Thyrozol

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg tiamazolu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Thyrozol 50 szt., tabl. powl. 30,81 zł 2017-10-31

Działanie

Pochodna imidazolu o działaniu tyreostatycznym. Tiamazol w sposób zależny od dawki hamuje wbudowywanie jodu do tyrozyny i tym samym hamuje syntezę hormonów tarczycy. Po podaniu doustnym lek wchłania się szybko i całkowicie, osiągając maksymalne stężenie we krwi w ciągu 0,4-1,2 h. Tiamazol kumuluje się w tarczycy, gdzie jest wolno metabolizowany, co sprawia, że działanie leku utrzymuje się przez niemal 24 h po podaniu dawki pojedynczej. T0,5 w fazie eliminacji wynosi 3-6 h i ulega wydłużeniu w niewydolności wątroby. Jest wydalany z moczem i żółcią. Lek przechodzi przez barierę łożyska i jest wydzielany do mleka kobiecego - zarówno we krwi płodu jak i w mleku kobiecym osiąga stężenia równe stężeniom we krwi matki.

Dawkowanie

1 mg tiamazolu nie jest równoważny 1 mg karbimazolu, co należy wziąć pod uwagę zmieniając preparat zwierający karbimazol na tiamazol. Doustnie. Dorośli: początkowo 10-40 mg na dobę (w zależności od ciężkości choroby i spożycia jodu). Dawkę należy ustalić indywidualnie w zależności od stanu metabolicznego pacjenta, ocenianego na podst. zmian stężenia hormonów tarczycy. W leczeniu podtrzymującym zalecana jest dawka 5-20 mg na dobę w skojarzeniu z lewotyroksyną (aby uniknąć niedoczynności tarczycy) lub 2,5-10 mg na dobę w monoterapii. Nadczynność indukowana jodem może wymagać większych dawek. Dzieci i młodzież od 3 do 17 lat: początkowo 0,5 mg/kg mc. na dobę w 2-3 równych dawkach. Po uzyskaniu normalizacji czynności tarczycy dawkę należy stopniowo zmniejszać do dawki podtrzymującej, zależnej od stanu metabolicznego pacjenta. Konieczne może być dodatkowe leczenie lewotyroksyną, aby uniknąć niedoczynności tarczycy. Nie należy przekraczać całkowitej dawki dobowej 40 mg tiamazolu. Leczenie zachowawcze nadczynności tarczycy - zwykle trwa 6 mies. do 2 lat. Jeśli w tym czasie nie można osiągnąć remisji, można zastosować długotrwałe leczenie przeciwtarczycowe, stosując jak najmniejszą dawkę leku, w monoterapii lub w skojarzeniu z małą dawką lewotyroksyny. Leczenie przedoperacyjne - zwykle trwa 3-4 tyg. lub dłużej, do osiągnięcia eutyreozy, aby zmniejszyć ryzyko operacji. Zabieg chirurgiczny powinien zostać przeprowadzony, gdy tylko pacjent osiągnie eutyreozę, w przeciwnym razie należy włączyć suplementację lewotyroksyną. Leczenie można zakończyć 1 dzień przed operacją. W ostatnich 10 dniach przed zabiegiem operacyjnym można podać jod w celu konsolidacji tkanki tarczycy. Leczenie przed terapią jodem radioaktywnym - osiągnięcie eutyreozy jest ważne szczególnie w ciężkich przypadkach nadczynności tarczycy, aby nie doprowadzić do przełomu tarczycowego. Tiamazol może zmniejszać jodowrażliwość tkanki tarczycy. W planowanym leczeniu gruczolaków autonomicznych należy zapobiegać aktywacji tkanki paranodularnej poprzez leczenie poprzedzające. Okresowa terapia przeciwtarczycowa po leczeniu jodem radioaktywnym - czas trwania leczenia i dawkę tiamazolu należy ustalić indywidualnie, w zależności od nasilenia obrazu klinicznego i szacowanego okresu, po którym pojawią się efekty leczenia jodem (około 4-6 mies.). Profilaktyka u pacjentów z ryzykiem wystąpienia nadczynności tarczycy przed badaniami diagnostycznymi z użyciem preparatów zawierających jod: 10-20 mg tiamazolu i (lub) 1 g nadchloranu potasu na dobę, zazwyczaj przez 10 dni przed badaniami. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku należy stosować możliwie jak najmniejsze dawki leku. Tabletki należy przyjmować w całości, popijając dostateczną ilością płynu. W terapii początkowej dużymi dawkami, dawki dobowe można podzielić i przyjmować w regularnych odstępach czasu w ciągu dnia. Dawka podtrzymująca powinna być przyjmowana raz na dobę, rano, w trakcie lub po śniadaniu.

Wskazania

Leczenie nadczynności tarczycy, w tym: leczenie zachowawcze nadczynności tarczycy, szczególnie w przypadku małego wola lub nieobecności wola; przygotowanie do zabiegu operacyjnego we wszystkich postaciach nadczynności tarczycy; przygotowanie do leczenia jodem radioaktywnym, szczególnie u pacjentów z ciężką nadczynnością tarczycy; okresowa terapia po leczeniu radioaktywnym jodem; leczenie profilaktyczne u pacjentów z subkliniczną nadczynnością tarczycy, autonomicznymi gruczolakami lub nadczynnością tarczycy w wywiadzie, u których niezbędna jest ekspozycja na jod (np. badanie z użyciem środków kontrastowych zawierających jod).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na tiamazol, inne pochodne tionamidu lub pozostałe składniki preparatu. Zmiany w obrazie krwi obwodowej (granulocytopenia). Cholestaza przed rozpoczęciem leczenia, niewywołana nadczynnością tarczycy. Przebyte uszkodzenie szpiku kostnego spowodowane leczeniem tiamazolem lub karbimazolem. Skojarzone leczenie tiamazolem i hormonami tarczycy jest przeciwwskazane w ciąży.

Środki ostrożności

Ostrożnie (pod dokładną kontrolą lekarską) stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz u osób w podeszłym wieku. Nie należy stosować u pacjentów z wcześniej występującymi łagodnymi reakcjami nadwrażliwości (np. wysypka alergiczna, świąd). Preparat powinien być stosowany wyłącznie w krótkoterminowym leczeniu i szczególnie monitorowany u pacjentów z dużym wolem wywierającym ucisk na tchawicę, ze względu na niebezpieczeństwo powiększenia się rozmiarów wola. Przed rozpoczęciem leczenia należy zwrócić uwagę pacjenta na objawy agranulocytozy (zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła, gorączka). W przypadku potwierdzenia agranulocytozy należy przerwać przyjmowanie leku. Wystąpienie innego mielotoksycznego działania niepożądanego także wymaga przerwania leczenia tiamazolem i w razie potrzeby zastosowania leku przeciwtarczycowego z innej grupy. Nie jest zalecane stosowanie tiamazolu u dzieci w wieku 2 lat i mniej. Preparat zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Bardzo często: skórne reakcje nadwrażliwości (świąd, wysypka, pokrzywka). Często: bóle stawów (mogą się pojawić nawet po kilku mies. leczenia). Niezbyt często: agranulocytoza (może się ujawnić dopiero po kilku tyg. lub mies. od rozpoczęcia leczenia). Rzadko: zaburzenia smaku, gorączka polekowa. Bardzo rzadko: trombocytopenia, pancytopenia, uogólniona limfadenopatia, autoimmunologiczny zespół insulinowy (przebiegający ze znaczną hipoglikemią), zapalenie nerwu, polineuropatia, ostry obrzęk ślinianek, ciężka postać skórnych reakcji nadwrażliwości (np. uogólnione zapalenie skóry, łysienie, toczeń rumieniowaty). W pojedynczych przypadkach: żółtaczka cholestatyczna, toksyczne zapalenie wątroby. Tiamazol stosowany w zbyt dużych dawkach może prowadzić do subklinicznej lub pełnoobjawowej niedoczynności tarczycy lub powiększenia rozmiarów wola. Ponadto bardzo rzadko opisywano ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości, w tym zespół Stevensa-Johnsona.

Ciąża i laktacja

Nie można całkowicie wykluczyć embriotoksycznego działania tiamazolu, dlatego w ciąży preparat może być stosowany wyłącznie po starannej ocenie korzyści i ryzyka (należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę; przeciwwskazane jest uzupełniające leczenie hormonami tarczycy). Ostrożnie stosować w okresie karmienia piersią (należy stosować małe dawki, nieprzekraczające 10 mg/dobę, bez jednoczesnego podawania hormonów tarczycy). Należy regularnie kontrolować czynność tarczycy noworodka.

Uwagi

Zalecane jest monitorowanie obrazu krwi obwodowej przed i po rozpoczęciu leczenia. Leczenie tiamazolem powoduje normalizację zużycia energii, co może prowadzić do (zazwyczaj pożądanego) zwiększenia masy ciała.

Interakcje

Niedobór jodu nasila odpowiedź tarczycy na tiamazol, natomiast nadmiar jodu ją osłabia. W nadczynności tarczycy metabolizm i eliminacja leków mogą być przyspieszone; procesy te normalizują się wraz z przywróceniem prawidłowej czynności tarczycy. Wyrównanie czynności gruczołu tarczowego może doprowadzić do normalizacji nasilonego działania leków przeciwzakrzepowych u pacjentów z nadczynnością tarczycy. Po przywróceniu prawidłowej czynności tarczycy może zaistnieć potrzeba modyfikacji dawkowania innych leków.

Cena

Thyrozol, cena 100% 30,81 zł

Preparat zawiera substancję Thiamazole.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 5 mg tiamazolu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg tiamazolu.

Najczęściej wyszukiwane

1 ml zawiera 4 mg fosforanu deksametazonu w postaci soli sodowej. Preparat zawiera siarczyn sodu.

1 ml zawiera 6,43 mg dipropionianu betametazonu (co odpowiada 5 mg betametazonu), 2,63 mg soli sodowej fosforanu betametazonu (co odpowiada 2 mg betametazonu).

1 fiolka zawiera 40 mg metyloprednizolonu w postaci octanu oraz 10 mg chlorowodorku lidokainy. Lek zawiera alkohol benzylowy.

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 4,37 mg deksametazonu sodu fosforanu (co odpowiada 4 mg deksametazonu fosforanu). Preparat zawiera glikol propylenowy.

1 tabl. zawiera 20 mg lub 40 mg deksametazonu; tabletki zawierają laktozę.

1 fiolka zawiera 25 mg lub 100 mg hydrokortyzonu w postaci soli sodowej bursztynianu.

1 ampułka (1 ml) zawiera 4 mg betametazonu (5,3 mg soli sodowej fosforanu betametazonu).

1 tabl. zawiera 25 µg, 50 µg, 75 µg, 88 µg, 100 µg, 112 µg, 125 µg, 137 µg, 150 µg, 175 µg lub 200 µg soli sodowej lewotyroksyny. Tabl. zawierają laktozę.

1 fiolka zawiera 40 mg, 125 mg, 250 mg, 500 mg lub 1 g metyloprednizolonu w postaci soli sodowej bursztynianu. Dawka 40 mg: proszek zawiera laktozę. Dawka 500 mg i 1000 mg: 1 ml rozpuszczalnika zawiera 9 mg alkoholu benzylowego.

1 ml roztworu zawiera 6,7 mg somatropiny. 1 mg somatropiny odpowiada 3 j.m. somatropiny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Choroba Hashimoto: przyczyny, objawy leczenie Choroba Hashimoto: przyczyny, objawy leczenie

Choroba Hashimoto (hashimoto, przewlekłe zapalenie tarczycy) jest trudna do zdiagnozowania, a jej leczenie polega na usuwaniu skutków, nie przyczyny schorzenia. Objawy choroby ...

więcej

Melatonina: rola w organizmie. Objawy niedoboru melatoniny Melatonina: rola w organizmie. Objawy niedoboru melatoniny

Melatonina to hormon, który produkuje szyszynka – wraz ze zmierzchem nakłania do snu, dlatego nazywana jest "hormonem nocy" lub "hormonem snu". Ma ...

więcej

Kalcytonina - budowa, wydzielanie, badanie, choroby

Kalcytonina to hormon produkowany przez komórki C tarczycy, który wpływa na gospodarkę wapniową organizmu, a dokładniej doprowadza do zmniejszenia stężenia wapnia we ...

więcej

Leczenie jodem radioaktywnym w chorobach tarczycy - na czym polega? Leczenie jodem radioaktywnym w chorobach tarczycy - na czym ...

Leczenie jodem radioaktywnym stosuje się w chorobach tarczycy, które powodują nadczynność tego narządu. Radioaktywny jod-131 jest alternatywą dla leczenia chirurgicznego, a jego ...

więcej

Endorfiny (hormony szczęścia) - budowa, wydzielanie, działanie Endorfiny (hormony szczęścia) - budowa, wydzielanie, działanie

Endorfiny są określane jako hormony szczęścia nie bez powodu - to właśnie dzięki nim możemy odczuwać przyjemność, a nawet euforię. Do tego ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.