Theophyllinum Baxter

250 ml roztworu zawiera 300 mg teofiliny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Theophyllinum Baxter worek 250 ml, roztw. do inf. 25,49zł 2017-10-31

Działanie

Lek z grupy metyloksantyn. Rozkurcza mięśnie gładkie oskrzeli, oskrzelików i naczyń krwionośnych płuc, zmniejsza nasilenie reakcji alergicznych, usprawnia mechanizm rzęskowy oczyszczania oskrzeli. Zmniejsza częstość napadów duszności nocnej i nadreaktywność oskrzeli. Ponadto rozszerza naczynia wieńcowe, pobudza mięsień sercowy i ośrodek oddechowy oraz nasila diurezę. Poprawia wskaźniki spirometryczne (pojemność życiową i natężoną objętość piewszosekundową), zmniejsza opór oskrzelowy i objętość zalegającą. W 60% wiąże się z białkami osocza, u dorosłych z chorobami wątroby do 40%. Jest metabolizowana w wątrobie i wydalana z moczem głównie w postaci metabolitów. T0,5 wynosi 8,7 h u dorosłych i 3,4-3,7 h u dzieci w wieku 1-16 lat.

Dawkowanie

Dożylnie. Terapeutyczne stężenie teofiliny we krwi wynosi 10-20 µg/ml (56-112 µmol/l). Stężenia powyżej 20 µg/ml (112 µmol/l) mogą być toksyczne. Dawkowanie powinno być dobierane indywidualnie i obliczane na podstawie beztłuszczowej mc. (tkanka tłuszczowa u dzieci 12%, u dorosłych 22%). Należy monitorować stężenie teofiliny w surowicy. Teofilinę można podawać w przerywanym lub ciągłym wlewie dożylnym z szybkością 5-10 mg/min, w czasie nie krótszym niż 1 h; nie podawać szybciej niż 25 mg/min. Dorośli niepalący bez współistniejących chorób: dawka początkowa: 5 mg/kg mc./h; dawka na pierwsze 12 h: 0,6 mg/kg mc./h; dawka podtrzymująca na czas leczenia powyżej 12 h: 0,43 mg/kg mc./h. Dzieci od 10-16 lat oraz dorośli palący od niedawna: dawka początkowa: 5 mg/kg mc./h; dawka na pierwsze 12 h: 0,85 mg/kg mc./h; dawka podtrzymująca na czas leczenia powyżej 12 h: 0,7 mg/kg mc./h. Dzieci 6 mż.-9 lat: dawka początkowa: 5 mg/kg mc./h; dawka na pierwsze 12 h: 1,0 mg/kg mc./h; dawka podtrzymująca na czas leczenia powyżej 12 h: 0,85 mg/kg mc./h. Pacjenci z zastoinową niewydolnością serca lub niewydolnością wątroby: dawka początkowa: 5 mg/kg mc./h; dawka na pierwsze 12 h: 0,4 mg/kg mc./h; dawka podtrzymująca na czas leczenia powyżej 12 h: 0,1 mg/kg mc./h. Inni pacjenci, w tym z przerostem prawej komory serca: dawka początkowa: 5 mg/kg mc./h; dawka na pierwsze 12 h: 0,5 mg/kg mc./h; dawka podtrzymująca na czas leczenia powyżej 12 h: 0,26 mg/kg mc./h. Wymagane stężenie teofiliny, uzyskane po podaniu dawki początkowej, utrzymuje się za pomocą dawki podtrzymującej na podstawie aktualnego stężenia teofiliny we krwi. Jeśli pacjent wcześniej przyjmował teofilinę np. doustnie, to należy przed rozpoczęciem wlewu oznaczyć stężenie teofiliny we krwi i zmniejszyć dawkę początkową.

Wskazania

Leczenie objawowe stanów chorobowych z ostrymi napadami duszności, związanych ze zwężeniem oskrzeli, w przebiegu astmy oskrzelowej, przewlekłego zapalenia oskrzeli, rozedmy płuc, stanu astmatycznego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu i pochodne ksantyn. Świeży zawał mięśnia sercowego. Marskość wątroby. Ostry obrzęk płuc. Dzieci do 6 mż. Ostre zapalenie lub ciężka niewydolność wątroby. Skłonność do drgawek.

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, sercem płucnym, zaburzeniami rytmu serca i innymi chorobami układu krążenia. Ostrożnie stosować u dzieci w 1 rż., u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek, przewlekłymi chorobami płuc, powyżej 55 lat (szczególnie u mężczyzn), niewydolnością serca, nadczynnością tarczycy, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, porfirią, cukrzycą, jaskrą, długo utrzymującą się gorączką, w przebiegu zakażeń wirusowych, w trakcie szczepień oraz w przypadku jednoczesnego stosowania i tuż po odstawieniu leków spowalniających metabolizm teofiliny.

Niepożądane działanie

Najczęściej wynikają z przedawkowania i mogą objawiać się ze strony: układu pokarmowego (nudności, wymioty, refluks żołądkowo-przełykowy, bóle brzucha, biegunka, zwiększenie kwaśności soku żołądkowego, zaostrzenie choroby wrzodowej), układu nerwowego (nadmierne pobudzenie, niepokój, bezsenność, ból i zawroty głowy, drżenie mięśni, przy dużych stężeniach teofiliny - koszmary senne, drgawki, stany zamroczenia i dezorientacji), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, kołatanie serca, inne arytmie, niedociśnienie tętnicze, przy zbyt szybkim wlewie - wstrząs, u pacjentów z chorobą wieńcową mogą wystąpić bóle wieńcowe), nerek i dróg moczowych (albuminuria, nasilenie diurezy, hematuria). Niekiedy może wystąpić przyspieszony oddech, gorączka.

Ciąża i laktacja

Teofilina przenika przez barierę łożyska i do mleka matki. W I i II trymestrze stosować jedynie w przypadkach, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Nie stosować w III trymestrze ciąży (ryzyko wystąpienia u noworodków nadpobudliwości i tachykardii). Nie stosować w okresie karmienia piersią (ryzyko działań toksycznych u noworodków).

Uwagi

250 ml roztworu zawiera 13,5 g glukozy. Kawa, herbata, napoje zawierające kofeinę, czekolada oraz paracetamol mogą powodować zafałszowania w oznaczaniu stężenia teofiliny we krwi metodami spektrofotometrycznymi lub radioimmunologicznymi.

Interakcje

Podczas jednoczesnego podawania teofiliny z efedryną lub innymi lekami rozkurczającymi mięśnie gładkie oskrzeli, halotanem, glikozydami naparstnicy lub rezerpiną działania toksyczne teofiliny się nasilają. Antybiotyki makrolidowe, cymetydyna, furosemid, enoksacyna, cyprofloksacyna, klindamycyna, linkomycyna, flukonazol, antagoniści kanału wapniowego, allopurinol, propranolol, propafenon, fluwoksamina, meksyletyna, tiklopidyna, wiloksazyna, metotreksat, interferon, doustne preparaty antykoncepcyjne, szczepionki przeciw grypie zwiększają stężenie teofiliny we krwi. Barbiturany, karbamazepina, primidon, ryfampicyna, sulfinpyrazon, preparaty dziurawca oraz palenie tytoniu zmniejszają stężenie teofiliny we krwi. Po podaniu teofiliny z innymi ksantynami następuje nadmierne pobudzenie układu nerwowego. Teofilina zmniejsza wchłanianie fenytoiny oraz efekt terapeutyczny niedepolaryzujących leków zwiotczających, zwiększa klirens nerkowy soli litu oraz może powodować zwiększenie stężenia kortyzolu we krwi. Niezgodności farmaceutyczne: nie należy podawać teofiliny z płynami infuzyjnymi zawierającymi kwas askorbowy, chloropromazynę, kodeinę, kortykotropinę, adrenalinę, hydralazynę, insulinę, metadon, metycylinę, morfinę, noradrenalinę, oksytetracyklinę, papawerynę, penicylinę G, potas, fenobarbital sodu, fenytoinę, prokainę, promazynę, prometazynę, tetracyklinę oraz witaminę B compositum z kwasem askorbowym.

Preparat zawiera substancję Theophylline.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 250 mg teofiliny. 1 kaps. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 200 mg lub 300 mg teofiliny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 150 mg lub 300 mg teofiliny.

1 tabl. zawiera 100 mg teofiliny; preparat zawiera laktozę. 1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 300 mg teofiliny.

5 ml syropu zawiera 50 mg teofiliny i 30 mg gwajafenezyny. Syrop zawiera: etanol 96% (650 mg/5 ml), glukozę, sacharozę, sorbitol.

250 ml roztworu zawiera 300 mg teofiliny.

1 ml roztworu zawiera 20 mg teofiliny. Preparat zawiera sód.

Najczęściej wyszukiwane

2 ml roztw. do nebulizacji zawierają 15 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

1 tabl. zawiera 5 mg desloratadyny.

100 g preparatu zawiera: 40 g soku z ziela babki lancetowatej, 15 g nalewki z kwiatostanu lipy, 15 g nalewki z korzenia lukrecji, 10 g nalewki z liści mięty, 20 g wyciągu z ziela tymianku. Preparat zawiera etanol.

1 tabl. zawiera 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 2,5 mg chlorowodorku triprolidyny.

100 g syropu zawiera 36 g wodnego maceratu z 5 g korzenia prawoślazu lekarskiego. Preparat zawiera etanol, sacharozę i kwas benzoesowy.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg chlorowodorku oksymetazoliny.

1 ml roztworu (ok. 20 kropli) zawiera 250 mg niketamidu.

1 dawka (1 plastikowy pojemnik) zawiera 400 µg propionianu flutykazonu mikronizowanego.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia oddechowe Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia ...

Oczyszczenie płuc po rzuceniu palenia jest procesem długotrwałym i zależy od ilości toksyn zalegających w płucach i upośledzenia funkcji rzęsek, które odpowiadają ...

więcej

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) to leki obniżające niefizjologicznie podwyższoną temperaturę ciała. Leki przeciwgorączkowe najczęściej zawierają takie substancje, jak paracetamol czy ibuprofen. Jak ...

więcej

Tracheostomia Tracheostomia

TRACHEOSTOMIA to otwór w przedniej ścianie tchawicy, przez który wprowadza się rurkę tracheostomijną. Pozwala ona na swobodne oddychanie z pominięciem górnych dróg ...

więcej

Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore gardło Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore ...

Suchość i drapanie w gardle oraz męcząca chrypka to dolegliwości, które najczęściej pojawiają się zimą i jesienią. Aby je zlikwidować lub choć ...

więcej

Układ oddechowy: budowa i działanie Układ oddechowy: budowa i działanie

Układ oddechowy człowieka składa się z dróg oddechowych (górnych i dolnych) oraz z płuc. Zadaniem układu oddechowego jest wymiana gazowa pomiędzy organizmem ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.