Tinidazolum Polpharma

1 tabl. powl. zawiera 500 mg tynidazolu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Tinidazolum Polpharma 4 szt., tabl. powl. 6,04zł 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwpierwotniakowy i przeciwbakteryjny. Działa na Trichomonas vaginalis, Entamoeba histolytica i Giardia lamblia. Wykazuje również działanie na Helicobacter pylori, Gardnerella vaginalis oraz działa bakteriobójczo na większość bakterii beztlenowych, takich jak: Bacterioides fragilis, Bacterioides melaninogenicus, Bacterioides spp., Clostridium spp., Eubacterium spp., Fusobacterium spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp. i Veillonella spp. Mechanizm działania przeciwpierwotniakowego i przeciwbakteryjnego tynidazolu polega na przenikaniu leku do komórki drobnoustroju i uszkadzaniu struktury lub zahamowaniu syntezy DNA. Po podaniu doustnym tynidazol jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego. Przenika do wszystkich tkanek organizmu osiągając w nich stężenie terapeutyczne. Maksymalne stężenie we krwi występuje w ciągu 2 h. Lek przenika przez barierę łożyska i do mleka kobiecego. Przenika również przez barierę krew-mózg. Około 12% leku wiąże się z białkami osocza. T0,5 w fazie eliminacji tynidazolu wynosi 12-14 h. Tynidazol wydalany jest z moczem (60-65%) i kałem (12%).

Dawkowanie

Doustnie. Zakażenia wywołane przez bakterie beztlenowe. Dorośli: pierwszego dnia 2 g (4 tabl. po 500 mg) leku w dawce jednorazowej, a następnie 1 g (2 tabl. po 500 mg) na dobę w dawce jednorazowej lub w 2 dawkach podzielonych. Czas leczenia wynosi zazwyczaj 5-6 dni, ale u niektórych pacjentów może być konieczne dłuższe leczenie. Jeśli wskazane jest leczenie dłuższe niż 7 dni, zaleca się regularne badanie pacjenta i badanie morfologii krwi. Dzieci poniżej 12 lat: nie określono dawkowania. Niespecyficzne zapalenie pochwy. Dorośli: 2 g (4 tabl. po 500 mg) jednorazowo. Większą skuteczność leczenia obserwowano po zastosowaniu 2 g (4 tabl. po 500 mg) na dobę w dawce jednorazowej podawanej przez 2 dni (całkowita dawka lecznicza 4 g). Ostre martwicze wrzodziejące zapalenie dziąseł. Dorośli: 2 g (4 tabl. po 500 mg) jednorazowo. Rzęsistkowica. W przypadku potwierdzenia zakażenia Trichomonas vaginalis wskazane jest równoczesne leczenie partnerów seksualnych. Dorośli: 2 g (4 tabl. po 500 mg) jednorazowo. Dzieci: 50-75 mg/kg mc. jednorazowo. W razie potrzeby dawkę można powtórzyć. Giardiaza. Dorośli: 2 g (4 tabl. po 500 mg) jednorazowo. Dzieci: 50-75 mg/kg mc. jednorazowo. W razie potrzeby dawkę można powtórzyć. Pełzakowica jelitowa. Dorośli: 2 g (4 tabl. po 500 mg) na dobę w dawce jednorazowej podawanej przez 2 lub 3 kolejne dni. W razie potrzeby terapię można przedłużyć do 6 dni. Dzieci: 50-60 mg/kg mc. na dobę w dawce jednorazowej podawanej przez 3 kolejne dni. Pełzakowy ropień wątroby. Dorośli: w zależności od ciężkości zakażenia 4,5-12 g tynidazolu na całkowitą kurację. U niektórych pacjentów może być wskazane usunięcie treści ropnia niezależnie od leczenia tynidazolem. Leczenie należy rozpocząć od 1,5-2 g na dobę w dawce jednorazowej podawanej przez 3 kolejne dni. W razie konieczności terapię można przedłużyć do 6 dni. Dzieci: 50-60 mg/kg mc. na dobę w jednej dawce przez 5 kolejnych dni. Zakażenie Helicobacter pylori, występujące w chorobie wrzodowej dwunastnicy i żołądka. Dorośli: 500 mg (1 tabl.) 2 razy na dobę przez 7 dni w skojarzeniu z innym lekiem przeciwbakteryjnym i inhibitorem pompy protonowej. Zaleca się następujący schemat dawkowania: tynidazol 500 mg 2 razy na dobę, klarytromycyna 250 mg 2 razy na dobę i omeprazol 20 mg 2 razy na dobę przez 7 dni. Zapobieganie zakażeniom pooperacyjnym. Dorośli: 2 g (4 tabl. po 500 mg) jednorazowo około 12 h przed zabiegiem chirurgicznym. Dzieci w wieku poniżej 12 lat: nie określono dawkowania. Pacjenci w podeszłym wieku: brak specjalnych zaleceń dotyczących dawkowania. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dostosowanie dawkowania nie jest zwykle konieczne; pacjentom po dializie może być konieczne podanie dodatkowej dawki tynidazolu, ponieważ jest on usuwany z krwiobiegu podczas dializy. Sposób podania. Lek należy przyjmować w czasie lub po posiłku.

Wskazania

Zakażenia bakteriami beztlenowymi, takie jak: zakażenia wewnątrzotrzewnowe - zapalenie otrzewnej, ropień; zakażenia ginekologiczne - zapalenie śluzówki macicy, zapalenie błony mięśniowej macicy, ropień jajowodowo-jajnikowy; posocznica; zakażenia ran po zabiegach chirurgicznych; zakażenia skóry i tkanki miękkiej; zakażenia układu oddechowego - zapalenie płuc, ropniak, ropień płuc. Niespecyficzne zapalenie pochwy. Ostre wrzodziejące zapalenie dziąseł. Rzęsistkowica układu moczowo-płciowego zarówno u kobiet jak i u mężczyzn. Giardiaza (lamblioza). Pełzakowica (ameboza) jelitowa. Pełzakowy ropień wątroby. Zakażenie Helicobacter pylori, występujące w chorobie wrzodowej dwunastnicy i żołądka, w połączeniu z innymi lekami. Zapobieganie zakażeniom pooperacyjnym wywołanym przez bakterie beztlenowe, zwłaszcza po zabiegach na okrężnicy, żołądku i jelitach oraz zabiegach ginekologicznych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nadwrażliwość na inne pochodne 5-nitroimidazolu. Organiczne choroby neurologiczne. Zmiany w obrazie krwi, również występujące w wywiadzie. I trymestr ciąży i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

W przypadku wystąpienia zaburzeń neurologicznych, takich jak: zawroty głowy, ataksja, neuropatia obwodowa należy przerwać leczenie tynidazolem. W czasie leczenia tynidazolem i przynajmniej przez 3 dni po zakończeniu leczenia nie należy spożywać napojów alkoholowych, ze względu na możliwość wystąpienia efektu disulfiramowego (uczucie gorąca, bóle brzucha, wymioty, tachykardia).

Niepożądane działanie

Występują rzadko, mają lekkie lub umiarkowane nasilenie i najczęściej ustępują samoistnie. Mogą wystąpić: przemijająca leukopenia, ból i zawroty głowy, ataksja (niezborność ruchów), osłabienie czucia dotyku, neuropatia obwodowa, drgawki, zaburzenia czucia, nagłe zaczerwienienie skóry, nudności, wymioty, brak łaknienia, biegunka, bóle brzucha, obłożony język, zapalenie języka, zapalenie jamy ustnej, metaliczny smak w ustach, reakcje nadwrażliwości (niekiedy o ciężkim przebiegu; mogą mieć postać wysypki, pokrzywki, świądu lub obrzęku naczynioruchowego), ciemne zabarwienie moczu, kandydoza dróg moczowo-płciowych, gorączka, uczucie zmęczenia.

Ciąża i laktacja

Lek jest przeciwskazany w I trymestrze ciąży. W II i III trymestrze ciąży lek można stosować tylko wtedy, kiedy korzyści wynikające z leczenia matki przewyższają ewentualne ryzyko uszkodzenia płodu. Tynidazol przenika do mleka kobiecego i jest wykrywany w mleku przez ponad 72 h po przyjęciu leku. Podczas przyjmowania leku oraz przez co najmniej 3 dni po zaprzestaniu leczenia nie należy karmić piersią.

Uwagi

Lek może powodować działania niepożądane ze strony układu nerwowego, które mogą zaburzać sprawność psychofizyczną (np. zawroty głowy, bezład, neuropatia obwodowa, rzadko drgawki); mogą one zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Interakcje

Tynidazol nasila toksyczne działanie alkoholu. Równoczesne spożywanie alkoholu może wywołać efekt disulfiramowy (uczucie gorąca, bóle brzucha, wymioty, tachykardia). Tynidazol może nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych. Należy ściśle monitorować czas protrombinowy i jeśli to konieczne dostosować dawkę leku przeciwzakrzepowego.

Preparat zawiera substancję Tinidazole.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 500 mg tynidazolu.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.