Venomenhal®

Jedna fiolka zawiera 120 µg liofilizowanego jadu owada (osy lub pszczoły).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Venomenhal® zest. do sporz. rozcień. - 10 fiol. rozp. 4,5 ml, proszek i rozp. do sporz. roztw. 2017-10-31

Działanie

Preparat do diagnozowania i immunoterapii swoistej (odczulania) alergii IgE-zależnej na jad owadów błonkoskrzydłych (osy lub pszczoły). Mechanizm działania obejmuje: modulację funkcji limfocytów T (przesunięcie dominacji z Th2 na Th1), tworzenie przeciwciał IgG, zmniejszenie reaktywności komórek wyzwalających mediatory.

Dawkowanie

Leki do immunoterapii powinny być przepisane i stosowane wyłącznie przez lekarzy specjalistów alergologów, posiadających doświadczenie w leczeniu alergii. Testy skórne. Diagnostykę należy rozpocząć od testu punktowego. Do testu wstępnego stosowany jest zazwyczaj roztwór jadu o stężeniu 1 µg/ml. Jeżeli roztwór o takim stężeniu jadu wywołuje silną lub wyraźną reakcję dodatnią, mogą być kontynuowane testy skórne. Test punktowy - stosuje się rozcieńczone roztwory jadu aż do ustalenia najniższego stężenia roztworu, które wywołuje reakcję miejscową (bąbel z rumieniem o średnicy około 5/10 mm). Test śródskórny - w zależności od wyniku testu punktowego wstępnego, test śródskórny można rozpocząć od stosowania roztworu jadu o stężeniu 0,0001 µg/ml lub bardziej rozcieńczonego. Jeżeli reakcja jest ujemna, należy stosować roztwory o większym stężeniu aż do wystąpienia reakcji dodatniej. Jeżeli roztwór o stężeniu 1 µg/ml nie wywoła reakcji alergicznej, należy wynik uznać za ujemny. Wystąpienie bąbla i rumienia po zastosowaniu roztworu o stężeniu >1 µg/ml nie wskazuje na uczulenie najad owada. Jeżeli uzyska się ujemny wynik w teście punktowym zawsze zaleca się przeprowadzenie testu śródskórnego. W tym przypadku test śródskórny rozpoczyna się od roztworu o stężeniu 0,001 µg/ml. Test śródskórny wykonuje się wstrzykując powoli strzykawką tuberkulinową 0,02 - 0,05 ml roztworu jadu do górnej warstwy skóry na przedramieniu pacjenta. Wynik odczytuje się po 15 min. Podczas wykonywania obu testów skórnych należy zawsze wykonywać kontrole: ujemną - z roztworem albuminy (rozpuszczalnik), dodatnią - z roztworem histaminy (1% histamina przy testach punktowych i 0,01% histamina przy testach śródskórnych). Nie należy rozpoczynać testów bezpośrednio po użądleniu; testy można rozpocząć po 2-4 tyg. po użądleniu. Immunoterapia. W immunoterapii pierwsze dawki jadu są 10-100 razy mniejsze od dawki jadu wywołującej dodatni test skórny. Dawkowanie zawsze powinno być dostosowane do indywidualnej wrażliwości pacjenta. Immunoterapia przyspieszona (w warunkach szpitalnych). Leczenie rozpoczyna się od dawki 0,1 ml roztworu jadu o stężeniu 0,0001 µg/ml (0,00001 µg/iniekcję). Od 1. do 5. dnia pacjent otrzymuje po 4 iniekcje ze wzrastającymi dawkami jadu co 2 h; dawka końcowa wynosi 1 ml roztworu jadu o stężeniu 100 µg/ml (100 µg/iniekcję) i jest osiągana 5. dnia leczenia. W wyjątkowych przypadkach próg tolerancji zostaje osiągnięty przy zastosowaniu niższych dawek, należy wtedy tę dawkę uznać za końcową i można rozpocząć leczenie podtrzymujące. Leczenie podtrzymujące z zastosowaniem dawki końcowej prowadzone jest następnie w warunkach ambulatoryjnych. Pierwszą iniekcję wykonuje się po 7 dniach, drugą i trzecią iniekcję odpowiednio po 14 i 21 dniach, kolejne iniekcje wykonuje się co 28 dni. Immunoterapia konwencjonalna (w ambulatorium). Polega na wykonywaniu jednej iniekcji co 7 dni, stopniowo zwiększając dawkę jadu. O wyborze dawki początkowej decyduje lekarz na podstawie oceny stopnia uczulenia pacjenta, określonej na podstawie wywiadu i wyników testów skórnych. U pacjentów o wysokiej wrażliwości, immunoterapię rozpoczyna się od dawki 0,1 ml roztworu jadu o stężeniu 0,0001 µg/ml ml (0,00001 µg/iniekcję), a w razie konieczności dawkę tę można jeszcze zmniejszyć. W odstępach 7- dniowych podaje się dawki o objętości 0,1 ml roztworu, zawierające wzrastające stężenie jadu, aż do osiągnięcia stężenia 1 µg/ml. Następnie w odstępach tygodniowych podaje się stopniowo wzrastające dawki: 0,05 ml; 0,1 ml; 0,2 ml; 0,4 ml roztworu z fiolki zawierającej stężenie jadu 1 µg/ml. Postępowanie to kontynuuje się aż do osiągnięcia stężenia 100 µg/ml. Iniekcje roztworu jadu o stężeniu 100 µg/ml rozpoczyna się od objętości 0,05 ml. Następnie podaje się wzrastające dawki w odstępach tygodniowych do osiągnięcia maksymalnej dawki 1,0 ml roztworu o stężeniu 100 µg/ml. Dalsze leczenie (leczenie podtrzymujące) kontynuuje się stosując dawkę maksymalną (lub niższą, indywidualnie ustaloną dla pacjenta jako dawka maksymalna). Leczenie to polega na wykonywaniu iniekcji w wydłużających się stopniowo odstępach czasu, pierwsza iniekcja po 7 dniach, druga i trzecia odpowiednio po 14 i 21 dniach, a następne iniekcje co 28 dni. Modyfikacja dawkowania, ze względu na niemożliwość zachowania zalecanego odstępu czasu pomiędzy kolejnymi iniekcjami. Jeżeli podczas leczenia początkowego metodą konwencjonalną, zalecany odstęp czasu pomiędzy kolejnymi iniekcjami został przekroczony o 2 -3 tyg. (tj. upłynęły 3 do 4 tyg. od ostatniego wstrzyknięcia), leczenie należy wznowić podając połowę ostatniej tolerowanej dawki. Jeżeli w czasie leczenia podtrzymującego, podczas którego stosuje się iniekcje raz na miesiąc, przerwa była dłuższa niż jeden miesiąc, dawka powinna zostać zmniejszona do 1/10 ostatniej tolerowanej dawki maksymalnej. Kontynuując leczenie należy uzyskać dawkę maksymalną zwiększając stężenie roztworu podawanego jadu co tydzień, według powyżej opisanych zaleceń. Dobór dawki w przypadku nasilonych reakcji po wstrzyknięciu. Maksymalna średnica obrzęku: 20 cm (dorośli) - zmniejszyć dawkę do dawki podanej 2 okresy wcześniej niż ostatnia; >17 cm (dzieci) - zmniejszyć dawkę do odpowiedniej dawki podanej 3 okresy wcześniej niż ostatnia. W przypadku wystąpienia łagodnych reakcji uogólnionych należy zastosować połowę ostatniej dawki i kontynuować terapię. Jeśli wystąpią nasilone reakcje uogólnione ostatnią dawkę należy zmniejszyć dziesięciokrotnie i kontynuować terapię. W celu zapewnienia pełnego i trwałego skutku terapii, leczenie należy prowadzić nieprzerwanie przez okres 3-5 kolejnych lat. Wstrzyknięcia należy wykonywać podskórnie po stronie mięśnia prostownika w górnym odcinku ramienia, przy ręce lekko ugiętej w łokciu. Nie wolno wstrzykiwać dożylnie. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 1 ml roztworu podstawowego (stężenie roztworu jadu 100 µg/ml). Po wstrzyknięciu pacjent powinien pozostawać pod obserwacją lekarza przez co najmniej 30 min.

Wskazania

Diagnostyka (testy skórne) i immunoterapia swoista (leczenie odczulające) chorób alergicznych IgE-zależnych na jady owadów błonkoskrzydłych (osa lub pszczoła). Wskazanie powinno być oparte o szczegółowy wywiad, który potwierdza wystąpienie reakcji nadwrażliwości na jad owada u pacjenta.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którąkolwiek substancję pomocniczą. Obniżona odporność (np. wskutek przyjmowania leków immunosupresyjnych). Choroby autoimmunologiczne (np. choroba reumatyczna). Ciężka astma oskrzelowa, szczególnie przy FEV1 utrzymującym się stale na poziomie <70% wartości należnej lub astma oskrzelowa glikokortykosteroidozależna. Niewydolność sercowo-naczyniowa, leczenie lekami β-adrenolitycznymi lub inhibitorami ACE. Przeciwwskazania do stosowania adrenaliny (np. nadczynność tarczycy). Czynna gruźlica. Choroba nowotworowa. Poważne zaburzenia psychiczne, utrudniony kontakt z pacjentem lub nie stosowanie się do zaleceń lekarza. Ciąża; jeżeli leczenie zostało rozpoczęte przed zajściem w ciążę, może być kontynuowane na zalecenie i w porozumieniu z lekarzem prowadzącym.

Środki ostrożności

Podczas leczenia należy zapewnić bezpośrednią dostępność odpowiedniego zestawu reaniniacyjno-resuscytacyjncgo do leczenia wstrząsu. Pacjenta należy poinformować o konieczności unikania wysiłku fizycznego (sport, ciężka praca fizyczna) przed i po każdym wstrzyknięciu leku. Ostry i chroniczny wyprysk (egzema), np. atopowe zapalenie skóry w miejscu testu, wtórne zapalenie lub wtórne zwyrodnieniowe zapalenie skóry (np. rybia łuska, twardzina skóry), pokrzywka uogólniona lub wywołana (dermografizm) wpływają na reaktywność skóry i w znacznym stopniu mogą zmieniać wyniki testów skórnych. Przed zastosowaniem leku u dzieci w wieku <5 lat należy rozważyć stosunek ryzyka do korzyści. Dane dotyczące skuteczności klinicznej u dzieci w wieku ≥5 lat są ograniczone, natomiast dane dotyczące bezpieczeństwa nie wskazują na ryzyko większe niż u dorosłych.

Niepożądane działanie

Występują rzadko. Donoszono o wystąpieniu reakcji uogólnionych (katar, spłycenie oddechu, obrzęk naczynioruchowy) i nasilonych reakcji miejscowy cli (rumień, obrzęk, przemijające stwardnienie tkanki podskórnej). Często obserwowane są łagodne reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia (u ponad 10% pacjentów). W przypadku pacjentów o wysokim stopniu wrażliwości, mogą wystąpić opisane poniżej, nasilone reakcje alergiczne, pojawiające się w ciągu 30 min po wstrzyknięciu. Rzadko: silne reakcje układowe - świszczący oddech, skrócony oddech, obrzęk naczynioruchowy Quinckego, pokrzywka uogólniona; zaostrzenie specyficznych dla danego pacjenta reakcji alergicznych w postaci łagodnej reakcji układowej (pieczenie okolic oczu, katar, kaszel) lub w postaci wyprysku atopowego; nasilony odczyn miejscowy w postaci silnego obrzęku w miejscu wstrzyknięcia, o średnicy przekraczającej 12 cm. Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny (typowe objawy alarmujące obejmują piekący ból, świąd, uczucie gorąca na lub pod językiem, w gardle i zwłaszcza na dłoniach i podeszwach stóp).

Ciąża i laktacja

Nie należy rozpoczynać immunoterapii swoistej w ciąży i okresie karmienia piersią. Jeżeli jednak leczenie zostało rozpoczęte przed zajściem w ciążę może być kontynuowane na zalecenie i w porozumieniu z lekarzem prowadzącym.

Uwagi

Preparat może wywoływać uczucie zmęczenia, przez co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Interakcje

Podczas stosowania preparatu nie należy przyjmować leków immunosupresyjnych, β-adrenolitycznych lub inhibitorów ACE (ryzyko wystąpienia silnej reakcji nawet po małych dawkach alergenu). Równoczesne, objawowe leczenie przeciwalergiczne (leki przeciwhistaminowe, inhibitory degranulacji mastocytów, kortykosteroidy) wiąże się z ryzykiem zmiany reakcji i podatności pacjenta na wcześniej dobrze tolerowane dawki jadu, ponadto powoduje zafałszowanie wyników testów skórnych. Szczepienia ochronne (przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe) można wykonać nie wcześniej niż po upływie 7 dni od ostatniej iniekcji preparatem (z wyjątkiem sytuacji ratowania życia); następne wstrzyknięcie preparatu może być wykonane dopiero po całkowitym ustąpieniu reakcji na szczepienie ochronne, ale nigdy nie wcześniej niż 7 dni po szczepieniu. Nie wolno mieszać jadu pszczoły z jadem osy.

Preparat zawiera substancję Allergen extracts.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

Substancję czynną stanowią wyciągi alergenowe pochodzenia roślinnego, roztoczy kurzu domowego lub mieszanki wyciągów alergenowych w połączeniu z mannitolem (ilość mannitolu ≤40 mg/ml). Zestaw do leczenia podstawowego zawiera 3 fiolki z wyciągami alergenowymi o stężeniach 10 IR/ml, 300 IR/ml i 300 IR/ml. Zestaw do leczenia podtrzymującego zawiera 2 fiolki z wyciągami alergenowymi o stężeniach 300 IR/ml. Preparat zawiera sód (590 mg NaCl/10 ml roztworu).

Wyciągi alergenowe roztoczy kurzu domowego, pochodzenia zwierzęcego (sierści kota i psa) i grzybów pleśniowych Alternaria. Nazwy poszczególnych alergenów i ich udział procentowy są podane na opakowaniu. Standaryzacja jest prowadzona w TU (jednostkach terapeutycznych) lub PNU (jednostkach azotu białkowego). Wyciągi alergenowe roztoczy kurzu domowego: stęż. 1 zawiera 50 TU/ml lub 50 PNU/ml; stęż. 2 zawiera 500 TU/ml lub 500 PNU/ml; stęż. 3 zawiera 5000 TU/ml lub 5000 PNU/ml. Wyciągi alergenowe pochodzenia zwierzęcego (sierść kota, sierść psa): stęż. 1 zawiera 25 PNU/ml; stęż. 2 zawiera 250 PNU/ml; stęż. 3 zawiera 2500 PNU/ml. Wyciągi alergenowe grzybów pleśniowych Alternaria: stęż. 1 zawiera 5 PNU/ml; stęż. 2 zawiera 50 PNU/ml; stęż. 3 zawiera 500 PNU/ml. Stężenie 2 preparatu alergenowego jest rozcieńczeniem stężenia 3 w stosunku 1:10, stężenie 1 jest rozcieńczeniem stężenia 2 w stosunku 1:10.

Zestaw do leczenia początkowego: 4 fiolki zawierają 0,12 µg, 1,2 µg, 12 µg lub 120 µg jadu owada. Zestaw do leczenia podtrzymującego: fiolka zawiera 120 µg jadu owada.

Perosall C: mieszanka alergenów pyłków bylicy, komosy białej, babki lancetowatej i szczawiu zwyczajnego. Zestaw do leczenia podstawowego zawiera: stężenie "1" - 10 JS/ml, stężenie "2" - 100 JS/ml, stężenie "3" - 1000 JS/ml, stężenie "4" - 5000 JS/ml. Zestaw do leczenia podtrzymującego zawiera: stężenie "4" - 5000 JS/ml. Zestaw na indywidualne zamówienie zawiera: stężenie "0" - 1 JS/ml. Perosall D: mieszanka alergenów pyłków olchy, brzozy i leszczyny pospolitej. Zestaw do leczenia podstawowego zawiera: stężenie "1" - 10 JS/ml, stężenie "2" - 100 JS/ml, stężenie "3" - 1000 JS/ml, stężenie "4" - 5000 JS/ml. Zestaw do leczenia podtrzymującego zawiera: stężenie "4" - 5000 JS/ml. Zestaw na indywidualne zamówienie zawiera: stężenie "0" - 1 JS/ml. Perosall T13: mieszanka alergenów pyłków żyta zwyczajnego, mietlicy białawej, wyczyńca łąkowego, tomki wonnej, miotły zbożowej, rajgrasu wyniosłego, grzebienicy pospolitej, kupkówki pospolitej, kostrzewy łąkowej, kłosówki wełnistej, życicy trwałej, tymotki łąkowej i wiechliny. Zestaw do leczenia podstawowego zawiera: stężenie "1" - 10 JS/ml, stężenie "2" - 100 JS/ml, stężenie "3" - 1000 JS/ml, stężenie "4" - 5000 JS/ml. Zestaw do leczenia podtrzymującego zawiera: stężenie "4" - 5000 JS/ml. Zestaw na indywidualne zamówienie zawiera: stężenie "0" - 1 JS/ml.

Zestaw: fiolki z wyciągami alergenów o aktywności 100 IR/ml lub 100 IC/ml, fiolka z roztworem kontrolnym dodatnim i fiolka z roztworem kontrolnym ujemnym. Substancję czynną stanowią wyciągi alergenowe w połączeniu z mannitolem; ilość mannitolu nie przekracza 40 mg/ml.

Zestaw do leczenia podstawowego zawiera 4 fiolki z wyciągami alergenów pochodzenia roślinnego, zwierzęcego, roztoczy kurzu domowego lub jadów owadów błonkoskrzydłych. Stężenia: fiolka 1 - 100 SQ-U/ml, fiolka 2 - 1000 SQ-U/ml, fiolka 3 - 10000 SQ-U/ml, fiolka 4 - 100000 SQ-U/ml. Zestaw do leczenia podtrzymującego: 100000 SQ-U/ml.

Catalet C: mieszanka równych ilości alergoidów pyłków bylicy, komosy białej, babki lancetowatej i szczawiu zwyczajnego. Stężenie "1" - 25 JS/ml, stężenie "2" - 250 JS/ml, stężenie "3" - 2500 JS/ml, stężenie "4" - 5000 JS/ml. Catalet D: mieszanka równych ilości alergoidów pyłków olchy, brzozy i leszczyny zwyczajnej. Stężenie "1" - 25 JS/ml, stężenie "2" - 250 JS/ml, stężenie "3" - 2500 JS/ml, stężenie "4" - 5000 JS/ml. Catalet T: mieszanka równych ilości alergoidów pyłków wyczyńca łąkowego, tomki wonnej, rajgrasu wyniosłego, kupkówki pospolitej, kostrzewy łąkowej, kłosówki wełnistej, życicy trwałej, tymotki łąkowej, wiechliny i żyta zwyczajnego. Stężenie "1" - 25 JS/ml, stężenie "2" - 250 JS/ml, stężenie "3" - 2500 JS/ml, stężenie "4" - 10000 JS/ml.

1 ml zawiesiny zawiera 20 000 AUeq zaadsorbowanego zmodyfikowanego wyciągu alergenów z mieszaniny 50% Dermatophagoides pteronyssinus i 50% Dermatophagoides farinae.

1 liofilizat doustny zawiera 12 SQ-HDM standaryzowanego wyciągu alergenowego roztoczy kurzu domowego Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae.

1 ml zawiesiny zawiera 20 000 AUM alergoidów pyłku brzozy.

Najczęściej wyszukiwane

Substancję czynną stanowią wyciągi alergenowe pochodzenia roślinnego, roztoczy kurzu domowego lub mieszanki wyciągów alergenowych w połączeniu z mannitolem (ilość mannitolu ≤40 mg/ml). Zestaw do leczenia podstawowego zawiera 3 fiolki z wyciągami alergenowymi o stężeniach 10 IR/ml, 300 IR/ml i 300 IR/ml. Zestaw do leczenia podtrzymującego zawiera 2 fiolki z wyciągami alergenowymi o stężeniach 300 IR/ml. Preparat zawiera sód (590 mg NaCl/10 ml roztworu).

1 ml zawiesiny zawiera 20 000 AUeq zaadsorbowanego zmodyfikowanego wyciągu alergenów z mieszaniny 50% Dermatophagoides pteronyssinus i 50% Dermatophagoides farinae.

Zestaw do leczenia podstawowego zawiera 4 fiolki z wyciągami alergenów pochodzenia roślinnego, zwierzęcego, roztoczy kurzu domowego lub jadów owadów błonkoskrzydłych. Stężenia: fiolka 1 - 100 SQ-U/ml, fiolka 2 - 1000 SQ-U/ml, fiolka 3 - 10000 SQ-U/ml, fiolka 4 - 100000 SQ-U/ml. Zestaw do leczenia podtrzymującego: 100000 SQ-U/ml.

1 fiolka zawiera 3,2 mg ibrytumomabu tiuksetanu. Preparat jest dostarczany w postaci zestawu do sporządzenia ibrytumomabu tiuksetanu znakowanego radioizotopem itru-90. Gotowy preparat po wyznakowaniu radioizotopem zawiera 2,08 mg ibrytumomabu tiuksetanu w całkowitej objętości 10 ml.

100 ml roztworu zawiera 900 mg chlorku sodu. Osmolarność: 308 mOsmol/l.

Po przygotowaniu koncentratu 1 ml zawiera 1,5 mg rasburykazy. 1 mg odpowiada 18,2 EAU (1 jednostka aktywności enzymu (EAU) odpowiada aktywności enzymu, która przekształca 1 µmol kwasu moczowego do alantoiny w czasie 1 min w określonych warunkach działania: +30st.C ±1st.C TEA pH 8,9 bufor).

Sól sodowa sulfonowanej żywicy polistyrenowej - 99,934% (zawartość sodu wynosi 1,42 g/15 g preparatu).

1 tabl. podjęzykowa zawiera wyciąg alergenów z pyłków następujących traw: kupkówka pospolita, tomka wonna, życica trwała, wiechlina łąkowa oraz tymotka łąkowa, o wskaźniku reaktywności 100 IR lub 300 IR; tabl. podj. zawierają laktozę.

1 liofilizat doustny zawiera 12 SQ-HDM standaryzowanego wyciągu alergenowego roztoczy kurzu domowego Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Tasznik pospolity – zastosowanie chwastu o właściwościach leczniczych Tasznik pospolity – zastosowanie chwastu o właściwościach leczniczych

Tasznik pospolity to roślina z charakterystycznymi owocami w kształcie serduszek, którą kojarzy chyba każdy, kto kiedykolwiek biegał po łące. Rzeczywiście, tasznik jest ...

więcej

Właściwości i zastosowanie dziurawca. Przepis na napar z dziurawca Właściwości i zastosowanie dziurawca. Przepis na napar z dziurawca

Dziurawiec zwyczajny, zwany także zielem świętojańskim, to bylina porastająca łąki, polany, widne zarośla, zbocza, skraje lasów. Dziurawiec jest jednym z najpopularniejszych i ...

więcej

WITAMINA B7 (biotyna) - działanie, źródła występowania, objawy niedoboru WITAMINA B7 (biotyna) - działanie, źródła występowania, objawy niedoboru

Witamina B7 (biotyna) jest niezbędna do prawidłowej przemiany materii, zwłaszcza w przemianie glukozy, której poziom we krwi stabilizuje. Z tego powodu witamina ...

więcej

GŁÓG poprawia pracę serca, obniża ciśnienie, wzmacnia i uspokaja GŁÓG poprawia pracę serca, obniża ciśnienie, wzmacnia i uspokaja

Głóg wygląda pięknie – zarówno wiosną, gdy kwitnie, jak i jesienią, kiedy dojrzewają jego owoce. W dodatku jest rośliną o wyjątkowych walorach ...

więcej

Traganek - właściwości lecznicze herbaty z traganka Traganek - właściwości lecznicze herbaty z traganka

Traganek (Astragalus L.) ma liczne właściwości lecznicze. Herbata z traganka wzmacnia układ odpornościowy, zapobiega infekcjom, wpływa korzystnie na pracę nerek, wątroby i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.