Tysabri

1 fiolka (15 ml) zawiera 300 mg natalizumabu. Sporządzony roztwór do infuzji zawiera natalizumab w stężeniu 2,6 mg/ml.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Tysabri fiolka 15 ml, konc. do sporz. roztw. do inf. 2017-10-31

Działanie

Natalizumab jest rekombinowanym humanizowanym przeciwciałem przeciwko integrynie α4 wytwarzanym w mysich liniach komórkowych metodą rekombinacji DNA. Lek jest selektywnym inhibitorem molekuł adhezyjnych wiążącym się z podjednostką α4 integryny ludzkiej, która ulega znacznej ekspresji na powierzchni wszystkich leukocytów, z wyjątkiem neutrofili. Natalizumab wiąże się swoiście z integryną α4β1, blokując interakcję z jej receptorem, cząsteczką adhezji międzykomórkowej naczyń 1 (VCAM-1) i ligandami - osteopontyną oraz alternatywnie uformowaną domeną fibronektyny - segmentem łączącym 1 (CS-1). Natalizumab blokuje interakcję integryny α4β7 z adresyną - cząsteczką adhezyjną błon śluzowych 1 (MadCam-1). Zakłócenie tych interakcji molekularnych zapobiega przenikaniu limfocytów jednojądrowych przez śródbłonek do zapalnej tkanki śródmiąższowej. Dalszy mechanizm działania natalizumabu może obejmować supresję reakcji zapalnych toczących się w zmienionych chorobowo tkankach w wyniku hamowania interakcji pomiędzy leukocytami wykazującymi ekspresję α4 z ich ligandami w macierzy pozakomórkowej i komórkach śródmiąższowych. W ten sposób lek może działać supresyjnie na proces zapalny trwający w miejscu objętym chorobą i hamować dalszą rekrutację komórek zapalnych w tkance objętej zapaleniem. Zablokowanie interakcji molekularnych pomiędzy α4β1 i elementami docelowymi zmniejsza aktywność zapalną w mózgu u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym i hamuje dalszą rekrutację komórek odpornościowych do tkanki zapalnej, zmniejszając w ten sposób tworzenie lub powiększanie się ognisk chorobowych w stwardnieniu rozsianym. Po wielokrotnym podaniu dożylnym dawki 300 mg natalizumabu średnie maksymalne stężenia leku w surowicy wynosiło 110 ±52 µg/ml. Średnie najniższe stężenia natalizumabu po osiągnięciu stanu stacjonarnego wynosiły 23-29 µg/ml. Przewidywany czas do osiągnięcia stanu stacjonarnego wyniósł 36 tyg. U pacjentów, u których stwierdzono obecność przetrwałych przeciwciał przeciw natalizumabowi klirens leku był zwiększony o ok. 3 razy.

Dawkowanie

Leczenie należy rozpocząć i kontynuować bez przerwy pod kontrolą lekarzy mających doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu chorób neurologicznych, w ośrodkach z bezpośrednim dostępem do obrazowania metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Dorośli: 300 mg (1 fiolka) we wlewie dożylnym raz na 4 tyg.. Zawartość fiolki (15 ml) dodać do 100 ml 0,9% roztworu NaCl do wstrzykiwań (z zachowaniem zasad aseptyki). Podawać we wlewie dożylnym z prędkością ok. 2 ml/min przez 1 h. Preparatu nie wolno podawać w szybkim wstrzyknięciu. Nie mieszać z innymi lekami lub rozcieńczalnikami. Pacjenta obserwować pod kątem wystąpienia objawów nadwrażliwości w trakcie infuzji oraz przez 1 h po jej zakończeniu. U pacjentów, u których korzyści terapeutyczne nie trwały dłużej niż 6 mies., należy ponownie rozważyć kontynuację leczenia. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności terapii w okresie dłuższym niż 2 lata - kontynuacja leczenia powinna zostać rozważona po dokonaniu oceny korzyści i ryzyka. Pacjentów można przestawić bezpośrednio z leczenia interferonem beta lub octanem glatirameru na natalizumab, jeśli nie wystąpiły istotne zaburzenia związane z leczeniem np. neutropenia - jeśli takie zaburzenia wystąpiły musi nastąpić ich normalizacja przed rozpoczęciem podawania natalizumabu. Nie jest zalecane stosowanie preparatu i pacjentów powyżej 65 lat (brak danych).

Wskazania

Preparat wskazany do stosowania w monoterapii do modyfikacji przebiegu choroby w ustępująco-nawracającej postaci stwardnienia rozsianego o dużej aktywności w następujących grupach pacjentów: pacjenci z wysoką aktywnością choroby pomimo leczenia beta-interferonem (pacjenci, u których nie nastąpiła odpowiedź na pełen właściwy cykl leczenia interferonem-beta; u pacjentów powinien wystąpić co najmniej 1 nawrót choroby w ciągu ostatniego roku terapii i co najmniej 9 hiperintensywnych zmian w T2-zależnych obrazach MRI czaszki lub co najmniej 1 zmiana ulegająca wzmocnieniu po podaniu gadolinu) lub pacjenci z szybko rozwijającą się, ciężką, ustępująco-nawracającą postacią stwardnienia rozsianego, definiowaną jako 2 lub więcej nawroty powodujące niesprawność w ciągu jednego roku oraz 1 lub więcej zmian ulegających wzmocnieniu po podaniu gadolinu w obrazach MRI mózgu lub znaczący wzrost obciążenia zmianami w T2-zależnych obrazach w porównaniu z poprzednim niedawnym badaniem MRI.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na natalizumab lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML). Pacjenci ze zwiększonym ryzykiem zakażeń oportunistycznych, w tym pacjenci z upośledzeniem odporności (obejmującym pacjentów aktualnie leczonych lekami immunosupresyjnymi lub z upośledzoną odpornością spowodowaną poprzednio stosowaną terapią, np. mitoksantronem lub cyklofosfamidem). Leczenie skojarzone z interferonem beta lub octanem glatirameru. Potwierdzone aktywne złośliwe procesy nowotworowe, z wyjątkiem pacjentów z rakiem podstawnokomórkowym skóry. Nie stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

Środki ostrożności

Stosowanie preparatu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML), które może doprowadzić do zgonu lub ciężkiej niesprawności. Ryzyko PML zwiększa się wraz z czasem trwania leczenia, szczególnie po upływie 2 lat oraz jest większe u pacjentów otrzymujących lek immunosupresyjny przed rozpoczęciem leczenia, stąd należy rozważyć korzyści i ryzyko leczenia preparatem. Przed rozpoczęciem leczenia preparatem wymagane jest niedawne badanie (w ciągu ostatnich 3 mies.) wykonane metodą rezonansu magnetycznego jako obraz odniesienia, a następnie powtarzanie tego badania co roku w celu aktualizacji obrazu odniesienia. Pacjent powinien być regularnie monitorowany w kierunku nowych lub nasilających się objawów neurologicznych lub objawów, które mogą sugerować PML. W przypadku podejrzenia PML należy wstrzymać dalsze podawanie leku do czasu wykluczenia PML. W przypadku wystąpienia nowych objawów neurologicznych należy przerwać podawanie leku; można je wznowić po wykluczeniu PML. Zespół IRIS (zapalny zespół rekonstrukcji immunologicznej) występuje u prawie wszystkich pacjentów z PML leczonych preparatem po odstawieniu lub usunięciu preparatu z ustroju np. poprzez wymianę osocza. Należy obserwować rozwój zespołu IRIS, który wystąpił w ciągu kilku dni do kilku tyg. po wymianie osocza u pacjentów z PML leczonych preparatem oraz wdrożyć odpowiednie leczenie towarzyszącego zapalenia w trakcie powrotu do zdrowia po PML. U pacjentów leczonych preparatem istnieje zwiększone ryzyko zakażeń oportunistycznych. W przypadku podejrzenia zakażenia oportunistycznego należy przerwać podawanie preparatu do czasu wykluczenia takiego zakażenia. Jeśli u pacjenta rozwinie się zakażenie oportunistyczne podawanie leku musi zostać przerwane na stałe. Należy zachować ostrożność u pacjentów leczonych wcześniej preparatami immunosupresyjnymi; należy zapewnić wystarczający czas do powrotu prawidłowej odpowiedzi immunologicznej - przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić stan upośledzenia odporności indywidualnie u każdego pacjenta. Zaostrzenie choroby lub zdarzenia związane z infuzją preparatu mogą wskazywać na rozwój przeciwciał przeciwko natalizumabowi. Należy ocenić obecność przeciwciał i jeśli wynik testy po 6 tyg. jest dodatni, leczenie należy przerwać, ponieważ obecność przetrwałych przeciwciał wiąże się ze znacznie zmniejszoną skutecznością preparatu i zwiększoną częstością występowania reakcji nadwrażliwości. Pacjenci, którzy otrzymywali preparat krótkotrwale, a następnie przez dłuższy czas nie byli poddawani leczeniu są bardziej narażeni na ryzyko wystąpienia nadwrażliwości w przypadku ponownego podania dawki; należy zbadać ich na obecność przeciwciał i jeżeli w teście potwierdzającym po 6 tyg. wyniki są pozytywne leczenie nie powinno być wznowione. W trakcie leczenia należy monitorować czynność wątroby; preparat odstawić w przypadku wystąpienia znacznego uszkodzenia wątroby. Stężenie leku we krwi jak również jego działanie farmakodynamiczne utrzymuje się ok. 12 tyg. po podaniu ostatniej dawki - zastosowanie leków immunosupresyjnych w tym czasie może spowodować addycję działania immunosupresyjnego. Krótkie cykle steroidów można stosować jednocześnie z preparatem (nie wiąże się to z większą ilością zakażeń).

Niepożądane działanie

Często: ból i zawroty głowy, wymioty, nudności, bóle stawów, zakażenie dróg moczowych, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, dreszcze, gorączka, zmęczenie, pokrzywka. Niezbyt często: nadwrażliwość. U 23,1% pacjentów występowały zdarzenia związane z infuzją (w trakcie infuzji lub w ciągu 1 h po jej zakończeniu) - najczęściej: zawroty głowy, nudności, pokrzywka, dreszcze. U 10% pacjentów wykryto przeciwciała przeciw natalizumabowi. Po wprowadzeniu preparatu do obrotu donoszono o reakcjach nadwrażliwości, które występowały z jednym lub więcej spośród następujących objawów towarzyszących: hipotonią, nadciśnieniem tętniczym, bólem w klatce piersiowej, uczuciem dyskomfortu w klatce piersiowej, dusznością i obrzękiem naczynioruchowym, oprócz bardziej typowych objawów, tj. wysypka i pokrzywka. Przetrwałe przeciwciała przeciwko natalizumabowi rozwinęły się u 6%. Obecność przetrwałych przeciwciał wiązała się z istotnym zmniejszeniem skuteczności preparatu oraz zwiększoną ilością reakcji nadwrażliwości; dodatkowo u pacjentów z przetrwałymi przeciwciałami obserwowano reakcje związane z infuzją: drżenia, nudności, wymioty, uderzenia gorąca. U pacjentów leczonych preparatem istnieje zwiększone ryzyko zakażeń. Obserwowano przypadki zakażeń oportunistycznych, zakażenia wirusem opryszczki (Varicella Zoster, Herpes Simplex), pojedynczy przypadek biegunki spowodowanej Cryptosporidium. Zgłaszano przypadki poważnych powikłań, w tym 1 przypadek śmiertelny z powodu opryszczkowego zapalenia mózgu. W badaniach klinicznych obserwowano przypadki postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii - PML (u pacjentów leczonych w skojarzeniu z interferonem beta-1a przez okres dłuższy niż 2 lata lub u pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi). W trakcie terapii zgłaszano przypadki ciężkiego uszkodzenia wątroby, zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych, hiperbilirubinemii. Obserwowano także: zwiększenie liczby limfocytów, monocytów, eozynofili, bazofili i jądrowych postaci krwinek czerwonych. Ponadto wystąpiło niewielkie zmniejszenie stężenia hemoglobiny, hematokrytu i erytrocytów.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeżeli kobieta leczona preparatem zajdzie w ciążę należy rozważyć przerwanie leczenia. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Pacjenci leczeni preparatem muszą otrzymać kartę ostrzegawczą pacjenta i zostać poinformowani o zagrożeniach związanych z leczeniem preparatem. Pacjentom, u których wystąpią zawroty głowy należy odradzić prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn do czasu ustąpienia tego działania.

Interakcje

Przeciwwskazane jest leczenie skojarzone z interferonem beta lub octanem glatirameru. Przeciwwskazane jest stosowanie leku u pacjentów aktualnie leczonych lekami immunosupresyjnymi lub z upośledzoną odpornością spowodowaną poprzednio stosowaną terapią, np. mitoksantronem lub cyklofosfamidem.

Preparat zawiera substancję Natalizumab.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka (15 ml) zawiera 300 mg natalizumabu. Sporządzony roztwór do infuzji zawiera natalizumab w stężeniu 2,6 mg/ml.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 implant podskórny zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 fiolka lub amp.-strzyk. 0,5 ml zawiera 45 mg ustekinumabu; 1 fiolka 1 ml zawiera 90 mg ustekinumabu.

1 fiolka zawiera 10 000 j.m. kryzantaspazy (asparaginaza pochodząca z Erwinia chrysanthemi, L-asparginaza Erwinia).

1 ml koncentratu zawiera 20 mg ofatumumabu. 1 fiolka (50 ml) zawiera 1000 mg ofatumumabu. Preparat zawiera 116 mg sodu w dawce w dawce 1000 mg.

1 tabl. zawiera 50 mg azatiopryny. Preparat zawiera laktozę.

1 fiolka (5 ml) zawiera 100 mg panitumumabu; 1 fiolka (20 ml) zawiera 400 mg panitumumabu. Lek zawiera sód (0,15 mmol/ 3,45 mg w 1 ml).

1 amp. (1 ml) zawiera 3 000 000 j.m. naturalnego leukocytarnego interferonu alfa.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania

Mięsak (guz) Ewinga to złośliwy nowotwór kości, który najczęściej dotyka dzieci. Pierwsze objawy mięsaka Ewinga to bóle kości, które niekiedy wiązane są ...

więcej

Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie

Guz przysadki mózgowej to jeden z najbardziej zróżnicowanych guzów mózgu. Jego istotą jest nieprawidłowy rozrost komórek przysadki - nadrzędnego gruczołu w układzie ...

więcej

Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego? Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego?

Masaż prostaty (stercza) znany jest jako jedna z technik seksualnych. Mało kto wie, że masaż gruczołu krokowego ma także zastosowanie w medycynie, ...

więcej

Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny

Zespół POEMS, inaczej zespół Crow-Fukase lub zespół Takatsuki, to bardzo rzadki zespół objawów, który towarzyszy chorobie nowotworowej układu krwiotwórczego, jaką jest osteosklerotyczna ...

więcej

Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania

Zespół rakowiaka to zespół objawów, które pojawiają się u chorych na rakowiaka - rodzaj nowotworu rozwijającego się w różnych częściach przewodu pokarmowego ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.