Tialorid® mite

Tialorid: 1 tabl. zawiera 5 mg chlorowodorku amilorydu i 50 mg hydrochlorotiazydu. Tialorid mite: 1 tabl. zawiera 2,5 mg chlorowodorku amilorydu i 25 mg hydrochlorotiazydu. Tabletki zawierają laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Tialorid® mite 50 szt., tabl. mite 6,92zł 2017-10-31

Działanie

Preparat jest lekiem złożonym z dwóch leków moczopędnych: hydrochlorotiazydu i amilorydu. Hydrochlorotiazyd bezpośrednio wpływa na hamowanie zwrotnego transportu jonów sodowych w kanalikach dystalnych krętych, co w efekcie powoduje zwiększenie natriurezy i diurezy. Zwiększone wydalanie sodu pociąga za sobą wydalanie jonów potasu, wskutek zahamowania wymiany jonów sodu i potasu w kanalikach dystalnych, czemu zapobiega amiloryd znajdujący się w preparacie. Hydrochlorotiazyd, podobnie jak inne tiazydy, zwiększa wchłanianie zwrotne wapnia i zmniejsza jego wydalanie z moczem; zwiększa wydalanie jonów magnezowych; hamuje wydalanie kwasu moczowego, co może być przyczyną hiperurykemii. Wynikiem pozanerkowego działania hydrochlorotiazydu jest hiperglikemia występująca na czczo oraz nieprawidłowa krzywa glikemiczna po obciążeniu glukozą. Hydrochlorotiazyd powoduje niewielki spadek przesączania kłębuszkowego, co ogranicza jego zastosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek. Z przewodu pokarmowego wchłania się niecałkowicie. Działanie występuje zazwyczaj po 2 h i utrzymuje się przez 6-12 h, maksymalny efekt występuje po 3-6 h. Wydalany jest z moczem, głównie w postaci niezmienionej. Amiloryd jest diuretykiem oszczędzającym potas i nasilającym natriuretyczne, diuretyczne i hipotensyjne działanie hydrochlorotiazydu. Utrudnia wnikanie jonów wodorowych do nabłonków kanalików w dystalnej części nefronu, a tym samym hamuje przepływ tych jonów do miejsca ich wymiany na jony potasowe. W wyniku tego działania zmniejsza się reabsorpcja sodu i sekrecja potasu oraz jonów wodorowych. Wchłania się z przewodu pokarmowego w ok. 50%, pokarm zmniejsza jego wchłanianie do 30%. Po zastosowaniu dawki 20 mg Cmax występuje po 3-4 h. Wydalany jest z moczem, głównie w postaci niezmienionej.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Nadciśnienie tętnicze: początkowo 2,5 mg+25 mg raz na dobę (1/2 tabl. Tialorid lub 1 tabl. Tialorid mite); w razie konieczności dawkę można zwiększyć do 5 mg+50 mg na dobę (1 tabl. Tialorid lub 2 tabl. Tialorid mite) - jednorazowo lub w dwóch dawkach podzielonych. Zastoinowa niewydolność krążenia: początkowo 2,5 mg+25 mg na dobę (1/2 tabl. Tialorid lub 1 tabl. Tialorid mite), dawkę można stopniowo zwiększać; nie przekraczać dawki dobowej 10 mg+100 mg. Marskość wątroby: leczenie rozpoczyna się małymi dawkami, które stopniowo zwiększa się aż do uzyskania odpowiedniego działania moczopędnego; nie przekraczać dawki dobowej 10 mg+100 mg. Po ustąpieniu obrzęków należy zmniejszyć dawkę; dawka podtrzymująca może być mniejsza od dawki początkowej. U osób w podeszłym wieku dawkę należy dobierać w zależności od stanu czynności nerek i klinicznej reakcji na leczenie.

Wskazania

Nadciśnienie tętnicze krwi lekkie lub umiarkowane (w monoterapii lub z innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi). Zastoinowa niewydolność krążenia. Marskość wątroby z wodobrzuszem i obrzękami.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na amiloryd, hydrochlorotiazyd lub inne sulfonamidy. Hiperkaliemia (stężenie potasu w surowicy >5,5 mmol/l). Podwyższony poziom wapnia w surowicy. Stężenie mocznika we krwi >10 mmol/l, kreatyniny >130 µmol/l. Leczenie preparatami litu. Leczenie innymi lekami oszczędzającymi potas (np. triamteren, amiloryd). Stosowanie leków uzupełniających potas lub dieta bogata w potas (w ciężkich i opornych przypadkach hipokaliemii można stosować lek pod kontrolą). Ciężka niewydolność wątroby. Stan przedśpiączkowy w marskości wątroby. Ciężka niewydolność nerek. Bezmocz. Nefropatia cukrzycowa. Cukrzyca. Choroba Addisona. Okres karmienia piersią. Nie zaleca się stosowania u dzieci, gdyż bezpieczeństwo i skuteczność nie zostało ustalone.

Środki ostrożności

Lek może wywołać hiperkaliemię, która może być przyczyną groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca. Hiperkaliemia występuje częściej u pacjentów z niewydolnością nerek, u chorych na cukrzycę oraz u pacjentów w podeszłym wieku. U wszystkich leczonych pacjentów wskazana jest kontrola stężenia potasu we krwi, szczególnie na początku leczenia i po ustaleniu odpowiedniej dawki leku. W przypadku wystąpienia hiperkaliemii, należy odstawić preparat i w razie konieczności podjąć działania zmniejszające stężenie potasu. Chociaż po zastosowaniu preparatu istnieje mniejsze niebezpieczeństwo wystąpienia zaburzeń elektrolitowych (hiponatremia, zasadowica hipochloremiczna, hipokaliemia, hipomagnezemia), wskazana jest kontrola równowagi wodno-elektrolitowej. Taką kontrolę zaleca się szczególnie wtedy, kiedy u pacjenta wystąpią wymioty i (lub) jeśli otrzymuje on parenteralnie płyny. Hipokaliemia może wystąpić w wyniku szybkiej diurezy, długotrwałej terapii i ciężkiej marskości wątroby. Hipokaliemia może zwiększyć wrażliwość serca na toksyczne działanie glikozydów naparstnicy. Hiponatremia spowodowana lekiem przebiega najczęściej łagodnie i bezobjawowo i na jej wystąpienie narażone są szczególnie osoby w podeszłym wieku. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów: z zaburzeniami czynności nerek (stężenie azotu mocznikowego >30 mg/dl lub stężenie kreatyniny >1,5 mg/dl) - ryzyko wystąpienia hiperkaliemii i objawów mocznicy wskutek kumulacji leku; z marskością wątroby, z współistniejącym wodobrzuszem, alkalozą metaboliczną i obrzękami (większe ryzyko zwiększenia stężenia azotu mocznikowego w surowicy krwi podczas forsowanej diurezy; z ciężką niewydolnością wątroby może wystąpić encefalopatia lub śpiączka wątrobowa); z astmą oskrzelową lub alergią występującymi aktualnie w wywiadzie - ryzyko wystąpienia nadwrażliwości na lek; z chorobą serca i płuc lub niekontrolowaną cukrzycą - ryzyko rozwoju kwasicy oddechowej i metabolicznej, konieczna częsta kontrola równowagi kwasowo-zasadowej (leku nie należy podawać pacjentom z cukrzycą z uwagi na ryzyko rozwoju hiperkaliemii; jeśli zachodzi konieczność zastosowania preparatu, przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić stan wydolności nerek, może być konieczna odpowiednia zmiana dawek leków przeciwcukrzycowych); u pacjentów chorych na dnę moczanową - lek może podwyższać stężenie kwasu moczowego we krwi i wywołać napad dny; u osób z układowym toczniem rumieniowatym, hydrochlorotiazyd może zaostrzyć objawy choroby. Lek zawiera laktozę; nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Brak łaknienia, zaburzenia smaku, nudności, wymioty, skurcze, biegunka, zaparcia, ból żołądka, krwawienia, uczucie pełności w jamie brzusznej, pragnienie, suchość w jamie ustnej, czkawka, zapalenie trzustki; zawroty i ból głowy, parestezje, osłupienie, niepokój ruchowy; bezsenność, nerwowość, zaburzenia pamięci, depresja, senność; leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna; arytmie, tachykardia, zwiększenie toksyczności glikozydów naparstnicy, niedociśnienie, również ortostatyczne, choroba niedokrwienna serca; impotencja, zaburzenia w oddawaniu moczu, nietrzymanie moczu, zaburzenia czynności nerek, w tym niewydolność nerek; świąd, wysypka, zaczerwienienie twarzy, obfite pocenie się, reakcje nadwrażliwości na światło; bóle kończyn, kurcze mięśni, ból stawów, ból w klatce piersiowej, ból pleców; duszność, kaszel, zatkanie nosa; przemijające zaburzenie widzenia; hiperkaliemia, zaburzenia równowagi elektrolitowej, odwodnienie, dna, hiperglikemia; uczucie zmęczenia, osłabienie, znużenie, złe samopoczucie, gorączka, omdlenia. Hydrochlorotiazyd zmniejsza tolerancję glukozy - może ujawnić chorobę u pacjentów z utajoną cukrzycą; może podwyższać poziom cholesterolu i triglicerydów w surowicy krwi.

Ciąża i laktacja

Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Tiazydy przenikają przez łożysko; nie są wskazane w ciąży, nawet do leczenia umiarkowanych obrzęków, ponieważ nie zapobiegają rozwojowi zatrucia ciążowego, ale mogą powodować hipowolemię, zwiększać lepkość krwi i zmniejszać ukrwienie łożyska. Obserwowano żółtaczkę u płodów i noworodków oraz trombocytopenię u noworodków urodzonych przez matki, które stosowały tiazydy w czasie ciąży. U kobiet, które stosowały tiazydy przed porodem zwiększało się stężenie kwasu moczowego i kreatyniny w płynie owodniowym. Hydrochlorotiazyd przenika do mleka kobiecego, nie należy stosować w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Preparat może wywołać objawy niepożądane ze strony o.u.n., takie jak: osłabienie, znużenie, zawroty głowy, osłupienie - w razie wystąpienia tego typu objawów niepożądanych istnieje niebezpieczeństwo związane z prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn. Hyrochlorotiazyd wpływa na metabolizm wapnia, dlatego lek należy odstawić przed wykonaniem badań czynności przytarczyc.

Interakcje

Lek wykazuje synergistyczne działanie z chlorpropamidem, przez co zwiększa się ryzyko hiponatremii. Może być konieczna zmiana dawkowania insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych. Lek nasila działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych; podczas jednoczesnego stosowania z guanetydyną, metyldopą lub lekami blokującymi receptory adrenergiczne może wystąpić ciężka hipotonia ortostatyczna; należy zmniejszyć dawki tych leków. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami ACE zwiększa ryzyko hiperkaliemii; należy kontrolować stężenie potasu we krwi; leczenie diuretykami należy zakończyć na 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia inhibitorami ACE, aby zapobiec hipotonii. Jednoczesne stosowanie z aminami presyjnymi (np. adrenaliną) zmniejsza reaktywność naczyniową na aminy. Jednoczesne stosowanie z solami litu zwiększa ich toksyczność, należy unikać jednoczesnego stosowania. Jednoczesne stosowanie z barbituranami, opioidami lub alkoholem, może nasilać niedociśnienie ortostatyczne. Równoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu i NLPZ zwiększa ryzyko wystąpienia niewydolności nerek; NLPZ mogą zmniejszać diuretyczne, natriuretyczne i hipotensyjne działanie hydrochlorotiazydu. Cholestyramina i kolestypol zmniejszają wchłanianie tiazydów. Kortykosteroidy i ACTH mogą nasilać wywołaną przez tiazydy utratę elektrolitów, zwłaszcza potasu. Lek nasila zwiotczające mięśnie działanie leków z grupy tubokuraryny.

Preparat zawiera substancje Amilorid, Hydrochlorothiazide.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

Tialorid: 1 tabl. zawiera 5 mg chlorowodorku amilorydu i 50 mg hydrochlorotiazydu. Tialorid mite: 1 tabl. zawiera 2,5 mg chlorowodorku amilorydu i 25 mg hydrochlorotiazydu. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 40 mg telmisartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu lub 80 mg telmisartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu lub 80 mg telmisartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera 8 mg lub 16 mg cyleksetylu kandesartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 160 mg walsartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu lub 160 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu. Preparat zawiera laktozę i sorbitol.

1 tabl. zawiera 5 mg nebiwololu (w postaci chlorowodorku) oraz 12,5 mg lub 25 mg hydrochlorotiazydu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera walsartan i hydrochlorotiazyd, odpowiednio: 80 mg + 12,5 mg lub 160 mg + 12,5 mg lub 160 mg + 25 mg. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg cylazaprylu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera cyleksetyl kandesartanu i hydrochlorotiazyd, odpowiednio 8mg+12,5mg; 16mg+12,5mg; 32mg+12,5mg i 32mg+25 mg. Tabl. zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasowego i 12,5 mg hydrochlorotiazydu lub 100 mg losartanu potasowego oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Lek zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg torasemidu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

100 g preparatu zawiera: 50 g nalewki z ziela konwalii mianowanej, 25 g nalewki z kwiatostanu głogu i 25 g nalewki z korzenia kozłka lekarskiego. Preparat zawiera etanol.

1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg lub 200 mg dopaminy (roztwór 1% lub 4%) i odpowiednio 3,17mg i 12,27 mg sodu oraz pirosiarczyn sodu.

1 kaps. zawiera 5 mg izradypiny.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku benazeprylu. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę lub małopłytkowość poheparynowa, to jeden z niepożądanych skutków ubocznych, który jest charakterystycznych dla tego leku przeciwkrzepliwego. ...

więcej

SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.