Tizanor

1 tabl. zawiera 2 mg lub 4 mg tyzanidyny w postaci chlorowodorku. Preparat zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Tizanor 30 szt., tabl. 29,04zł 2017-10-31

Działanie

Lek o ośrodkowym działaniu zmniejszającym napięcie mięśni szkieletowych. Tyzanidyna jest agonistą receptorów α2-adrenergicznych w o.u.n. na poziomach ponadrdzeniowym i rdzeniowym. Działanie to wynika z zahamowania wielosynaptycznej aktywności odruchowej. Tyzanidyna nie wywiera bezpośredniego działania na mięśnie szkieletowe, płytkę nerwowo-mięśniową czy na monosynaptyczne odruchy rdzeniowe. Tyzanidyna zmniejsza patologicznie zwiększone napięcie mięśniowe, w tym opór wobec ruchów biernych, oraz zmniejsza skurcze toniczne i kloniczne. Lek szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax po ok. 1 h. Wiąże się z białkami osocza jedynie w ok. 30%. Przenika przez barierę krew-mózg. Metabolizm pierwszego przejścia ogranicza dostępność biologiczną do 34% dostępności dawki dożylnej. Lek ulega szybkiemu i intensywnemu zmetabolizowaniu w wątrobie. Metabolity wydalają się głównie przez nerki (ok. 70% podanej dawki) i wydają się być nieaktywne. Substancja niezmieniona wydala się w ok. 53% przez nerki po podaniu dawki pojedynczej 5 mg i 66% po podaniu dawki 4 mg 3 razy na dobę. T0,5 w fazie eliminacji wynosi 2-4 h.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: zwykle dawkowanie rozpoczyna się od pojedynczej dawki 2 mg, którą zwiększa się o 2 mg w odstępach nie krótszych niż pół tygodnia. Należy uważać, aby nie przekroczyć dawki prowadzącej do uzyskania pożądanego skutku leczniczego. Pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 12 mg; całkowita dawka dobowa nie powinna przekraczać 36 mg, chociaż na ogół nie jest konieczne przekraczanie dawki 24 mg na dobę. Preparat wywiera maksymalny wpływ na spastyczność po 2-3 h od podania i cechuje się względnie krótkim czasem działania. Godziny i częstość dawkowania leku należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta. Preparat należy podawać w dawkach podzielonych, do 3-4 razy na dobę, w zależności od potrzeb pacjenta. Istnieje znaczna zmienność reakcji różnych osób na leczenie, w związku z tym niezbędne jest ostrożne, stopniowe zwiększanie dawkowania do właściwego poziomu. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <25 ml/min) leczenie należy rozpocząć od dawki 2 mg raz na dobę, z powolnym jej zwiększaniem, tak aby uzyskać skuteczną dawkę. Dawkowanie należy zwiększać za każdym razem o nie więcej niż 2 mg, w zależności od tolerancji i skuteczności leczenia. Zaleca się powolne zwiększanie dawki podawanej raz na dobę przed zwiększeniem częstości podawania leku. U tych pacjentów należy odpowiednio kontrolować czynność nerek.

Wskazania

Leczenie spastyczności związanej ze stwardnieniem rozsianym lub z urazem albo chorobą rdzenia kręgowego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na tyzanidynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Stosowanie preparatu u pacjentów z istotnym zaburzeniem czynności wątroby jest przeciwwskazane, ponieważ lek jest w znacznym stopniu metabolizowany przez ten narząd. Jednoczesne stosowanie tyzanidyny z silnymi inhibitorami CYP1A2, takimi jak fluwoksamina lub cyprofloksacyna jest przeciwwskazane.

Środki ostrożności

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania tyzanidyny z inhibitorami CYP1A2. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania tyzanidyny u pacjentów z chorobą wieńcową i z zaburzeniami sercowo-naczyniowymi. Podczas leczenia tyzanidyną zalecane są regularne badania laboratoryjne oraz kontrola EKG. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek. W trakcie leczenia tyzanidyną, a także w wyniku interakcji z inhibitorami CYP1A2 i (lub) lekami obniżającymi ciśnienie krwi może wystąpić nadciśnienie tętnicze; obserwowano również ostre objawy niedociśnienia tętniczego, w tym utratę przytomności i załamanie wydolności krążenia. Ze względu na ryzyko zaburzenia czynności wątroby zaleca się kontrolowanie czynności wątroby co miesiąc w okresie pierwszych 4 mies. leczenia u pacjentów otrzymujących dawki 12 mg i wyższe oraz u pacjentów, u których pojawią się kliniczne objawy sugerujące zaburzenia czynności wątroby, takie jak niewyjaśnione nudności, jadłowstręt lub zmęczenie. Leczenie preparatem należy przerwać w przypadku utrzymywania się aktywności aminotransferazy glutaminianowo-pirogronianowej (SGPT) i (lub) aminotransferazy glutaminianowo-szczawiooctowej (SGOT) w surowicy na poziomie przekraczającym ponad 3 razy górną granicę normy oraz u pacjentów z objawami zapalenia wątroby lub u których wystąpi żółtaczka. U osób w podeszłym wieku doświadczenia związane ze stosowaniem preparatu są ograniczone, dlatego nie zaleca się stosowania, o ile korzyści z leczenia nie przeważają wyraźnie ryzyka związanego z leczeniem. Klirens nerkowy leku u pacjentów w podeszłym wieku może w niektórych przypadkach być znacznie zmniejszony - zaleca się ostrożność, jeśli konieczne jest stosowanie leku w tej grupie wiekowej. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat - istnieją ograniczone doświadczenia dotyczące stosowania w tej grupie wiekowej. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: bradykardia, tachykardia, senność, ospałość, zawroty głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, niedociśnienie, nadciśnienie tętnicze z odbicia, zmęczenie, zmniejszenie ciśnienia krwi. Rzadko: nudności, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, reakcje alergiczne (np. świąd i wysypka), osłabienie mięśni, omamy, bezsenność, zaburzenia snu, zwiększenie stężenia transaminaz. Bardzo rzadko: zapalenie wątroby, niewydolność wątroby. Częstość nieznana: wydłużony odstęp QT (zgłaszany po wprowadzeniu leku do obrotu), bóle głowy, ataksja, zaburzenia akomodacji oka, brak apetytu, nerwica lękowa.Po nagłym odstawieniu tyzanidyny stosowanej przewlekle i (lub) w wysokich dawkach, i (lub) jednocześnie z lekami obniżającymi ciśnienie krwi obserwowano nadciśnienie z odbicia i tachykardię. W skrajnych przypadkach nadciśnienie z odbicia może prowadzić do udaru mózgu.

Ciąża i laktacja

Badania na zwierzętach wykazały zwiększenie śmiertelności prenatalnej i okołoporodowej przy podawaniu preparatu w dawkach toksycznych dla matki. Brak badań u kobiet w ciąży. Preparat może być stosowany w czasie ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści jednoznacznie przewyższają ewentualne ryzyko. Nie należy stosować leku u kobiet karmiących piersią.

Uwagi

Nie należy nagle odstawiać leku - dawka powinna być zmniejszana powoli, szczególnie u pacjentów otrzymujących duże dawki przez długi okres. Pacjenci, u których wystąpi senność, zawroty głowy lub jakiekolwiek objawy niedociśnienia powinni powstrzymać się od wykonywania czynności wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej, np. prowadzenia pojazdu lub obsługi maszyn.

Interakcje

Jednoczesne podawanie leków hamujących aktywność CYP1A2 może zwiększać stężenie tyzanidyny w osoczu. Jednoczesne stosowanie tyzanidyny z fluwoksaminą lub cyprofloksacyną jest przeciwwskazane. Jednoczesne stosowanie tyzanidyny z innymi inhibitorami CYP1A2, takimi jak niektóre leki przeciwarytmiczne (amiodaron, meksyletyna, propafenon), cymetydyna, niektóre fluorochinolony (enoksacyna, norfloksacyna, perfloksacyna), rofekoksyb, doustne leki antykoncepcyjne oraz tyklopidyna nie jest zalecane. Nie zaleca się równoczesnego stosowania tyzanidyny (w wysokich dawkach) z innymi preparatami, które mogą powodować wydłużenie odcinka QTc. Równoczesne stosowanie tyzanidyny z lekami obniżającymi ciśnienie krwi, w tym diuretykami, może sporadycznie prowadzić do niedociśnienia tętniczego oraz do bradykardii. Zaleca się zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu tyzanidyny i α-adrenolityków lub digoksyny, ponieważ takie połączenie może prowadzić do niedociśnienia tętniczego lub brachykardii. U niektórych pacjentów po nagłym przerwaniu leczenia tyzanidyną stosowaną jednocześnie z lekami obniżającymi ciśnienie krwi obserwowano nadciśnienie z odbicia i tachykardię; w skrajnych przypadkach nadciśnienie z odbicia może prowadzić do udaru mózgu. Dane farmakokinetyczne uzyskane po podaniu jednorazowych i wielokrotnych dawek preparatu wskazywały na to, że następuje obniżenie klirensu tyzanidyny o ok. 50% u kobiet, które przyjmowały jednocześnie leki antykoncepcyjne - należy pamiętać o możliwości wystąpienia reakcji klinicznej i (lub) działań niepożądanych po mniejszych dawkach tyzanidyny u pacjentek stosujących tabletki antykoncepcyjne - w badaniach klinicznych nie obserwowano istotnych klinicznie interakcji. Alkohol lub leki uspokajające mogą nasilić działanie sedatywne preparatu.

Preparat zawiera substancję Tizanidine.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 2 mg lub 4 mg tyzanidyny w postaci chlorowodorku. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 4 mg tyzanidyny w postaci chlorowodorku. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. (podzielna) zawiera 4 mg tyzanidyny w postaci chlorowodorku. 1 kaps. o zmodyfikowanym uwalnianiu (MR) zawiera 6 mg tyzanidyny w postaci chlorowodorku.

Najczęściej wyszukiwane

1 g żelu zawiera 25 mg ketoprofenu.

1 ampułka (3 ml) zawiera 75 mg diklofenaku sodowego. Preparat zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy, sód (poniżej 23 mg jonów sodu w 1 amp.).

1 tabl. powl. zawiera 30, 60 lub 90 etorykoksybu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 25 mg lub 50 mg diklofenaku sodowego; tabletki zawierają laktozę.

1 fiolka zawiera 100 j. toksyny botulinowej typu A.

1 tabl. powl. lub 1 saszetka granulatu zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli deksketoprofenu z trometamolem; granulat zawiera sacharozę.

1 plaster leczniczy zawiera 140 mg diklofenaku sodowego.

1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 100 mg soli sodowej diklofenaku. Preparat zawiera laktozę.

1 g kremu zawiera 50 mg ibuprofenu.

1 fiolka zawiera 125 jednostek toksyny botulinowej typu A. 0,05 ml rekonstytuowanego roztworu zawiera 10 jednostek Speywood (1 jednostka Speywood jest określona jako mediana dawki śmiertelnej podanej dootrzewnowo myszy - LD50).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie

Złamanie kości udowej to głównie problem osób starszych. Na złamanie kości udowej najczęściej narażone są kobiety po 60. roku życia. U nich ...

więcej

SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie

Skolioza - potocznie mylnie określana jako boczne skrzywienie kręgosłupa - to najczęściej występująca wada postawy u dzieci. Do jej powstania przyczyniają się ...

więcej

Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie

Guzki Schmorla to zmiany pojawiające się w obrębie kręgosłupa. Guzki Schmorla spotykane są u stosunkowo wielu ludzi (najczęściej u dorosłych), a mimo ...

więcej

KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia

Kifoza pogłębiona (inaczej plecy okrągłe) to choroba kręgosłupa, której cechą charakterystyczną jest nadmierne wygięcie kręgosłupa ku tyłowi w odcinku piersiowym i krzyżowym. ...

więcej

PROTEZA kończyny dolnej i górnej PROTEZA kończyny dolnej i górnej

Powrót do zdrowia po amputacji i pogodzenie się z nową rzeczywistością wymaga cierpliwości i czasu. Dopiero później można zacząć myśleć o protezie, ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.