowego, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszą niewydolnością nerek oraz odwracalną kwasicę hiperchloremiczną, kwasicę metaboliczną lub łagodną kwasicę (należy okresowo określać parametry czynności nerek oraz stężenia elektrolitów w surowicy). Zachować szczególną ostrożność podczas stosowania spironolaktonu u pacjentów z ciężką niewydolnością serca. Preparatu nie stosować długotrwale, o ile nie jest to konieczne (długotrwałe podawanie dużych dawek u zwierząt powodowało raka lub białaczkę mieloblastyczną). Ze względu na zawartość laktozy, preparatu nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Może wystąpić: złe samopoczucie, łagodne nowotwory piersi (w tym torbiele i polipy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe, nudności, leukopenia (w tym agranulocytoza), trombocytopenia, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, hiperkaliemia, kurcze mięśni nóg, zawroty głowy, zmiany libido, splątanie, nieprawidłowości menstruacyjne, bolesność piersi, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), łysienie, nadmierne owłosienie, świąd, wysypka, pokrzywka, ostra niewydolność nerek.

Ciąża i laktacja

Stosowanie preparatu w ciąży wymaga starannej oceny stosunku korzyści dla matki do ryzyka dla płodu. Metabolit spironolaktonu występuje w mleku matki, stąd jeśli zastosowanie leku jest konieczne należy zaprzestać karmienia piersią.

Uwagi

Leczenie lekiem może utrudnić określanie stężenia w surowicy digoksyny oraz kortyzolu i adrenaliny, a także wpływać na rozpoznanie małej aktywności reniny w osoczu oraz wynik radioimmunologicznych badań stężeń dezoksykortonu, estrogenu i progesteronu. Podczas leczenia nie wolno spożywać alkoholu. Należy zachować ostrożność, szczególnie na początku leczenia podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń.

Interakcje

Spironolakton zastosowany z innymi lekami moczopędnymi lub obniżającymi ciśnienie nasila ich działanie; należy zmniejszyć dawkę tych leków o co najmniej 50%, szczególnie jeśli chodzi o leki blokujące zwoje. Jednoczesne podawanie leków moczopędnych oszczędzających potas z inhibitorami ACE związane jest z nasiloną hiperkaliemią. Nie należy stosować inhibitorów ACE jednocześnie ze spironolaktonem, szczególnie u pacjentów ze znacznym zaburzeniem czynności nerek. Lek zwiększa stężenie digoksyny w surowicy – należy monitorować pacjentów. Należy unikać jednoczesnego stosowania karbenoksolonu, ponieważ związek ten może powodować retencję sodu i przez to zmniejszać skuteczność spironolaktonu. Stosowanie NLPZ może osłabić skuteczność natriuretyczną leków moczopędnych. Spironolakton zmniejsza odpowiedź naczyniową na noradrenalinę, należy zachować ostrożność w przypadku znieczulenia miejscowego lub ogólnego. Wykazano, że kwas acetylosalicylowy, indometacyna i kwas mefenamowy osłabiają działanie moczopędne leku. Spironolakton zwiększa metabolizm fenazonu.

Preparat zawiera substancję Spironolactone.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 25 mg spironolaktonu. 1 kaps. zawiera 50 mg lub 100 mg spironolaktonu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 25 mg, 50 mg lub 100 mg spironolaktonu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 25 mg spironolaktonu. 1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg spironolaktonu. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg torasemidu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

100 g preparatu zawiera: 50 g nalewki z ziela konwalii mianowanej, 25 g nalewki z kwiatostanu głogu i 25 g nalewki z korzenia kozłka lekarskiego. Preparat zawiera etanol.

1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg lub 200 mg dopaminy (roztwór 1% lub 4%) i odpowiednio 3,17mg i 12,27 mg sodu oraz pirosiarczyn sodu.

1 kaps. zawiera 5 mg izradypiny.

1 g żelu zawiera 250 j.m. lub 1000 j.m. heparyny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę lub małopłytkowość poheparynowa, to jeden z niepożądanych skutków ubocznych, który jest charakterystycznych dla tego leku przeciwkrzepliwego. ...

więcej

SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.