Tussi Drill

5 ml syropu zawiera 5 mg bromowodorku dekstrometorfanu. Syrop zawiera maltitol.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Tussi Drill but. 150 ml, syrop 17,00zł 2017-10-31

Działanie

Opioidowy lek przeciwkaszlowy. Dekstrometorfan (pochodna morfiny) hamuje odruch kaszlowy poprzez działanie ośrodkowe. W dawkach terapeutycznych bromowodorek dekstrometorfanu nie działa hamująco na czynność ośrodka oddechowego, nie powoduje przyzwyczajenia lub powstania nałogu. Preparat dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Jest częściowo metabolizowany w wątrobie i wydalany w postaci nie zmienionej, bądź w postaci demetylowanej pochodnej. Dekstrometorfan po podaniu doustnym podlega w wątrobie szybkiemu i intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia. Genetycznie kontrolowana O-demetylacja (CYD2D6) jest głównym czynnikiem wpływającym na farmakokinetykę dekstrometorfanu u ochotników ludzkich. Przypuszcza się, że istnieją odmienne fenotypy w niniejszym procesie utleniania, co wpływa na wysoce zróżnicowaną farmakokinetykę u pacjentów. Niezmetabolizowany dekstrometorfan wraz z trzema jego demetylowanymi metabolitami morfinanowymi –dekstrorfanem (znanym również jako 3-hydroksy-N-metylomorfinan), 3-hydroksymorfinanem i 3-metoksymorfinanem –zidentyfikowano w moczu jako produkty sprzężone. Dekstrorfan, który wykazuje również działanie przeciwkaszlowe, jest głównym metabolitem. U niektórych osób metabolizm przebiega wolniej, a w związku z tym we krwi i moczu przeważa niezmieniona postać dekstrometorfanu.

Dawkowanie

Doustnie. Dzieci powyżej 6 lat: zwykle 1 mg/kg mc. na dobę, podzielone na 4 dawki co 6 h. Np. dla dziecka o mc. 20 kg 1 łyżeczka miarowa 4 razy na dobę. Nie stosować dawki jednorazowej większej niż 0,25 mg/kg mc. Leczenie objawowe powinno być krótkotrwałe (do 5 dni). 1 łyżeczka (1 miarka) zawiera 5 ml syropu (5 mg bromowodorku dekstrometorfanu).

Wskazania

Doraźnie w ostrym, suchym kaszlu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu. Niewydolność oddechowa i ryzyko jej wystąpienia. Kaszel astmatyczny (jednoczesne stosowanie leków przeciwkaszlowych z rozszerzającymi oskrzela jest nieuzasadnione). Leczenie inhibitorami MAO (ryzyko wystąpienia: wysokiej gorączki, pobudliwości, zapaści krążeniowej). Dzieci poniżej 6 lat. Okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Przed zaleceniem leczenia przeciwkaszlowego należy stwierdzić powód kaszlu, który wymaga leczenia przyczynowego, zwłaszcza w przypadkach astmy, rozstrzeni oskrzeli, niewydolności lewokomorowej (niezależnie od pochodzenia), zatorowości wewnątrzoskrzelowej czy płucnej, raka, wysięków płucnych i opłucnowych. Jeśli kaszel jest oporny na normalnie dawkowany środek przeciwkaszlowy, nie należy zwiększać dawek, lecz powtórnie ocenić sytuację kliniczną. Nie jest racjonalne kojarzenie stosowania leków wykrztuśnych lub o działaniu mukolitycznym z preparatami przeciwkaszlowymi. W przypadku niewydolności wątroby należy początkowo zmniejszyć dawki o połowę; w miarę potrzeb i tolerancji pacjenta dawkę tę można następnie zwiększyć. Odnotowano przypadki nadużywania dekstrometorfanu. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności w przypadku stosowania tego leku u młodzieży i młodych osób dorosłych, jak również u pacjentów, u których odnotowano w wywiadzie nadużywanie leków lub substancji psychoaktywnych. Dekstrometorfan jest metabolizowany przez cytochrom P450 2D6. Aktywność tego enzymu jest uwarunkowana genetycznie. U około 10% ogólnej populacji odnotowuje się słaby metabolizm CYP2D6. U pacjentów ze słabym metabolizmem tego enzymu oraz u pacjentów jednocześnie stosujących inhibitory CYP2D6 mogą występować wzmożone i/lub długoterminowe skutki działania dekstrometorfanu. W związku z tym należy zachować ostrożność w tej grupie pacjentów. Ze względu na obecność maltitolu, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy.

Niepożądane działanie

Mogą wystąpić: senność, zawroty głowy, zaparcia, nudności, wymioty, reakcje alergiczne (wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli).

Ciąża i laktacja

Duże dawki leku podane pod koniec ciąży mogą wywołać hamowanie czynności oddechowej u noworodka. Długotrwałe stosowanie w III trymestrze ciąży, bez względu na dawkę, może spowodować wystąpienie u noworodka zespołu odstawiennego. W konsekwencji zasadność każdorazowego użycia dekstromorfanu w czasie ciąży musi być przeanalizowana. Lek jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Istnieje ryzyko wystąpienia senności i zawrotów głowy związanych ze stosowaniem leku - osoby kierujące pojazdami lub obsługujące maszyny powinny być tego świadome. Podczas leczenia należy unikać podawania preparatów zawierających alkohol.

Interakcje

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO. Nie zaleca się równoczesnego stosowania leku z alkoholem, gdyż uspokajające działanie ośrodkowe leku przeciwkaszlowego nasila się pod wpływem alkoholu. W przypadku jednoczesnego stosowania z innymi preparatami działającymi hamująco na OUN (anksjolityki, neuroleptyki, leki nasenne, przeciwdepresyjne, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwdrgawkowe, przeciwhistaminowe starszej generacji) może wystąpić nasilenie tego działania, co może mieć wpływ na sprawność psychofizyczną. Nie należy podawać leku jednocześnie z lekami wykrztuśnymi lub o działaniu mukolitycznym. Dekstrometorfan jest metabolizowany przez enzym CYP2D6 i ulega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia. Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów enzymu CYP2D6 może zwiększać stężenie dekstrometorfanu w organizmie do poziomu wielokrotnie większego niż prawidłowy. Zwiększa to ryzyko występowania toksycznego wpływu dekstrometorfanu (pobudzenia, dezorientacji, drżenia, bezsenności, biegunki i depresji oddechowej) oraz rozwoju zespołu serotoninowego. Do silnych inhibitorów enzymu CYP2D6 należą fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna i terbinafina. W przypadku jednoczesnego stosowania z chinidyną stężenie dekstrometorfanu w osoczu może wzrosnąć nawet 20-krotnie, co zwiększa ryzyko występowania działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego powiązanych ze stosowaniem tego leku. Podobny wpływ na metabolizm dekstrometorfanu wywołuje również amiodaron, flekainid i propafenon, sertralina, bupropion, metadon, cynakalcet, haloperydol, perfenazyna i tiorydazyna. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP2D6 i dekstrometorfanu pacjent musi być monitorowany. Konieczne może okazać się również zmniejszenie dawki dekstrometorfanu.

Preparat zawiera substancję Dextromethorphan hydrobromide.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

5 ml syropu zawiera 3,75 mg bromowodorku dekstrometorfanu (oraz 1454 mg sorbitolu, 242 maltitolu,103 mg etanolu, 0,132 mg amarantu).

5 ml syropu zawiera 6,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu, 426 mg wyciągu płynnego z suchych pędów sosny i 65 mg nalewki z owocu kopru włoskiego. Preparat zawiera sacharozę oraz do 7% (m/v) etanolu.

1 tabl. powl. zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu; tabletki zawierają laktozę.

1 ml syropu zawiera 1 mg bromowodorku dekstrometorfanu. Preparat zawiera benzoesan sodu, sorbitol.

1 kaps. zawiera 300 mg paracetamolu, 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 12 mg bromowodorku dekstrometorfanu. Preparat zawiera sorbitol i czerwień koszenilową.

5 ml syropu zawiera 5 mg bromowodorku dekstrometorfanu. Syrop zawiera maltitol.

1 kaps. zawiera 167 mg wyciągu suchego z kwiatostanu lipy, 50 mg wyciągu suchego z ziela melisy, 20 mg bromowodorku dekstrometorfanu.

5 ml syropu zawiera 10 mg bromowodorku dekstrometorfanu, 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny, 1,25 mg chlorowodorku triprolidyny. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu, etanol, maltitol ciekły, żółcień chinolinową (E 104), czerwień koszenilową (E 120), czerń brylantową (E151), benzoesan sodu.

1 tabl. powl. zawiera 500 mg paracetamolu, 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny, 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu i 2 mg maleinianu chlorfeniraminy.

20 ml syropu zawiera: 1000 mg paracetamolu, 20 mg chlorowodorku prometazyny, 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu. Preparat zawiera glukozę, etanol, sód i barwnik azowy: błękit patentowy (E131).

Najczęściej wyszukiwane

2 ml roztw. do nebulizacji zawierają 15 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

100 g preparatu zawiera: 40 g soku z ziela babki lancetowatej, 15 g nalewki z kwiatostanu lipy, 15 g nalewki z korzenia lukrecji, 10 g nalewki z liści mięty, 20 g wyciągu z ziela tymianku. Preparat zawiera etanol.

1 dawka (1 plastikowy pojemnik) zawiera 400 µg propionianu flutykazonu mikronizowanego.

1 tabl. zawiera 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 2,5 mg chlorowodorku triprolidyny.

1 tabl. zawiera 5 mg desloratadyny.

100 g syropu zawiera 36 g wodnego maceratu z 5 g korzenia prawoślazu lekarskiego. Preparat zawiera etanol, sacharozę i kwas benzoesowy.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg chlorowodorku oksymetazoliny.

1 ml roztworu (ok. 20 kropli) zawiera 250 mg niketamidu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia oddechowe Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia ...

Oczyszczenie płuc po rzuceniu palenia jest procesem długotrwałym i zależy od ilości toksyn zalegających w płucach i upośledzenia funkcji rzęsek, które odpowiadają ...

więcej

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) to leki obniżające niefizjologicznie podwyższoną temperaturę ciała. Leki przeciwgorączkowe najczęściej zawierają takie substancje, jak paracetamol czy ibuprofen. Jak ...

więcej

Tracheostomia Tracheostomia

TRACHEOSTOMIA to otwór w przedniej ścianie tchawicy, przez który wprowadza się rurkę tracheostomijną. Pozwala ona na swobodne oddychanie z pominięciem górnych dróg ...

więcej

Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore gardło Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore ...

Suchość i drapanie w gardle oraz męcząca chrypka to dolegliwości, które najczęściej pojawiają się zimą i jesienią. Aby je zlikwidować lub choć ...

więcej

Układ oddechowy: budowa i działanie Układ oddechowy: budowa i działanie

Układ oddechowy człowieka składa się z dróg oddechowych (górnych i dolnych) oraz z płuc. Zadaniem układu oddechowego jest wymiana gazowa pomiędzy organizmem ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.