Transtec® 70 µg/h

1 system trandermalny zawiera 20 mg, 30 mg lub 40 mg buprenorfiny, uwalnia odpowiednio 35 µg/h, 52,5 µg/h lub 70 µg/h buprenorfiny w ciągu 96 h.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Transtec® 70 µg/h 5 szt., system transdermalny 122,03zł 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwbólowy, należący do grupy silnych opioidów o działaniu agonistycznym na receptor mi i antagonistycznym na receptor kappa. Buprenorfina wykazuje zasadniczo cechy charakterystyczne dla morfiny, lecz ma szczególne zalety farmakologiczne i kliniczne. Posiada znacznie mniejszy potencjał uzależniający niż opioidy, będące czystymi agonistami. System transdermalny składa się z zawierającej buprenorfinę polimerowej matrycy adhezyjnej, folii separującej z tereftalatanu etylenu, matrycy adhezyjnej nie zawierającej buprenorfiny, zewnętrznej warstwy pokrywającej poli (tereftalatan etylenu) i jednostronnie aluminiowanej silikonowanej usuwalnej osłonki. Po pierwszym zastosowaniu plastra stężenie buprenorfiny w surowicy zwiększa się stopniowo i powoli, po 12-24 h występuje minimalne stężenie skuteczne 100 pg/ml. Z badań z systemem uwalniającym 35 µg/h, średnie Cmax wynosiło od 200 do 300 pg/ml, a średnie Tmax 60-80 h. Po usunięciu plastra stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się stopniowo. Średni T0,5 wynosi około 30 h (22-36 h), ale ze względu na wchłanianie leku ze skóry - wydalanie jest wolniejsze niż po zastosowaniu dożylnym. Wchłonięta - w około 96% wiąże się z białkami osocza. Jest metabolizowana w wątrobie do N-dealkilobuprenorfiny i do metabolitów sprzężonych z kwasem glukuronowym. 2/3 leku wydalane jest w postaci niezmienionej z kałem, 1/3 w postaci koniugatu lub zdealkilowanej z moczem.

Dawkowanie

Dorośli. Dawkowanie zależy od osobniczej wrażliwości pacjenta (nasilenia dolegliwości bólowych, odczuwania bólu, indywidualnych reakcji). Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leku. U pacjentów, u których nie stosowano uprzednio żadnych środków przeciwbólowych lub stosowano preparaty nieopioidowe (I stopień drabiny analgetycznej WHO) lub słabe opioidy (II stopień drabiny analgetycznej WHO) leczenie należy rozpocząć od najmniejszej dawki - 35 µg/h. U pacjentów, u których stosowano już opioidy należące do III stopnia drabiny analgetycznej należy przy wyborze dawki początkowej buprenorfiny uwzględnić rodzaj, średnią dawkę dobową i drogę podania stosowanego uprzednio preparatu. U pacjentów leczonych uprzednio dużymi dawkami silnie działających opioidów (tj. ok. 120 mg morfiny doustnie na dobę) można rozpocząć leczenie od większej dawki zawartej w systemie transdermalnym (52,5 µg/h). Pierwszej oceny działania przeciwbólowego należy dokonać po 24 h. Przez pierwsze 12 h od zastosowania systemu transdermalnego kontynuować uprzednio stosowane leczenie przeciwbólowe (z wyjątkiem systemów transdermalnych zawierających opioidy), a w ciągu następnych 12 h w razie potrzeby krótko działający lek przeciwbólowy. Przed zastosowaniem większej dawki systemu transdermalnego należy wziąć pod uwagę dawkę buprenorfiny w postaci tabletek podjęzykowych przyjmowanej jako uzupełnienie leczenia systemem transdermalnym w mniejszej dawce (1 do 2 tabl. 0,2 mg buprenorfiny podjęzykowo co 24 h). Pojedynczy system transdermalny należy zmieniać co 96 h (po 4 dobach najpóźniej). W celu wygodniejszego stosowania, plastry należy zmieniać dwa razy w tygodniu, w regularnych odstępach czasu, w te same dni tygodnia np. w poniedziałki rano i czwartki wieczorem. Niezależnie od dawki jednocześnie można zastosować dwa plastry. Naklejać na płaskie, niepodrażnione i nieowłosione obszary skóry, bez rozległych zbliznowaceń; najlepiej w górnej części pleców i okolicy podobojczykowej, na czystą i suchą skórę. Kolejny plaster przyklejać w innym miejscu, można zastosować lek na to samo miejsce dopiero po upływie co najmniej tygodnia.

Wskazania

Ból o średnim i dużym nasileniu w przebiegu chorób nowotworowych i ból o dużym nasileniu w przebiegu innych schorzeń, jeżeli nie ustępuje po zastosowaniu nieopioidowych środków przeciwbólowych. Preparat nie jest lekiem odpowiednim do leczenia ostrego bólu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na buprenorfinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Stosowanie w celu leczenia uzależnień od opioidów i zespołu abstynencyjnego. Istniejąca lub zagrażająca niewydolność ośrodka oddechowego. Stosowanie u pacjentów leczonych inhibitorami MAO (także w okresie 2 tyg. przed rozpoczęciem terapii preparatem). Majaczenie alkoholowe. Męczliwość mięśni. Ciąża.

Środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ostrym zatruciem alkoholem, napadami drgawek, urazami głowy, we wstrząsie, z zaburzeniami świadomości o nieznanej etiologii, ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym i bez możliwości zastosowania wentylacji mechanicznej. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami oddychania lub stosujących leki mogące hamować ośrodek oddechowy, także u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność w przepisywaniu preparatu pacjentom podejrzanym o uzależnienie od leków. Buprenorfinę można stosować u pacjentów z niewydolnością nerek, ponieważ u tych pacjentów jej farmakokinetyka nie ulega zmianie. Nie zaleca się stosowania preparatu u pacjentów poniżej 18 lat ze względu na brak wystarczających badań w tej grupie wiekowej. Gorączka i wysoka temperatura otoczenia mogą zwiększyć przenikanie leku przez skórę. Tym samym należy brać pod uwagę możliwość nasilenia działania preparatu u pacjentów gorączkujących lub o zwiększonej z innych powodów temperaturze ciała.

Niepożądane działanie

Bardzo często: nudności, rumień, świąd. Często: duszność, zawroty głowy, bóle głowy, wymioty, zaparcia, wysypka, nadmierna potliwość, obrzęki, uczucie zmęczenia. Niezbyt często: splątanie, zaburzenia snu, niepokój ruchowy, nadmierne uspokojenie, senność, zaburzenia krążenia (takie jak niedociśnienie tętnicze lub rzadko zapaść naczyniowa), suchość w jamie ustnej, osutka, zmniejszenie wzwodu, znużenie. Rzadko: utrata łaknienia, objawy psychotyczne (takie jak omamy, lęk, koszmary senne), zmniejszenie popędu płciowego, pogorszenie koncentracji, zaburzenia mowy, uczucie zdrętwienia, zaburzenia równowagi, parestezje (np. uczucie kłucia lub palenia skóry), zaburzenia widzenia, nieostre widzenie, obrzęk powiek, uderzenia gorąca, zahamowanie ośrodka oddechowego, zgaga, miejscowe reakcje alergiczne z cechami zapalenia, zatrzymanie moczu, zaburzenia mikcji, po długotrwałym stosowaniu - zespół abstynencyjny (pobudzenie, niepokój, nerwowość, bezsenność, pobudzenie ruchowe, drżenie, zaburzenia żołądkowo-jelitowe), reakcje związane z miejscem podania. Bardzo rzadko: ciężkie odczyny alergiczne, uzależnienie, nagle zmiany nastroju, drgania pęczkowe mięśni, nieprawidłowe odczuwanie smaku, zwężenie źrenic, ból uszu, hiperwentylacja, czkawka, odruchy wymiotne, krosty i pęcherzyki, ból w klatce piersiowej. Ze względu na mały potencjał uzależniający buprenorfiny, wystąpienie zespołu abstynencyjnego po jej odstawieniu jest mało prawdopodobne.

Ciąża i laktacja

Stosowanie leku w ciąży jest przeciwwskazane (brak danych). Buprenorfina stosowana w ostatnich tygodniach ciąży zwiększa możliwość zahamowania czynności ośrodka oddechowego noworodka nawet po krótkim okresie stosowania. Długotrwałe stosowanie buprenorfiny w ciągu 3 ostatnich miesięcy ciąży może spowodować wystąpienie zespołu abstynencyjnego u noworodka. Lek przenika do mleka ludzkiego. U szczurów buprenorfina hamuje laktację. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Uwagi

W trakcie noszenia plastra można kąpać się, pływać, brać prysznic; nie należy poddawać go nadmiernemu działaniu gorąca (jak sauna, promieniowanie podczerwone). Przy odstawianiu leku stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się stopniowo, dlatego działanie przeciwbólowe utrzymuje się jeszcze przez pewien czas - nie należy stosować innych opioidów przez okres 24 h od usunięcia plastra. Preparat może wpływać niekorzystnie na reakcje pacjenta, pogarszając zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych. Dotyczy to zwłaszcza etapu rozpoczęcia leczenia, momentu zmiany dawki i przypadków jednoczesnego stosowania z innymi ośrodkowo działającymi substancjami jak: alkohol, leki uspokajające i nasenne. Pacjenci, których to dotyczy (np. z zawrotami głowy, senni, u których występuje nieostre lub podwójne widzenie) nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych podczas stosowania preparatu i co najmniej 24 h po usunięciu plastra. U pacjentów z ustaloną, specyficzną dawką nie ma konieczności podjęcia restrykcyjnych działań, jeżeli objawy wymienione powyżej nie występują. Preparat może powodować pozytywny wynik kontrolnych testów antydopingowych.

Interakcje

W wypadku stosowania inhibitorów MAO w ciągu 14 dni poprzedzających zastosowanie opioidu petydyny obserwowano zagrażające życiu reakcje dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia czynności ośrodka oddechowego i naczyniowo-sercowego. Nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia takich samych interakcji w przypadku stosowania buprenorfiny. W razie równoczesnego stosowania preparatu z innymi opioidami, środkami znieczulającymi, lekami nasennymi, uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami i innymi lekami hamującymi czynność OUN, objawy ze strony OUN mogą ulec nasileniu. Dotyczy to również alkoholu. Jednoczesne stosowanie inhibitorów lub induktorów CYP3A4 może odpowiednio zwiększyć lub zmniejszyć skuteczność preparatu.

Preparat zawiera substancję Buprenorphine.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 system transdermalny zawiera 20 mg, 30 mg lub 40 mg buprenorfiny, uwalnia odpowiednio 35 µg/h, 52,5 µg/h lub 70 µg/h buprenorfiny. Preparat zawiera olej sojowy.

1 amp. (1 ml) zawiera 0,3 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku).

1 tabl. podjęzykowa zawiera 2 mg lub 8 mg buprenorfiny w postaci chlorowodorku. Tabletki zawierają laktozę.

1 system trandermalny zawiera 20 mg, 30 mg lub 40 mg buprenorfiny, uwalnia odpowiednio 35 µg/h, 52,5 µg/h lub 70 µg/h buprenorfiny.

1 system trandermalny zawiera 20 mg, 30 mg lub 40 mg buprenorfiny, uwalnia odpowiednio 35 µg/h, 52,5 µg/h lub 70 µg/h buprenorfiny w ciągu 96 h.

1 tabl. podjęzykowa zawiera 0,2 mg lub 0,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) oraz odpowiednio 57,6 mg lub 115,2 mg laktozy.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 200 mg karbamazepiny.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. powl. zawiera 37,5 mg chlorowodorku tramadolu i 325 mg paracetamolu. 1 tabl. powl. forte zawiera 75 mg chlorowodorku tramadolu i 650 mg paracetamolu; tabl. powl. forte zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Uzdrowiskowy Szpital Kompleksowej Rehabilitacji "KRYSTYNA" Busko-Zdrój Uzdrowiskowy Szpital Kompleksowej Rehabilitacji "KRYSTYNA" Busko-Zdrój

Uzdrowiskowy Szpital Kompleksowej Rehabilitacji "Krystyna" w Busku-Zdroju przyjmuje między innymi pacjentów w zaledwie kilkanaście dni po operacjach kardiologicznych.

więcej

Sanatorium "Oblęgorek" Busko-Zdrój Sanatorium "Oblęgorek" Busko-Zdrój

Sanatorium "Oblęgorek" to niewielkie sanatorium, mogące przyjąć 50 kuracjuszy, położone przy głównym obok Parku Zdrojowego. Realizuje skierowania z NFZ i z ZUS ...

więcej

Sanatorium "Irena" Połczyn-Zdrój Sanatorium "Irena" Połczyn-Zdrój

Sanatorium Irena to najbardziej kameralny obiekt Uzdrowiska Połczyn Grupa PGU S.A. Poza pięknym położeniem, odnowione pokoje i nowoczesna baza zabiegowa sprzyjają udanym ...

więcej

Zapalenie opon mózgowych: przyczyny, objawy, rodzaje, leczenie Zapalenie opon mózgowych: przyczyny, objawy, rodzaje, leczenie

Zapalenie opon mózgowych (mózgowo-rdzeniowych) to choroba, której objawy zależą od wielu czynników, takich jak przyczyny stanu zapalnego, wiek chorego, a przede wszystkim ...

więcej

Telemedycyna w leczeniu padaczki Telemedycyna w leczeniu padaczki

Przełom w metodach diagnozowania, jaki dokonał się w latach 90., teraz umożliwił ogromny postęp w dziedzinie monitorowania i leczenia padaczki (epilepsji) – ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.