Tiaprid PMCS

1 tabl. zawiera 100 mg tiaprydu (w postaci chlorowodorku).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Tiaprid PMCS 50 szt., tabl. 39,99zł 2017-10-31

Działanie

Atypowy lek neuroleptyczny, niezależny od aktywności cyklazy adenylowej. Działa przez wybiórcze blokowanie receptorów dopaminergicznych podtypu D2 i D3. Ma małe powinowactwo do receptorów podtypu D1. Działa przeciwlękowo (dotychczas nie ustalono mechanizmu tego działania, jednak różni się on od mechanizmu działania przeciwdopaminergicznego). Wywiera pozytywne działanie na czujność u pacjentów w podeszłym wieku. Dostępność biologiczna tiaprydu po podaniu doustnym wynosi 75% (zwiększa się o 20%, jeśli lek jest podawany jest przed posiłkiem), Cmax jest osiągane w czasie ok. 1 h. Nie wiąże się z białkami osocza. Metabolizowany jest w niewielkim stopniu i wydalany jest głównie w postaci niezmienionej (70%) z moczem. T0,5 w fazie eliminacji wynosi 2,9 h u kobiet i 3,6 h u mężczyzn.

Dawkowanie

Doustnie. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Leczenie należy rozpocząć od małej dawki, którą należy zwiększać stopniowo, w zależności od stanu klinicznego pacjenta. Zaburzenia zachowania u pacjentów w podeszłym wieku z demencją: 200-400 mg/dobę. Leczenie należy rozpocząć od dawki 50 mg 2 razy na dobę. Następnie dawkę należy zwiększać o 50-100 mg, w odstępach co 2-3 dni. Średnia dawka u pacjentów w podeszłym wieku wynosi 300 mg/dobę. Maksymalna zalecana dawka wynosi 400 mg/dobę. Zaburzenia zachowania podczas odstawiania alkoholu: 300-400 mg/dobę przez 1-2 mies. Pląsawica Huntingtona: 300–1200 mg/dobę. Dawka początkowa: do 1200 mg/dobę, podawane w co najmniej 3 dawkach podzielonych. Następnie dawkę należy zmniejszać stopniowo do dawki podtrzymującej, w zależności od odpowiedzi pacjenta. Dzieci w wieku > 6 lat: zwykła dawka wynosi 100-150 mg/dobę; maksymalnie 300 mg/dobę. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek - klirens kreatyniny (CCr) 30-60 ml/min: podawać 75% zwykle stosowanej dawki; CCr 10-30 ml/min: podawać 50% zwykle stosowanej dawki; CCr Sposób podania. Lek można zażywać z posiłkiem lub bez posiłku. Tabletkę można podzielić na 4 równe dawki.

Wskazania

Zaburzenia zachowania u pacjentów w podeszłym wieku z demencją. Zaburzenia zachowania podczas odstawiania alkoholu: ostry zespół majaczeniowy, zespół odstawienny. Ciężka postać pląsawicy Huntingtona.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na tiapryd lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nowotwory zależne od stężenia prolaktyny (np. gruczolak przysadki typu prolactinoma i rak piersi). Guz chromochłonny nadnerczy. Jednoczesne stosowanie z lewodopą lub innymi lekami o działaniu dopaminergicznym.

Środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów: z czynnikami ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT (takimi jak: bradykardia <55 uderzeń/min, zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hipokaliemia, wrodzone wydłużenie odstępu QT, wydłużenie odstępu QT stwierdzone w wywiadzie rodzinnym, jednoczesne stosowanie leków, które mogą powodować znaczną bradykardię, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodzenia w sercu lub wydłużenie odstępu QT); z czynnikami ryzyka wystąpienia udaru mózgu; z chorobą Parkinsona; z padaczką w wywiadzie (możliwość obniżenia progu drgawkowego); z niewydolnością nerek (konieczna jest modyfikacja dawkowania); w podeszłym wieku (ryzyko wystąpienia działania sedatywnego); u dzieci (ograniczone dane dotyczące działania leku w tej grupie wiekowej). Przed rozpoczęciem stosowania tiaprydu oraz w trakcie leczenia należy rozpoznać wszystkie możliwe czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz podjąć odpowiednie działania prewencyjne. W przypadku wystąpienia objawów złośliwego zespołu neuroleptycznego lub hipertermii o nieznanej przyczynie należy przerwać leczenie tiaprydem.

Niepożądane działanie

Często: zawroty głowy, ból głowy, drżenie, wzmożone napięcie, hipokinezja, ślinienie się, ospałość, senność, bezsenność, pobudzenie, letarg, astenia, uczucie zmęczenia. Niezbyt często: niepokój, dystonia (kurcze, kręcz szyi, napady przymusowego patrzenia się w górę, szczękościsk), zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu (ustępujące po zaprzestaniu stosowania tiaprydu; może to być przyczyną mlekotoku, braku miesiączki, ginekomastii, powiększenia i bólu piersi, zaburzeń orgazmu i impotencji), zwiększenie masy ciała. Rzadko: ostra dyskineza. Częstość nieznana: hiponatremia, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, splątanie, omamy, utrata przytomności, drgawki, omdlenia, późne dyskinezy (charakteryzujące się mimowolnymi ruchami przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy; występują po leczeniu >3-miesiącznym), złośliwy zespół neuroleptyczny (który może zakończyć się zgonem), wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, tachykardia komorowa (która może prowadzić do migotania komór lub zatrzymania akcji serca i nagłego zgonu), żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (w tym zator płucny i zakrzepica żył głębokich), niedociśnienie (zazwyczaj ortostatyczne), zachłystowe zapalenie płuc, zaparcie, zatkanie jelita, niedrożność jelit, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka (w tym wysypka rumieniowa, wysypka grudkowa i pokrzywka), zwiększenie aktywności CPK we krwi, rabdomioliza, zespół odstawienny noworodka, upadki. U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, którzy otrzymywali leki przeciwpsychotyczne obserwowano nieznacznie zwiększone ryzyko zgonu w porównaniu z grupą nieleczoną; przyczyna zwiększonego ryzyka nie jest znana.

Ciąża i laktacja

Szczególnie ostrożnie stosować w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu leku na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy, jednak dane kliniczne dotyczące kobiet w ciąży są ograniczone. U kobiet, które stosowały duże dawki neuroleptyków podczas ciąży, po porodzie mogą wystąpić objawy pozapiramidowe. Jeżeli tiapryd zostanie podany pod koniec ciąży, zwłaszcza w dużych dawkach, mogą wystąpić objawy atropinopodobne, szczególnie nasilone w przypadku jednoczesnego podawania leków przeciw parkinsonizmowi (tachykardia, nadmierne pobudzenie, rozdęcie jamy brzusznej, opóźnione wydalenie smółki) oraz sedacja. Obserwowano zaburzenia pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienie u noworodków, których matki stosowały leki przeciwpsychotyczne w III trymestrze ciąży: pobudzenie, wzmożone lub obniżone napięcie, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych lub zaburzenia związane z karmieniem - noworodki powinny być uważnie monitorowane. Nie zaleca się karmienia piersią podczas leczenia tiaprydem. Stosowanie tiaprydu może powodować hiperprolaktynemię, z towarzyszącym brakiem miesiączki, brakiem owulacji oraz zaburzeniem płodności, wynikające z interakcji z receptorami dopaminergicznymi.

Uwagi

Tiapryd może powodować sedację i przez to może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Neuroleptyki i agoniści dopaminergiczni wzajemnie antagonizują swoje działanie, ponadto agoniści dopaminergiczni mogą powodować pogorszenie zaburzeń psychotycznych. Przeciwwskazane jest stosowanie tiaprydu z agonistami dopaminergiczni, z wyjątkiem pacjentów z chorobą Parkinsona (kabergolina, chinagolid). Nie stosować z lewodopą - jeżeli jednoczesne stosowanie jest konieczne u pacjentów z chorobą Parkinsona, należy stosować minimalne, skuteczne dawki obu leków. Nie stosować z innymi agonistami dopaminergicznymi (amantadyna, apomorfina, bromokryptyna, entakapon, lizuryd, pergolid, pirybedyl, pramipeksol, ropinirol, selegilina) - jeżeli jednoczesne stosowanie jest konieczne u pacjentów z chorobą Parkinsona, dawkę neuroleptyku należy stopniowo zmniejszać i w końcu odstawić (nagłe odstawienie jest związane z ryzykiem wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego). Niewskazane jest stosowanie z lekami, które mogą powodować torsades de pointes lub wydłużenie odstępu QT, takimi jak: leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dizopiramid, hydrochinidyna), leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), niektóre neuroleptyki (sultopryd, pipotiazyna, sertyndol, weralipryd, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, tiorydazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, pimozyd, haloperydol, droperydol, flufenazyna, pipamperon, flupentyksol, zuklopentyksol), niektóre leki przeciwpasożytnicze (halofantryna, lumefantryna, pentamidyna), a także erytromycyna i.v., spiramycyna i.v., moksyfloksacyna, sparfloksacyna, imipramina, leki przeciwdepresyjne, lit, beprydyl, cyzapryd, difemanil, mizolastyna, winkamina i.v. - jeżeli to możliwe, należy przerwać leczenie ww. lekami; nie dotyczy to leków stosowanych w zakażeniach; jeżeli nie można przerwać stosowania, należy uważnie monitorować odstęp QT i zapis EKG. Niewskazane jest stosowanie z metadonem, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca, szczególnie torsades de pointes. Zachować szczególną ostrożność (monitorować stan kliniczny pacjenta oraz zapis EKG) w przypadku terapii skojarzonej z: lekami powodującymi bradykardię (leki przeciwarytmiczne klasy IA, β-adrenolityki, niektóre leki przeciwarytmiczne klasy II, niektórzy antagoniści wapnia np. diltiazem i werapamil; klonidyna, guanfacyna; glikozydy nasercowe, pilokarpina, inhibitory cholinoesterazy); β-adrenolitykami stosowanymi w niewydolności serca (bisoprolol, karwedilol, metoprolol, nebiwolol); lekami wywołującymi zaburzenia równowagi elektrolitowej, szczególnie powodującymi hipokaliemię (leki moczopędne zmniejszające stężenie potasu we krwi, środki przeczyszczające o działaniu przyśpieszającym perystaltykę, amfoterycyna B i.v., glikokortykosteroidy, tetrakozaktyd, kosyntropina) - zaleca się wyrównanie stężenia potasu we krwi przed podaniem tiaprydu. Stosowanie tiaprydu z lekami hipotensyjnymi, β-adrenolitykami (z wyjątkiem esmololu, sotalolu i β-adrenolityków podawanych w niewydolności serca), pochodnymi azotanów, nasila działanie obniżające ciśnienie krwi (działanie addytywne), ryzykiem wystąpienia hipotonii ortostatycznej. Stosowanie tiaprydu z lekami hamującymi OUN, takimi jak: narkotyki (leki przeciwbólowe, leki przeciwkaszlowe i opioidy stosowane w leczeniu substytucyjnym), leki przeciwhistaminowe hamujące receptory H1 o działaniu uspokajającym, barbiturany, benzodiazepiny, inne leki anksjolityczne, leki nasenne, neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne o działaniu uspokajającym (amitryptylina, doksepina, mianseryna, mirtazapina, trimipramina), leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo, a także baklofen, talidomid, pizotyfen, klonidyna i pochodne substancje, nasila depresję OUN. Alkohol może nasilać działanie sedatywne neuroleptyków - w trakcie leczenia tiaprydem należy unikać picia alkoholu i stosowania leków zawierających alkohol.

Preparat zawiera substancję Tiapride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 100 mg tiaprydu.

1 tabl. zawiera 100 mg tiaprydu (w postaci chlorowodorku).

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.