Thymoglobuline 5 mg/ml

1 fiolka zawiera 25 mg króliczej immunoglobuliny przeciw ludzkim tymocytom.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Thymoglobuline 5 mg/ml 1 fiolka, proszek do sporz. konc. roztw. do inf. 2017-10-31

Działanie

Królicza immunoglobulina przeciw ludzkim limfocytom T jest selektywnym czynnikiem immunosupresyjnym. Prawdopodobnie podstawowy mechanizm działania immunosupresyjnego polega na deplecji limfocytów. Rozpoznaje większość z komórek z antygenami CD2, CD3, CD4, CD8, CD11a, CD18, CD25, HLA-DR i HLA klasy I biorących udział w kaskadzie aktywacji komórek T podczas odrzucania przeszczepu. Komórki T są eliminowane z krwiobiegu poprzez lizę zależną od dopełniacza i opsonizację zależną od fragmentu Fc przy udziale układu monocytów i fagocytów. Oprócz deplecji komórek T, immunoglobulina aktywuje pozostałe funkcje limfocytów związane z działaniem immunosupresyjnym. Po pierwszej infuzji leku w dawce 1,25 mg/kg mc. (u biorców nerki), stężenie króliczej IgG we krwi wynosi 10-40 µg/ml. T0,5 wynosi 2-3 dni. Po 2 miesiącach leczenia królicza IgG jest wykrywalna u 80% pacjentów. U 40% pacjentów obserwuje się immunizację przeciw króliczej IgG. U większości immunizacja rozwija w ciągu pierwszych 15 dni od rozpoczęcia leczenia.

Dawkowanie

Stosować pod ścisłym nadzorem medycznym w warunkach szpitalnych, pacjent powinien być monitorowany podczas infuzji. Dawkowanie zależy od wskazania, schematu podawania i jednoczesnego stosowania innych leków immunosupresyjnych. Dawkowanie tego leku różni się od dawkowania innych leków zawierających immunoglobulinę przeciw tymocytom, ponieważ różnią się one rodzajem i stężeniem białka. Należy się upewnić się, że przepisana dawka leku jest odpowiednia. Leczenie można przerwać bez konieczności stopniowego zmniejszania dawki. Immunosupresja w transplantologii. Zapobieganie odrzucaniu przeszczepu: 1-1,5 mg/kg mc./dobę przez 2-9 dni po przeszczepieniu nerki, trzustki lub wątroby, oraz przez 2-5 dni po przeszczepieniu serca. Leczenie ostrego odrzucania przeszczepu: 1,5 mg/kg mc./dobę przez do 14 dni. Zapobieganie wystąpieniu ostrej i przewlekłej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi: przeszczepiając komórki (szpiku kostnego lub macierzyste komórki krwiotwórcze z krwi obwodowej) od dawcy niezgodnego spokrewnionego lub zgodnego niespokrewnionego u pacjentów dorosłych zaleca się dawkę profilaktyczną 2,5 mg/kg mc./dobę od dnia -4 do dnia -2 lub dnia -1. Anemia aplastyczna: 2,5-3,5 mg/kg mc./dobę przez 5 dni (stosowanie leku w leczeniu anemii aplastycznej nie zostało ustalone na podstawie kontrolowanych badań klinicznych). Leczenie ostrej sterydoopornej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi: indywidualnie, zazwyczaj 2-5 mg/kg mc./dobę przez 5 dni.Przed podaniem leku należy zastosować premedykację (dobowe dawki leków przeciwgorączkowych, dożylnych kortykosteroidów i (lub) leków przeciwhistaminowych). Lek podaje się po rozpuszczeniu w wodzie do wstrzykiwań i rozcieńczeniu w izotonicznym (0,9%) roztworze soli fizjologicznej lub 5% roztworze glukozy. Podaje się w powolnej infuzji do dużej żyły, całkowity czas infuzji nie powinien być krótszy niż 4 h. Możliwe jest również podanie do żyły obwodowej; w tym przypadku równoczesne podanie heparyny i hydrokortyzonu w roztworze infuzyjnym 0,9% chlorku sodu zmniejsza ryzyko zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych oraz głębokiej zakrzepicy żylnej. Łączenie leku oraz heparyny i hydrokortyzonu w roztworze glukozy prowadziło do wytrącania się osadu - nie należy mieszać tych leków w jednym roztworze. Podczas podawania leku należy stosować wbudowany filtr o średnicy porów 0,2 µm i niskiej zdolności wiązania białek.

Wskazania

Immunosupresja w transplantologii: zapobieganie i leczenie odrzucania przeszczepu. Zapobieganie wystąpieniu ostrej i przewlekłej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi po przeszczepieniu macierzystych komórek krwiotwórczych u dorosłych. Leczenie ostrej, sterydoopornej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi (GvHD). Leczenie anemii aplastycznej.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na białko królicze lub pozostałe składniki leku. Ostre i przewlekłe zakażenia.

Środki ostrożności

Po podaniu leku sporadycznie zgłaszano występowanie reakcji związanych z infuzją, takich jak ciężki zespół uwalniania cytokin lub reakcja anafilaktyczna. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej, należy natychmiast przerwać infuzję i wdrożyć odpowiednie leczenie. Decyzja o ponownym podaniu immunoglobuliny przeciw ludzkim tymocytom pacjentom, u których w przeszłości po podaniu leku wystąpiła reakcja anafilaktyczna, powinna być dokładnie rozważona. Przestrzeganie zalecanego dawkowania i czasu trwania infuzji może zmniejszyć częstość i nasilenie reakcji związanych z infuzją i zminimalizować wiele ostrych reakcji poinfuzyjnych; zalecana jest także premedykacja. W trakcie leczenia należy obserwować pacjenta w kierunku objawów wskazujących na wystąpienia zakażenia; zaleca się stosowanie odpowiedniej profilaktyki zakażeń. Mimo stosowania metod inaktywacji czynników zakaźnych, nie można całkowicie wykluczyć przeniesienia z lekiem znanych i nieznanych patogenów. Dotyczy to również nieznanych lub nowo odkrytych wirusów i innych patogenów. Podczas leczenia należy uwzględnić ryzyko wystąpienia procesów nowotworowych, w tym chłoniaków lub potransplantacyjnej choroby limfoproliferacyjnej. Podczas leczenia oraz po jego zakończeniu należy kontrolować liczbę białych krwinek i płytek krwi. Jeżeli trombocytopenia i (lub) leukopenia nie są objawem choroby podstawowej lub nie są związane z chorobą, z powodu, której podawany jest lek, sugeruje się zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia: w przypadku gdy liczba płytek wynosi 50-75 x 109/l lub liczba krwinek białych wynosi 2-3 x 109/l - zaleca się zmniejszenie dawki; w przypadku ciężkiej trombocytopenii (9/l) lub leukopenii (9/l) - należy przerwać podawanie leku.

Niepożądane działanie

Mogą wystąpić reakcje związane z infuzją już po 1. lub 2. infuzji, podczas pojedynczego cyklu leczenia, które objawiają się: gorączką, dreszczami, dusznościami, nudnościami lub wymiotami, biegunką, niedociśnieniem lub nadciśnieniem, ogólnym rozbiciem, wysypką, bólem głowy. Bardzo rzadko zgłaszano przypadki ciężkich reakcji anafilaktycznych, które u pacjentów, u których nie zastosowano epinefryny kończyły się zgonem. Zgłaszano przypadki reakcji związanych z infuzją będących skutkiem zespołu uwalniania cytokin (CRS); rzadko zgłaszano ciężkie przypadki CRS obejmujące niedociśnienie, zespół ostrej niewydolności oddechowej, obrzęk płuc, zawał mięśnia sercowego, tachykardię, zgon. Obserwowano także: reakcje wskazujące na chorobę posurowiczą, takie jak: gorączka, wysypka, ból mięśni i stawów (występowały pomiędzy 5. a 15. dniem po rozpoczęciu leczenia); reakcje w miejscu podania, takie jak: ból, obrzęk i rumień, zakrzepowe zapalenie żył powierzchniowych, głęboka zakrzepica żylna; neutropenię, trombocytopenię (związane z obecnością przeciwciał indukujących reakcje krzyżowe; szczególnie nasilone w czasie dwóch pierwszych dni leczenia i po jego zakończeniu); przypadki zakażeń (bakteryjnych, grzybiczych, wirusowych i pierwotniakowych), wznowy zakażeń (szczególnie CMV) oraz posocznicy - w rzadkich przypadkach zakażenia te kończyły się zgonem. W rzadkich przypadkach obserwowano proces nowotworowy, w tym potransplantacyjną chorobę limfoproliferacyjną oraz inne chłoniaki, a także guzy lite - te zdarzenia niepożądane były zawsze związane ze skojarzonym użyciem różnych czynników immunosupresyjnych.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży i okresie karmienia piersią, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne.

Uwagi

W trakcie leczenia nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Immunoglobulina królicza przeciw ludzkim tymocytom może indukować powstawanie przeciwciał reagujących z innymi immunoglobulinami króliczymi. Wyniki badań surowicy przeprowadzonych za pomocą testów ELISA, w skład których wchodzą przeciwciała królicze, mogą być nieprawidłowe przez 2 mies. po podaniu leku. Lek należy przechowywać w temp. 2-8st.C.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie z cyklosporyną, takrolimusem, mykofenolanem mofetilu może powodować nadmierną immunosupresję i ryzyko wystąpienia choroby limfoproliferacyjnej. W trakcie leczenia nie zaleca się stosowania szczepionek zawierających żywe, atenuowane mikroorganizmy, ze względu na ryzyko uogólnionego zakażenia, zagrażającego życiu; ryzyko jest większe u pacjentów z obniżoną odpornością z powodu choroby podstawowej (anemią aplastyczną).

Preparat zawiera substancję Antithymocyte immunoglobulin.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka zawiera 25 mg króliczej immunoglobuliny przeciw ludzkim tymocytom.

1 ml preparatu zawiera 20 mg króliczej immunoglobuliny przeciw ludzkim limfocytom T.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 implant podskórny zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 fiolka lub amp.-strzyk. 0,5 ml zawiera 45 mg ustekinumabu; 1 fiolka 1 ml zawiera 90 mg ustekinumabu.

1 fiolka zawiera 10 000 j.m. kryzantaspazy (asparaginaza pochodząca z Erwinia chrysanthemi, L-asparginaza Erwinia).

1 ml koncentratu zawiera 20 mg ofatumumabu. 1 fiolka (50 ml) zawiera 1000 mg ofatumumabu. Preparat zawiera 116 mg sodu w dawce w dawce 1000 mg.

1 tabl. zawiera 50 mg azatiopryny. Preparat zawiera laktozę.

1 fiolka (5 ml) zawiera 100 mg panitumumabu; 1 fiolka (20 ml) zawiera 400 mg panitumumabu. Lek zawiera sód (0,15 mmol/ 3,45 mg w 1 ml).

1 amp. (1 ml) zawiera 3 000 000 j.m. naturalnego leukocytarnego interferonu alfa.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie

Guz przysadki mózgowej to jeden z najbardziej zróżnicowanych guzów mózgu. Jego istotą jest nieprawidłowy rozrost komórek przysadki - nadrzędnego gruczołu w układzie ...

więcej

Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego? Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego?

Masaż prostaty (stercza) znany jest jako jedna z technik seksualnych. Mało kto wie, że masaż gruczołu krokowego ma także zastosowanie w medycynie, ...

więcej

Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny

Zespół POEMS, inaczej zespół Crow-Fukase lub zespół Takatsuki, to bardzo rzadki zespół objawów, który towarzyszy chorobie nowotworowej układu krwiotwórczego, jaką jest osteosklerotyczna ...

więcej

Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania

Zespół rakowiaka to zespół objawów, które pojawiają się u chorych na rakowiaka - rodzaj nowotworu rozwijającego się w różnych częściach przewodu pokarmowego ...

więcej

Jest lek, który ratuje życie chorym na przewlekłą białaczkę limfocytową Jest lek, który ratuje życie chorym na przewlekłą białaczkę ...

Przewlekła białaczka limfocytowa (PBL) jest najczęściej rozpoznawanym rodzajem białaczki u dorosłych. Odsetek 5-letnich przeżyć wśród polskich pacjentów chorujących na przewlekłą białaczką limfocytową ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.