Vercef®

5 ml zawiesiny (po rozpuszczeniu granulatu w wodzie) zawiera 250 mg cefakloru w postaci jednowodzianu; zawiesina zawiera sacharozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Vercef® 15 szt., kaps. 31,46 zł 2018-04-19

Działanie

Antybiotyk β-laktamowy, cefalosporyna II generacji do podawania doustnego. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy błony ściany komórkowej. Cefaklor działa in vitro na następujące drobnoustroje - tlenowe bakterie Gram-dodatnie: Staphylococcus spp. (w tym szczepy koagulazo-dodatnie, koagulazo-ujemne i szczepy wytwarzające penicylinazę; Staphylococcus aureus oporny na metycylinę jest także oporny na cefaklor), Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes (paciorkowce β-hemolizujące grupa A); tlenowe bakterie Gram-ujemne: Escherichia coli, Haemophilus influenzae (szczepy niewytwarzające β-laktamazy), Klebsiella spp., Proteus mirabilis. Cefaklor wykazuje MIC 90%) szczepów następujących drobnoustrojów: tlenowe bakterie Gram-ujemne: Citrobacter diversus, Moraxella (Branhamella) catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae; beztlenowe bakterie Gram-dodatnie: Bacteroides spp. (oprócz B.fragilis), Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Propionibacterium acnes. Cefaklor nie działa na Pseudomonas spp., Acinetobacter calcoaceticus, większość entrerokoków (np. Streptococcus faecalis), większość Enterobacter spp., Serratia spp. Cefaklor dobrze wchłania się po podaniu doustnym na czczo, osiągając Cmax w ciągu 0,5-1 h. W ok. 25% wiąże się z białkami osocza. Jest wydalany z moczem, w postaci niezmienionej. T0,5 we krwi wynosi 0,6-0,9 h. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek T0,5 jest nieznacznie wydłużony; w przypadku całkowitej niewydolności nerek wynosi 2,3-2,8 h. Hemodializa skraca okres półtrwania o 25-30%.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 250 mg co 8 h; w ciężkich zakażeniach (np. zapaleniu płuc) lub w zakażeniach wywołanych przez mniej wrażliwe bakterie - 500 mg co 8 h. Maksymalna dawka dobowa wynosi 4 g. Dzieci > 1 mż.: zazwyczaj 20 mg/kg mc./dobę w 3 dawkach podzielonych, co 8 h (zapalenie płuc i oskrzeli) lub w 2 dawkach podzielonych, co 12 h (zakażenie ucha środkowego i gardła). W cięższych przypadkach można zastosować dawkę 40 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych. Maksymalna dawka dobowa u dzieci wynosi 1 g. Skuteczność i bezpieczeństwo podawania nie zostało ustalone dla dzieci w 1. mż. Czas trwania leczenia. Leczenie trwa zazwyczaj 7-14 dni; w leczeniu zakażeń wywołanych paciorkowcami β-hemolizującymi - co najmniej 10 dni. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z niewydolnością nerek może być konieczne dostosowanie dawki. U pacjentów dializowanych: przed dializą należy podać dawkę 250 mg-1 g, a następnie dawkę podtrzymującą 250-500 mg co 6-8 h w okresach między dializami. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Sposób podania. W celu uzyskania zawiesiny należy do butelki z suchym granulatem dodać w dwóch porcjach przegotowaną, ostudzoną wodę (do poziomu oznaczonego na butelce), wstrząsnąć po dodaniu każdej porcji wody. Zawiesinę wstrząsnąć przed każdym użyciem. Przygotowaną zawiesinę należy przechowywać w temperaturze 2-8st.C.

Wskazania

Zakażenia dolnych dróg oddechowych (w tym zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, zaostrzenie przewlekłego zapalenie oskrzeli) wywołane przez Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Streptococcus pyogenes. Zapalenie gardła i migdałków wywołane przez Streptococcus pyogenes. Zapalenie ucha środkowego i zatok wywołane przez Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Haemophilus influenzae, gronkowce. Zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes. Zakażenia układu moczowego (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego) wywołane przez Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella spp. i gronkowce koagulazo-ujemne. Szczepy Haemophilus influenzae wytwarzające β-laktamazy, oporne na penicylinę należy uznać za oporne na cefaklor mimo, że niektóre z tych szczepów wykazują in vitro wrażliwość na cefaklor. Cefaklor jest skuteczny w eliminacji paciorkowców z nosa i gardła; jednakże brak jest danych klinicznych potwierdzających jego skuteczność w zapobieganiu gorączce reumatycznej lub bakteryjnemu zapaleniu wsierdzia. Należy przestrzegać oficjalnych wytycznych dotyczących właściwego stosowania środków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na cefaklor, inne cefalosporyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Przed zastosowaniem leku należy przeprowadzić wywiad dotyczący skłonności pacjenta do występowania reakcji nadwrażliwości na cefaklor, cefalosporyny, penicyliny lub inne leki. Cefaklor stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny (ryzyko wystąpienia krzyżowej reakcji alergicznej na antybiotyki β-laktamowe, ze wstrząsem anafilaktycznym włącznie). W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy przerwać podawanie antybiotyku i podjąć odpowiednie środki ratunkowe. Należy zachować ostrożność stosując antybiotyk o szerokim spektrum działania u pacjentów, u których występują lub występowały choroby przewodu pokarmowego, zwłaszcza zapalenie okrężnicy. U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka w związku ze stosowaniem cefakloru, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit (w przypadku łagodnego przebiegu zwykle wystarczy przerwać stosowanie antybiotyku; w przypadku umiarkowanego lub ciężkiego przebiegu konieczne jest podjęcie odpowiedniego leczenia; przeciwwskazane jest podawanie leków hamujących perystaltykę jelit). W trakcie leczenia należy obserwować pacjenta pod kątem nadkażenia opornymi drobnoustrojami; jeśli wystąpi nadkażenie, należy podjąć odpowiednie postępowanie. Cefaklor należy stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością nerek. Doświadczenie kliniczne ze stosowaniem cefakloru u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek jest niewielkie, dlatego konieczna jest dokładna obserwacja kliniczna pacjenta i wykonywanie kontrolnych badań laboratoryjnych. Ze względu na zawartość sacharozy, leku nie należy stosować u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Niepożądane działanie

Często: reakcje alergiczne (np. wysypka odropodobna, świąd, pokrzywka), biegunka (rzadko ciężka), zwiększone ciśnienie w żołądku, nudności, wymioty, brak łaknienia, wzdęcia, wodniste stolce, zapalenie jelita grubego (w tym rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy), świąd w okolicy narządów płciowych, zapalenie pochwy, kandydoza pochwy. Niezbyt często: neutropenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość aplastyczna, reakcje rzekomoanafilaktyczne (np. obrzęk naczynioruchowy, astenia, obrzęki - w tym w twarzy i kończyn; duszność, parestezje, omdlenie, niedociśnienie lub rozszerzenie naczyń krwionośnych), objawy choroby posurowiczej (rumień wielopostaciowy o lekkim nasileniu, wysypka lub inne objawy skórne przebiegające z zapaleniem lub bólem stawów, z gorączką lub bez - leki przeciwhistaminowe i kortykosteroidy powodują szybsze ustępowanie objawów; nie obserwowano innych ciężkich powikłań), przemijająca nadmierna ruchliwość, nerwowość, bezsenność, splątanie, wzmożone napięcie mięśni, zawroty głowy, omamy i senność patologiczna, niewielkie podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych AspAT, AlAT oraz fosfatazy alkalicznej, przemijające śródmiąższowe zapalenie nerek. Rzadko: ciężka postać rumienia wielopostaciowego (zespół Stevensa-Johnsona), martwica toksyczno-rozpływna naskórka, anafilaksja, limfadenopatia i proteinuria (nie obserwowano krążących kompleksów immunoglobulin ani innych powikłań). Bardzo rzadko: trombocytopenia, eozynofilia, limfocytoza, leukopenia, przemijające objawy zapalenia wątroby i żółtaczki zastoinowej, niewielkie podwyższenie stężenia mocznika lub kreatyniny we krwi, nieprawidłowe wyniki badania ogólnego moczu. Częstość nieznana: drgawki, nefropatia toksyczna.

Ciąża i laktacja

Ostrożnie stosować w ciąży - badania na zwierzętach nie wykazały, aby cefaklor działał teratogennie, jednak brak dobrze kontrolowanych badań ludzi. Ostrożnie stosować w czasie laktacji - śladowe ilości leku wykrywane są w mleku kobiecym, nie jest znany wpływ cefakloru na karmione piersią dziecko.

Uwagi

Cefaklor na ogół nie wpływa na zdolność koncentracji i reagowania, jednak objawy niepożądane leku, jak spadek ciśnienia krwi lub zawroty głowy, mogą prowadzić do wystąpienia ryzyka podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Cefaklor może powodować fałszywie dodatni wynik próby na obecność glukozy w moczu z roztworem Benedicta lub Fehlinga i tabletkami z siarczanem miedzi. Może dawać fałszywie dodatni wynik testu Coombsa (jest to ważne w przypadku wykonywania badań hematologicznych, próby krzyżowej przed przetoczeniem krwi, testu antyglobulinowego lub testu Coombsa u noworodków urodzonych przez matki leczone cefalosporynami przed porodem).

Interakcje

Jednoczesne podawanie cefakloru z warfaryną może powodować wydłużenie czasu protrombinowego (zalecana jest kontrola parametrów krzepnięcia). W przypadku jednoczesnego stosowania z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi konieczne może być dostosowanie dawki cefakloru. Wchłanianie cefakloru może się zmniejszyć pod wpływem leków zobojętniających sok żołądkowy. Probenecyd hamuje nerkowe wydalanie cefakloru. Leki o działaniu przeciwbakteryjnym, w tym chloramfenikol, erytromycyna, tetracykliny i sulfonamidy, mogą osłabiać działanie cefakloru - unikać jednoczesnego stosowania.

Cena

Vercef®, cena 100% 31,46 zł

Preparat zawiera substancję Cefaclor.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

5 ml zawiesiny (otrzymanej po dodaniu wody do granulatu) zawiera 125 mg, 250 mg lub 375 mg cefakloru; zawiesina zawiera sacharozę.

1 tabl. powl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 375 mg, 500 mg lub 750 mg cefakloru.

5 ml zawiesiny (po rozpuszczeniu granulatu w wodzie) zawiera 250 mg cefakloru w postaci jednowodzianu; zawiesina zawiera sacharozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 saszetka zawiera 3 g fosfomycyny, co odpowiada 5,631 mg fosfomycyny z trometamolem. Preparat zawiera sacharozę, żółcień pomarańczową i dekstrozę jednowodną.

1 dawka (0,5 ml) szczepionki zawiera nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanych na uwodnionym wodorotlenku glinu.

1 tabl. powl. zawiera 300 mg lub 600 mg klindamycyny (w postaci chlorowodorku).

1 tabl. powl. zawiera 500 mg w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (w proporcji 4:1) lub 1 tabl. powl. zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (w proporcji 7:1). Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (w proporcji 7:1); zawiesina zawiera aspartam.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 ml zawiesiny zawiera 10 mg furazydyny (poprzednio stosowana nazwa: furagina). Preparat zawiera sacharozę, etanol, parahydroksybenzoesan metylu (E218) i propylu (E216).

Szczepionka dla dzieci: 1 fiolka 0,5 ml (1 dawka) zawiera 10 µg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B. Szczepionka dla dorosłych: 1 fiolka 1 ml (1 dawka) zawiera 20 µg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B.

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Leki przeciwwirusowe na grypę. Jakie leki stosuje się w leczeniu grypy? Leki przeciwwirusowe na grypę. Jakie leki stosuje się w ...

Leki przeciwwirusowe na grypę wykazują większą skuteczność w leczeniu niż leki na grypę dostępne bez recepty. Preparaty stosowane w leczeniu antywirusowym zmniejszają ...

więcej

GRYPA - leczenie. Najlepsze sposoby leczenia grypy GRYPA - leczenie. Najlepsze sposoby leczenia grypy

Leczenie grypy może być tylko objawowe i trzeba je zacząć, gdy tylko zauważymy jej objawy. W ciągu pierwszych 24 godzin możesz wspomóc ...

więcej

Jak jeść czosnek, by wyleczyć grypę i przeziębienie? Jak jeść czosnek, by wyleczyć grypę i przeziębienie?

Jak jeść czosnek, by wyleczyć grypę i przeziębienie? Najlepiej codziennie. Regularne spożywanie czosnku wzmacnia system odpornościowy, a tym samym przyśpiesza proces usuwania ...

więcej

Objawy anginy - najczęstsze objawy anginy i sposoby jej leczenia Objawy anginy - najczęstsze objawy anginy i sposoby jej ...

Choć angina kojarzona jest głównie z latem, łatwo złapać ją także na wiosnę, kiedy po zimie w powietrzu krąży więcej bakterii i ...

więcej

Co powinna zawierać apteczka dla przeziębionych i chorych na grypę? Co powinna zawierać apteczka dla przeziębionych i chorych na ...

Zima to czas, kiedy jesteśmy dużo bardziej narażeni na rozwój przeziębienia i grypy oraz towarzyszących im objawów: kaszlu, kataru, bólu głowy i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.