Ultracod

1 tabl. zawiera 500 mg paracetamolu i 30 mg kodeiny półwodnego fosforanu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Ultracod 30 szt., tabl. 31,04zł 2017-10-31

Działanie

Paracetamol wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Prowadzi w większym stopniu do zahamowania ośrodkowej niż obwodowej syntezy prostaglandyn. Hamuje także działanie endogennych substancji pirogennych na ośrodek termoregulacji w podwzgórzu, wywierając działanie przeciwgorączkowe. Kodeina jest opioidem o ośrodkowym działaniu przeciwbólowym. Jej działanie jest zależne od dawki. Niektóre badania wykazały, że skuteczność przeciwbólowa połączenia paracetamolu i kodeiny jest większa niż skuteczność obu substancji w monoterapii, co umożliwia zastosowanie mniejszych dawek i zwiększa bezpieczeństwo. Wchłanianie paracetamolu po podaniu doustnym jest szybkie (Cmax w surowicy występuje po 0,5-1,5 h) i całkowite. Całkowita dostępność biologiczna wynosi 65-89%. Wskazuje to obecność efektu pierwszego przejścia w wysokości 20-40%. Paracetamol w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza. Metabolizm paracetamolu zachodzi głównie w wątrobie, przede wszystkim poprzez bezpośrednie sprzęganie z kwasem glukuronowym i siarkowym (odpowiednio 55% i 35%). Metabolity są wydalane przez nerki. Mniej niż 5% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej. T0,5 wynosi 1,5-2,5 h. Całkowita eliminacja zachodzi w ciągu 24 h. Wchłanianie kodeiny po podaniu doustnym jest szybkie. Jej dostępność biologiczna po podaniu doustnym wynosi jedynie około 54%, z uwagi na silny efekt pierwszego przejścia przez wątrobę. Cmax osiągane jest po około 1 h. Stopień wiązania z białkami osocza wynosi 25-30%. Metabolizm zachodzi w wątrobie. Do głównych metabolitów należy morfina, norkodeina, a także sprzężenia morfiny i kodeiny (sprzężenia są końcowymi metabolitami). T0,5 wynosi 3-5 h; w przypadku niewydolności nerek ulega wydłużeniu do 9-18 h, jest wolniejszy także u osób starszych. Wydalanie zachodzi głównie przez nerki, około 10 % dawki kodeiny wydalane jest w formie niezmienionej.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat powinni stosować 1-2 tabl. w pojedynczej dawce, do 4 razy na dobę w odstępach nie krótszych niż 6h. Dawka zależy od masy ciała (10-15 mg/kg mc. dla paracetamolu i 0,5-1 mg/kg mc. dla kodeiny), 2 tabl. w pojedynczej dawce mogą być stosowane jedynie przez osoby ważące 60 kg i więcej. Maksymalna dawka dobowa wynosi 4 000 mg paracetamolu i 240 mg kodeiny fosforanu (8 tabl.). W przypadku zaburzenia czynności nerek należy jednorazowo stosować maksymalnie 1 tabl. i zachować odstęp co najmniej 6-8 h pomiędzy poszczególnymi dawkami. Czas trwania terapii u wszystkich pacjentów należy ograniczyć do 3 dni i jeśli nie osiągnięto skutecznego złagodzenia bólu, należy ponownie rozważyć metody leczenia. Sposób podania. Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu. Zażycie preparatu po posiłku może powodować opóźnienie początku działania.

Wskazania

Bóle o średnim i dużym nasileniu. Ostry ból o umiarkowanym nasileniu u młodzieży w wieku 12-18 lat, który nie ustąpił po leczeniu innymi lekami przeciwbólowymi, takimi jak paracetamol lub ibuprofen (stosowanymi w monoterapii).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na paracetamol i (lub) kodeinę lub pozostałe składniki preparatu. Ostra niewydolność wątroby. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Choroby, w których należy unikać depresji ośrodka oddechowego. Ciężka astma. Urazy głowy. Podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Operacje dróg żółciowych. Porażenna niedrożność jelita. Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO lub w ciągu 14 dni od ich zastosowania. Zabieg usunięcia migdałka podniebiennego i (lub) gardłowego w ramach leczenia zespołu obturacyjnego bezdechu śródsennego u pacjentów pediatryczni (w wieku 0 -18 lat) - ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich i zagrażających życiu działań niepożądanych. Karmienie piersią. Pacjenci z szybkim metabolizmem z udziałem enzymu CYP2D6. U pacjentów w stanie śpiączki nie należy stosować opioidowych leków przeciwbólowych.

Środki ostrożności

Połączenie paracetamolu i kodeiny nie powinno być stosowane w przypadku: ostrych chorób wątroby, cieżkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny myasthenia gravis, ostrego brzucha, kamieni żółciowych oraz przewlekłych zaparć. Należy zachować ostrożność stosując preparat u pacjentów, których stan może ulec pogorszeniu przez opioidy, szczególnie pacjentów w podeszłym wieku, którzy mogą być wrażliwi na ośrodkowe i żołądkowo-jelitowe efekty działania preparatu, pacjentów jednocześnie stosujących leki o działaniu depresyjnym na o.u.n., pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego oraz pacjentów z chorobą zapalną jelit lub niedrożnością jelit. Należy zmniejszyć dawkę lub wydłużyć odstępy pomiędzy poszczególnymi dawkami u pacjentów cierpiących na: zaburzenia czynności wątroby (np. w przewlekłych chorobach wątroby, przy długotrwałym nadużywaniu alkoholu), zaburzenia czynności nerek oraz u pacjentów dializowanych, u pacjentów z zespołem Gilberta w pewnych okolicznościach może dochodzić do spowolnienia metabolizmu paracetamolu należy zmniejszyć dawkę. Preparat nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 12 lat. Należy przestrzec pacjentów przed jednoczesnym przyjmowaniem innych produktów zawierających paracetamol i kodeinę. W badaniach prowadzonych na zwierzętach duże dawki paracetamolu powodowały zanik jąder i zahamowanie spermatogenezy. Dlatego też u mężczyzn leczonych z powodu obniżonej płodności należy rozważyć konieczność leczenia paracetamolem.

Niepożądane działanie

Często: zmęczenie, zawroty głowy, bóle głowy o niewielkim nasileniu, obniżenie ciśnienia tętniczego, omdlenia (przy zastosowaniu dużych dawek), nudności, wymioty (szczególnie na początku leczenia), zaparcia. Niezbyt często: zaburzenia snu, świąd, zaczerwienienie skóry, pokrzywka. Rzadko: zaburzenia widzenia/zwężenie źrenic (przy zastosowaniu dużych dawek), szumy uszne, duszność, suchość w ustach, wyprysk alergiczny. Bardzo rzadko: trombocytopenia alergiczna, leukopenia, agranulocytoza, pancytopenia (pojedyncze przypadki), reakcje nadwrażliwości takie jak obrzęk Quinckego, duszność, zlewne poty, złe samopoczucie, obniżenie ciśnienia tętniczego aż do wstrząsu (pojedyncze przypadki), zahamowanie ośrodka oddechowego (przy zastosowaniu dużych dawek lub u pacjentów z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym lub po urazie głowy), euforia/dysforia (przy zastosowaniu dużych dawek), upośledzenie koordynacji wzrokowo-ruchowej (przy zastosowaniu dużych dawek), skurcz oskrzeli (astma analgetyczna), obrzęk płuc (przy dużych dawkach, szczególnie u osób o upośledzonej czynności płuc). Ponadto obserwowano: cytolityczne zapalenie wątroby (które może prowadzić do ostrej niewydolności wątroby), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, ostrą uogólnioną osutkę krostkową, wykwity polekowe. Przy długotrwałym stosowaniu większych dawek lek może wykazywać działanie uzależniające.

Ciąża i laktacja

Nie wykazano bezpieczeństwa stosowania paracetamolu z kodeiną w okresie ciąży. Paracetamol i kodeina przenikają przez barierę łożyskową. Badania przeprowadzone na kobietach i ich dzieciach nie wykazały potencjalnego związku pomiędzy stosowaniem paracetamolu w ciągu pierwszych 3 - 4 mies. ciąży a występowaniem zaburzeń rozwojowych. Jednakże w badaniach na ludziach potwierdzono istnienie związku pomiędzy obecnością zaburzeń rozwoju układu oddechowego a stosowaniem kodeiny w I trymestrze ciąży. Kodeina może wywoływać depresję oddechową i objawy odstawienne u noworodków urodzonych przez matki, które stosowały kodeinę w III trymestrze ciąży. W celu zachowania ostrożności należy unikać stosowania leku w III trymestrze ciąży oraz w trakcie porodu. Kodeiny nie należy stosować w okresie karmienia piersią. W zalecanych dawkach leczniczych kodeina i jej aktywny metabolit mogą być obecne w mleku matki w bardzo małych dawkach i jest mało prawdopodobne, aby niekorzystnie wpływały na karmione piersią niemowlę. Jeżeli jednak pacjentka ma bardzo szybki metabolizm z udziałem enzymu CYP2D6, w mleku matki mogą występować większe stężenia aktywnego metabolitu, morfiny. W bardzo rzadkich przypadkach może to spowodować u niemowlęcia objawy toksyczności opioidów, które mogą prowadzić do zgonu. Nowonarodzone niemowlęta, niedojrzałe niemowlęta oraz niemowlęta w gorszym stanie zdrowia mogą być bardziej wrażliwe. Podczas stosowania większych dawek obserwowano bezdech lub zahamowanie ośrodka oddechowego.

Uwagi

W przypadku zaburzeń czynności wątroby lub nerek należy zmniejszyć dawkę lub wydłużyć odstępy czasowe pomiędzy poszczególnymi dawkami. W dużych dawkach (powyżej 6 g na dobę) paracetamol jest toksyczny dla wątroby. Może jednak dojść do uszkodzenia wątroby po zastosowaniu mniejszych dawek, jeśli jednocześnie w organizmie obecny jest alkohol, substancje indukujące enzymy mikrosomalne wątroby lub inne substancje toksyczne dla wątroby. Długotrwałe spożywanie alkoholu istotnie zwiększa niebezpieczeństwo hepatotoksyczności paracetamolu; największe ryzyko obserwowano u pacjentów z przewlekłym alkoholizmem poddanych krótkotrwałej abstynencji (12 h). Spożywanie alkoholu w trakcie leczenia preparatem jest zakazane. Jeśli konieczne jest długotrwałe leczenie, wskazane jest monitorowanie enzymów wątrobowych. Preparat może wywierać znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn w ruchu. Dotyczy to szczególnie przypadków jednoczesnego spożycia alkoholu lub przyjmowania leków o działaniu ośrodkowym.

Interakcje

Podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami działającymi depresyjnie na o.u.n. (np. lekami uspokajającymi lub nasennymi, częściowo także z innymi lekami przeciwbólowymi, lekami antyhistaminowymi, neuroleptykami, lekami przeciwdepresyjnymi) lub przy jednoczesnym spożyciu alkoholu obserwowano wzmożenie działania sedatywnego oraz zahamowanie ośrodka oddechowego. Podczas jednoczesnego stosowania z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne wątroby, np. niektórymi Iekami nasennymi lub przeciwpadaczkowymi (między innymi glutetymidem, fenobarbitalem, fenytoiną, karbamazepiną) oraz z ryfampicyną, bezpieczne w zwykłych warunkach dawki paracetamolu mogą powodować uszkodzenie wątroby. To samo odnosi się do przypadków nadużycia alkoholu. W połączeniu z chloramfenikolem może wystąpić wyraźne spowolnienie jego eliminacji, związane ze wzrostem toksyczności. Podczas jednoczesnego przewlekłego podawania pochodnych warfaryny i kumaryny z paracetamolem w dużych dawkach (powyżej 2 g na dobę) obserwowano nasilenie działania przeciwzakrzepowego, objawiające się krwawieniami, w trakcie jednoczesnego podawania tych leków wskazane jest częstsze monitorowanie czasu protrombinowego. Przy jednoczesnym podawaniu paracetamolu i zydowudyny obserwowano zwiększenie skłonności do występowania neutropenii i hepatotoksyczności – należy wnikliwie ocenić stosunek korzyści do ryzyka leczenia. Przy jednoczesnym przyjmowaniu preparatów zwalniających opróżnianie żołądka, takich jak propantelina, może dochodzić do spowolnienia wchłaniania paracetamolu i opóźnienia początku jego działania. Przy jednoczesnym podawaniu paracetamolu i lamotryginy obserwowano zmniejszenie skuteczności działania lamotryginy, związane ze zwiększeniem jej klirensu wątrobowego. Jednoczesne długotrwałe podawanie paracetamolu i NLPZ (przede wszystkim kwasu acetylosalicylowego) w dużych dawkach zwiększa ryzyko nefropatii analgetycznej i innych działań niepożądanych dotyczących nerek. Doustne środki antykoncepcyjne mogą zwiększyć klirens paracetamolu. Należy unikać jednoczesnego stosowania kodeiny i leków wykrztuśnych, ponieważ kodeina może hamować odruch kaszlu. Ze względu na ryzyko wystąpienia przełomu nadciśnieniowego lek jest przeciwwskazany u pacjentów obecnie otrzymujących, lub którzy w okresie 2 tygodni przerwali leczenie inhibitorami MAO.

Preparat zawiera substancje Codeine phosphate, Paracetamol.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 500 mg paracetamolu i 30 mg kodeiny półwodnego fosforanu.

1 tabl. zawiera 500 mg paracetamolu i 15 mg fosforanu kodeiny.

1 tabl. musująca zawiera 500 mg paracetamolu i 30 mg fosforanu kodeiny. Lek zawiera sód, sorbitol, aspartam i benzoesan sodu.

1 tabl. powl. zawiera 500 mg paracetamolu i 30 mg fosforanu kodeiny.

1 kaps., 1 tabl. lub 1 tabl. musująca zawiera 500 mg paracetamolu, 8 mg fosforanu kodeiny i 30 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 500 mg paracetamolu i 30 mg fosforanu kodeiny.

1 tabl. zawiera 500 mg paracetamolu i 20 mg półwodnego fosforanu kodeiny. 1 kaps. zawiera 500 mg paracetamolu i 30 mg półwodnego fosforanu kodeiny.

1 ml zawiera 10 mg paracetamolu.

1 tabl. powl. zawiera 37,5 mg chlorowodorku tramadolu i 325 mg paracetamolu.

1 tabl. powl. zawiera 37,5 mg chlorowodorku tramadolu i 325 mg paracetamolu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.