Taxotere®

1 fiolka 0,5 ml (2 ml) zawiera roztwór docetakselu w postaci trójwodzianu, co odpowiada 20 mg (80 mg) docetakselu (bezwodnego). 1 fiolka zawiera 1 ml (4 ml, 8 ml) koncentratu, co odpowiada 20 mg (80 mg, 160 mg) docetakselu. Preparat zawiera etanol.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Taxotere® 1 fiolka, konc. do sporz. roztw. do inf. 50,22zł 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwnowotworowy. Działa poprzez pobudzanie łączenia tubuliny w trwałe mikrotubule i hamowanie ich rozpadu, co powoduje znaczne zmniejszenie ilości wolnej tubuliny. Docetaksel przerywa w komórkach sieć mikrotubularną, która jest niezbędna do czynności życiowych w komórce w fazie mitozy i interfazy. Docetaksel działa cytotoksycznie na komórki mysich i ludzkich różnych linii nowotworowych, również na komórki pochodzące ze świeżo usuniętych guzów nowotworowych u ludzi. Ponadto docetaksel jest aktywny w wielu liniach komórkowych wyrażających nadmierną ekspresję p-glikoproteiny kodowanej przez gen oporności wielolekowej. Kinetyka leku jest niezależna od dawki i odpowiada farmakodynamicznemu modelowi trójkompartmentowemu z T0,5 dla faz α, β i γ odpowiednio 4 min, 36 min i 11,1 h. Długi okres trwania fazy późnej wynika częściowo ze względnie powolnego uwalniania docetakselu z kompartmentu obwodowego. Docetaksel wiąże się w ponad 95% z białkami osocza. Klirens całkowity wynosi 21 l/h/m2, a objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym średnio 113 l. W niewydolności wątroby (aktywność aminotransferaz 1,5-krotnie większa, a fosfatazy alkalicznej 2,5-krotnie większa powyżej górnej granicy normy) klirens całkowity leku był zmniejszony o 27%. Jest metabolizowany z udziałem cytochromu P-450 i wydalany w ciągu 7 dni w moczu i z kałem. Około 80% substancji radioaktywnej w kale zostało wydalone w ciągu pierwszych 48 h w postaci nieaktywnych metabolitów.

Dawkowanie

Lek należy podawać pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w chemioterapii nowotworów i wyłącznie w warunkach szpitalnych. Docetaksel podaje się w postaci jednogodzinnego wlewu, raz na 3 tygodnie. W przypadku raka piersi, niedrobnokomórkowego raka płuc, raka żołądka oraz raka głowy i szyi może być zastosowana premedykcja (doustnie kortykosteroid, np. deksametazon 16 mg/dobę przez 3 dni, od 1-szego dnia przed rozpoczęciem podawania docetakselu). W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia objawów toksyczności hematologicznej, można profilaktycznie podać G-CSF. W przypadku raka gruczołu krokowego, przy równoczesnym podawaniu prednizonu lub prednizolonu zalecanym schematem premedykacji jest doustnie podawany deksametazon w dawce 8 mg na 12 godzin, 3 godziny i 1 godzinę przed wlewem docetakselu. Rak piersi: leczenie uzupełniające operacyjnego raka piersi z przerzutami i bez przerzutów do węzłów chłonnych: 75 mg/m2 pc. w 1 h po podaniu doksorubicyny w dawce 50 mg/m2 i cyklofosfamidzie w dawce 500 mg/m2 pc., co 3 tyg. przez 6 cykli (schemat TAC); miejscowo zaawansowany rak piersi lub rak piersi z przerzutami: 100 mg/m2 w monoterapii w leczeniu pierwszego rzutu docetaksel podaje się w dawce 75 mg/m2 pc. w skojarzeniu z doksorubicyną (50 mg/m2 pc.); w skojarzeniu z trastuzumabem: docetaksel w dawce 100 mg/m2 pc. co 3 tyg., z trastuzumabem podawanym raz na tydzień; w skojarzeniu z kapecytabiną: docetaksel w dawce 75 mg/m2 pc. co 3 tyg., (kapecytabina 1250 mg/m2 pc. 2 razy na dobę w ciągu 30 min po jedzeniu, przez 2 tyg., następnie tydzień przerwy). Niedrobnokomórkowy rak płuc: u pacjentów niepoddawanych dotychczas chemioterapii - 75 mg/m2 pc. jednocześnie z cisplatyną w dawce 75 mg/m2 przez 30-60 min.; po niepowodzeniu uprzednio stosowanej chemioterapii preparatami platyny: 75 mg/m2 pc. w monoterapii. Rak gruczołu krokowego: 75 mg/m2 pc., równocześnie podaje się doustnie 5 mg prednizonu lub prednizolonu, 2 razy na dobę. Gruczolakorak żołądka: 75 mg/m2 pc. we wlewie 1-godzinnym, następnie cisplatyna w dawce 75 mg/m2 pc. podawana w 1-3 godzinnym wlewie, (oba leki podaje się wyłącznie w 1-szej dobie); następnie 5-fluorouracyl podawany w dawce 750 mg/m2, w ciągłym wlewie trwającym 24 h, przez 5 dni, po zakończeniu podawania cisplatyny w dawce dobowej; cykl terapii powtarza się co 21 dni. Rak głowy i szyi: pacjenci muszą otrzymać leki przeciwwymiotne jako premedykację. Konieczne jest także odpowiednie nawodnienie (przed i po podaniu cisplatyny). Wskazane jest profilaktyczne stosowanie G-CSF w celu zmniejszenia ryzyka działania toksycznego na układ krwiotwórczy. Wszyscy pacjenci uczestniczący w badaniach klinicznych TAX 323 i TAX 324 otrzymywali profilaktycznie antybiotyki. Chemioterapia indukcyjna, a następnie radioterapia (TAX 323): zalecana dawka leku docetakselu w leczeniu indukcyjnym nieoperacyjnego miejscowo zaawansowanego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi (SCCHN) wynosi 75 mg/m2 pc. w postaci wlewu trwającego 1 h, a następnie podanie cisplatyny w dawce 75 mg/m2 pc. w pierwszej dobie cyklu terapii. Następnie podaje się 5-fluorouracyl w postaci ciągłego wlewu, w dawce 750 mg/m2 pc. na dobę, przez 5 dni. Ten schemat podaje się co 3 tyg., przez 4 kolejne cykle. Po chemioterapii pacjenci powinni otrzymywać radioterapię. Chemioterapia indukcyjna, a następnie chemioradioterapia (TAX 324): w leczeniu indukcyjnym miejscowo zaawansowanego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi (SCCHN), zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m2 pc. w postaci wlewu trwającego 1 h w pierwszej dobie, a następnie cisplatyna w dawce 100 mg/m2 pc. we wlewie trwającym od 30 min do 3 h. Następnie podaje się 5-fluorouracyl w postaci ciągłego wlewu, w dawce 1000 mg/m2 pc. na dobę, od pierwszej do czwartej doby. Ten schemat podaje się co 3 tyg., przez 3 kolejne cykle. Po chemioterapii pacjenci powinni otrzymywać chemioradioterapię. Zmiany dawek cisplatyny oraz 5-fluorouracylu przedstawiono w odpowiednich charakterystykach produktu leczniczego. Dostosowanie dawki w trakcie leczenia. Pacjentów, u których w czasie stosowania leku wystąpi gorączka w przebiegu neutropenii, liczba neutrofili jest mniejsza niż 500 komórek/mm3 przez okres dłuższy niż tydzień, występują ciężkie lub masywne odczyny skórne lub objawy ciężkiej neuropatii obwodowej, dawkę leku należy zmniejszyć ze 100 mg/m2 pc. do 75 mg/m2 pc. lub z 75 mg/m2 pc. do 60 mg/m2 pc. Jeżeli mimo zmniejszenia dawki leku do 60 mg/m2 pc. powyższe objawy utrzymują się, docetaksel należy odstawić. U pacjentów otrzymujących docetaksel, doksorubicynę i cyklofosfamid (TAC) w leczeniu uzupełniającym raka piersi, należy rozważyć zastosowanie pierwotnej profilaktyki G-CSF. U pacjentów, u których wystąpiła gorączka neutropeniczna i (lub) zakażenie z neutropenią, należy zmniejszyć dawkę docetakselu do 60 mg/m2 pc. we wszystkich kolejnych cyklach. U pacjentów, u których występowało zapalenie jamy ustnej w stopniu 3. lub 4. należy zmniejszyć dawkę leku do 60 mg/m2 pc. U pacjentów, którym podano początkową dawkę docetakselu 75 mg/m2 pc. w skojarzeniu z cisplatyną i u których najmniejsza liczba płytek krwi oznaczona podczas poprzedniego kursu chemioterapii wynosiła poniżej 25000 komórek/mm3 lub u pacjentów, u których wystąpiła gorączka w przebiegu neutropenii lub u pacjentów z ciężką niehematologiczną toksycznością w późniejszych cyklach, dawkę docetakselu należy zmniejszyć do 65 mg/m2 pc. W leczeniu skojarzonym z kapecytabiną: u pacjentów, u których wystąpił po raz pierwszy 2. stopień toksyczności, który utrzymywał się w czasie następnego cyklu leczenia docetaksel/kapecytabina, należy opóźnić leczenie do momentu powrotu do stopnia 0-1 i kontynuować leczenie dawkami początkowymi; u pacjentów, u których wystąpił po raz drugi 2. stopień toksyczności lub po raz pierwszy 3. stopień toksyczności, należy opóźnić leczenie aż do powrotu do stopnia 0-1, a następnie kontynuować leczenie docetakselem w dawce 55 mg/m2 pc.; w przypadku wystąpienia po raz kolejny któregokolwiek stopnia toksyczności lub w przypadku wystąpienia 4. stopnia toksyczności, należy przerwać podawanie docetakselu. W leczeniu skojarzonym z cisplatyną i 5-fluorouracylem w razie wystąpienia neutropenii z gorączką, przedłużającej się neutropenii albo zakażenia z neutropenią, pomimo podawania G-CSF, należy zmniejszyć dawkę docetakselu z 75 do 60 mg/m2 pc. Gdyby pojawiały się kolejne epizody neutropenii z powikłaniami, należy zmniejszyć dawkę docetakselu z 60 do 45 mg/m2 pc. W razie stwierdzenia małopłytkowości 4. stopnia, należy zmniejszyć dawkę docetakselu z 75 do 60 mg/m2 pc. W następnych cyklach nie należy pacjentom podawać docetakselu do czasu, aż liczba neutrofilów nie zwiększy się do > 1500/mm3 a płytek do > 100 000/mm3. W razie utrzymywania się działania toksycznego na układ krwiotwórczy, należy całkowicie zakończyć stosowanie docetakselu. W leczeniu skojarzonym z cisplatyną i 5-fluorouracylem w razie wystąpienia biegunki 3. stopnia: przy pierwszym epizodzie należy zmniejszyć dawkę 5-FU o 20%, przy drugim epizodzie należy zmniejszyć dawkę docetakselu o 20%; biegunki 4. stopnia: przy pierwszym epizodzie należy zmniejszyć dawkę docetakselu i 5-FU o 20%, przy drugim epizodzie przerwać terapię; w razie wystąpienia zapalenia jamy ustnej/zapalenia błony śluzowej 3. stopnia: przy pierwszym epizodzie należy zmniejszyć dawkę 5-FU o 20%, przy drugim epizodzie przerwać jedynie podawanie 5-FU we wszystkich kolejnych cyklach, przy trzecim epizodzie zmniejszyć dawkę docetakselu o 20%; w razie wystąpienia zapalenia jamy ustnej/zapalenia błony śluzowej 4. stopnia przy pierwszym epizodzie przerwać jedynie podawanie 5-FU we wszystkich kolejnych cyklach, przy drugim epizodzie zmniejszyć dawkę docetakselu o 20%. U pacjentów z neutropenią z powikłaniami (w tym długo utrzymującą się neutropenią, z gorączką neutropeniczną lub zakażeniem), zaleca się stosowanie G-CSF w celu uzyskania najlepszego działania ochronnego (np. w dobach 6–15), we wszystkich kolejnych cyklach. U pacjentów, u których aktywność aminotransferaz we krwi przekracza 1,5-krotnie wartości GGN i aktywność fosfatazy alkalicznej we krwi przewyższa 2,5-krotnie wartości GGN, zalecana dawka leku wynosi 75 mg/m2 pc.

Wskazania

Rak piersi: w połączeniu z doksorubicyną i cyklofosfamidem w leczeniu uzupełniającym u pacjentów z operacyjnym rakiem piersi z przerzutami lub bez przerzutów do węzłów chłonnych (leczenie uzupełniające u pacjentów z operacyjnym rakiem piersi bez przerzutów do węzłów chłonnych powinno być ograniczone do pacjentów kwalifikujących się do otrzymania chemioterapii zgodnie z międzynarodowymi kryteriami dotyczącymi leczenia wczesnego raka piersi); w skojarzeniu z doksorubicyną w leczeniu miejscowo zaawansowanego raka piersi lub raka piersi z przerzutami u pacjentów, którzy nie otrzymywali poprzednio leków cytotoksycznych w tym wskazaniu; w monoterapii w leczeniu pacjentów z rakiem piersi miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, po niepowodzeniu uprzednio stosowanych leków cytotoksycznych, poprzednie leczenie powinno zawierać antracykliny lub lek alkilujący; w połączeniu z trastuzumabem w leczeniu raka piersi z przerzutami u pacjentów, u których guzy wykazują nadekspresję genu HER2 i którzy uprzednio nie otrzymywali chemioterapii w leczeniu przerzutów; w skojarzeniu z kapecytabiną jest wskazany w leczeniu pacjentów z rakiem piersi miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, po niepowodzeniu uprzednio stosowanej chemioterapii, poprzednie leczenie powinno zawierać antracykliny. Niedrobnokomórkowy rak płuc: w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami, po niepowodzeniu uprzednio stosowanej chemioterapii; w skojarzeniu z cisplatyną jest wskazany w leczeniu pacjentów z nieresekcyjnym niedrobnokomórkowym rakiem płuca miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami u pacjentów, którzy nie otrzymywali poprzednio chemioterapii w tym wskazaniu. Rak gruczołu krokowego: w połączeniu z prednizonem lub prednizolonem do leczenia pacjentów z hormononiezależnym rakiem gruczołu krokowego z przerzutami. Gruczolakorak żołądka: w połączeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem w leczeniu gruczolakoraka żołądka z przerzutami, w tym gruczolakoraka wpustu żołądka u pacjentów, którzy nie otrzymywali wcześniej chemioterapii w celu leczenia przerzutów. Rak głowy i szyi: w połączeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem do leczenia indukcyjnego pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem płaskonabłonkowym głowy i szyi.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na docetaksel lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych. Liczba neutrofilów 3 oznaczona przed rozpoczęciem podawania leku. Ciężka niewydolność wątroby. Obowiązują także przeciwwskazania do stosowania innych leków, podawanych w leczeniu skojarzonym z docetakselem.

Środki ostrożności

Neutropenia jest najczęściej występującym działaniem niepożądanym. Podczas leczenia zaleca się częste wykonywanie badania morfologii krwi. Kolejnego cyklu leczenia nie należy stosować, dopóki liczba neutrofilów nie osiągnie wartości ≥1500 komórek/mm3. W przypadku ciężkiej neutropenii (3 przez 7 dni lub dłużej) podczas leczenia docetakselem zalecane jest zmniejszenie dawki leku w kolejnych cyklach leczenia lub rozpoczęcie odpowiedniego leczenia objawowego. Pacjenci leczeni docetakselem z cisplatyną i 5-fluorouracylem (TCF) powinni otrzymywać profilaktycznie G-CSF w celu zmniejszenia ryzyka neutropenii z powikłaniami. U pacjentów z rakiem piersi, otrzymujących leczenie uzupełniające schematem TAC (docetaksel w skojarzeniu z doksorubicyną i cyklofosfamidem), należy rozważyć zastosowanie pierwotnej profilaktyki G-CSF w celu zmniejszenia ryzyka neutropenii z powikłaniami. Pacjenci otrzymujący schemat leczenia TCF lub schemat TAC powinni być ściśle monitorowani. Należy dokładnie obserwować, czy u pacjenta nie występują reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza w trakcie pierwszego lub drugiego wlewu dożylnego. Reakcje nadwrażliwości mogą wystąpić w ciągu kilku minut po rozpoczęciu wlewu dożylnego docetakselu. Z tego powodu lek można podawać wyłącznie wtedy, gdy dysponuje się odpowiednim wyposażeniem zapewniającym możliwość leczenia niedociśnienia lub skurczu oskrzeli. Jeśli wystąpią objawy nadwrażliwości o niewielkim nasileniu takie jak zaczerwienienie lub miejscowe odczyny skórne, nie jest konieczne przerwanie leczenia docetakselem. W przypadku wystąpienia ciężkich objawów, takich jak niedociśnienie, skurcz oskrzeli, uogólniona wysypka lub rumień, należy natychmiast przerwać podawanie docetakselu i zastosować odpowiednie leczenie. Pacjentom, u których wystąpiły ciężkie reakcje nadwrażliwości, nie należy ponownie podawać docetakselu. Należy dokładnie monitorować pacjentów, u których występuje ciężkie zatrzymanie płynów takie jak wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy lub wodobrzusze. U pacjentów leczonych docetakselem w monoterapii w dawce 100 mg/m2 pc., u których wystąpiło zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT i (lub) AspAT) powyżej 1,5-krotnej wartości GGN jednocześnie ze zwiększeniem aktywności fosfatazy zasadowej - powyżej 2,5-krotnej wartości GGN, zwiększa się ryzyko wystąpienia poważnych reakcji niepożądanych, takich jak zagrażająca życiu posocznica, zagrażające życiu krwawienie z przewodu pokarmowego, gorączka neutropenicza, zakażenia, trombocytopenia, zapalenie jamy ustnej i osłabienie. Dlatego u pacjentów, u których występuje zwiększenie wartości wyników testów czynności wątroby zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m2 pc., a parametry czynności wątroby należy oznaczać przed rozpoczęciem leczenia docetakselem oraz przed rozpoczęciem każdego kolejnego cyklu leczenia. U chorych ze zwiększonym stężeniem bilirubiny w surowicy powyżej GGN i (lub) ze zwiększoną aktywnością aminotransferaz (AlAT i AspAT) powyżej 3,5-krotnej wartości GGN oraz ze zwiększoną aktywnością fosfatazy zasadowej powyżej 6-krotnej wartości GGN, nie zaleca się zmniejszania dawki leku i nie należy stosować docetakselu, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Nie zaleca się zmniejszenia dawki i nie należy podawać docetakselu, z wyjątkiem przypadków, gdy jest to ściśle wskazane u pacjentów stosujących docetaksel w skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem w leczeniu gruczolakoraka żołądka, u których wystąpiło zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT lub AspAT) powyżej 1,5-krotnej wartości GGN, z jednoczesnym zwiększeniem aktywności fosfatazy zasadowej powyżej 2,5-krotnej wartości GGN oraz zwiększeniem stężenia bilirubiny powyżej GGN. Brak danych dotyczących stosowania docetakselu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w chemioterapii skojarzonej w innych wskazaniach. Brak danych dotyczących stosowania docetakselu u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. W przypadku wystąpienia objawów ciężkich zaburzeń obwodowego układu nerwowego konieczne jest zmniejszenie dawki leku. Ze względu na ryzyko wystąpienia niewydolności serca pacjentów będących kandydatami do leczenia skojarzonego docetaksel z trastuzumabem należy poddać podstawowej ocenie kardiologicznej. U pacjentów leczonych takim schematem, należy oceniać następnie w trakcie leczenia czynność serca (np. co 3 mies.), tak aby wykryć ewentualnie rozwijające się zaburzenia czynności serca. Dodatkowe ostrzeżenia dotyczące stosowania w leczeniu uzupełniającym w raku piersi. U pacjentów, u których wystąpiła neutropenia powikłana (przedłużająca się neutropenia z gorączką neutropeniczną lub zakażeniem) należy rozważyć podanie G-CSF i zmniejszenie dawki leku. Wczesne objawy takie jak ból brzucha i tkliwość, gorączka, biegunka z neutropenią i bez neutropenii, mogą być wczesnymi objawami ciężkiej toksyczności żołądkowo-jelitowej - należy je monitorować i wdrożyć szybko odpowiednie leczenie. Pacjentów należy monitorować podczas leczenia i w okresie obserwacji po leczeniu w zakresie objawów zastoinowej niewydolności serca. U pacjentów z rakiem piersi z przerzutami do węzłów chłonnych leczonych schematem TAC, ryzyko CHF było większe w 1. roku po zakończeniu leczenia. W grupie pacjentek leczonych schematem TAC ryzyko opóźnionej mielodysplazji lub białaczki szpikowej wymaga wykonywania kontrolnych testów hematologicznych. Ponieważ korzyść w przeżyciu bez nawrotu choroby (DFS) oraz całkowitym czasie przeżycia (OS) obserwowana u pacjentów z liczbą węzłów zajętych 4+ nie była istotna statystycznie, pozytywny współczynnik korzyści do ryzyka u pacjentów z liczbą zajętych węzłów 4+ leczonych schematem TAC nie został całkowicie wykazany w końcowej analizie. Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania docetakselu w połączeniu z doksorubicyną i cyklofosfamidem u pacjentów w wieku >70 lat. U pacjentów w podeszłym wieku czestość występowania niektórych rodzajów działań niepożądanych może być zwiększona (badanie dotyczące raka gruczołu krokowego - częściej występowały: zmiany w obrębie paznokci, gorączka, biegunka, jadłowstręt, obrzęki obwodowe; badanie dotyczące raka żołądka (schemat TCF) - częściej występowały: letarg, zapalenie jamy ustnej, neutropenia z zakażeniem. Należy ściśle monitorować pacjentów w wieku podeszłym, leczonych z zastosowaniem schematu TCF. Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności preparatu w leczeniu raka nosogardzieli u dzieci w wieku od 1. miesiąca życia do poniżej 18 lat. Stosowanie preparatu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniach: rak piersi, niedrobnokomórkowy rak płuc, rak gruczołu krokowego, gruczolakorak żołądka i rak głowy i szyi, wyłączając mało zróżnicowanego raka nosogardzieli typu II i III. Fiolka 20 mg/1 ml zawiera 0,5 ml etanolu bezwodnego (395 mg); fiolka 80 mg/4 ml zawiera 2 ml etanolu bezwodnego (1,58 g); fiolka 160 mg/8 ml zawiera 4 ml etanolu bezwodnego (3,16 g). Fiolka jednorazowego użytku z rozpuszczalnikiem zawiera 13% (m/m) etanolu 95%.

Niepożądane działanie

Najczęściej: przemijająca i niekumulująca się neutropenia (najmniejsza liczba neutrofili ok. 7. dnia, średni czas trwania neutropenii (3) wynosi 7 dni), niedokrwistość, wyłysienie, nudności wymioty, zapalenie jamy ustnej, biegunka, osłabienie. Często mogą wystąpić: reakcje nadwrażliwości (zaczerwienienie, wysypka ze świądem lub bez, ucisk w klatce piersiowej, ból pleców, duszność, gorączka polekowa, dreszcze), ciężkie reakcje nadwrażliwości (niedociśnienie, skurcz oskrzeli, uogólniona wysypka, rumień), ciężka neurotoksyczność obwodowa (parestezje, dystezje, ból włącznie z pieczeniem, osłabienie), przemijające odczyny skórne (rumień obejmujący miejscowe wykwity skórne, głównie na stopach, dłoniach, w tym ciężki zespół dłoniowo-podeszwowy, na ramionach, twarzy, klatce piersiowej, często ze świądem), ciężkie objawy skórne (wykwity z następującym po nich złuszczaniem), ciężkie zmiany paznokci, (odbarwienia, przebarwienia, czasami ból, oddzielanie płytki paznokciowej od łożyska), reakcje w miejscu podania wlewu dożylnego (przebarwienie, zapalenie zaczerwienienie lub wysuszenie skóry, zapalenie żyły, wynaczynienie w miejscu podania, obrzęk żyły), zatrzymanie płynów (obrzęki obwodowe, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, wodobrzusze, przyrost masy ciała). Monoterapia raka piersi dawka 100 mg/m2 pc.: bardzo często: zakażenia (w tym posocznica i zapalenie płuc), neutropenia, niedokrwistość, gorączka neutropeniczna, nadwrażliwość, brak łaknienia, obwodowa neuropatia czuciowa, obwodowa neuropatia ruchowa, zaburzenia smaku, duszność, zapalenie jamy ustnej, biegunka, nudności, wymioty, łysienie, odczyny skórne, zmiany w obrębie paznokci, bóle mięśni, zatrzymanie płynów, astenia, ból; często: zakażenia związane z neutropenią, trombocytopenia, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie, nadciśnienie tętnicze krwi, krwotok, zaparcia, ból brzucha, krwawienie z przewodu pokarmowego, bóle stawów, reakcje w miejscu podania wlewu, ból w klatce piersiowej bez związku z układem krążenia lub układem oddechowym, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej (Monoterapia raka piersi dawka 75 mg/m2 pc.: bardzo często: zakażenia, neutropenia, niedokrwistość, trombocytopenia, brak łaknienia, obwodowa neuropatia czuciowa, nudności, zapalenie jamy ustnej, wymioty, biegunka, łysienie, odczyny skórne, astenia, zatrzymanie płynów, ból; często: gorączka neutropeniczna, nadwrażliwość, obwodowa neuropatia ruchowa, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie, zaparcia, zmiany w obrębie paznokci, bóle mięśni, zwiększenie stężenia bilirubiny. Docetaksel 75 mg/m2 pc. w skojarzeniu z doksorubicyną w leczeniu raka piersi: bardzo często: zakażenia, neutropenia, niedokrwistość, gorączka neutropeniczna, trombocytopenia, obwodowa neuropatia czuciowa, nudności, zapalenia jamy ustnej, biegunka, wymioty, zaparcia, łysienie, zmiany w obrębie paznokci, odczyny skórne, astenia, zatrzymanie płynów, ból; często: nadwrażliwość, brak łaknienia, obwodowa neuropatia ruchowa, niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca, bóle mięśni, reakcja w miejscu podania wlewu, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej; niezbyt często: niedociśnienie, zwiększenie aktywności AspAT i AlAT. Docetaksel 75 mg/m2 pc. w skojarzeniu z cisplatyną w leczeniu raka piersi: bardzo często: zakażenia, neutropenia, niedokrwistość, trombocytopenia, brak łaknienia, obwodowa neuropatia czuciowa, obwodowa neuropatia ruchowa, nudności, wymioty, biegunka, zapalenie jamy ustnej, łysienie, zmiany w obrębie paznokci, odczyny skórne, bóle mięśni, astenia, zatrzymanie płynów, gorączka; często: gorączka neutropeniczna, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie, zaparcia, reakcje w miejscu podania wlewu, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności AlAT; niezbyt często: niewydolność serca, zwiększenie aktywności AspAT i fosfatazy zasadowej. Docetaksel 100 mg/m2 pc. w skojarzeniu z transtuzumabem w leczeniu raka piersi: bardzo często: neutropenia, gorączka neutropeniczna, neutropenia z posocznicą, brak łaknienia, bezsenność, parestezje, ból głowy, zaburzenia smaku, niedoczulica, nasilenie łzawienia, zapalenie spojówek, obrzęk chłonny, krwawienie z nosa, ból nosa i gardła, zapalenie nosa i gardła, duszność, kaszel, wodnisty wyciek z nosa, nudności, biegunka, wymioty, zaparcia, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, ból brzucha, łysienie, rumień, wysypka, zmiany w obrębie paznokci, bóle mięśni, bóle stawów, bóle kończyn, bóle kości, bóle pleców, astenia, obrzęk obwodowy, zmęczenie, zapalenie błon śluzowych, ból, objawy grypopodobne, bóle w klatce piersiowej, sztywność mięśni, zwiększenie masy ciała; często: niewydolność serca, letarg. Docetaksel 75 mg/m2 pc. w skojarzeniu z kapecytabiną w leczeniu raka piersi: bardzo często: neutropenia, niedokrwistość, brak łaknienia, zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, parestezje, zwiększone łzawienie, ból gardła i krtani, zapalenie jamy ustnej, biegunka, nudności, wymioty, zaparcia, ból brzucha, niestrawność, zespół dłoniowo-podeszwowy, łysienie, zmiany w obrębie paznokci, bóle mięśni, bóle stawów, astenia, gorączka, zmęczenie/osłabienie, obrzęk obwodowy; często: kandydoza jamy ustnej, trombocytopenia, odwodnienie, zawroty głowy, ból głowy, neuropatia obwodowa, duszność, kaszel, krwawienie z nosa, ból nadbrzusza, suchość w ustach, zapalenie skóry, wysypka rumieniowata, odbarwienie paznokci; oddzielanie się płytki paznokciowej od łożyska, ból kończyny, ból pleców, letarg, ból, zmniejszenie masy ciała, hiperbilirubinemia. Docetaksel 75 mg/m2 pc. w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem w leczeniu raka piersi: bardzo często: zakażenia, neutropenia, niedokrwistość, brak łaknienia, obwodowa neuropatia czuciowa, zaburzenia smaku, nudności, biegunka, zapalenie jamy ustnej, zapalenie gardła, wymioty, łysienie, zmiany w obrębie paznokci, zmęczenie, zatrzymanie płynów; często: trombocytopenia, gorączka neutropeniczna, nadwrażliwość, obwodowa neuropatia ruchowa, zwiększone łzawienie, osłabienie czynności lewej komory, krwawienie z nosa, duszność, kaszel, złuszczająca się wysypka, bóle stawów, bóle mięśni. Docetaksel 75 mg/m2 pc. w skojarzeniu z doksorubicyną i cyklofosfamidem w leczeniu raka piersi z przerzutami do węzłów chłonnych i bez przerzutów do węzłów chłonnych: bardzo często: zakażenie, infekcja w przebiegu neutropenii, niedokrwistość, neutropenia, trombocytopenia, gorączka neutropeniczna, brak łaknienia, zaburzenia smaku, obwodowa neuropatia czuciowa, zapalenie spojówek, uderzenia gorąca, nudności, zapalenie jamy ustnej, wymioty, biegunka zaparcie, łysienie, zaburzenia skóry, zmiany w obrębie paznokci, bóle mięśni, bóle stawów, brak miesiączki, osłabienie, gorączka, obrzęk obwodowy; często: nadwrażliwość, obwodowa neuropatia ruchowa, zwiększone łzawienie, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie, zapalenie żył, kaszel, ból brzucha, zwiększenie lub zmniejszenie, masy ciała; niezbyt często: omdlenie, neurotoksyczność, senność, obrzęk limfatyczny. Docetaksel 75 mg/m2 pc. w skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem w leczeniu gruczolakoraka żołądka: bardzo często: zakażenia z neutropenią, zakażenia, niedokrwistość, neutropenia, trombocytopenia, gorączka neutropeniczna, nadwrażliwość, brak łaknienia, obwodowa neuropatia czuciowa, biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, wymioty, łysienie, letarg, gorączka, zatrzymanie płynów; często: zawroty głowy, obwodowa neuropatia ruchowa, zwiększenie łzawienia, upośledzenie słuchu, zaburzenia rytmu serca, zaparcia, ból żołądka i jelit, zapalenie przełyku/dysfagia/bolesne połykanie, wysypka, świąd, zmiany w obrębie paznokci, złuszczanie się skóry. Docetaksel 75 mg/m2 pc. w skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem w leczeniu raka głowy i szyi, chemioterapia indukcyjna, a następnie radioterapia: bardzo często: zakażenie, zakażenie z neutropenią, neutropenia, niedokrwistość, trombocytopenia, brak łaknienia, zaburzenia smaku, zaburzenia węchu, obwodowa neuropatia czuciowa, nudności, zapalnie jamy ustnej, biegunka, wymioty, łysienie, letarg, gorączka, zatrzymanie płynów, obrzęk; często: ból z powodu raka, gorączka neutropeniczna, nadwrażliwość, zawroty głowy, zwiększone łzawienie, zapalenie spojówek, upośledzenie słuchu, niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia żylne, zaparcia, zapalenie przełyku/dysfagia/ból podczas przełykania, ból brzucha, niestrawność, krwawienie z przewodu pokarmowego, wysypka ze świądem, suchość skóry, złuszczanie sie skóry, bóle mięśni, zwiększenie masy ciała; niezbyt czesto: zaburzenia rytmu serca. Docetaksel 75 mg/m2 pc. w skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem w leczeniu raka głowy i szyi, chemioterapia indukcyjna, a następnie chemioradioterapia: bardzo często: zakażenie, neutropenia, niedokrwistość, trombocytopenia, neutropenia z gorączka, brak łaknienia, zaburzenia smaku, zaburzenia węchu, obwodowa neuropatia czuciowa, upośledzenie słuchu, nudności, zapalnie jamy ustnej, biegunka, wymioty, zapalenie przełyku/dysfagia/ból podczas przełykania, zaparcie, łysienie, wysypka ze świądem, letarg, gorączka, zatrzymanie płynów, obrzęk, zmniejszenie masy ciała; często: zakażenie z neutropenią, ból z powodu raka, gorączka neutropeniczna, zawroty głowy, obwodowa neuropatia ruchowa, zwiększone łzawienie, zaburzenia rytmu serca, niestrawność, ból brzucha, krwawienie z przewodu pokarmowego, suchość skóry, złuszczanie się skóry, bóle mięśni; niezbyt często: nadwrażliwość, zapalenie spojówek, niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia żylne, zwiększenie masy ciała.Doświadczenie po wprowadzeniu preparatu do obrotu: przypadki ostrej białaczki szpikowej i mielodysplazji (docetaksel w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami (lub) radioterapią), zahamowanie czynności szpiku kostnego oraz inne działania niepożądane ze strony układu krwiotwórczego, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe (często w połączeniu z posocznicą lub niewydolnością wielonarządową), przypadki wstrząsu anafilaktycznego (czasami zakończone zgonem), rzadkie przypadki drgawek lub przemijającej utraty świadomości (podczas podawania wlewu), bardzo rzadkie przypadki przemijających zaburzeń widzenia (błyski, mroczki) (zwykle podczas wlewu), rzadkie przypadki łzawienia z zapaleniem spojówek lub bez zapalenia spojówek spowodowane niedrożnością przewodu łzowego, rzadkie przypadki działania ototoksycznego, upośledzenia słuchu i (lub) utraty słuchu, rzadkie przypadki zawału mięśnia sercowego, rzadkie przypadki zdarzeń żylnych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, przypadki zespołu ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) oraz przypadki śródmiąższowego zapalenia płuc i zwłóknienia płuc (niekiedy zakończone zgonem), rzadkie przypadki popromiennego zapalenia płuc (u pacjentów przyjmujących równocześnie radioterapię), rzadkie przypadki odwodnienia w następstwie zaburzeń żołądka i jelit, perforacji żołądka lub jelit, niedokrwiennego zapalenia jelita grubego, zapalenia jelita grubego lub zapalenia jelit w przebiegu neutropenii, rzadkie przypadki niedrożności jelit, bardzo rzadkie przypadki zapalenia wątroby (niekiedy prowadzące do zgonu), szczególnie u pacjentów z wcześniej występującymi chorobami wątroby, bardzo rzadkie przypadki skórnego tocznia rumieniowatego i wysypki pęcherzowej (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka), zmiany o typie sklerodermalnym zwykle poprzedzane przez obrzęk limfatyczny, przypadki niewydolności nerek i zaburzenia czynności nerek, rzadko zjawisko nawrotu objawów popromiennych, zatrzymaniu płynów nie towarzyszyły ostre epizody skąpomoczu lub obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, rzadko odwodnienie i obrzęk płuc.

Ciąża i laktacja

Docetaksel jest embriotoksyczny i fetotoksyczny u królików i szczurów oraz wpływa na zmniejszenie płodności u szczurów. Podobnie jak inne leki cytotoksyczne, docetaksel stosowany u kobiet ciężarnych może spowodować uszkodzenie płodu, dlatego nie wolno stosować docetakselu w ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga jego podawania. Kobiety w wieku rozrodczym otrzymujące docetaksel należy poinformować o konieczności zapobiegania ciąży i zobowiązać do natychmiastowego poinformowania lekarza prowadzącego leczenie o zajściu w ciążę. Podczas leczenia należy stosować skuteczną metodę antykoncepcji. W badaniach nieklinicznych stwierdzono, że docetaksel wykazuje działanie genotoksyczne i może zmieniać płodność u mężczyzn, dlatego zaleca się, aby mężczyźni otrzymujący docetaksel nie płodzili dzieci w trakcie i do 6 mies. po okresie leczenia, a przed rozpoczęciem leczenia powinni uzyskać poradę w sprawie przechowania ich nasienia. W czasie leczenia docetakselem należy przerwać karmienie piersią ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych u dziecka.

Interakcje

Metabolizm docetakselu może być zmieniony przez jednoczesne podawanie leków, które indukują lub hamują aktywność cytochromu P450-3A lub są przez niego metabolizowane (i mogą hamować kompetycyjnie aktywność enzymu), takich jak: cyklosporyna, terfenadyna, ketokonazol, erytromycyna i troleandomycyna - należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania docetakselu równocześnie z tymi lekami. Docetaksel wiąże się silnie z białkami (powyżej 95%). Brak udokumentowanych badań dotyczących interakcji docetakselu z innymi lekami w warunkach in vivo, jakkolwiek interakcje takie są możliwe. Badania in vitro wykazały, że interakcje z środkami silnie wiążącymi się z białkami, takimi jak: erytromycyna, difenhydramina, propranolol, propafenon, fenytoina, salicylany, sulfametoksazol oraz walproinian sodu nie wpływają na stopień wiązania docetakselu z białkami. Także deksametazon nie wpływa na wiązanie docetakselu z białkami. Docetaksel nie wpływa na stopień wiązania digoksyny. Jednoczesne stosowanie docetakselu, doksorubicyny i cyklofosfamidu nie wpływa na farmakokinetykę podawanych leków. Ograniczone dane wykazały możliwość występowania interakcji pomiędzy docetakselem i karboplatyną. Klirens karboplatyny był ok. 50% większy po podawaniu w leczeniu skojarzonym z docetakselem w porównaniu z wartościami dla karboplatyny podawanej w monoterapii. Docetaksel jest metabolizowany z udziałem CYP3A4, a prednizon jest lekiem o znanym działaniu indukującym CYP3A4. Nie zaobserwowano statystycznie znamiennego wpływu prednizonu na farmakokinetykę docetakselu. Zgłaszano kliniczne przypadki zwiększonej toksyczności docetakselu podczas jednoczesnego stosowania z rytonawirem. (rytonawir hamuje CYP3A4). Należy rozważyć zmniejszenie dawki docetakselu o 50% u pacjentów wymagających jednoczesnego podania silnego inhibitora CYP3A4, takiego jak: azolowe leki przeciwgrzybicze, rytonawir i niektóre antybiotyki makrolidowe (klarytromycyna, erytromycyna).

Preparat zawiera substancję Docetaxel.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml koncentratu zawiera 20 mg docetakselu (bezwodnego); lek zawiera etanol.

1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 10 mg docetakselu; każda jednodawkowa fiolka zawiera 182 mg/ml (23% v/v) etanolu bezwodnego.

1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 10 mg docetakselu; preparat zawiera etanol - 27% (w/w) w 1 fiolce.

1 fiolka 0,5 ml (2 ml) zawiera roztwór docetakselu w postaci trójwodzianu, co odpowiada 20 mg (80 mg) docetakselu (bezwodnego). 1 fiolka zawiera 1 ml (4 ml, 8 ml) koncentratu, co odpowiada 20 mg (80 mg, 160 mg) docetakselu. Preparat zawiera etanol.

1 ml koncentratu zawiera 20 mg docetakselu; lek zawiera etanol (400 mg/ml).

1 ml koncentratu zawiera 20 mg docetakselu w postaci trójwodzianu; lek zawiera etanol.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 implant podskórny zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 fiolka lub amp.-strzyk. 0,5 ml zawiera 45 mg ustekinumabu; 1 fiolka 1 ml zawiera 90 mg ustekinumabu.

1 fiolka zawiera 10 000 j.m. kryzantaspazy (asparaginaza pochodząca z Erwinia chrysanthemi, L-asparginaza Erwinia).

1 ml koncentratu zawiera 20 mg ofatumumabu. 1 fiolka (50 ml) zawiera 1000 mg ofatumumabu. Preparat zawiera 116 mg sodu w dawce w dawce 1000 mg.

1 tabl. zawiera 50 mg azatiopryny. Preparat zawiera laktozę.

1 fiolka (5 ml) zawiera 100 mg panitumumabu; 1 fiolka (20 ml) zawiera 400 mg panitumumabu. Lek zawiera sód (0,15 mmol/ 3,45 mg w 1 ml).

1 amp. (1 ml) zawiera 3 000 000 j.m. naturalnego leukocytarnego interferonu alfa.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie

Guz przysadki mózgowej to jeden z najbardziej zróżnicowanych guzów mózgu. Jego istotą jest nieprawidłowy rozrost komórek przysadki - nadrzędnego gruczołu w układzie ...

więcej

Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego? Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego?

Masaż prostaty (stercza) znany jest jako jedna z technik seksualnych. Mało kto wie, że masaż gruczołu krokowego ma także zastosowanie w medycynie, ...

więcej

Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny

Zespół POEMS, inaczej zespół Crow-Fukase lub zespół Takatsuki, to bardzo rzadki zespół objawów, który towarzyszy chorobie nowotworowej układu krwiotwórczego, jaką jest osteosklerotyczna ...

więcej

Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania

Zespół rakowiaka to zespół objawów, które pojawiają się u chorych na rakowiaka - rodzaj nowotworu rozwijającego się w różnych częściach przewodu pokarmowego ...

więcej

Jest lek, który ratuje życie chorym na przewlekłą białaczkę limfocytową Jest lek, który ratuje życie chorym na przewlekłą białaczkę ...

Przewlekła białaczka limfocytowa (PBL) jest najczęściej rozpoznawanym rodzajem białaczki u dorosłych. Odsetek 5-letnich przeżyć wśród polskich pacjentów chorujących na przewlekłą białaczką limfocytową ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.