Tasigna

1 kapsułka zawiera 200 mg nilotynibu w postaci jednowodnego chlorowodorku. Lek zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Tasigna 112 kaps., kaps. twarde 2017-10-31

Działanie

Silnie działający inhibitor aktywności kinazy tyrozynowej Abl onkoproteiny Bcr-Abl, zarówno w liniach komórkowych, jak i pierwotnych komórkach białaczki z chromosomem Philadelphia. Substancja wykazuje wysokie powinowactwo do miejsca wiązania ATP w sposób silnie hamujący niezmutowane białko Bcr-Abl i podtrzymuje aktywność wobec 32/22 zmutowanych form Bcr-Abl opornych na imatynib. Nilotynib selektywnie hamuje proliferację i indukuje apoptozę w liniach komórkowych oraz w pierwotnych komórkach białaczki z chromosomem Philadelphia (Ph+) u pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową. Maksymalne stężenie nilotynibu osiągane jest po 3 h od podania doustnego. Po podaniu doustnym lek wchłania się w 30%. Lek wiąże się z białkami osocza in vitro w 98%. Zidentyfikowano dwa główne szlaki metaboliczne: utlenianie i hydroksylację. Nilotynib metabolizowany jest głównie przez CYP3A4 z niewielkim udziałem CYP2C8. Ponad 90% dawki usuwane jest w ciągu 7 dni z kałem. T0,5 w fazie eliminacji wynosi ok. 17 h.

Dawkowanie

Doustnie. Leczenie powinno być rozpoczęte przez lekarza doświadczonego w rozpoznawaniu i leczeniu pacjentów z CML. Pacjenci z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej: zaleca się podawanie dawki 300 mg 2 razy na dobę. Pacjenci z z CML w fazie przewlekłej lub w fazie akceleracji, z nietolerancją lub opornością na uprzednie leczenie: zaleca się podawanie dawki 400 mg 2 razy na dobę. Leczenie kontynuować tak długo, jak długo przynosi korzyść kliniczną dla pacjenta. W przypadku wystąpienia toksyczności hematologicznej (neutropenia, małopłytkowość) niezwiązanej z chorobą podstawową może być konieczne zaprzestanie podawania leku przez pewien czas i (lub) zmniejszenie podawanej dawki w następujący sposób: nowo rozpoznana CML w fazie przewlekłej oraz CML w fazie przewlekłej z opornością lub nietolerancją imatynibu: leczenie należy przerwać i kontrolować morfologię krwi, w ciągu 2 tyg. należy ponownie podjąć leczenie wcześniejszą dawką jeśli ANC >1,0 x 109/l i (lub) liczba płytek krwi >50 x 109/l, jeśli liczba krwinek utrzymuje się na niskim poziomie, może być wymagane zmniejszenie dawki do 400 mg raz na dobę; CML w fazie akceleracji z opornością lub nietolernacją imatynibu: leczenie należy przerwać i kontrolować morfologię krwi, w ciągu 2 tyg. należy ponownie podjąć leczenie wcześniejszą dawką jeśli ANC >1,0 x 109/l i (lub) liczba płytek krwi >20 x 109/l, jeśli liczba krwinek utrzymuje się na niskim poziomie, może być wymagane zmniejszenie dawki do 400 mg raz na dobę. W przypadku wystąpienia umiarkowanej lub ciężkiej, klinicznie istotnej toksyczności niehematologicznej należy przerwać podawanie leku, a gdy objawy toksyczności ustąpią można wznowić podawanie leku w dawce 400 mg raz na dobę. Jeżeli jest to klinicznie uzasadnione, można rozważyć ponowne zwiększenie dawki do dawki początkowej 300 mg 2 razy na dobę u pacjentów z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej lub do 400 mg 2 razy na dobę u pacjentów z CML z opornością lub nietolerancją na leczenie imatynibem, w fazie przewlekłej lub w fazie akceleracji. Jeżeli nastąpi zwiększenie aktywności lipazy do stopnia 3-4, dawkę należy zmniejszyć do 400 mg podawanych raz na dobę lub przerwać podawanie leku; aktywność lipazy w surowicy należy oznaczać co miesiąc. Jeśli nastąpi zwiększenie stężenia bilirubiny do stopnia 3-4 oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, dawkę należy zmniejszyć do 400 mg podawanych raz na dobę lub przerwać podawanie leku; stężenie bilirubiny i aktywność aminotransferaz wątrobowych należy oznaczać co miesiąc. Leku nie spożywać z jedzeniem - nie należy spożywać żadnych posiłków na 2 h przed przyjęciem dawki i przynajmniej 1 h po przyjęciu dawki. W przypadku pominięcia dawki, nie przyjmować dodatkowej dawki, dawkę przyjąć o zwykłej porze. Pacjenci którzy nie są w stanie połknąć kapsułki, mogą rozpuścić jej zawartość w 1 łyżeczce do herbaty musu jabłkowego i natychmiast zażyć. Nie wolno używać objętości większej niż zawartość 1 łyżeczki do herbaty ani żadnego innego pokarmu niż przecier jabłkowy. Jeśli jest to wskazane klinicznie, lek może być stosowany jednocześnie z hematopoetycznymi czynnikami wzrostu, takimi jak erytropoetyna lub czynnik stymulujący kolonie granulocytarne. Lek może być podawany z hydroksymocznikiem lub anagrelidem, jeśli jest to wskazane kliniczne.

Wskazania

Leczenie dorosłych pacjentów z: nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową (CML) w fazie przewlekłej z obecnością chromosomu Philadelphia; CML z chromosomem Philadelphia w fazie przewlekłej lub w fazie akceleracji, w przypadku oporności lub nietolerancji na uprzednie leczenie, w tym leczenie imatynibem. Nie są dostępne dane dotyczące skuteczności stosowania u pacjentów z CML w przełomie blastycznym.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

U pacjentów będących nosicielami HBV wystąpiły przypadki reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBV) po otrzymaniu inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL (TKI). Część przypadków reaktywacji HBV spowodowała ostrą niewydolność wątroby lub piorunujące zapalenie wątroby, wymagające przeszczepienia wątroby lub prowadzące do zgonu pacjenta. Dlatego przed rozpoczęciem leczenia TKI BCR-ABL należy przeprowadzić diagnostykę pacjentów w kierunku zakażenia wirusem HBV; należy skonsultować się z lekarzem specjalizującym się w leczeniu chorób wątroby i HBV przed rozpoczęciem leczenia w przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem badań serologicznych w kierunku HBV (w tym u pacjentów z czynną postacią choroby) oraz w przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem badań na obecność zakażenia wirusem HBV występującym w trakcie leczenia; należy ściśle monitorować pacjentów będących nosicielami HBV i wymagających leczenia TKI BCR-ABL, pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów czynnego zakażenia HBV przez cały czas trwania terapii i przez kilka miesięcy po jej zakończeniu. Terapia lekiem może powodować trombocytopenię, neutropenię, niedokrwistość (stopień 3-4 wg skali toksyczności NCICTC); zaburzenia występują częściej u pacjentów z CML i opornością lub nietolerancją imatynibu, a zwłaszcza u chorych w fazie akceleracji CML. W przypadku wystąpienia zahamowania szpiku kostnego należy wstrzymać podawanie leku na pewien czas lub zmniejszyć dawkę leku. Lek może powodować zależne od stężenia wydłużenie repolaryzacji komór serca, skutkujące wydłużeniem odstępu QT. Do istotnego wydłużenia odstępu QT może dojść, gdy nilotynib jest niewłaściwie przyjmowany z silnymi inhibitorami CYP3A4 i (lub) lekami, które mogą wydłużać odstęp QT i (lub) z pokarmem oraz w przypadku współistnienia hipokaliemii lub hipomagnezemii. Należy zachować ostrożność u pacjentów z wydłużeniem odstępu QTc lub u których występuje znaczne ryzyko wydłużenia odstępu QTc, takich jak: pacjentów z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT, pacjentów z niewyrównanymi lub znaczącymi chorobami serca, w tym z niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego, zastoinową niewydolnością serca, niestabilną dusznicą bolesną lub klinicznie istotną bradykardią, pacjentów przyjmujących leki przeciwarytmiczne lub inne substancje powodujące wydłużenie odstępu QT; zaleca się ściśle kontrolować wpływ leczenia na wydłużenie odstępu QTc. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na zwiększone narażenie na nilotynib u tych pacjentów oraz u pacjentów z przebytym zapaleniem trzustki. Jeśli podczas leczenia dojdzie do zwiększenia aktywności lipazy z towarzyszącymi objawami w obrębie jamy brzusznej, leczenie należy przerwać i rozważyć wykonanie odpowiednich badań diagnostycznych w celu wykluczenia zapalenia trzustki. Dostępność biologiczna nilotynibu może być zmniejszona u pacjentów po zabiegu całkowitego wycięcia żołądka - należy rozważyć częstsze kontrole tych pacjentów. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat - nie zaleca się stosowania leku w tej grupie wiekowej. Lek zawiera laktozę - nie należy go stosować u pacjentów z rzadko występującą nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych u ≥5% pacjentów (z wyjątkiem zmian w wynikach badań laboratoryjnych). Nowo rozpoznana CML - faza przewlekła. Bardzo często: ból głowy, nudności, wysypka, świąd, bóle mięśniowe, zmęczenie. Często: zmniejszenie łaknienia, zaparcia, biegunka, wymioty, ból w nadbrzuszu, ból brzucha, niestrawność, łysienie, suchość skóry, rumień, ból stawów, kurcze mięśni, ból kości, ból kończyn, osłabienie, obrzęki obwodowe. CML - faza przewlekła i CML - faza akceleracji z opornością lub nietolerancją na imatynib. Bardzo często: ból głowy, nudności, zaparcia, biegunka, wymioty, wysypka, świąd, bóle mięśniowe, zmęczenie. Często: zmniejszenie łaknienia, ból w nadbrzuszu, ból brzucha, niestrawność, łysienie, suchość skóry, rumień, ból stawów, kurcze mięśni, ból kości, ból kończyn, osłabienie, obrzęki obwodowe. Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych u <5% pacjentów (uwzględniono również bardzo częste zmiany w wynikach badań laboratoryjnych). Bardzo często: hipofosfatemia, hiperbilirubinemia, zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie aktywności AspAT, zwiększenie aktywności lipazy. Często: zapalenie mieszków włosowych, zakażenie górnych dróg oddechowych (w tym zapalenie gardła, zapalenie błony śluzowej części nosowej gardła, zapalenie błony śluzowej nosa), brodawczak skóry, neutropenia z gorączką, pancytopenia, limfopenia; zaburzenia równowagi elektrolitowej (w tym hipomagnezemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipokalcemia, hiperkalcemia, hiperfosfatemia), cukrzyca, hiperglikemia, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, zmniejszenie łaknienia, depresja, bezsenność, lęk, zawroty głowy, neuropatia obwodowa, niedoczulica, parestezje, krwawienie do oka, obrzęk wokół oczu, swędzenie oka, zapalenie spojówek, suchość oka (w tym zespół suchego oka), zawroty głowy, dławica piersiowa, zaburzenia rytmu serca (w tym blok przedsionkowo-komorowy, trzepotanie serca, dodatkowe skurcze, tachykardia, migotanie przedsionków, bradykardia), kołatanie serca, wydłużenie odstępu QT w EKG, nadciśnienie, uderzenia gorąca, duszność, duszność wysiłkowa, krwawienie z nosa, kaszel, dysfonia, zapalenie trzustki, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, rozdęcie jamy brzusznej, zaburzenia smaku, wzdęcia, zaburzenia czynności wątroby, nocne poty, wyprysk, pokrzywka, rumień, nadmierna potliwość, siniaki, trądzik, zapalenie skóry (w tym alergiczne, złuszczające i trądzikopodobne), sucha skóra, ból mięśniowo-szkieletowy w klatce piersiowej, ból mięśniowo-szkieletowy, ból pleców, ból w boku, ból szyi, częstomocz, ból w klatce piersiowej (w tym ból w klatce piersiowej niezwiązany z sercem), ból, gorączka, dyskomfort w klatce piersiowej, złe samopoczucie, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie liczby płytek krwi, zwiększenie aktywności amylazy we krwi, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi, zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatyninowej we krwi, zmniejszenie masy ciała, zwiększenie masy ciała. Niezbyt często: zapalenie płuc, zakażenie dróg moczowych, zapalenie żołądka i jelit, zapalenie oskrzeli, zakażenie wirusem opryszczki, kandydozy (w tym kandydozy jamy ustnej), nadpłytkowość, leukocytoza, eozynofilia, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, odwodnienie, zwiększenie łaknienia, dna; krwotok wewnątrzczaszkowy, migrena, utrata przytomności (w tym omdlenia), drżenie, zaburzenia koncentracji, przeczulica, zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie, krwawienie do spojówek, zmniejszona ostrość wzorku, obrzęk powieki, fotopsja, przekrwienie (twardówki, spojówki, oka), podrażnienie oka, niewydolność serca, wysięk osierdziowy, choroba wieńcowa, szmer sercowy, sinica, przełom nadciśnieniowy, miażdżyca zarostowa tętnic obwodowych, krwiak, obrzęk płuc, wysięk opłucnowy, choroba śródmiąższowa płuc, ból opłucnowy, zapalenie opłucnej, ból gardła i krtani, podrażnienie gardła, krwotok z przewodu pokarmowego, krew w kale, owrzodzenie jamy ustnej, refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, ból przełyku, suchość w ustach, wrażliwość zębów, toksyczny wpływ na wątrobę, toksyczne zapalenie wątroby, żółtaczka, złuszczająca się wysypka, wysypka polekowa, ból skóry, wybroczyny, obrzęk twarzy, sztywność mięśniowo-szkieletowa, osłabienie mięśni, obrzęk stawów, bolesne oddawanie moczu, nagłe oddawanie moczu, częste oddawanie moczu w nocy, ból piersi, ginekomastia, zaburzenia erekcji, obrzęk twarzy, obrzęk nóg, choroby grypopodobne, dreszcze, odczucie zmian w temperaturze ciała (w tym uczucie gorąca, uczucie zimna), zmniejszenie liczby neutrofilów, zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi, zmniejszenie stężenia glukozy we krwi, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zmniejszenie stężenia globulin. Częstość nieznana: posocznica, ropień podskórny, ropień odbytu, czyrak, grzybica stóp, brodawczak jamy ustnej, paraproteinemia, nadwrażliwość, wtórna nadczynność przytarczyc, zapalenie tarczycy, hiperurykemia, hipoglikemia, dezorientacja, splątanie, amnezja, dysforia, obrzęk mózgu, zapalenie nerwu wzrokowego, letarg, zaburzenia czucia, zespół niespokojnych nóg, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, chorioretinopatia, podwójne widzenie, światłowstręt, opuchnięcie oka, zapalenie powiek, ból oka, alergiczne zapalenie spojówek, choroby powierzchni oka, zaburzenia słuchu, ból ucha, szumy uszne, zawał serca, zaburzenia czynności komór, zapalenie osierdzia, zmniejszenie frakcji wyrzutowej, wstrząs krwotoczny, niedociśnienie tętnicze, zakrzepica, miażdżyca, nadciśnienie płucne, świszczący oddech, ból części ustnej gardła, perforacja wrzodów żołądka i jelit, krwotok zaotrzewnowy, krwawe wymioty, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie przełyku, niedrożność przepuszczająca jelit, zapalenie żołądka, zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy, guzy krwawnicowe, przepuklina rozworu przełykowego, krwotok odbytniczy, zapalenie dziąseł, zastój żółci, powiększenie wątroby, rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty, owrzodzenie skóry, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, wybroczyny punktowe, nadwrażliwość na światło, pęcherze, torbiele skórne, rozrost gruczołów łojowych, zanik skóry, przebarwienia skóry, złuszczanie skóry, nadmierna pigmentacja skóry, przerost skóry, hiperkeratoza, łuszczyca, zapalenie stawów, niewydolność nerek, krwiomocz, nietrzymanie moczu, nieprawidłowe zabarwienie moczu, stwardnienie piersi, nadmierne obfite miesiączkowanie, obrzęk brodawek, obrzęk miejscowy, zwiększenie stężenia troponiny, zwiększenie stężenia nieskoniugowanej bilirubiny we krwi, zwiększenie stężenia insuliny we krwi, zmniejszenie stężenia insuliny we krwi, zwiększenie stężenia lipoprotein (w tym lipoprotein o bardzo małej i dużej gęstości), zwiększenie stężenia hormonu przytarczyc we krwi, zwiększenie stężenia potasu we krwi, zmniejszenie liczby białych krwinek. W badaniach klinicznych u pacjentów z CML w fazie przewlekłej lub w fazie akceleracji oraz opornością lub nietolerancją imatynibu zgłaszano niezbyt często nagłe zgony pacjentów z chorobą serca w wywiadzie lub z istotnymi kardiologicznymi czynnikami ryzyka. Po wprowadzeniu do obrotu rzadko obserwowano przypadki zespołu rozpadu guza.

Ciąża i laktacja

Leku nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga leczenia nilotynibem. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji w trakcie terapii nilotynibem. Leku nie należy stosować podczas karmienia piersią.

Uwagi

Ze względu na możliwość wystąpienia zahamowania szpiku kostnego w pierwszych dwóch miesiącach leczenia badanie morfologii krwi należy wykonywać co dwa tygodnie, a później co miesiąc lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonać badanie EKG oraz skorygować istniejącą hipokaliemię i hipomagnezemię, a następnie okresowo kontrolować stężenie potasu i magnezu podczas leczenia. Przed rozpoczęciem leczenia, ze względu na możliwość wystąpienia zespołu rozpadu guza zaleca się skorygowanie klinicznie istotnego odwodnienia oraz leczenie zmniejszające podwyższone stężenie kwasu moczowego. Pacjenci, u których występują zawroty głowy, zmęczenie, zaburzenie widzenia lub inne objawy niepożądane mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, powinni unikać wykonywania tych czynności, aż do momentu ustąpienia działań niepożądanych.

Interakcje

Leki oddziałujące na CYP3A4 i glikoproteinę P stosowane razem z nilotynibem mogą wpływać na wchłanianie i późniejsze ogólnoustrojowe wydalanie leku. Dlatego należy unikać równoczesnego stosowania nilotynibu z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4, w tym ketokonazolem, itrakonazolem, worykonazolem, rytonawirem, klarytromycyną i telitromycyną. Induktory aktywności CYP3A4 (np. fenytoina, karbamazepina, fenobarbital i ziele dziurawca zwyczajnego) mogą przyspieszyć metabolizm nilotynibu, a tym samym zmniejszyć jego stężenie w osoczu. Pacjentom przyjmującym nilotynib należy dobierać do stosowania leki słabiej indukujące CYP3A4. Rozpuszczalność nilotynibu zależy od pH, dlatego jego wchłanianie może być zmniejszone przez substancje hamujące wydzielanie soku żołądkowego. Nilotynib można stosować równocześnie z esomeprazolem lub innymi inhibitorami pompy proteinowej, jeśli jest to wskazane. Nilotynib jest stosunkowo silnym inhibitorem in vitro enzymów CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6 i UGT1A1. Należy zachować ostrożność podając nilotynib równocześnie z substratami enzymów, które mają wąski indeks terapeutyczny (np. astemizol, terfenadyna, cyzapryd, pimozyd, chinidyna, beprydyl lub alkaloidy sporyszu - ergotamina, dihydroergotamina). Podczas jednoczesnego stosowania nilotynibu z warfaryną zaleca się kontrolę markerów farmakodynamicznych warfaryny (INR lub PT) po rozpoczęciu leczenia nilotynibem (przynajmniej w ciągu pierwszych 2 tyg.). Należy zachować ostrożność podając nilotynib pacjentom, u których występuje lub może wystąpić wydłużenie odstępu QT, w tym u pacjentów przyjmujących leki przeciwarytmiczne, takie jak: amiodaron, dizopiramid, prokainamid, chinidyna, sotalol lub inne leki, które mogą prowadzić do wydłużenia odstępu QT: chlorochinina, halofantryna, klarytromycyna, haloperydol, metadon i moksyfloksacyna. Wchłanianie nilotynibu jest większe, jeśli preparat podaje się z pokarmem, co prowadzi do większego stężenia w surowicy. Należy unikać spożywania soku grejpfrutów i innych pokarmów, o których wiadomo, że hamują działanie CYP3A4.

Preparat zawiera substancję Nilotinib.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 kapsułka zawiera 200 mg nilotynibu w postaci jednowodnego chlorowodorku. Lek zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 implant podskórny zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 fiolka lub amp.-strzyk. 0,5 ml zawiera 45 mg ustekinumabu; 1 fiolka 1 ml zawiera 90 mg ustekinumabu.

1 fiolka zawiera 10 000 j.m. kryzantaspazy (asparaginaza pochodząca z Erwinia chrysanthemi, L-asparginaza Erwinia).

1 ml koncentratu zawiera 20 mg ofatumumabu. 1 fiolka (50 ml) zawiera 1000 mg ofatumumabu. Preparat zawiera 116 mg sodu w dawce w dawce 1000 mg.

1 tabl. zawiera 50 mg azatiopryny. Preparat zawiera laktozę.

1 fiolka (5 ml) zawiera 100 mg panitumumabu; 1 fiolka (20 ml) zawiera 400 mg panitumumabu. Lek zawiera sód (0,15 mmol/ 3,45 mg w 1 ml).

1 amp. (1 ml) zawiera 3 000 000 j.m. naturalnego leukocytarnego interferonu alfa.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania

Mięsak (guz) Ewinga to złośliwy nowotwór kości, który najczęściej dotyka dzieci. Pierwsze objawy mięsaka Ewinga to bóle kości, które niekiedy wiązane są ...

więcej

Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie

Guz przysadki mózgowej to jeden z najbardziej zróżnicowanych guzów mózgu. Jego istotą jest nieprawidłowy rozrost komórek przysadki - nadrzędnego gruczołu w układzie ...

więcej

Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego? Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego?

Masaż prostaty (stercza) znany jest jako jedna z technik seksualnych. Mało kto wie, że masaż gruczołu krokowego ma także zastosowanie w medycynie, ...

więcej

Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny

Zespół POEMS, inaczej zespół Crow-Fukase lub zespół Takatsuki, to bardzo rzadki zespół objawów, który towarzyszy chorobie nowotworowej układu krwiotwórczego, jaką jest osteosklerotyczna ...

więcej

Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania

Zespół rakowiaka to zespół objawów, które pojawiają się u chorych na rakowiaka - rodzaj nowotworu rozwijającego się w różnych częściach przewodu pokarmowego ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.