Uralex

1 tabl. zawiera 5 mg chlorowodorku oksybutyniny. Preparat zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Uralex 60 szt., tabl. 21,57 zł 2018-04-19

Działanie

Lek przeciwcholinergiczny o działaniu rozkurczającym mięśnie gładkie wypieracza pęcherza moczowego. U pacjentów z niestabilnym pęcherzem oksybutynina zwiększa pojemność pęcherza oraz zmniejsza częstość występowania spontanicznych skurczów mięśni wypieracza. Oksybutynina szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax w czasie krótszym niż 1 h. Jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: dawkowanie należy ustalić indywidualnie, z dawką początkową 2,5 mg 3 razy na dobę. Następnie należy ustalić najmniejszą skuteczną dawkę. Dawka dobowa może różnić się w zakresie od 10 do 15 mg (maksymalna dawka dobowa to 20 mg) podawana w 2-3 (maksymalnie 4) dawkach podzielonych. Pacjenci w podeszłym wieku: 2,5 mg 2 razy na dobę; dawkę można zwiększyć do 5 mg 2 razy na dobę w celu uzyskania zadowalającej odpowiedzi klinicznej pod warunkiem, że lek jest dobrze tolerowany. Dzieci powyżej 5 lat: dawkowanie należy ustalić indywidualnie, z dawką początkową 2,5 mg 2 razy na dobę. Następnie należy ustalić najmniejszą skuteczną dawkę. Dawka maksymalna zależna jest od masy ciała (0,3-0,4 mg/kg/dobę) i wynosi: dzieci 5-9 lat - 2,5 mg 3 razy na dobę, dzieci 9-12 lat - 5 mg 2 razy na dobę, powyżej 12 lat - 5 mg 3 razy na dobę. Dzieci poniżej 5 lat: Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania oksybutyniny u dzieci poniżej 5 r.ż. nie były oceniane. Sposób podawania. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków. Tabletkę należy połknąć w całości popijając odpowiednią ilością wody.

Wskazania

Dorośli. Leczenie objawów nadreaktywności pęcherza moczowego, zaburzeń neurogennych pęcherza (hiperrefleksja wypieracza) lub nadreaktywności idiopatycznej wypieracza takich, jak: potrzeba nagłego i częstego oddawania moczu, nietrzymanie moczu. Dzieci > 5 lat. Nietrzymanie moczu, nagłe parcie na mocz oraz częste oddawanie moczu w niestabilności pęcherza moczowego spowodowanej idiopatyczną nadmierną aktywnością pęcherza lub pęcherzem neurogennym (nadmierna aktywność wypieracza). Nocne mimowolne oddawanie moczu związane z nadmierną aktywnością wypieracza, w połączeniu z terapią nielekową, kiedy zawiodły inne metody leczenia.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Miastenia. Jaskra z wąskim kątem przesączania lub płytką przednią komorą oka. Czynnościowa lub mechaniczna niedrożność przewodu pokarmowego w tym zwężenie odźwiernika, niedrożność porażenna jelit, atonia jelit. Ileostomia, kolostomia, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, ciężka postać wrzodziejącego zapalenia okrężnicy. Zwężenie drogi odpływu z pęcherza moczowego, w przypadku gdy może wystąpić zatrzymanie moczu. Częste oddawanie moczu w nocy spowodowane chorobą serca lub nerek.

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z neuropatią układu autonomicznego (taka jak w chorobie Parkinsona), z chorobami układu pokarmowego przebiegającymi ze zwężeniem światła, atonią jelit i wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy, u wątłych pacjentów w podeszłym wieku, u dzieci, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, u pacjentów z przepukliną rozworu przełykowego, refluksem żołądkowo-jelitowym i (lub) u pacjentów jednocześnie przyjmujących leki (takie jak bisfosfoniany) mogące wywołać lub zaostrzać przebieg zapalenia przełyku, ponieważ leki przeciwcholinergiczne mogą nasilać te stany chorobowe. Preparaty o działaniu antycholinergicznym powinny być stosowane z zachowaniem ostrożności u pacjentów w podeszłym wieku ze względu na ryzyko upośledzenia czynności poznawczych. Ze względu na antycholinergiczne działanie oksybutyniny podczas leczenia mogą wystąpić poważne objawy atropinowe, zwłaszcza u dzieci. Nasilenie tych objawów może wymagać dostosowania dawki leku lub przerwania leczenia. Oksybutynina może nasilać objawy nadczynności tarczycy i zastoinowej niewydolności serca. Może również nasilać zaburzenia rytmu serca, tachykardię, nadciśnienie tętnicze i łagodny rozrost gruczołu krokowego. Zgłaszano przypadki wywoływania działania antycholinergicznego leku w centralnym układzie nerwowym (np. omamy, pobudzenie, splątanie, senność), u takich pacjentów zaleca się monitoring zwłaszcza w okresie rozpoczynania terapii lub zwiększania dawki; w przypadku nasilenia takich objawów rozważyć należy zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia. Oksybutynina może powodować jaskrę z wąskim kątem przesączania, należy poinformować pacjentów, aby natychmiast skontaktowali się z lekarzem jeśli zauważą nagłą utratę ostrości widzenia lub jeśli wystąpi ból oka. Preparat może powodować zmniejszenie wydzielania potu, podczas upałów może prowadzić to do udaru cieplnego. W przypadku zakażenia układu moczowego należy rozpocząć odpowiednią antybiotykoterapię. Oksybutynina uważana jest za niebezpieczną u pacjentów z porfirią, ponieważ wykazano jej właściwości porfirynogenne u zwierząt i w układach in vitro. Długotrwałe stosowanie leku może prowadzić do rozwoju próchnicy, parodontozy lub kandydozy jamy ustnej w wyniku zmniejszenia lub zahamowania wydzielania śliny; podczas długotrwałego leczenia wskazane są regularne przeglądy stomatologiczne. Nie zaleca się stosowania oksybutyniny u dzieci poniżej 5 lat ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności stosowania. Nalezy zachować ostrożność u dzieci w wieku powyżej 5 lat, gdyż mogą być one bardziej wrażliwe na działanie leku, szczególnie na występowanie działań niepożądanych ze strony układu nerwowego oraz zaburzeń psychicznych. Ze względu na zawartość laktozy, pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni stosować leku.

Niepożądane działanie

Bardzo często: ból głowy, zawroty głowy, senność, zmęczenie, zmniejszenie wydzielania łez/suche oko, nagłe zaczerwienienie twarzy (może być bardziej wyraźne u dzieci), suchość w jamie ustnej, nudności, zparcia, zmniejszone pocenie się, sucha skóra, zatrzymanie moczu. Często: stan splątania, niestrawność, biegunka, wymioty. Niezbyt często: ospałość, nadwrażliwość na światło, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej/ból brzucha, jadłowstręt, utrata apetytu, dysfagia. Rzadko: dezorientacja, trudności z koncentracją, zaburzenia erekcji. Częstość nieznana: zakażenie dróg moczowych, nadwrażliwość, pobudzenie/podniecenie, lęk, omamy, koszmary senne, paranoja, zaburzenia poznawcze u pacjentów w podeszłym wieku, objawy depresji, uzależnienie (u pacjentów uzależnionych od leków i (lub) narkotyków w przeszłości), drgawki, zaburzenia poznawcze, jaskra z wąskim kątem przesączania, rozszerzenie źrenic, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, niewyraźne widzenie, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, refluks żołądkowo-przełykowy, pseudoniedrożność u pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci w podeszłym wieku z zaparciami leczeni innymi preparatami zmniejszającymi perystaltykę jelit), pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje alergiczne takie jak wysypka, zmniejszone wydzielanie potu, udar cieplny.

Ciąża i laktacja

Preparat może być stosowany w ciąży tylko w przypadku, gdy jego zastosowanie jest bezwzględnie konieczne. Niewielkie ilości oksybutyniny przenikają do mleka matki. Nie zaleca się stosowania preparatu w okresie karmienia piersią. Badania na zwierzętach wykazały zaburzenia płodności u samic.

Uwagi

Lek może powodować senność i niewyraźne widzenie. Należy ostrzec pacjentów przed wykonywaniem czynności wymagającymi wzmożonej uwagi, takimi jak prowadzenie pojazdów, obsługiwanie urządzeń mechanicznych w ruchu lub wykonywanie niebezpiecznych prac w trakcie przyjmowania tego leku.

Interakcje

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z oksybutyniną innych leków przeciwcholinergicznych lub o działaniu przeciwcholinergicznym np. amantadyna i inne przeciwcholinergiczne leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona (np. biperyden, lewodopa), leki przeciwhistaminowe, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, butyrofenonu, klozapina), chinidyna, glikozydy naparstnicy, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, atropina i alkaloidy pokrzyku o działaniu przeciwskurczowym i dipirydamol - może wystąpić nasilenie działania przeciwcholinergicznego. Jednoczesne stosowanie tych leków może powodować splątanie u pacjentów w podeszłym wieku. Z powodu zmniejszenia motoryki żołądka oksybutynina może wpływać na wchłanianie innych leków z przewodu pokarmowego; może znosić działanie metoklopramidu i domperidonu na układ pokarmowy. Jednoczesne podawanie oksybutyniny z inhibitorem CYP 3A4 może zahamować jej metabolizm i zwiększyć ekspozycję na tę substancję. Należy o tym pamiętać stosując jednocześnie oksybutyninę z azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi (np. ketokonazolem) lub antybiotykami makrolidowymi (np. erytromycyną). Oksybutynina może zmniejszać skuteczność środków pobudzających perystaltykę. Suchość w jamie ustnej może utrudniać rozpuszczanie się tabletki nitrogliceryny przyjmowanej podjęzykowo. Pacjenci przyjmujący podjęzykowo nitroglicerynę powinni pamiętać, aby zwilżyć usta za pomocą języka lub małej ilości wody przed przyjęciem leku. Jednoczesne stosowanie oksybutyniny z itrakonazolem prowadzi do 2-krotnego wzrostu stężenia oksybutyniny w osoczu, ale tylko do 10% wzrostu stężenia jej aktywnego metabolitu. Znaczenie tej interakcji jest mało istotne klinicznie. Jednoczesne stosowanie oksybutyniny z inhibitorami cholinoesterazy może prowadzić do zmniejszenia ich skuteczności. Należy poinformować pacjentów, że alkohol może wzmocnić uczucie senności powodowane przez środki przeciwcholinergiczne, takie jak oksybutynina.

Cena

Uralex, cena 100% 21,57 zł

Preparat zawiera substancję Oxybutynin hydrochloride.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 5 mg chlorowodorku oksybutyniny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 5 mg chlorowodorku oksybutyniny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 5 mg chlorowodorku oksybutyniny. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. miękka zawiera 100 lub 200 mg progesteronu (mikronizowanego).

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. zawiera 2 mg lub 4 mg doksazosyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 3 mg drospirenonu oraz 0,02 mg lub 0,03 mg etynyloestradiolu; preparat zawiera laktozę.

1 kaps. zawiera 0,5 mg dutasterydu.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. zawiera 1 mg, 2 mg lub 4 mg doksazosyny (w postaci mezylanu). Lek zawiera laktozę.

1 kaps. dopochwowa zawiera 200 mg azotanu fentikonazolu (oraz parahydroksybenzoesan etylu i sól sodową parahydroksybenzoesanu propylu).

Opakowanie zawiera 21 tabl. o składzie: 0,15 mg dezogestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Wielotorbielowatość nerek: przyczyny, objawy, leczenie Wielotorbielowatość nerek: przyczyny, objawy, leczenie

Wielotorbielowatość nerek, zarówno autosomalnie dominująca (ADPKD), jak i autosomalnie recesywna (ARPKD) to choroba genetyczną, która prowadzi do niewydolności nerek. Nie ma nią ...

więcej

To warto wiedzieć o nietrzymaniu moczu To warto wiedzieć o nietrzymaniu moczu

Nietrzymanie moczu to nic strasznego – dotyka ono 1 na 3 kobiety po 45. roku życia i 1 na 4 mężczyzn po ...

więcej

Częstomocz: przyczyny. O czym świadczy częste oddawanie moczu? Częstomocz: przyczyny. O czym świadczy częste oddawanie moczu?

Częstomocz to objaw chorobowy, który może mieć wiele przyczyn. Częste oddawanie moczu zwykle jest związane z infekcją układu moczowego, jednak w niektórych ...

więcej

Kamica nerkowa – rodzaje, objawy, leczenie Kamica nerkowa – rodzaje, objawy, leczenie

Kamica nerkowa to cztery schorzenia układu moczowego o podobnych objawach, ale innych przyczynach. U podłoża kamicy cystynowej leży wada wrodzona, trzy pozostałe ...

więcej

Kamica nerkowa - leczenie. Sposoby na kamicę nerkową Kamica nerkowa - leczenie. Sposoby na kamicę nerkową

Kamienie w nerkach tworzą się trzy razy częściej u mężczyzn niż u kobiet. Przyczyną ich powstawania jest odkładanie się złogów w nerkach ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.