Toviaz

1 tabl. o przedł. uwalnianiu zawiera 4 mg lub 8 mg fumaranu fezoterodyny, co odpowiada 3,1 mg lub 6,2 mg fezoterodyny. Preparat zawiera lecytynę sojową i laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Toviaz 56 szt., tabl. o przedł. uwalnianiu 488,62zł 2017-10-31

Działanie

Konkurencyjny, swoisty antagonista receptorów muskarynowych. Powoduje statystycznie istotne zmniejszenie częstości oddawania moczu oraz ilości przypadków nietrzymania moczu z powodu naglącego parcia. Fezoteryna podlega szybkiej i intensywnej hydrolizie w wyniku działania nieswoistych esteraz osoczowych do pochodnej 5-hydroksymetylowej - głównego aktywnego metabolitu, który odpowiada za działanie farmakologiczne leku. Biodostępność czynnego metabolitu wynosi 52%. Maksymalne stężenia w osoczu są osiągane po ok. 5 h. Terapeutyczne stężenia w osoczu są osiągane po pierwszym podaniu fezoterodyny. Czynny metabolit wiąże się z białkami osocza w małym stopniu, ok. 50% czynnego metabolitu wiąże się z albuminą i alfa-1 kwaśną glikoproteiną. Aktywny metabolit podlega dalszym przemianom w wątrobie do metabolitów karboksylowych, karboksy-N-deizopropylowych i N-deizopropylowych przy udziale CYP2D6 i CYP3A4. Żaden z tych metabolitów nie wpływa istotnie na aktywność antymuskarynową leku. Średnie wartości stężenia maksymalnego w osoczu i AUC dla aktywnego metabolitu są odpowiednio 1,7- i 2-krotnie większe u osób słabo metabolizujących przez CYP2D6 w porównaniu do osób intensywnie metabolizujących przez ten enzym. Lek w ok. 70% wydalany jest z moczem w postaci metabolitów, w 7% - z kałem. Końcowy T0,5 aktywnego metabolitu po podaniu doustnym wynosi ok. 7 h i zależy od szybkości wchłaniania.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: zalecana dawka początkowa wynosi 4 mg raz na dobę; w zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta, dawkę można zwiększyć do 8 mg raz na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 8 mg. Pełny efekt terapeutyczny był obserwowany pomiędzy 2. a 8. tyg. leczenia, dlatego ponowną ocenę skuteczności zaleca się po 8 tyg. leczenia. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek i wątroby otrzymujących jednocześnie preparaty będące silnymi inhibitorami CYP3A4, maksymalna dawka dobowa leku wynosi 4 mg raz na dobę. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z niewielkim (GFR 50-80 ml/min) lub umiarkowanym (GFR 30-50 ml/min) zaburzeniem czynności nerek dawka wynosi 4 mg na dobę, można ją ostrożnie zwiększyć do 8 mg na dobę; u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (GFR ≤ 30 ml/min) dawka wynosi 4 mg na dobę. U pacjentów, którzy stosują inhibitory CYP3A4 o średniej sile działania z niewielkim lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek dawka wynosi 4 mg; przy ciężkim zaburzeniu czynności nerek u tych pacjentów należy unikać stosowania leku. U pacjentów, którzy stosują silne inhibitory CYP3A4 z niewielkim zaburzeniem czynności nerek należy unikać stosowania leku, zaś przy umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniu czynności nerek stosowanie leku jest przeciwwskazane. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z niewielkimi zaburzeniami czynności wątroby dawka wynosi 4 mg na dobę , można ją ostrożnie zwiększyć do 8 mg na dobę; u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dawka wynosi 4 mg na dobę. U pacjentów, którzy stosują inhibitory CYP3A4 o średniej sile działania z niewielkim zaburzeniem czynności wątroby dawka wynosi 4 mg na dobę; przy umiarkowanym zaburzeniu czynności wątroby należy unikać stosowania leku. U pacjentów, którzy stosują silne inhibitory CYP3A4 z niewielkim zaburzeniem czynności wątroby należy unikać stosowania leku, zaś przy umiarkowanym zaburzeniu czynności wątroby stosowanie leku jest przeciwwskazane.Tabletki połykać w całości popijając płynem, stosować niezależnie od posiłku.

Wskazania

Leczenie objawów (zwiększonej częstotliwości oddawania moczu i (lub) naglącego parcia na mocz i (lub) nietrzymania moczu z powodu naglącego parcia), które mogą występować u pacjentów z zespołem pęcherza nadreaktywnego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, orzeszki ziemne lub soję, lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Zatrzymanie moczu. Zatrzymanie treści żołądkowej. Niekontrolowana jaskra z wąskim kątem przesączania. Myasthenia gravis. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (klasa C wg klasyfikacji Child-Pugh). Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 u osób z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Ciężkie wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Toksyczne rozszerzenie okrężnicy.

Środki ostrożności

Preparat stosować ostrożnie u pacjentów z: istotnym klinicznie zablokowaniem odpływu z pęcherza moczowego zagrażającym zatrzymaniem moczu (np. istotnym klinicznie powiększeniem prostaty spowodowanym łagodnym rozrostem gruczołu krokowego); chorobami układu pokarmowego przebiegającymi ze zwężeniem światła (np. zwężenie odźwiernika); refluksem żołądkowo-przełykowym i (lub) zażywających jednocześnie preparaty (takie jak doustne bisfosfoniany), które mogą wywoływać lub nasilać zapalenie przełyku; zmniejszoną perystaltyką układu pokarmowego; neuropatią układu autonomicznego; kontrolowaną jaskrą z wąskim kątem przesączania. Należy zachować ostrożność w przypadku przepisywania lub zwiększania dawki fezoterodyny u pacjentów, u których spodziewana jest zwiększona ekspozycja na aktywny metabolit np.: z zaburzeniami czynności wątroby, zaburzeniami czynności nerek, przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4 silnie działających lub o średniej sile działania, przy jednoczesnym stosowaniu silnego inhibitora CYP2D6. W przypadku pacjentów, u których występuje połączenie tych czynników, spodziewane jest dodatkowe zwiększenie ekspozycji. Mogą wystąpić zależne od dawki antymuskarynowe działania niepożądane. U pacjentów, u których dawka może zostać zwiększona do 8 mg raz na dobę, zwiększenie dawki powinno być poprzedzone oceną indywidualnej reakcji na leczenie oraz tolerancji leku. Konieczne jest wykluczenie przyczyn organicznych choroby przed rozważeniem zastosowania środków antymuskarynowych. Dotychczas nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u pacjentów z neurogenną przyczyną nadreaktywności mięśnia wypieracza. Przed zastosowaniem fezoterodyny należy rozważyć inne przyczyny częstego oddawania moczu (leczenie niewydolności serca lub choroby nerek). W przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, należy przerwać stosowanie fezoterodyny i niezwłocznie zapewnić odpowiednie leczenie. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania fezoterodyny z lekami silnie indukującymi enzym CYP3A4 (tj. karbamazepiną, ryfampicyną, fenobarbitalem, fenytoiną, dziurawcem zwyczajnym). Należy zachować ostrożność stosując fezoterodynę u pacjentów, u których istnieje ryzyko wydłużenia odstępu QT (np. hipokaliemia, bradykardia, jednoczesne stosowanie leków, które powodują wydłużenie odstępu QT) oraz w przypadku istotnych, wcześniej zdiagnozowanych chorób serca (np. choroba niedokrwienna serca, arytmia, zastoinowa niewydolność serca). Ma to szczególne znaczenie w przypadku stosowania silnych inhibitorów CYP3A4. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania i skuteczności preparatu u dzieci poniżej 18 lat. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Bardzo często: suchość błony śluzowej jamy ustnej. Często: bezsenność, ból i zawroty głowy, suchość oczu, suchość w gardle, ból w jamie brzusznej, biegunka, niestrawność, zaparcia, nudności, bolesne lub utrudnione oddawanie moczu. Niezbyt często: zakażenie dróg moczowych, zaburzenia smaku, senność, niewyraźne widzenie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, tachykardia, kołatanie serca, ból gardła i krtani, kaszel, suchość w nosie, dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia, refluks żołądkowo-przełykowy, zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie aktywności GGT, wysypka, suchość skóry, świąd, zatrzymanie moczu (w tym uczucie zalegania moczu, zaburzenia oddawania moczu), słaby strumień moczu, uczucie zmęczenia. Rzadko: splątanie, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka. W sporadycznych przypadkach u pacjentów z czynnikami ryzyka może wystąpić wydłużenie odstępu QTc w EKG. Po wprowadzeniu preparatu do obrotu w ciągu 1. tyg. leczenia fezoterodyną opisywano przypadki zatrzymania moczu, wymagające cewnikowania. Dotyczyły one głównie starszych mężczyzn (≥65 lat) z łagodnym rozrostem prostaty w wywiadzie.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania w okresie ciąży i karmienia piersią.

Uwagi

Należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu ze względu na możliwe wystąpienie działań niepożądanych, takich jak niewyraźne widzenie, zawroty głowy i senność.

Interakcje

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania fezoterodyny z innymi lekami o właściwościach antymuskarynowych lub antycholinergicznych (np. z amantadyną, trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi, niektórymi neuroleptykami), ponieważ może to nasilać ich działanie lecznicze jak i działania niepożądane. Fezoterodyna może zmniejszać działanie preparatów pobudzających perystaltykę układu pokarmowego, takich jak metoklopramid. Dane z badań in vitro wykazują, że aktywny metabolit fezoterodyny nie hamuje CYP1A2, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 lub 3A4 ani nie indukuje CYP1A2, 2B6, 2C9, 2C19 lub 3A4 przy istotnych klinicznie stężeniach w osoczu. Z tego względu jest mało prawdopodobne, żeby fezoterodyna zmieniała klirens innych leków metabolizowanych przez wymienione enzymy. Po zahamowaniu enzymu CYP3A4 przez jednoczesne podanie ketokonazolu w dawce 200 mg 2 razy na dobę, wartości Cmax i AUC dla aktywnego metabolitu fezoterodyny zwiększyły się odpowiednio 2- i 2,3-krotnie u osób intensywnie metabolizujących przez CYP2D6 oraz 2,1- i 2,5-krotnie u osób słabo metabolizujących przez CYP2D6. Z tego względu, należy ograniczyć maksymalną dawkę fezoterodyny do 4 mg, w przypadku jednoczesnego stosowania tego preparatu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. atazanawirem, klarytromycyną, indynawirem, itrakonazolem, ketokonazolem, nefazodonem, nelfinawirem, rytonawirem (i wszystkimi inhibitorami proteazy wzmacnianymi przez rytonawir), sakwinawirem i telitromycyną). Po zahamowaniu enzymu CYP3A4 przez jednoczesne podanie flukonazolu - inhibitora CYP3A4 o średniej sile działania w dawce 200 mg 2 razy na dobę przez 2 dni, wartości Cmax i AUC dla aktywnego metabolitu fezoterodyny zwiększyły się odpowiednio o ok. 19% i 27%. Nie zaleca się dostosowania dawki w obecności inhibitorów CYP3A4 o średniej sile działania (np. erytromycyny, flukonazolu, diltiazemu, werapamilu i soku grejpfrutowego). Nie oceniano wpływu słabych inhibitorów CYP3A4 (np. cymetydyna); nie oczekuje się, by był większy niż wpływ inhibitora o średniej sile działania. Po indukcji CYP3A4 przez jednoczesne podanie ryfampicyny w dawce 600 mg na dobę, wartości Cmax i AUC dla aktywnego metabolitu fezoterodyny zmniejszyły się odpowiednio o ok. 70% i 75% po podaniu doustnym fezoterodyny 8 mg. Indukcja enzymu CYP3A4 może prowadzić do osiągnięcia subterapeutycznego stężenia leku w osoczu. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z lekami indukującymi enzym CYP3A4 (tj. z karbamazepiną, ryfampicyną, fenobarbitalem, fenytoiną, dziurawcem zwyczajnym). Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących interakcji preparatu z inhibitorami CYP2D6. Średnie wartości Cmax i AUC dla aktywnego metabolitu są odpowiednio 1,7- i 2-krotnie większe u osób słabo metabolizujących przez CYP2D6 w porównaniu do osób intensywnie metabolizujących przez ten enzym. Jednoczesne podawanie silnego inhibitora CYP2D6 może powodować zwiększoną ekspozycję i działania niepożądane, dlatego też może być konieczne zmniejszenie dawki do 4 mg. Fezoterodyna nie zaburza hamowania owulacji przez doustne hormonalne środki antykoncepcyjne. Obecność fezoterodyny nie wpływa na stężenia w osoczu stosowanych jednocześnie doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających etynyloestradiol i lewonorgestrel. Badanie kliniczne na zdrowych ochotnikach wykazało, że fezoterodyna stosowana w dawce 8 mg na dobę nie ma istotnego wpływu na farmakokinetykę lub działanie przeciwzakrzepowe pojedynczej dawki warfaryny.

Preparat zawiera substancję Fesoterodine fumarate.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. o przedł. uwalnianiu zawiera 4 mg lub 8 mg fumaranu fezoterodyny, co odpowiada 3,1 mg lub 6,2 mg fezoterodyny. Preparat zawiera lecytynę sojową i laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

Opakowanie zawiera 21 tabl. o składzie: 0,15 mg dezogestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. biała zawiera 2 mg walerianianu estradiolu; 1 tabl. niebieska zawiera 2 mg walerianianu estradiolu i 10 mg octanu medroksyprogesteronu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 680 mg cytrynianu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg lub 2 mg winianu tolterodyny. 1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 4 mg winianu tolterodyny; kaps. zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 3 mg drospirenonu oraz 0,02 mg lub 0,03 mg etynyloestradiolu; preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu! Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu!

Prawie połowa Polek (45%) uważa, że wystąpienie dolegliwości nietrzymania moczu (NTM) powodowałoby u nich konieczność rezygnacji z prowadzenia aktywnego trybu życia – ...

więcej

5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu 5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu

Nietrzymanie moczu to schorzenie, które występuje coraz częściej. Borykają się z nim ludzie starsi i młodsi, kobiety i mężczyźni. Czy z nietrzymaniem ...

więcej

Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza? Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza?

Zapalenia pęcherza możemy nabawić się przez cały rok, jednak sezon jesienno-zimowy sprzyja temu szczególnie. Częste przeziębienia, wychłodzenie i osłabienie organizmu to czynniki ...

więcej

Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne

Wbrew obiegowym opiniom, nietrzymanie moczu – niezależnie od jego rodzaju i przyczyny – można skutecznie leczyć. Niestety wiele osób uważa ten problem ...

więcej

Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków

Nietrzymanie moczu to przewlekła choroba, która dotyka wiele osób, choć tylko niewielka część chorych otwarcie mówi o tej dolegliwości. W zależności od ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.