Tevagrastim

1 ampułkostrzykawka zawiera 300 µg (30 mln j.m.) filgrastymu w 0,5 ml roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. 1 ampułkostrzykawka zawiera 480 µg (48 mln j.m.) filgrastymu w 0,8 ml roztworu do wstrzykiwań lub infuzji.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Tevagrastim 10 amp.-strzyk. 0,8 ml z osłoną, roztw. do wstrz. i inf. 1128,35zł 2017-10-31

Działanie

Ludzki czynnik wzrostu dla kolonii granulocytów (G-CSF), glikoproteina regulująca dojrzewanie i uwalnianie dojrzałych granulocytów obojętnochłonnych ze szpiku kostnego. Preparat zawiera rekombinowany metionylowany G-CSF (r-metHuG-CSF), który powoduje znaczące zwiększenie liczby granulocytów obojętnochłonnych we krwi obwodowej w ciągu 24 h od podania oraz niewielkie zwiększenie liczby monocytów. Zwiększenie liczby granulocytów obojętnochłonnych zależy od dawki leku. U niektórych pacjentów z ciężką przewlekłą neutropenią filgrastym indukuje także, w mniejszym stopniu, zwiększenie liczby krążących granulocytów kwasochłonnych i zasadochłonnych w porównaniu z wartościami początkowymi. Na podstawie badań aktywności chemotaktycznej i fagocytarnej wykazano, że granulocyty obojętnochłonne wytwarzane po podaniu filgrastymu wykazują prawidłową lub wzmożoną aktywność. Po zakończeniu leczenia liczba krążących granulocytów obojętnochłonnych zmniejsza się o 50% w ciągu 1-2 dni i powraca do zakresu wartości prawidłowych w ciągu 1-7 dni. T0,5 wynosi około 3,5 h. Po podaniu dożylnym lub podskórnym filgrastymu stwierdza się dodatnią liniową zależność pomiędzy dawką, a stężeniem leku we krwi.

Dawkowanie

Leczenie należy prowadzić tylko we współpracy ze specjalistycznym ośrodkiem onkologicznym. Chemioterapia cytotoksyczna: 0,5 mln j.m. (5 µg)/kg mc./dobę w postaci wstrzyknięć podskórnych (preferowana droga podania) lub, po wcześniejszym rozcieńczeniu w 5% roztworze glukozy, we wlewie dożylnym 30-minutowym. Pierwsza dawka leku nie powinna być podawana przed upływem 24 h od zakończenia podawania leków cytotoksycznych. Lek należy podawać codziennie, aż do przeminięcia spodziewanego nadiru granulocytów obojętnochłonnych i powrotu ich liczby do wartości prawidłowych. Pacjenci poddawani leczeniu mieloablacyjnemu poprzedzającymu przeszczepienie szpiku kostnego: początkowo 1 mln j.m. (10 µg)/kg mc./dobę we wlewie dożylnym 30-minutowym lub 24-godzinnym lub w 24-godzinnej infuzji podskórnej. Preparat należy rozcieńczyć w 20 ml 5% roztworu glukozy. Pierwszej dawki preparatu nie należy podawać przed upływem 24 h od zakończenia chemioterapii cytotoksycznej i w ciągu 24 godzin od przeszczepienia szpiku kostnego. Następne dawki są dostosowane do bezwzględnej liczby granulocytów obojętnochłonnych (ANC), tj. jeśli ANC wynosi > 1,0 x 109/l przez 3 kolejne dni - dawkę leku zmniejsza się do 0,5 mln j.m./kg mc./dobę, jeśli ANC dalej przekracza 1,0 x 109/l przez 3 kolejne dni - lek należy odstawić. Jeżeli podczas leczenia ANC zmniejszy się do 9/l, należy ponownie zwiększyć dawkę leku zgodnie z powyższym schematem. Mobilizacja PBPC u pacjentów poddanych leczeniu mielosupresyjnemu lub mieloablacyjnemu przed przeszczepem autologicznych komórek progenitorowych: w monoterapii 1 mln j.m. (10 µg)/kg mc./dobę w 24-godzinnej infuzji podskórnej (po uprzednim rozcieńczeniu w 20 ml 5% roztworu glukozy) lub w pojedynczych wstrzyknięciach podskórnych przez 5-7 kolejnych dni. Często wystarczające jest przeprowadzenie jednej lub dwóch leukaferez w 5. i 6. dniu podawania leku. W szczególnych przypadkach może być konieczne przeprowadzenie dodatkowych leukaferez. Należy utrzymać podawanie filgrastymu aż do czasu ostatniej leukaferezy. Natomiast po chemioterapii mielosupresyjnej: 0,5 mln j.m. (5 µg)/kg mc./dobę w codziennych wstrzyknięciach podskórnych od 1. dnia po zakończeniu chemioterapii do przeminięcia spodziewanego nadiru granulocytów obojętnochłonnych i powrotu ich liczby do wartości prawidłowych. Leukaferezy powinny być przeprowadzane w czasie zwiększenia ANC od 9/l do > 5,0 x 109/l. U pacjentów, którzy nie byli w przeszłości poddani intensywnej chemioterapii, często wystarcza przeprowadzenie jednej leukaferezy; w pozostałych przypadkach zaleca się przeprowadzenie dodatkowych leukaferez. Mobilizacja PBPC u zdrowych dawców przed przeszczepieniem allogenicznych komórek progenitorowych krwi obwodowej: 10 µg/kg mc./dobę podskórnie przez 4-5 kolejnych dni. Przeprowadzanie leukaferez należy rozpocząć 5. dnia i kontynuować, jeśli to konieczne, do dnia 6. tak, aby zebrać 4 x 106 komórek CD34+/kg mc. biorcy. Ciężka przewlekła neutropenia: neutropenia wrodzona - 1,2 mln j.m. (12 µg)/kg mc./dobę podskórnie w dawce pojedynczej lub dawkach podzielonych; neutropenia idiopatyczna lub cykliczna - początkowo 0,5 mln j.m. (5 µg)/kg mc./dobę podskórnie w dawce pojedynczej lub w dawkach podzielonych. Preparat należy podawać codziennie, aż zwiększy się liczba granulocytów obojętnochłonnych i utrzyma na poziomie wyższym niż 1,5 x 109/l. Po uzyskaniu odpowiedzi terapeutycznej należy ustalić minimalną skuteczną dawkę, wystarczającą do utrzymania tej liczby granulocytów obojętnochłonnych. W celu utrzymania odpowiedniej liczby granulocytów obojętnochłonnych konieczne jest długotrwałe codzienne podawanie leku. Po 1-2 tyg. dawkę początkową można podwoić lub zmniejszyć o połowę w zależności od odpowiedzi chorego. Następnie dawkę leku można indywidualnie modyfikować co 1-2 tyg. tak, aby utrzymać przeciętną liczbę granulocytów obojętnochłonnych w zakresie 1,5 x 109-10 x 109/l. Szybsze zwiększenie dawek należy rozważyć u pacjentów z objawami ciężkiego zakażenia. Nie ustalono bezpieczeństwa długotrwałego stosowania w dawkach wyższych niż 24 µg/kg mc./dobę u chorych z ciężką przewlekłą neutropenią. Pacjenci zakażeni wirusem HIV: w celu cofnięcia neutropenii - zalecaną dawką początkową jest 0,1 mln j.m. (1 µg)/kg mc./dobę podawane codziennie podskórnie. Dawka początkowa może być stopniowo zwiększana do wartości maksymalnej 0,4 mln. j.m. (4 µg)/kg mc./dobę do momentu uzyskania i utrzymania prawidłowej liczby neutrofilów (ANC > 2,0 x 109/l); w celu utrzymania prawidłowej liczby neutrofilów - po uzyskaniu prawidłowej liczby neutrofilów należy ustalić minimalna dawkę, aby utrzymać efekt leczenia. Zaleca się zwiększanie dawki początkowej do 30 mln j.m. (300 µg)/dobę podawanej podskórnie co drugi dzień, może być konieczne długotrwałe podawanie leku.U dzieci - dawkowanie jak u dorosłych. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Nie ustalono specjalnych zaleceń dot. dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku

Wskazania

Lek jest wskazany w celu skrócenia czasu trwania neutropenii i zmniejszenia częstości występowania neutropenii z gorączką u pacjentów otrzymujących chemioterapię lekami cytotoksycznymi z powodu stwierdzonego nowotworu złośliwego (z wyjątkiem przewlekłej białaczki szpikowej i zespołów mielodysplastycznych) oraz w celu skrócenia czasu trwania neutropenii u pacjentów poddanych leczeniu mieloablacyjnemu przed przeszczepieniem szpiku, u których występuje zwiększone ryzyko przedłużonej ciężkiej neutropenii. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania filgrastymu są podobne u dorosłych i dzieci otrzymujących chemioterapię lekami cytotoksycznymi. Lek jest wskazany w celu mobilizacji komórek progenitorowych krwi obwodowej (PBPC). U pacjentów, dzieci lub dorosłych z ciężką wrodzoną, cykliczną lub idiopatyczną neutropenią z bezwzględną liczbą neutrofilów (ANC) ≤0,5 x 109/l oraz ciężkimi lub nawracającymi zakażeniami w wywiadzie, przewlekłe podawanie preparatu jest wskazane w celu zwiększenia liczby neutrofilów oraz zmniejszenia częstości i czasu trwania objawów związanych z zakażeniem. Lek jest wskazany w leczeniu przewlekłej neutropenii (ANC ≤1,0 x 109/l) u pacjentów z zaawansowanym zakażeniem wirusem HIV, w celu zmniejszenia ryzyka zakażeń bakteryjnych, gdy nie można zastosować innych metod leczenia neutropenii.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na filgrastym lub pozostałe składniki preparatu.

Środki ostrożności

Nie należy podawać preparatu w celu zwiększenia dawek cytostatyków powyżej ustalonego schematu dawkowania. Nie należy stosować u chorych z ciężką wrodzoną neutropenią (zespół Kostmana) z występującymi zmianami cytogenetycznymi. Ostrożnie stosować u pacjentów z ostatnio obserwowanymi zapalnymi zmianami naciekowymi w płucach lub przebytym zapaleniem płuc - kaszel, gorączka i duszność, występujące razem z objawami radiologicznymi świadczącymi o naciekach zapalnych w płucach, pogorszenie wydolności oddechowej oraz zwiększenie liczby granulocytów obojętnochłonnych mogą świadczyć o rozpoczynającym się zespole ostrej niewydolności oddechowej typu dorosłych (ARDS) - w takim przypadku zaleca się przerwanie podawania filgrastymu. Filgrastym w warunkach in vitro może stymulować wzrost komórek szpikowych, w tym nowotworowych. Nie należy stosować preparatu u pacjentów z zespołem mielodysplastycznym i przewlekłą białaczką szpikową - bezpieczeństwo i skuteczność leku nie zostały dotychczas ustalone w tych grupach pacjentów. Ostrożnie stosować u pacjentów z wtórną ostrą białaczką szpikową. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności leku u pacjentów z ostrą białaczką szpikową występującą de novo w wieku 6 komórek CD34+/kg) lub przyspieszenia regeneracji płytek krwi, w tym samym stopniu co pacjenci mniej intensywnie leczeni. Niektóre leki cytotoksyczne (m.in. melfalan, karmustyna, karboplatyna) stosowane przed podaniem filgrastymu mogą zmniejszać liczbę pozyskanych komórek progenitorowych - ponieważ zastosowanie tych leków w skojarzeniu z filgrastymem umożliwia skuteczną mobilizację komórek progenitorowych, zaleca się zaplanowanie procedury mobilizacji komórek pnia we wczesnym etapie leczenia. Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności filgrastymu u zdrowych dawców poddawanych mobilizacji PBPC w wieku 60 lat. U chorych z ciężką przewlekłą neutropenią, u których podczas leczenia preparatem wystąpią zmiany cytogenetyczne, należy dokładnie rozważyć korzyści i zagrożenia związane z kontynuacją stosowania filgrastymu, z uwagi na ryzyko wystąpienia zespołów mieloblastycznych lub białaczek. Nie zostało ustalone bezpieczeństwo i skuteczność stosowania preparatu u noworodków i u chorych z neutropenią autoimmunologiczną. U pacjentów, u których rozpoznano zakażenie lub nowotwór, powodujące naciekanie szpiku kostnego, należy rozważyć wdrożenie właściwego leczenia choroby podstawowej, oprócz leczenia neutropenii filgrastymem. U pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową stosować tylko po dokładnym rozważeniu potencjalnego ryzyka i korzyści, ze względu na ryzyko wystąpienia przełomu choroby, czasem ze skutkiem śmiertelnym. Nie należy stosować u pacjentów z wrodzoną nietolerancją fruktozy (preparat zawiera sorbitol).

Niepożądane działanie

U pacjentów leczonych z powodu nowotworów - bardzo często: nudności lub wymioty, ból w klatce piersiowej, ból kostno-mięśniowy, zwiększenie aktywności gamma-GT, fosfatazy alkalicznej, dehydrogenazy mleczanowej, zwiększenie stężenia kwasu moczowego; często: zmęczenie, uogólnione osłabienie, ból głowy, zaparcie, brak łaknienia, biegunka, zapalenie błony śluzowyej, kaszel, ból gardła, łysienie, wysypka skórna; niezbyt często: ból nieswoisty; rzadko: zaburzenia naczyniowe; bardzo rzadko: zespół Sweeta, zapalenie naczyń krwionośnych skóry, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja, wysypka skórna, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność i niedociśnienie tętnicze), zaostrzenie reumatoidalnego zapalenia stawów, zaburzenia układu moczowego, nacieki w tkance płucnej. Obserwowano także objawy niepożądane ze strony układu oddechowego (w tym: śródmiąższowe zapalenie płuc, obrzęk płuc i nacieki w płucach, powodujące niewydolność oddechową lub zespół niewydolności oddechowej typu dorosłych, które mogą być śmiertelne) oraz u pacjentów po przeszczepieniu allogenicznego szpiku kostnego - chorobę przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD), w tym przypadki śmiertelne. Sporadycznie obserwowano zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, niewymagające leczenia. U pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową odnotowano pojedyncze przypadki przełomu choroby. U zdrowych dawców poddawanych mobilizacji PBPC - bardzo często: ból głowy, leukocytoza, małopłytkowość, ból kostno-mięśniowy; często: zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej i dehydrogenazy mleczanowej; niezbyt często: ciężkie reakcje alergiczne, choroby śledziony, zwiększenie aktywności SGOT (transaminaza glutaminowo-szczawianowa), zwiększenie stężenia kwasu moczowego, zaostrzenie reumatoidalnego zapalenia stawów; bardzo rzadko: działania niepożądane w obrębie płuc (krwioplucie, krwotok płucny, nacieki zapalne w płucach, duszność, niedotlenienie), pęknięcie śledziony, w tym przypadki śmiertelne. Obserwowano także przemijające zmiany cytogenetyczne. U pacjentów z ciężką przewlekłą neutropenią - bardzo często: niedokrwistość, powiększenie śledziony, zmniejszenie stężenie glukozy we krwi, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej, dehydrogenazy mleczanowej, zwiększenie stężenia kwasu moczowego, ból kostno-mięśniowy, krwawienie z nosa; często: ból głowy, biegunka, małopłytkowość, powiększenie wątroby, osteoporoza, łysienie, zapalanie naczyń skóry, ból w miejscu podania, wysypka; niezbyt często: choroby śledziony, krwiomocz, białkomocz. U pacjentów z HIV - bardzo często; ból kostno-mięśniowy; często: zaburzenia hematologiczne. Obserwowano także powiększenie śledziony, jednak jego związek ze stosowaniem filgrastymu nie jest pewny (powiększenie śledziony często występuje u pacjentów z HIV i u większości chorych na AIDS).

Ciąża i laktacja

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania filgrastymu u kobiet w ciąży. W ciąży dopuszcza się stosowanie jedynie w przypadku, gdy przewidywane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Nie wiadomo czy filgrastym przenika do mleka kobiecego. Nie zbadano przenikania filgrastymu do mleka karmiących zwierząt. Decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią bądź o kontynuowaniu lub przerwaniu leczenia filgrastymem należy podjąć po uwzględnieniu korzyści związanych z karmieniem dziecka piersią oraz korzyści z leczenia filgrastymem dla matki.

Uwagi

W trakcie leczenia preparatem należy uważnie kontrolować wielkość śledziony (np. badanie lekarskie, ultrasonografia) - u pacjentów i (lub) zdrowych dawców zgłaszających ból w lewym nadbrzuszu lub na szczycie barku należy rozważyć rozpoznanie pęknięcia śledziony. Należy regularnie wykonywać badanie ogólne moczu oraz kontrolować obraz morfologiczny krwi: liczbę leukocytów, trombocytów i wartości hematokrytu. Leczenie należy natychmiast przerwać jeśli liczba krwinek białych przekroczy 50 x 109 /l, a w przypadku stosowania leku w procedurach mobilizacji, gdy liczba leukocytów zwiększy się > 70 x 10 9/l. Należy rozważyć odstawienie na pewien czas lub zmniejszenie dawki preparatu u pacjentów z ciężką przewlekłą neutropenią, u których wystąpi trombocytopenia, tj. liczba płytek 3. Dawcy otrzymujący filgrastym w celu mobilizacji PBPC powinni być dokładnie monitorowani do czasu, aż parametry hematologiczne powrócą do normy. Nie można wykluczyć ryzyka promocji złośliwego klonu szpikowego u zdrowych dawców - zaleca się, aby ośrodek, w którym przeprowadzano aferezy, prowadził systematyczne obserwacje dawców komórek pnia przynajmniej przez 10 lat, w celu zapewnienia monitorowania długoterminowego bezpieczeństwa. Przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z ciężką przewlekłą neutropenią należy zwrócić szczególną uwagę na różnicowanie neutropenii z innymi zaburzeniami układu krwiotwórczego, takimi jak niedokrwistość aplastyczna, mielodysplazja i białaczka szpikowa. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać pełne badanie morfologii krwi obwodowej (w tym ocenę rozmazu, liczbę płytek), badanie szpiku i badanie kariotypu; badanie morfologiczne i cytogenetyczne szpiku należy wykonywać regularnie (co 12 mies.) - w przypadku wystąpienia zespołów mielodysplastycznych (MDS) lub białaczki, leczenie preparatem należy przerwać. U pacjentów z zakażeniem HIV w czasie kilku pierwszych tygodni leczenia filgrastymem należy regularnie kontrolować bezwzględną liczbę neutrofilów (ANC). Zaleca się oznaczanie ANC codziennie przez pierwsze 2-3 dni stosowania leku, następnie przynajmniej dwa razy w tyg. przez pierwsze dwa tyg., a potem raz w tyg. lub co drugi tydz. w czasie leczenia podtrzymującego. Jeśli preparat podaje się nieregularnie przez kilka dni w tyg., zaleca się pobieranie próbek krwi do badania tuż przed podaniem każdej wynikającej ze schematu leczenia dawki preparatu. U pacjentów z osteoporozą leczonych filgrastymem przez okres dłuższy niż 6 mies. wskazane jest kontrolowanie gęstości kości. Zwiększenie aktywności krwiotwórczej szpiku w odpowiedzi na terapię powodującą wzrost komórek było związane z przemijającym patologicznym gromadzeniem znacznika w scyntygraficznym obrazie kości - należy brać to pod uwagę podczas interpretowania wyników obrazowych szpiku. Filgrastym ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. W przypadku odczuwania zmęczenia zaleca się zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Interakcje

Z uwagi na potencjalną wrażliwość szybko dzielących się komórek szpiku na chemioterapię cytotoksyczną, nie stosować filgrastymu przed upływem 24 h od chemioterapii oraz na 24 h przed chemioterapią. Leczenie skojarzone za pomocą filgrastymu i 5-fluorouracylu (5-FU) może nasilać neutropenię. Nie ustalono dotychczas interakcji z innymi krwiotwórczymi czynnikami wzrostu i cytokinami. Lit może nasilać działanie filgrastymu - nie istnieją dowody świadczące o tym, że podobna interakcja może być szkodliwa.

Preparat zawiera substancję Filgrastim.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ampułko-strzykawka (0,5 ml) zawiera 30 mln j. (300 µg) lub 48 mln j. (480 µg) filgrastymu (1 ml roztworu zawiera 50 mg sorbitolu - E420).

1 ampułkostrzykawka zawiera 300 µg (30 mln j.m.) filgrastymu w 0,5 ml roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. 1 ampułkostrzykawka zawiera 480 µg (48 mln j.m.) filgrastymu w 0,8 ml roztworu do wstrzykiwań lub infuzji.

1 ampułko-strzykawka (0,5 ml) zawiera 300 µg (30 mln j.) lub 480 µg (48 mln j.) filgrastymu. Preparat zawiera sorbitol.

1 fiolka zawiera 300 µg (30 mln j.m.) filgrastymu w 1 ml roztworu do wstrzykiwań. 1 ampułkostrzykawka zawiera 300 µg (30 mln j.m.) lub 480 µg (48 mln j.m.) filgrastymu w 0,5 ml roztworu do wstrzykiwań. Lek zawiera sorbitol.

1 amp.-strzyk. zawiera 12 mln j. (120 μg) filgrastymu w 0,2 ml roztworu lub 1 amp.-strzyk. zawiera 30 mln j. (300 μg) filgrastymu w 0,5 ml roztworu lub 1 amp.-strzyk. zawiera 48 mln j. (480 μg) filgrastymu w 0,5 ml roztworu. 1 ml roztworu zawiera 50 mg sorbitolu.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 implant podskórny zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 fiolka lub amp.-strzyk. 0,5 ml zawiera 45 mg ustekinumabu; 1 fiolka 1 ml zawiera 90 mg ustekinumabu.

1 fiolka zawiera 10 000 j.m. kryzantaspazy (asparaginaza pochodząca z Erwinia chrysanthemi, L-asparginaza Erwinia).

1 ml koncentratu zawiera 20 mg ofatumumabu. 1 fiolka (50 ml) zawiera 1000 mg ofatumumabu. Preparat zawiera 116 mg sodu w dawce w dawce 1000 mg.

1 tabl. zawiera 50 mg azatiopryny. Preparat zawiera laktozę.

1 fiolka (5 ml) zawiera 100 mg panitumumabu; 1 fiolka (20 ml) zawiera 400 mg panitumumabu. Lek zawiera sód (0,15 mmol/ 3,45 mg w 1 ml).

1 amp. (1 ml) zawiera 3 000 000 j.m. naturalnego leukocytarnego interferonu alfa.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania

Mięsak (guz) Ewinga to złośliwy nowotwór kości, który najczęściej dotyka dzieci. Pierwsze objawy mięsaka Ewinga to bóle kości, które niekiedy wiązane są ...

więcej

Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie

Guz przysadki mózgowej to jeden z najbardziej zróżnicowanych guzów mózgu. Jego istotą jest nieprawidłowy rozrost komórek przysadki - nadrzędnego gruczołu w układzie ...

więcej

Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego? Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego?

Masaż prostaty (stercza) znany jest jako jedna z technik seksualnych. Mało kto wie, że masaż gruczołu krokowego ma także zastosowanie w medycynie, ...

więcej

Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny

Zespół POEMS, inaczej zespół Crow-Fukase lub zespół Takatsuki, to bardzo rzadki zespół objawów, który towarzyszy chorobie nowotworowej układu krwiotwórczego, jaką jest osteosklerotyczna ...

więcej

Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania

Zespół rakowiaka to zespół objawów, które pojawiają się u chorych na rakowiaka - rodzaj nowotworu rozwijającego się w różnych częściach przewodu pokarmowego ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.