Unasyn®

1 tabl. zawiera 375 mg sultamycyliny (w postaci tosylanu). Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 250 mg sultamycyliny (w postaci tosylanu).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Unasyn® but. 60 ml, proszek do sporz. zaw. doustnej 34,39zł 2017-10-31

Działanie

Sultamycylina stanowi połączenie antybiotyku ß-laktamowego - ampicyliny i inhibitora ß-laktamazy - sulbaktamu. Ampicylina jest aminopenicyliną wrażliwą na działanie wielu ß-laktamaz, zaś sulbaktam silnym inhibitorem, unieczynniającym te enzymy. Dzięki temu sultamycylina ma zakres działania bakteriobójczego ampicyliny, poszerzony o szczepy bakterii wytwarzające ß-laktamazę. Działa m.in. na Staphylococcus aureus i S. epidermidis (w tym szczepy penicylinooporne i niektóre szczepy metycylinooporne); Streptococcus pneumoniae, Str. faecalis i inne gatunki z rodzaju Streptococcus; Haemophilus influenzae i H. parainfluenzae (zarówno szczepy wytwarzające ß-laktamazę jak i niewytwarzające ß-laktamazy); Moraxella catarrhalis; bakterie beztlenowe w tym Bacteroides fragilis i gatunki pokrewne; Escherichia coli; bakterie z rodzaju Klebsiella; bakterie z rodzaju Proteus (indolo-dodatnie i -ujemne); bakterie z rodzaju Enterobacter; Morganella morganii; bakterie z rodzaju Citrobacter; Neisseria meningitidis i Neisseria gonorhoeae. Po podaniu doustnym sultamycylina ulega hydrolizie podczas wchłaniania z przewodu pokarmowego, uwalniając sulbaktam i ampicylinę, która osiąga we krwi 2 razy większe stężenia niż po podaniu doustnie równoważnej dawki ampicyliny. Obecność pokarmu nie wpływa na wchłanianie leku. Biodostępność sultamycliny podanej doustnie wynosi 80%. T0,5 ampicyliny wynosi 1 h, sulbaktamu - 45 min. Lek jest wydalany głównie z moczem.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci o mc. powyżej 30 kg: 375-750 mg co 12 h. W niepowikłanej rzeżączce jednorazowo 2,25 g + 1 g probenecydu. Niemowlęta i dzieci o mc. do 30 kg: 25-50 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach. Leczenie kontynuuje się zwykle przez 48 h po ustąpieniu gorączki i innych objawów chorobowych. Czas leczenia wynosi zwykle 5-14 dni, ale można go, w razie potrzeby, przedłużyć. Aby zapobiec wystąpieniu ostrej gorączki reumatycznej lub kłębuszkowego zapalenia nerek zaleca się, aby leczenie zakażeń wywołanych przez bakterie z grupy paciorkowców hemolizujących trwało co najmniej 10 dni. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) lek należy podawać rzadziej, analogicznie jak w przypadku ampicyliny.

Wskazania

Leczenie niżej wymienionych zakażeń wywołanych przez mikroorganizmy wrażliwe na sultamycylinę. Zakażenia górnych oddechowych, w tym zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego, zapalenie migdałków. Zakażenia dolnych dróg oddechowych, w tym bakteryjne zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli. Zakażenia dróg moczowych i odmiedniczkowe zapalenie nerek. Zakażenia skóry i tkanek miękkich. Zakażenia rzeżączkowe. Lek może być także stosowany u pacjentów wymagających terapii sulbaktamem i ampicyliną po okresie początkowego leczenia postaciami domięśniowymi lub dożylnymi tych leków.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu. Nadwrażliwość na penicyliny w wywiadzie.

Środki ostrożności

Nie stosować w leczeniu mononukleozy zakaźnej. Główną drogą eliminacji leku z organizmu są nerki; czynność nerek nie jest w pełni rozwinięta u noworodków, co należy wziąć pod uwagę przy stosowaniu sultamycyliny w tej grupie wiekowej. Należy przerwać leczenie preparatem jeśli u pacjenta wystąpi reakcja nadwrażliwości lub nadkażenie opornymi drobnoustrojami, w tym grzybami. Tabletki zawierają laktozę i nie powinny być stosowane u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp oraz zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Zawiesina zawiera sacharozę i nie powinna być stosowana u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Niepożądane działanie

Bardzo często: biegunka. Często: nudności, bóle brzucha. Niezbyt często: ból głowy, senność, wymioty, zmęczenie. Rzadko: rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zawroty głowy, zapalenie okrężnicy. Ponadto z częstością nieznaną: kandydoza, oporność bakterii chorobotwórczych, niedokrwistość aplastyczna,  wydłużony czas krzepnięcia, reakcje anafilaktoidalne (w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy), jadłowstręt, objawy neurotoksyczności, alergiczne zapalenie naczyń, duszność, krwawe wymioty, krwotok z jelita cienkiego i/lub okrężnicy, suchość w ustach, bóle w nadbrzuszu, zaburzenia smaku, wzdęcia, bóle stawów, zapalenie błony śluzowej, wysypka, świąd, reakcje skórne, pokrzywka. Działania niepożądane związane z podaniem ampiciliny i/lub sulbaktamu z ampiciliną domięśniowo lub dożylnie. Niezbyt często: małopłytkowość zapalenie języka, hiperbilirubinemia. Rzadko: drgawki, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, złuszczające zapalenie skóry, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona. Częstość nieznana: niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, plamica małopłytkowa, eozynofilia, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, czarny włochaty język, cholestaza, cholestaza wątrobowa, zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka, zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowej i alaninowej, zaburzenia agregacji płytek.

Ciąża i laktacja

Nie badano bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży - nie zaleca się stosowania. Niewielkie ilości sulbaktamu i ampicyliny przenikają do mleka kobiecego i noworodek może być narażony na ich działanie - może prowadzić to do reakcji nadwrażliwości, biegunki, kandydozy u karmionego dziecka. Nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Przed podaniem leku należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący skłonności do reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne alergeny, w związku z możliwością wystąpienia reakcji anafilaktycznej. Podczas długotrwałego stosowania należy kontrolować czynność nerek, wątroby i układu krwiotwórczego. W przypadkach rzeżączki, w których podejrzewane jest współistnienie zmian kiłowych, przed podaniem sultamycyliny należy przeprowadzić badanie wydzieliny w ciemnym polu widzenia, a następnie co miesiąc, przez co najmniej 4 miesiące, przeprowadzać testy serologiczne.

Interakcje

Stosowanie z allopurynolem znacząco zwiększa częstość występowania wysypki. Penicyliny mogą wywoływać zmiany w agregacji płytek krwi i testach koagulacyjnych; wpływ ten może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych. Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami bakteriostatycznymi (np. chloramfenikol, erytromycyna, sulfonamidy i tetracykliny), gdyż mogą one zaburzać działanie bakteriobójcze penicylin. NLPZ mogą wydłużać eliminację penicylin. Możliwe jest obniżenie skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych - pacjentkom stosującym preparat należy zalecić inną lub dodatkową metodę antykoncepcji. Jednoczesne stosowanie z metotreksatem powoduje obniżenie jego klirensu i zwiększenie jego toksyczności - zalecane jest monitorowanie pacjentów; może zaistnieć konieczność zwiększenia dawek leukoworyny lub wydłużenia czasu jej podawania. Probenecyd zmniejsza wydzielanie cewkowe ampicyliny i sulbaktamu, co powoduje zwiększenie stężenia tych leków we krwi, wydłużenie czasu ich działania oraz zwiększenie ryzyka toksyczności. Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych: obserwowano fałszywie dodatnie wyniki obecności glukozy w moczu przy zastosowaniu metody Benedicta, Fehlinga oraz zestawu Clinitest. Po podaniu ampicyliny kobietom w ciąży obserwowano przejściowe obniżenie stężenia całkowitego związanego estriolu, glukuronianu estriolu, związanego estronu i estradiolu.

Preparat zawiera substancję Sultamicillin.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 375 mg sultamycyliny (w postaci tosylanu). Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 250 mg sultamycyliny (w postaci tosylanu).

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.