Tobramycin B. Braun

1 ml roztworu zawiera 1 mg lub 3 mg tobramycyny; lek zawiera sód.

  1. Dawkowanie
  2. Wskazania
  3. Przeciwwskazania
  4. Niepożądane działanie
  5. Ciąża i laktacja
  6. Uwagi
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Tobramycin B. Braun 20 but. 120 ml, roztwór do inf. 2017-10-31

Dawkowanie

Dożylnie, we wlewie. Dorośli i młodzież od 12 rż. Ciężkie zakażenia: 3 mg/kg mc./dobę w pojedynczej dawce dobowej lub w 3 dawkach podzielonych (tzn. 1 mg/kg mc. co 8 h). Zakażenia zagrażające życiu: do 5 mg/kg mc./dobę w pojedynczej dawce dobowej lub w dawkach podzielonych (tzn. 1,66 mg/kg mc. co 8 h), czasami dawkowanie co 6 h; jeśli stan kliniczny poprawi się, należy zmniejszyć dawkę. Mukowiscydoza: 8-10 mg/kg mc./dobę, w celu osiągnięcia terapeutycznego stężenia we krwi; z uwagi na dużą osobniczą zmienność, należy kontrolować stężenie tobramycyny we krwi. Dzieci (>1. tyg. życia): 6-7,5 mg/kg mc./dobę w pojedynczej dawce dobowej lub 2-2,5 mg/kg mc. co 8 h lub czasami 1,5-1, 9 mg/kg mc. co 6 h. Lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci o mc. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: po podaniu dawki początkowej 1 mg/kg mc. konieczna jest modyfikacja dawkowania (tzn. dawek podtrzymujących) poprzez zmniejszenie dawki podawanej co 8 h (schemat 1.) lub zwiększenie odstępów między zwykłymi dawkami (schemat 2.), wg niżej opisanych schematów. W zakażeniach zagrażających życiu można podawać dodatkowe dawki o połowę większe niż zalecane dawki; po zaobserwowaniu poprawy stanu pacjenta dawki należy zmniejszyć do normalnych wielkości. Schemat 1. - dawki zmodyfikowane, podawane co 8 h: CCr ≥70 ml/min - mc. 50-60 kg: 60 mg; mc. 60-80 kg: 80 mg; CCr 69-40 ml/min - mc. 50-60 kg: 30-60 mg, mc. 60-80 kg: 50-80 mg; CCr 39-20 ml/min - mc. 50-60 kg: 20-25 mg, mc. 60-80 kg: 30-45 mg; CCr 19-10 ml/min - mc. 50-60 kg: 10-18 mg, mc. 60-80 kg: 15-24 mg; CCr 9-5 ml/min - mc. 50-60 kg: 5-9 mg, mc. 60-80 kg: 7-12 mg; CCr ≤4 ml/min - mc. 50-60 kg: 2,5-4,5 mg, mc. 60-80 kg: 3,5-6 mg. Alternatywnym sposobem obliczenia zmniejszonej dawki, podawanej co 8 h (u pacjentów ze stabilnym i znanym stężeniem kreatyniny) jest podzielenie zwykle zalecanej dawki przez stężenie kreatyniny w surowicy (mg/100 ml) u danego pacjenta. Schemat 2. - dawki stałe, podawane w zmodyfikowanych odstępach czasu (mc. 50-60 kg: 60 mg; mc. 60-80 kg: 80 mg): CCr ≥70 ml/min - co 8 h; CCr 69-40 ml/min - co 12 h; CCr 39-20 ml/min - co 18 h; CCr 19-10 ml/min - co 24 h; CCr 9-5 ml/min - co 36 h; CCr ≤4 ml/min - co 48 h. W celu obliczenia częstości podawania dawek, wyrażonej w h, przeważnie wystarcza pomnożyć przez 6 stężenie kreatyniny w surowicy (mg/100 ml) danego pacjenta. Jeśli długotrwale stosuje się duże dawki u niemowląt i małych dzieci z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka reakcji toksycznych, należy kontrolować dawkowanie oznaczając stężenie tobramycyny w surowicy i w razie konieczności korygować je. Aby uniknąć toksycznych działań niepożądanych, maksymalne stężenie w surowicy powinno wynosić 4-10 µg/ml, a minimalne stężenie przed podaniem następnej dawki Hemodializa. Po każdej sesji dializy należy indywidualnie dostosować dawkę wg stężenia tobramycyny w surowicy; zazwyczaj zalecana dawka tobramycyny po dializie równa jest połowie dawki nasycającej. Pacjenci w podeszłym wieku. Dawki podtrzymujące mogą być mniejsze, niż u młodszych dorosłych pacjentów. Pacjenci z nadwagą: masę ciała, stanowiącą podstawę do obliczenia dawki dziennej wyrażonej w mg/kg mc., można obliczyć w następujący sposób: należna mc. + 40% nadmiaru mc. Sposób podania. Tradycyjnie tobramycynę podaje się w dawkach podzielonych, np. co 8 h, jednak badania wykazały, że dawkowanie raz na dobę jest korzystniejsze, zarówno pod względem skuteczności, jak i bezpieczeństwa stosowania. Zaleca się podawanie leku w jednorazowej dawce dobowej, z wyjątkiem pacjentów z osłabioną odpornością (np. neutropenią), ciężką niewydolnością nerek, mukowiscydozą, wodobrzuszem i u pacjentów z rozległymi oparzeniami (>20% powierzchni skóry) oraz kobiet w ciąży. Lek należy podawać w infuzji dożylnej; zalecany czas podawania wynosi 30 min, ale można go przedłużyć do 60 min. Czas trwania leczenia: zwykle 7-10 dni; w leczeniu zakażeń opornych lub powikłanych może być konieczne długotrwałe podawanie leku. Zaleca się monitorowanie czynności nerek, słuchu i przedsionka, ponieważ występowanie nefro- i neurotoksyczności jest bardziej prawdopodobne podczas leczenia trwającego >10 dni.

Wskazania

Leczenie niżej wymienionych ciężkich zakażeń wywołanych bakteriami wrażliwymi na tobramycynę, jeśli mniej toksyczne leki przeciwbakteryjne są nieskuteczne: szpitalne zakażeniach dolnych dróg oddechowych, w tym w ciężkie zapalenie płuc; zaostrzenie zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą; skomplikowane i nawracające zakażeniach dróg moczowych; zakażenia wewnątrz jamy brzusznej; zakażenia skóry i tkanek miękkich, w tym w ciężkie oparzenia. Tobramycynę zwykle stosuje się w skojarzeniu z antybiotykami β-laktamowymi lub antybiotykami działającymi na bakterie beztlenowe, szczególnie w zakażeniach zagrażających życiu wywołanych nieznanymi bakteriami, w zakażeniach mieszanych wywołanych przez bakterie tlenowe i beztlenowe, w ogólnoustrojowych zakażeniach wywołanych bakteriami Pseudomonas spp. oraz u pacjentów z osłabioną odpornością - głównie z neutropenią. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące odpowiedniego stosowania środków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na tobramycynę lub inne aminoglikozydy lub jakąkolwiek substancję pomocniczą. Miastenia.

Niepożądane działanie

Często: eozynofilia, uszkodzenie przedsionka i ślimaka (u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, zakrzepowe zapalenie żył, zwiększona aktywność AspAT oraz AlAT, zaburzenie czynności nerek (u pacjentów z zaburzeniem czynności  nerek), ból i reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt często: leukopenia, ból głowy, uszkodzenie przedsionka i ślimaka (u pacjentów z prawidłową czynnością nerek), nudności, wymioty, zwiększona aktywność fosfatazy alkalicznej, dehydrogenazy mleczanowej, zwiększone stężenie bilirubiny we krwi, alergiczna wysypka  skórna, zaburzenie czynności nerek (u pacjentów z prawidłową czynnością  nerek). Rzadko: niedokrwistość, granulocytopenia, trombocytopenia, leukocytoza, reakcje nadwrażliwości (w tym świąd, gorączka polekowa oraz zmiany skórne), splątanie, dezorientacja, biegunka, zaczerwienienie skóry, gorączka, letarg, zmniejszenie stężenia wapnia, magnezu, sodu, potasu we krwi. Bardzo rzadko: ciężkie reakcje nadwrażliwości (w tym skórne), martwica toksyczno- rozpływna naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, łysienie, ostra niewydolność nerek (objawy mogą obejmować postępujące zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zwiększenie stężenia azotu i pozostałości azotu w moczu, oligurię, wałeczkomocz oraz postępujący białkomocz). Częstość nieznana: rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, nadkażenie drobnoustrojami opornymi na tobramycynę, parestezje, cierpnięcie skóry, drżenia mięśni, drgawki (objawy neurotoksyczności), senność, blokada nerwowo-mięśniowa.

Ciąża i laktacja

Aminoglikozydy mogą wpływać niekorzystnie na płód (np. wrodzona głuchota i nefrotoksyczność), jeśli ich stężenie w surowicy kobiety w ciąży jest duże. Tobramycyna nie jest wskazana do podawania kobietom w ciąży, chyba że korzyść dla matki przeważa nad zagrożeniem dla płodu. Jeśli występowało narażenie na tobramycynę w okresie płodowym, zaleca się badanie słuchu i czynności nerek noworodka. Tobramycyna przedostaje się w małych ilościach do mleka matki. Z uwagi na ryzyko wywołania ototoksyczności i nefrotoksyczności u noworodków, należy przerwać karmienie piersią lub podawanie tobramycyny. Tobramycyna może niekorzystnie wpływać na florę jelitową dziecka. Jeśli wystąpią zaburzenia żołądkowo-jelitowych u dziecka karmionego piersią (kandydoza jelit, biegunka), należy przerwać karmienie piersią lub przerwać podawanie tobramycyny.

Uwagi

Lek może powodować zawroty głowy, dlatego jeśli jest podawany pacjentowi leczonemu ambulatoryjnie, należy zachować ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Preparat zawiera substancję Tobramycin.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu zawiera 1 mg lub 3 mg tobramycyny; lek zawiera sód.

1 amp. (5 ml płynu do inhalacji) zawiera 300 mg tobramycyny w postaci siarczanu.

1 pojemnik jednodawkowy (4 ml płynu do inhalacji) zawiera 300 mg tobramycyny.

1 ml zawiera 3 mg tobramycyny. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml kropli do oczu zawiera 3 mg tobramycyny oraz 1 mg deksametazonu. Krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

1 ml kropli lub 1 g maści zawiera 3 mg tobramycyny. Krople zawierają chlorek benzalkoniowy. Maść zawiera chlorobutanol.

1 ml kropli zawiera 3 mg tobramycyny; krople zawierają bromek benzododecyniowy.

1 ml kropli zawiera 3 mg tobramycyny i 1 mg deksametazonu; krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

1 ml zawiesiny zawiera 3 mg tobramycyny i 1 mg deksametazonu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.