Theovent 300

1 tabl. zawiera 100 mg teofiliny; preparat zawiera laktozę. 1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 300 mg teofiliny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Theovent 300 50 szt., tabl. o przedł. uwalnianiu 12,09zł 2017-10-31

Działanie

Teofilina działa rozkurczająco na mięśnie gładkie dróg oddechowych, wykazuje również działanie przeciwzapalne. Mechanizm działania nie jest całkowicie poznany, polega m.in. na hamowaniu specyficznej fosfodiesterazy, co w konsekwencji powoduje zmniejszenie stopnia rozpadu cAMP i osłabienie czynności skurczowej mięśni gładkich. Pobudza także ośrodek oddechowy poprzez nasilenie jego wrażliwości na działanie dwutlenku węgla. Hamuje późną fazę reakcji alergicznej. Po podaniu tabl. 100 mg Cmax teofiliny w surowicy występuje po ok. 1,5 h; po podaniu tabl. 300 mg o przedł. uwalnianiu Cmax  w surowicy występuje po ok. 6 h. Teofilina wchłania się z przewodu pokarmowego szybko, prawie całkowicie i ze stałą szybkością. Nieznaczne przyspieszenie wchłaniania obserwuje się u pacjentów w podeszłym wieku, natomiast spowolnienie pod wpływem pokarmów, preparatów obniżających pH soku żołądkowego oraz dużych dawek leku. Zaobserwowano również większe wchłanianie teofiliny w godzinach porannych niż wieczornych. Stosowanie preparatów wolno uwalniających się zapobiega trudnym do przewidzenia zmianom stężenia leku w surowicy występującym podczas szybkiego wchłaniania teofiliny. Teofilina w ok. 40-60% wiąże się z białkami krwi, przenika przez barierę krew-mózg. Teofilina jest metabolizowana w wątrobie z udziałem izoenzymów cytochromu P450: 1A2, 3A3, 2E1. U dorosłych ok. 85-90% podanej dawki jest unieczynniane, głównie do pochodnych dimetylowych i następnie szybko wydalane z moczem. Kofeina i 3-metyloksantyna są jedynymi czynnymi metabolitami teofiliny. Tabl. 100 mg - T0,5 w fazie eliminacji leku z osocza wynosi ok. 6,35 ±1,76 h; tabl. o przedł. uwal. 300 mg - T0,5 - 15,14 ±5,28 h.

Dawkowanie

Doustnie. Theovent 100. Dorośli i dzieci o mc. >45 kg. Dawka nasycająca: dla pacjentów, którzy nie otrzymywali preparatów teofiliny w ciągu ostatnich 24 h, należy przyjąć, że optymalna dawka nasycająca teofiliny bezwodnej wynosi 5 mg/kg należnej mc. do osiągnięcia średniego maksymalnego stężenia teofiliny w osoczu 10 µg/ml (zakres 5-15 µg/ml); dla pacjentów uprzednio leczonych teofiliną przyjmuje się, że każda dodatkowa dawka teofiliny bezwodnej wynosząca 0,5 mg/kg należnej mc. powoduje zwiększenie stężenia teofiliny w osoczu o 1 µg/ml. Leczenie podtrzymujące: początkowo: 300 mg na dobę - 3 tabletki na dobę w 3 dawkach podzielonych; w przypadku dobrej tolerancji leku po 3 dniach: 400 mg na dobę - 4 tabl. w 4 dawkach podzielonych; po kolejnych 3 dniach, jeśli lek jest dobrze tolerowany: 600 mg na dobę - 6 tabl. w 3 lub 4 dawkach podzielonych. Dzieci o mc. . Dawka nasycająca: dla pacjentów, którzy nie otrzymywali preparatów teofiliny w ciągu ostatnich 24 h, należy przyjąć, że optymalna dawka nasycająca teofiliny bezwodnej wynosi 5 mg/kg należnej mc. do osiągnięcia średniego maksymalnego stężenia teofiliny w osoczu 10 µg/ml (zakres 5-15 µg/ml); dla pacjentów uprzednio leczonych teofiliną przyjmuje się, że każda dodatkowa dawka teofiliny bezwodnej wynosząca 0,5 mg/kg należnej mc. powoduje zwiększenie stężenia teofiliny w osoczu o 1 µg/ml; Leczenie podtrzymujące: początkowo: 12-14 mg/kg mc., maksymalnie 300 mg na dobę - 3 tabl. na dobę w 3 dawkach podzielonych; w przypadku dobrej tolerancji leku po 3 dniach dawka może być zwiększona do 16 mg/kg mc., maksymalnie do 400 mg na dobę - 4 tabl. w 4 dawkach podzielonych; po kolejnych 3 dniach, jeśli lek jest dobrze tolerowany, dawka może być zwiększona do 20 mg/kg mc., maksymalnie do 600 mg na dobę - 6 tabl. w 4 lub 6 dawkach podzielonych podawanych co 4 do 6 h. Theovent 300. Dorośli: 1 tabl. 2 razy na dobę (co 12 h) podczas posiłku. U pacjentów z astmą oskrzelową z nasileniem objawów nocą lub rano można podawać 1 tabl. raz na dobę, wieczorem. Dzieci w wieku powyżej 6 lat: 1/2 tabl. 2 razy na dobę (co 12 h) podczas posiłku. U pacjentów z nasileniem objawów nocą lub rano można podawać 1/2 tabletki raz na dobę, wieczorem. Zalecenia ogólne. Dawkę teofiliny należy dobierać indywidualnie uwzględniając skuteczność działania leku i tolerowanie leku przez pacjenta. Dawkowanie najlepiej jest ustalać po oznaczeniu stężenia teofiliny w osoczu (zakres stężeń terapeutycznych: 8-20 μg/ml). Monitorowanie stężenia teofiliny w osoczu jest wskazane zwłaszcza w przypadku wystąpienia działań niepożądanych lub niewystarczającej odpowiedzi na leczenie. Jeśli pacjent stosował wcześniej teofilinę lub jej związki, należy to uwzględnić ustalając dawkę początkową i odpowiednio ją zmniejszyć. Dawkę należy obliczyć na podstawie beztłuszczowej masy ciała, ponieważ teofilina nie przenika do tkanki tłuszczowej. W razie zmiany preparatu teofiliny na inny preparat teofiliny, należy monitorować terapię, kontrolując stężenie teofiliny w osoczu. Dobowa dawka podtrzymująca teofiliny u dorosłych wynosi ok. 11-13 mg/kg mc. Palaczom należy podawać odpowiednio większą dawkę teofiliny z uwzględnieniem masy ciała niż niepalącym dorosłym pacjentom z powodu szybszego wydalania teofiliny. Należy zachować szczególną ostrożność podczas dobierania dawki u osób palących, które są w trakcie rzucania palenia, ponieważ stężenie teofiliny w osoczu jest u nich zwiększone w porównaniu z osobami niepalącymi. Na ogół wydalanie teofiliny przebiega wolniej u pacjentów z niewydolnością serca, ciężkim niedotlenieniem, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, zapaleniem płuc, ostrym obrzękiem płuc, zakażeniami wirusowymi (zwłaszcza grypa), gorączką niepoddającą się leczeniu, u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów przyjmujących równocześnie niektóre leki oraz po spożyciu większych ilości alkoholu. Dlatego też u takich pacjentów konieczne jest zastosowanie mniejszych dawek teofiliny oraz zachowanie szczególnej ostrożności przy podejmowaniu decyzji o zwiększeniu stosowanej dawki. Informowano też o zmniejszeniu wydalania teofiliny po szczepieniu przeciw grypie i gruźlicy. W takich przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawki. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek może dojść do kumulacji metabolitów teofiliny - u tych pacjentów należy stosować mniejsze dawki i zachować szczególną ostrożność podczas zwiększania dawkowania. Sposób podania. Teofilinę w postaci tabletek można przyjmować niezależnie od posiłku. Rowek na tabletce ułatwia dzielenie na dwie równe dawki. Tabletek nie należy rozgryzać ani miażdżyć, należy je połykać w całości lub podzielone wzdłuż kreski (konieczność taka może zaistnieć w przypadku dawkowania leku u dzieci).

Wskazania

Tabl. 100 mg: Leczenie i zapobieganie skurczom oskrzeli w przewlekłych chorobach układu oddechowego: astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc (przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc). Lek w dawce 300 mg (tabl. o przedłużonym uwalnianiu): Zapobieganie skurczom oskrzeli w przebiegu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. Lek nie jest przeznaczony do doraźnego leczenia stanu astmatycznego (ciężkiego napadu astmy oskrzelowej) lub nagłego skurczu oskrzeli (napady duszności spowodowane zwężeniem oskrzeli).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na teofilinę oraz pozostałe ksantyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie stosować w skojarzeniu z efedryną u dzieci. Nie należy stosować teofiliny u dzieci poniżej 6 miesiąca życia.

Środki ostrożności

Należy dokładnie obserwować pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, z przewlekłym alkoholizmem, z niewydolnością wątroby lub z infekcjami wirusowymi, ponieważ w wymienionych sytuacjach możliwe jest zmniejszenie klirensu teofiliny, co może doprowadzić do nadmiernego zwiększenia stężenia leku w osoczu. W trakcie stosowania teofiliny nie należy stosować innych leków zawierających pochodne ksantyny. W przypadku konieczności podawania aminofiliny pacjentowi, który już stosuje teofilinę, należy prowadzić stałą kontrolę stężenia teofiliny w osoczu. U pacjentów z epizodami drgawek w wywiadzie zaleca się zastosowanie alternatywnych terapii, gdyż teofilina może nasilać występowanie drgawek. Gorączka zmniejsza klirens teofiliny - może być konieczne zmniejszenie dawki w celu uniknięcia zatrucia. Ostrożność należy zachować u pacjentów: z chorobą wrzodową, zaburzeniami rytmu serca, z innymi chorobami układu sercowo-naczyniowego, z nadczynnością tarczycy lub nadciśnieniem tętniczym. W przypadku niewystarczającego działania zalecanej dawki oraz w przypadku wystąpienia działań niepożądanych, należy monitorować stężenie teofiliny w osoczu. Tabl. 100 mg zawierają laktozę - nie powinny być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Częstość nieznana: bezsenność, bóle głowy, pobudzenie OUN (szczególnie u dzieci), drgawki, hipokaliemia, kołatania serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, podrażnienie żołądka, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, nudności, wymioty, biegunka, nasilona diureza (szczególnie u dzieci). Działania niepożądane zazwyczaj występują, jeśli stężenie teofiliny we krwi jest większe niż 20 μg/ml.

Ciąża i laktacja

Teofilina przenika przez barierę łożyskową - nie zaleca się jej stosowania w czasie ciąży. Teofilina przenika do mleka kobiecego - lek należy stosować ostrożnie u kobiet karmiących piersią.

Uwagi

Teofilina może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Następujące leki mogą zwiększać klirens teofiliny, dlatego też może być konieczne zwiększenie dawki do uzyskania efektu terapeutycznego: barbiturany, karbamazepina, lit, fenytoina, ryfampicyna i sulfinpirazon. Następujące leki mogą zmniejszać klirens teofiliny, dlatego też może być konieczne zmniejszenie dawki w celu uniknięcia działań niepożądanych: allopurynol, cymetydyna, cyprofloksacyna, kortykosteroidy, diltiazem, erytromycyna, furosemid, izoprenalina, doustne środki antykoncepcyjne, tiabendazol i werapamil. Istnieją dane dotyczące występowania interakcji pomiędzy teofiliną i szczepionką przeciw grypie. Nie należy równocześnie stosować innych leków zawierających pochodne ksantyny. Ksantyny mogą nasilać hipokaliemię spowodowaną przez jednoczesne stosowanie β2-agonistów, kortykosteroidów, niektórych leków moczopędnych i niedotlenienie. Jest to szczególnie istotne w przypadku ciężkiej astmy oskrzelowej. Zaleca się wówczas monitorowanie stężenia potasu w surowicy. Nie należy stosować jednocześnie teofiliny i fluwoksaminy. Jeżeli jest to jednak konieczne, zaleca się zmniejszenie dawki teofiliny o połowę i monitorowanie stężenia teofiliny w osoczu krwi. Stężenie teofiliny w osoczu może być zmniejszone w trakcie równoczesnego stosowania preparatów zawierających ziele dziurawca. Picie alkoholu etylowego oraz palenie tytoniu mogą zwiększać klirens teofiliny, dlatego może być konieczne zwiększenie dawki teofiliny.

Preparat zawiera substancję Theophylline.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 250 mg teofiliny. 1 kaps. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 200 mg lub 300 mg teofiliny. Preparat zawiera laktozę.

250 ml roztworu zawiera 300 mg teofiliny.

1 tabl. powl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 150 mg lub 300 mg teofiliny.

5 ml syropu zawiera 50 mg teofiliny i 30 mg gwajafenezyny. Syrop zawiera: etanol 96% (650 mg/5 ml), glukozę, sacharozę, sorbitol.

1 ml roztworu zawiera 20 mg teofiliny. Preparat zawiera sód.

1 tabl. zawiera 100 mg teofiliny; preparat zawiera laktozę. 1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 300 mg teofiliny.

Najczęściej wyszukiwane

2 ml roztw. do nebulizacji zawierają 15 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

100 g preparatu zawiera: 40 g soku z ziela babki lancetowatej, 15 g nalewki z kwiatostanu lipy, 15 g nalewki z korzenia lukrecji, 10 g nalewki z liści mięty, 20 g wyciągu z ziela tymianku. Preparat zawiera etanol.

1 dawka (1 plastikowy pojemnik) zawiera 400 µg propionianu flutykazonu mikronizowanego.

1 tabl. zawiera 5 mg desloratadyny.

1 tabl. zawiera 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 2,5 mg chlorowodorku triprolidyny.

100 g syropu zawiera 36 g wodnego maceratu z 5 g korzenia prawoślazu lekarskiego. Preparat zawiera etanol, sacharozę i kwas benzoesowy.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg chlorowodorku oksymetazoliny.

1 ml roztworu (ok. 20 kropli) zawiera 250 mg niketamidu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia oddechowe Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia ...

Oczyszczenie płuc po rzuceniu palenia jest procesem długotrwałym i zależy od ilości toksyn zalegających w płucach i upośledzenia funkcji rzęsek, które odpowiadają ...

więcej

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) to leki obniżające niefizjologicznie podwyższoną temperaturę ciała. Leki przeciwgorączkowe najczęściej zawierają takie substancje, jak paracetamol czy ibuprofen. Jak ...

więcej

Tracheostomia Tracheostomia

TRACHEOSTOMIA to otwór w przedniej ścianie tchawicy, przez który wprowadza się rurkę tracheostomijną. Pozwala ona na swobodne oddychanie z pominięciem górnych dróg ...

więcej

Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore gardło Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore ...

Suchość i drapanie w gardle oraz męcząca chrypka to dolegliwości, które najczęściej pojawiają się zimą i jesienią. Aby je zlikwidować lub choć ...

więcej

Układ oddechowy: budowa i działanie Układ oddechowy: budowa i działanie

Układ oddechowy człowieka składa się z dróg oddechowych (górnych i dolnych) oraz z płuc. Zadaniem układu oddechowego jest wymiana gazowa pomiędzy organizmem ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.