Torvalipin

1 tabl. powl. zawiera 10 mg, 20 mg lub 40 mg atorwastatyny (w postaci soli wapniowej).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Torvalipin 30 szt., tabl. powl. 24,52zł 2017-10-31

Działanie

Selektywny, konkurencyjny inhibitor reduktazy HMG-CoA, enzymu odpowiedzialnego za przekształcenie 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A do mewalonianu, prekursora steroli, w tym cholesterolu. Atorwastatyna zmniejsza stężenie cholesterolu i lipoprotein w osoczu krwi przez hamowanie aktywności reduktazy HMG-CoA i syntezy cholesterolu w wątrobie. Atorwastatyna zwiększa liczbę receptorów wątrobowych dla LDL na powierzchni błony komórkowej hepatocytów, co prowadzi do zwiększenia wychwytu i katabolizmu LDL. Zmniejsza powstawanie LDL i ilość cząsteczek LDL, wywołuje znaczne i utrzymujące się zwiększenie aktywności receptora LDL oraz korzystnie zmienia jakość krążących cząsteczek LDL. Zmniejsza stężenie cholesterolu LDL u pacjentów z homozygotyczną rodzinną hipercholesterolemią, którzy nie reagowali z reguły na leki hipolipemizujące. Atorwastatyna zmniejsza stężenie cholesterolu całkowitego (o 30-46%), cholesterolu-LDL (o 41-61%), apolipoproteiny B (o 34-50%) i triglicerydów (o 14-33%) oraz zwiększa stężenie cholesterolu HDL i apolipoproteiny A1. Po podaniu doustnym atorwastatyna wchłania się szybko z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie we krwi po 1-2 h. Bezwzględna biodostępność wynosi ok. 12%, a układowa dostępność aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA wynosi 30%. Z białkami osocza wiąże się w ponad 98%. Jest metabolizowana w wątrobie przez cytochrom P-450 3A4 do pochodnych orto- i parahydroksylowych i różnych produktów beta-oksydacji. Około 70% działania hamującego na reduktazę HMG-CoA przypisuje się aktywnym metabolitom. Lek wydalany jest głównie z żółcią. Średni T0,5 fazy eliminacji w osoczu wynosi ok. 14 h. Okres półtrwania działania hamującego reduktazę HMG-CoA wynosi 20-30 h. Niewydolność nerek nie wpływa na stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów we krwi ani na jej skuteczność. Stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów we krwi jest znacznie zwiększone (Cmax ok. 16 razy i AUC ok. 11 razy) u pacjentów z przewlekłym poalkoholowym uszkodzeniem wątroby (Childs-Pugh B).

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 10 mg na dobę. Dawki należy ustalać indywidualnie na podstawie wartości wyjściowych stężenia cholesterolu LDL, celu leczenia i odpowiedzi pacjenta. Modyfikacji dawek należy dokonywać w odstępach co najmniej 4 tyg. Maksymalna dawka dobowa wynosi 80 mg. Dawka dobowa powinna być przyjmowana w całości raz na dobę, o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia epizodów niedokrwiennych celem terapii jest uzyskanie stężenia cholesterolu LDL Pierwotna hipercholesterolemia i hiperlipidemia mieszana: u większości pacjentów wystarcza dawka 10 mg na dobę; początek skuteczności obserwuje się w ciągu 2 tyg. a maksymalne działanie występuje po 4 tyg. Heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna: dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę; dawka powinna być ustalana indywidualnie, a zmiany dawki dokonywać co 4 tyg., aż do osiągnięcia dawki 40 mg na dobę; następnie można zwiększyć dawkę do maksymalnej - 80 mg na dobę lub podawać atorwastatynę w dawce 40 mg na dobę jednocześnie z lekiem wiążącym kwasy żółciowe. Homozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia: 10-80 mg na dobę, jednocześnie z innym leczeniem obniżającym stężenie lipidów we krwi (np. inne leki obniżające stężenie cholesterolu LDL) jeśli leczenie innymi metodami nie przyniosło oczekiwanych efektów. Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym: 10 mg na dobę, konieczne może być stosowanie większych dawek, aby uzyskać stężenie LDL odpowiadające aktualnym wytycznym. Stosowanie u dzieci musi być zlecone przez lekarza specjalistę. Dzieci i młodzież w wieku 10-17 lat z hipercholesterolemią: zalecana dawka początkowa atorwastatyny wynosi 10 mg na dobę i może być zwiększona do 20 mg na dobę. Zwiększanie dawki należy prowadzić w zależności od reakcji na leczenie i tolerancji leku u dzieci. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u dzieci przyjmujących dawki wyższe niż 20 mg, co odpowiada około 0,5 mg/kg mc., są ograniczone. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 10.r.ż. W niewydolności nerek oraz u osób w podeszłym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania.

Wskazania

Hipercholesterolemia. Jako uzupełnienie diety, w celu obniżenia podwyższonego stężenia cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL, apolipoproteiny B lub triglicerydów u pacjentów dorosłych i dzieci w wieku ≥10 lat z pierwotną hipercholesterolemią, hipercholesterolemią rodzinną (heterozygotyczną) lub hiperlipidemią złożoną (mieszaną) (odpowiadającą typowi IIa lub typowi IIb wg Fredericksona), jeżeli dieta oraz inne środki niefarmakologiczne były niewystarczająco skuteczne. Lek jest również stosowany w celu obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego i cholesterolu-LDL u pacjentów dorosłych z homozygotyczną postacią rodzinnej hipercholesterolemii jako leczenie uzupełniające do innych sposobów terapii hipolipemizującej (np. afereza cholesterolu-LDL) lub wtedy, gdy taka terapia jest niedostępna. Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym: u pacjentów dorosłych, u których ryzyko wystąpienia pierwszego zdarzenia sercowo-naczyniowego jest oceniane jako duże, wraz z działaniami mającymi na celu zmniejszenie innych czynników ryzyka.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na atorwastatynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Czynna choroba wątroby lub utrzymująca się zwiększona aktywność aminotransferaz w surowicy krwi, przekraczająca 3-krotnie górną granicę wartości uznanej za prawidłową. Miopatia. Ciąża i okres karmienia piersią. Kobiety w wieku rozrodczym, które nie stosują odpowiednich środków antykoncepcyjnych.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów spożywających znaczne ilości alkoholu i (lub) z chorobami wątroby w wywiadzie. U pacjentów bez choroby niedokrwiennej serca, którzy przybyli niedawno udar mózgu lub przemijający epizod niedokrwienny, leczonych atorwastatyną w dawce 80 mg na dobę zaobserwowano częstsze występowanie udaru krwotocznego w porównaniu z placebo. Zwiększone ryzyko obserwowano zwłaszcza u pacjentów z przebytym udarem krwotocznym lub udarem lakunarnym. U pacjentów z uprzednim udarem krwotocznym lub udarem lakunarnym stosunek korzyści ze stosowania leku w dawce 80 mg na dobę nie został ustalony - przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć ryzyko udaru krwotocznego. W przypadku utrzymującego się ponad 3-krotnego zwiększenia aktywności aminotransferaz zaleca się zmniejszenie dawki leku lub jego odstawienie. Należy zachować ostrożność u pacjentów predysponowanych do wystąpienia rabdomiolizy: z zaburzeniami czynności nerek, z niedoczynnością tarczycy, z chorobami mięśni lub występowaniem dziedzicznych chorób mięśni w wywiadzie rodzinnym, z miopatią związaną z przyjmowaniem statyn lub fibratów w wywiadzie, z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nadużywających alkoholu oraz u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 70 lat). W tych grupach pacjentów należy oznaczać aktywność CK przed rozpoczęciem leczenia - jeżeli aktywność CK jest wyższa niż 5-krotność górnej granicy wartości uznanych za prawidłowe nie należy rozpoczynać leczenia. Jeżeli  nastąpi nagłe zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej >10 razy powyżej górnej granicy wartości uznanych za prawidłowe lub w przypadku rozpoznania lub podejrzenia rabdomiolizy, a także w przypadku wystąpienia objawów ze strony mięśni (bóle, kurcze, osłabienie siły mięśniowej), zwłaszcza z towarzyszącym ogólnym osłabieniem i gorączką ze zwiększeniem aktywności CK powyżej 5-krotności górnej granicy normy należy niezwłocznie przerwać leczenie. Jeżeli objawy ze strony mięśni są znacznie nasilone należy rozważyć przerwanie terapii nawet gdy aktywność CK jest niższa niż 5-krotność górnej granicy normy. Ryzyko wystąpienia rabdomiolizy wzrasta podczas stosowania atorwastatyny w skojarzeniu z takimi lekami jak cyklosporyna, erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol, ketokonazol, nefazodon, niacyna, gemfibrozyl i inne fibraty, inhibitory proteazy wirusa HIV, ezetymib - należy rozważyć inne leczenie; jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie tych leków z atorwastatyną należy dokładnie rozważyć stosunek korzyści i ryzyka. Podczas jednoczesnego stosowania leków, które zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych atorwastatyny. Podczas jednoczesnego stosowania cyklosporyny, klarytromycyny lub itrakonazolu, zaleca się stosowanie mniejszej maksymalnej dawki atorwastatyny. U pacjentów, u których istnieje podejrzenie wystąpienia śródmiąższowej choroby płuc, leczenie statynami należy przerwać. Niektóre wyniki badań wskazują, że statyny jako grupa leków zwiększają stężenie glukozy we krwi i u niektórych pacjentów z grupy wysokiego ryzyka wystąpienia cukrzycy w przyszłości mogą powodować hiperglikemię w stopniu wymagającym odpowiedniej opieki diabetologicznej. Ryzyko to jest jednak przeważone zmniejszeniem ryzyka naczyniowego podczas stosowania statyn i z tego względu nie powinno być ono powodem przerwania leczenia statynami. Pacjenci z grupy ryzyka (stężenie glukozy na czczo od 5,6 – 6,9 mmol/l, BMI >30 kg/m2, zwiększone stężenie trójglicerydów, nadciśnienie tętnicze) powinni być monitorowani pod względem klinicznym i biochemicznym. Nie oceniono wpływu leku na rozwój dzieci i młodzieży. Dane dotyczące stosowania u dzieci w wieku 6–10 lat są ograniczone. Nie zaleca się stosowania atorwastatyny u dzieci w wieku poniżej 10 lat.

Niepożądane działanie

Często: zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, reakcje uczuleniowe, hiperglikemia, ból głowy, bóle gardła i krtani, krwawienie z nosa, zaparcia, wzdęcia, dyspepsja, nudności, biegunka, bóle mięśniowe, ból stawów, ból kończyn, skurcze mięśni, obrzęk stawów, ból pleców, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi. Niezbyt często: hipoglikemia, zwiększenie masy ciała, jadłowstręt, koszmary senne, bezsenność, zawroty głowy, parestezje, niedoczulica, zaburzenia smaku, amnezja, nieostre widzenie, szumy uszne, wymioty, ból w górnej i dolnej części brzucha, odbijanie się ze zwracaniem treści żołądkowej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, pokrzywka, wysypka, świąd, łysienie, ból szyi, zmęczenie mięśni, złe samopoczucie, osłabienie, bóle w klatce piersiowej, obrzęki obwodowe, zmęczenie, gorączka, obecność białych krwinek w moczu. Rzadko: małopłytkowość, neuropatia obwodowa, zaburzenia widzenia, cholestaza, obrzęk naczynioruchowy, wysypka pęcherzowa, w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, zapalenie mięśni, rabdomioliza, problemy dotyczące ścięgien, czasami powikłane zerwaniem ścięgna. Bardzo rzadko: anafilaksja, utrata słuchu, niewydolność wątroby, ginekomastia. Częstość nieznana: immunozależna miopatia martwicza. W trakcie stosowania leku obserwowano zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy krwi. Zmiany te były przeważnie łagodne, przemijające i niewymagające przerwania terapii. Istotne klinicznie zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy krwi (ponad 3-krotnie powyżej wartości prawidłowych) występowało u 0,8% pacjentów (było ono zależne od dawki leku i odwracalne u wszystkich pacjentów). Zwiększenie aktywności CK w surowicy (ponad 3 razy powyżej górnej granicy normy) zanotowano u 2,5% pacjentów przyjmujących atorwastatynę. Ponad 10-krotne zwiększenie aktywności CK wystąpiło u 0,4% pacjentów. Ponadto po podaniu niektórych statyn obserwowano następujące działania niepożądane: zaburzenia snu w tym bezsenność i koszmarne sny, utratę pamięci, zaburzenia seksualne, depresję, pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc, szczególnie podczas długotrwałego stosowania, cukrzycę (częstość zależna od występowania lub niewystępowania czynników ryzyka).

Ciąża i laktacja

Podawanie preparatu w ciąży i okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji w trakcie leczenia atorwastatyną.

Uwagi

Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia pacjent powinien stosować standardową dietę ubogocholesterolową. Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzić badania kontrolne czynności wątroby oraz monitorować czynność wątroby w trakcie terapii.

Interakcje

Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania atorwastatyny z inhibitorami cytochromu P450 3A4 (np.: cyklosporyna, antybiotyki makrolidowe w tym erytromycyna i klarytromycyna, nefazodon, leki przeciwgrzybicze z grupy azoli w tym itrakonazol, inhibitory proteazy wirusa HIV), ze względu na możliwość zwiększenia stężenia atorwastatyny w osoczu. Atorwastatyna i jej metabolity są substratami białek transportowych OATP1B1 - w przypadku jednoczesnego stosowania leku z cyklosporyną, dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 10 mg. W przypadkach konieczności jednoczesnego stosowania erytromycyny, klarytromycyny lub itrakonazolu i atorwastatyny zaleca się stosowanie mniejszych dawek podtrzymujących atorwastatyny; jeśli stosuje się dawki powyżej 40 mg, zaleca się monitorowanie pacjenta. Jednoczesne stosowanie atorwastatyny i diltiazemu prowadzi do zwiększenia ekspozycji na  atorwastatynę - po rozpoczęciu stosowania diltiazemu lub po dostosowaniu jego dawkowania zaleca się odpowiednią obserwację kliniczną pacjenta. Stosowanie ezetymibu w monoterapii wiąże się z ryzykiem miopatii; przy jednoczesnym stosowaniu z atorwastatyną ryzyko to jest zwiększone. Nie zaleca się spożywania dużych ilości soku grejpfrutowego podczas terapii atorwastatyną. Jednoczesne stosowanie atorwastatyny i induktorów cytochromu P450 3A (np. efawirenz, ryfampicyna, ziele dziurawca) może prowadzić w zmiennym stopniu do zmniejszenia stężenia atorwastatyny w osoczu. Ze względu na podwójny mechanizm interakcji wykazywany przez ryfampicynę (indukcja P 450 3A i hamowanie OATP1B1) zaleca się jednoczesne podawanie atorwastatyny z ryfampicyną, ponieważ opóźnione podawanie atorwastatyny po podaniu ryfampicyny powoduje istotne zmniejszenie stężenia atorwastatyny w osoczu. Werapamil i amiodaron hamują aktywność CYP3A4 - przy jednoczesnym stosowaniu z atorwastatyną ekspozycja na atorwastatynę może być zwiększona. Podczas jednoczesnego stosowania z fibratami może zwiększać się ryzyko miopatii. Jednoczesne podawanie digoksyny z atorwastatyną w dawce 80 mg raz na dobę zwiększa stężenie digoksyny we krwi o ok. 20% - pacjenci przyjmujący digoksynę powinni być uważnie monitorowani. Jednoczesne stosowanie atorwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych powoduje zwiększenie stężenia noretysteronu i etinyloestradiolu w osoczu, co należy uwzględnić podczas ustalania dawek doustnych środków antykoncepcyjnych. U pacjentów otrzymujących atorwastatynę jednocześnie z kolestypolem występuje zmniejszenie (o ok. 25%) stężenia atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu, przy czym działanie hipolipemizujące było większe, kiedy leki te podawane były jednocześnie, niż kiedy stosowano je osobno. Leki zobojętniające kwas żołądkowy (zawierające wodorotlenki glinu i magnezu) zmniejszają stężenie atorwastatyny i jej metabolitów o ok. 35%, przy czym nie ma to wpływu na obniżenie stężenia LDL-cholesterolu. Jednoczesne przyjmowanie atorwastatyny i warfaryny powoduje niewielkie skrócenie czasu protrombinowego podczas pierwszych dni przyjmowania obu tych leków, wskaźnik ten powraca do normy w ciągu 15 dni. Należy jednak uważnie obserwować pacjentów przyjmujących warfarynę podczas włączania atorwastatyny. Jednoczesne stosowanie atorwastatyny w dawce 80 mg i amlodypiny w dawce 10 mg powoduje wzrost ekspozycji na atorwastatynę o 18%. Nie wykazano klinicznie istotnych interakcji atorwastatyny z: fenazonem, cymetydyną, lekami hipotensyjnymi i hipoglikemizującymi.

Preparat zawiera substancję Atorvastatin.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera atorwastatynę, peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, odpowiednio: 20 mg+5 mg+5 mg lub 20 mg+10 mg+5 mg lub 40 mg+10 mg+10 mg. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg atorwastatyny w postaci soli wapniowej. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg atorwastatyny (w postaci soli wapniowej); tabl. powl. zawierają zawiera laktozę. 1 tabl. do rozgryzania i żucia zawiera 10 mg atorwastatyny (w postaci soli wapniowej); tabl. do rozgryzania i żucia zawierają aspartam.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg, 20 mg lub 40 mg atorwastatyny w postaci soli wapniowej.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg, 20 mg lub 40 mg atorwastatyny w postaci soli wapniowej. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 60 mg lub 80 mg atorwastatyny w postaci soli wapniowej. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg atorwastatyny w postaci soli wapniowej. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg atorwastatyny (w postaci soli wapniowej).

1 tabl. powl. zawiera 10 mg, 20 mg lub 40 mg atorwastatyny w postaci soli wapniowej.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg, 20 mg lub 40 mg atorwastatyny (w postaci soli wapniowej).

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg torasemidu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

100 g preparatu zawiera: 50 g nalewki z ziela konwalii mianowanej, 25 g nalewki z kwiatostanu głogu i 25 g nalewki z korzenia kozłka lekarskiego. Preparat zawiera etanol.

1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg lub 200 mg dopaminy (roztwór 1% lub 4%) i odpowiednio 3,17mg i 12,27 mg sodu oraz pirosiarczyn sodu.

1 kaps. zawiera 5 mg izradypiny.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku benazeprylu. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę lub małopłytkowość poheparynowa, to jeden z niepożądanych skutków ubocznych, który jest charakterystycznych dla tego leku przeciwkrzepliwego. ...

więcej

SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.