Tenaxum®

1 tabl. zawiera 1 mg rylmenidyny. Preparat zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Tenaxum® 30 szt., tabl. 53,44 zł 2017-10-31

Działanie

Lek hipotensyjny, agonista receptora imidazolinowego. Rylmenidyna jest pochodną oksazoliny. Selektywnie oddziałuje na receptory imidazolinowe (I1) w ośrodkach wazomotorycznych zarówno rdzenia przedłużonego jak i obwodowych (nerki), zmniejszając wzmożoną aktywność układu współczulnego. Rylmenidyna wykazuje większą selektywność w stosunku do receptorów imidazolowych niż do mózgowych receptorów α2-adrenergicznych, co odróżnia ją od leków z grupy agonistów receptorów α2. Wchłanianie leku jest szybkie. Cmax w surowicy występuje po 1,5-2 h po podaniu pojedynczej dawki 1 mg. Wchłanianie jest całkowite, dostępność biologiczna wynosi 100%, brak efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. Równoczesne spożycie posiłku nie modyfikuje dostępności biologicznej leku. Stopień związania z białkami jest mniejszy niż 10%. Rylmenidyna jest metabolizowana w procesie hydrolizy lub utleniania pierścienia oksazolinowego. Metabolity nie wykazują działania agonistycznego na receptory α2-adrenergiczne. Wydalana jest głównie przez nerki, w 65% w postaci niezmienionej z moczem. T0,5 wynosi 8 h, niezależnie od dawki czy zastosowania wielokrotnych dawek. T0,5 u pacjentów w wieku powyżej 70 rż. wynosi ok. 13 ±1 h. Działanie farmakologiczne utrzymuje się przez 24 h. Stałe stężenie w surowicy występuje po ok. 3 dobach. U pacjentów leczonych rylmenidyną przez ponad 2 lata stężenie leku w surowicy pozostawało stałe przez ten okres. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby T0,5 leku wynosi 12 ±1 h. U pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się zwolnienie tempa wydalania leku, korelujące z klirensem kreatyniny. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 0,5 wynosi ok. 35 h.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 1 mg (1 tabl.) na dobę, rano. Jeżeli po miesiącu leczenia nie uzyska się normalizacji wartości ciśnienia tętniczego, dawkę można zwiększyć do 2 mg (1 tabl. rano i 1 tabl. wieczorem). Ze względu na dobrą tolerancję biologiczną i kliniczną rylmenidyna może być stosowana u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z cukrzycą. U pacjentów z niewydolnością nerek, jeżeli klirens kreatyniny jest większy niż 15 ml/min, modyfikacja dawki nie jest konieczna. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży ze względu na brak doświadczenia klinicznego. Leczenie jest długotrwałe. Leczenia nie należy przerywać nagle. Jeśli zaistnieje konieczność odstawienia leku, dawkę należy stopniowo zmniejszać. Lek należy zażywać w trakcie posiłków.

Wskazania

Nadciśnienie tętnicze pierwotne.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka depresja. Nie należy stosować rylmenidyny u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min) z powodu braku odpowiednich badań. Jednoczesne stosowanie rylmenidyny i sultoprydu.

Środki ostrożności

Leczenie rylmenidyną należy prowadzić pod stałą kontrolą lekarską, zwłaszcza u pacjentów z niedawno przebytymi chorobami układu krążenia (udar mózgu, zawał mięśnia sercowego). Z powodu ryzyka zmniejszenia częstości akcji serca i wywołania bradykardii przez rylmenidynę, należy dokładnie rozważyć rozpoczęcie leczenia u pacjentów z bradykardią lub z czynnikami ryzyka bradykardii (np. u pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, z blokiem przedsionkowo-komorowym, z wcześniej ujawnioną niewydolnością serca lub innym stanem, w którym częstość akcji serca jest uwarunkowana nadmierną aktywacją układu współczulnego). U tych pacjentów jest uzasadnione kontrolowanie częstości akcji serca, zwłaszcza podczas pierwszych 4 tyg. terapii. Ze względu na ryzyko wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego, pacjentów w podeszłym wieku należy ostrzec przed zwiększonym ryzykiem upadków. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: lęk, depresja, bezsenność, senność, ból głowy, zawroty głowy, palpitacje, uczucie zimna w kończynach, ból żołądka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, biegunka, zaparcie, świąd, wysypka, skurcze mięśni, zaburzenie czynności seksualnych, astenia, zmęczenie, obrzęk. Niezbyt często: uderzenia gorąca, niedociśnienie ortostatyczne, nudności. Częstość nieznana: bradykardia.

Ciąża i laktacja

W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania leku podczas ciąży. Nie należy stosować leku podczas karmienia piersią.

Uwagi

Ze względu na ryzyko wystąpienia senności, lek może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca (zwłaszcza torsade de pointes) przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie rylmenidyny z sultoprydem. Nie zaleca się stosowania rylmenidyny z alkoholem. Alkohol zwiększa działanie sedacyjne rylmenidyny. Zaburzenie czujności może mieć niekorzystny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy unikać spożywania napojów alkoholowych i leków zawierających alkohol. Nie zaleca się stosowania rylmenidyny z β-adrenolitykami stosowanymi w leczeniu niewydolności serca (bisoprolol, karwedilol, metoprolol). Ośrodkowe zmniejszenie napięcia współczulnego i działanie rozszerzające naczynia leków przeciwnadciśnieniowych działających ośrodkowo może być szkodliwe u pacjentów z niewydolnością serca leczonych β-adrenolitykiem i lekami rozszerzającymi naczynia. Nie zaleca się stosowania rylmenidyny z inhibitorami MAO - działanie przeciwnadciśnieniowe rylmenidyny może być częściowo antagonizowane. Szczególnej uwagi wymaga stosowanie rylmenidyny z baklofenem - zwiększenie działania przeciwnadciśnieniowego; należy monitorować ciśnienie krwi i w razie potrzeby dostosować dawkę leku przeciwnadciśnieniowego. Szczególnej uwagi wymaga stosowanie rylmenidyny z β-adrenolitykami (należy unikać nagłego odstawienia działającego ośrodkowo leku przeciwnadciśnieniowego; należy przeprowadzić obserwację kliniczną). Szczególnej uwagi wymaga stosowanie rylmenidyny z lekami powodującymi torsade de pointes (oprócz sultoprydu): leki przeciwarytmiczne klasy Ia (chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid); leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron, dofetylid, ibutylid, sotalol); niektóre neuroleptyki: pochodne fenotiazyny (chlorpromazyna, lewomepromazyna, tiorydazyna), pochodne benzamidu (amisulpryd, sulpiryd, tiapryd), pochodne butyrofenonu (droperydol, haloperydol), inne neuroleptyki (pimozyd); inne leki: beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna podawana dożylnie, halofantryna, mizolastyna, moksyfloksacyna, pentamidyna, spiramycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie. Przy stosowaniu rylmenidyny z tymi lekami istnieje zwiększone ryzyko arytmii komorowych, zwłaszcza zaburzeń torsade de pointes. Zaleca się monitorowanie kliniczne i elektrokardiograficzne. Szczególnej uwagi wymaga stosowanie rylmenidyny z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (działanie przeciwnadciśnieniowe rylmenidyny może być częściowo antagonizowane) oraz z lekami przeciwnadciśnieniowymi (nasilenie działania obniżającego ciśnienie krwi; zwiększone ryzyko niedociśnienia ortostatycznego). Skojarzenia leków, które należy rozważyć: α-adrenolityki (nasilenie działania obniżającego ciśnienie krwi; zwiększone ryzyko niedociśnienia ortostatycznego); amifostyna (zwiększenie działania przeciwnadciśnieniowego); kortykosteroidy, tetrakozaktyd (podanie ogólne) - oprócz hydrokortyzonu stosowanego w terapii zastępczej w chorobie Addisona (zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego (zatrzymanie wody i sodu przez kortykosteroidy); neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne typu imipraminy (zwiększone działanie przeciwnadciśnieniowe i ryzyko niedociśnienia ortostatycznego - działanie kumulacyjne); inne leki działające hamująco na OUN: pochodne morfiny (leki przeciwbólowe, przeciwkaszlowe i leki stosowane w substytucyjnej terapii opioidowej, takie jak buprenorfina, metadon), pochodne benzodiazepiny, anksjolityki inne niż pochodne benzodiazepiny, leki nasenne, neuroleptyki, antagoniści receptora histaminowego H1 o działaniu uspokajającym, leki przeciwdepresyjne o działaniu uspokajającym (amitryptylina, doksepina, mianseryna, mirtazapina, trimipramina), inne działające ośrodkowo leki przeciwnadciśnieniowe, baklofen, talidomid, pizotifen, indoramina (zwiększone działanie hamujące OUN; zaburzenie koncentracji może niebezpiecznie wpływać na prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn).

Cena

Tenaxum®, cena 100% 53,44 zł

Preparat zawiera substancję Rilmenidine.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 1 mg rylmenidyny. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 kaps. twarda zawiera ramipryl i amlodypinę (w postaci bezylanu), odpowiednio: 5 mg+5 mg, 5 mg+10 mg, 10 mg+5 mg lub 10 mg+10 mg.

1 kaps. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu i 75 mg kwasu acetylosalicylowego; lek zawiera lecytynę sojową.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 35 mg dichlorowodorku trimetazydyny.

1 tabl. zawiera 1000 mg zmikronizowanej diosminy.

100 g preparatu zawiera 40 g wyciągu z nasion kasztanowca, 37 g nalewki z liści miłorzębu japońskiego, 10 g nalewki z kwiatostanu głogu, 10 g wyciągu z ziela jemioły, 3 g nalewki z ziela arniki. Dawka jednorazowa zawiera 10 mg escyny. Preparat zawiera 55-70% (v/v) etanolu.

1 tabl. powl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 35 mg dichlorowodorku trimetazydyny. Preparat zawiera lecytynę sojową.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

5 ml roztworu zawiera 25 mg urapidylu w postaci chlorowodorku.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Kibicowanie może doprowadzić do ZAWAŁU! Skutki zdrowotne kibicowania Kibicowanie może doprowadzić do ZAWAŁU! Skutki zdrowotne kibicowania

Kibicowanie może powodować poważne problemy zdrowotne. Dopingowanie ulubionej drużyny powoduje nagły skok ciśnienia, przyspieszony puls, co jest szczególnie niebezpieczne dla kibiców zmagających ...

więcej

HEMOROIDY (żylaki odbytu): przyczyny, objawy i leczenie hemoroidów HEMOROIDY (żylaki odbytu): przyczyny, objawy i leczenie hemoroidów

Hemoroidy (guzki krwawnicze) ma każdy, żylaki odbytu - co drugi Polak. Objawy choroby hemoroidalnej są bardzo nieprzyjemne, a przecież żylaki odbytu da ...

więcej

Nadciśnienie tętnicze WTÓRNE - przyczyny, objawy, leczenie Nadciśnienie tętnicze WTÓRNE - przyczyny, objawy, leczenie

Nadciśnienie tętnicze wtórne to najrzadziej występujący typ nadciśnienia. Nadciśnienie tętnicze wtórne rozpoznaje się u zaledwie 5 proc. chorych. Jego przyczyny można ustalić ...

więcej

Zespół pozakrzepowy: przyczyny, objawy, leczenie Zespół pozakrzepowy: przyczyny, objawy, leczenie

Zespół pozakrzepowy to dość częsty problem zdrowotny, stanowiący przewlekłe powikłanie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG). Szacuje się,że aż 23-60% pacjentów po epizodzie zakrzepicy ...

więcej

Niedokrwistość hemolityczna (anemia hemolityczna) - przyczyny, objawy, leczenie Niedokrwistość hemolityczna (anemia hemolityczna) - przyczyny, objawy, leczenie

Niedokrwistość hemolityczna (anemia hemolityczna) to grupa chorób krwi, a właściwie jednego z jej składników - krwinek czerwonych. W przebiegu niedokrwistości hemolitycznej są ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.