Tarka®

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 180 mg chlorowodorku werapamilu w postaci o przedłużonym uwalnianiu i 2 mg trandolaprylu. Preparat zawiera 1,12 mmola sodu oraz laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Tarka® 30 szt., tabl. o zmodyf. uwalnianiu 66,68zł 2017-10-31

Działanie

Preparat złożony zawierający antagonistę kanału wapniowego - werapamil i inhibitor konwertazy angiotensyny - trandolapryl. Hamuje napływ jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego oraz komórek mięśni gładkich naczyń. Werapamil powoduje rozszerzenie naczyń tętniczych, przez co zmniejsza całkowity opór obwodowy oraz zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia serca na tlen i zużycie energii oraz działa inotropowo ujemnie. Werapamil wchłania się z przewodu pokarmowego w ok. 90%. Biodostępność wynosi ok. 22%. Pokarm, szczególnie o dużej zawartości tłuszczu, może opóźniać wchłanianie, zwiększając Tmax i Cmax. Wiąże się za białkami w 90%. Około 70% dawki wydalane jest z moczem w postaci metabolitów, około 3-4% w postaci niezmienionej, około 16%  w postaci metabolitów z kałem. T0,5 wynosi 8 h. Trandolapryl jest prolekiem - w wątrobie hydrolizowanym do aktywnego metabolitu - trandolaprylatu, który jest właściwym inhibitorem ACE. Podawanie trandolaprylu powoduje zmniejszenie stężenia angiotensyny II, co prowadzi do zmniejszenia jej aktywności wazopresyjnej i zmniejszenia wydzielania aldosteronu. Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, biodostępność wynosi około 40-60%. Wiąże się z białkami osocza w 80%. Wydalany jest w ok. 33% z moczem (10-15% podanej dawki jako trandolaprylat) i 66% z kałem.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 1 tabl. raz na dobę. Tabletki połykać w całości, rano po śniadaniu.

Wskazania

Nadciśnienie samoistne u pacjentów, u których uzyskano prawidłowe wartości ciśnienia stosując oddzielnie leki zawierające chlorowodorek werapamilu i trandolapryl w takich samych dawkach jak w preparacie.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na trandolapryl, inne inhibitory ACE, werapamil oraz na pozostałe składniki preparatu. Obrzęk naczynioruchowy po inhibitorach ACE w wywiadzie. Dziedziczny lub samoistny obrzęk naczynioruchowy. Wstrząs kardiogenny. Świeży powikłany zawał serca. Blok przedsionkowo-komorowy IIst. lub IIIst. u pacjentów bez wszczepionego stymulatora serca. Blok zatokowo-przedsionkowy. Zespół chorego węzła zatokowego u pacjentów bez wszczepionego stymulatora serca. Niewydolność serca ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej poniżej 35% oraz (lub) ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg. Trzepotanie/migotanie przedsionków w związku z istnieniem dodatkowej, nieprawidłowej drogi przewodzenia (np. zespół WPW, zespół LGL). Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny 2).

Środki ostrożności

Nie stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby oraz u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym wtórnym, ponieważ w przypadku obustronnego zwężenia tętnic nerkowych lub zwężenia tętnicy jedynej czynnej nerki (np. przeszczepionej) istnieje niebezpieczeństwo ostrej niewydolności nerek. Ze względu na ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z pobudzonym układem renina-angiotensyna-aldosteron (np. pacjenci z hipowolemią, niedoborem sodu w wyniku stosowania leków moczopędnych, diety niskosodowej, dializ, odwodnienia po biegunkach i wymiotach, z niewydolnością lewokomorową, nadciśnieniem tętniczym naczyniowo-nerkowym) - przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać hipowolemię i niedobór sodu, a leczenie rozpoczynać w szpitalu. Pacjenci, u których podczas dostosowywania dawki wystąpi niedociśnienie powinni leżeć, leczenie preparatem można zazwyczaj kontynuować po wyrównaniu objętości krwi krążącej i ustąpieniu niedociśnienia tętniczego. W okresie rozpoczynania leczenia i dobierania dawki, konieczne jest dokładne monitorowanie pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub zaburzeniami mózgowo-naczyniowymi. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, niewydolnością nerek, zwłaszcza w przebiegu układowych chorób tkanki łącznej (układowy toczeń rumieniowaty, twardzina układowa), podczas leczenia immunospuresyjnego oraz u pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii (pacjenci z niewydolnością nerek lub niewydolnością serca). Ostrożnie stosować u pacjentów w podeszłym wieku, z blokiem przedsionkowo-komorowym Ist., bradykardią, zespołem chorego węzła zatokowego, zaburzeniami przewodzenia nerwowo-mięśniowego (miastenia, zespół Lamberta i Eatona, późne stadia dystrofii mięśniowej Duchenn'a). U pacjentów z cukrzycą, leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną, w pierwszym miesiącu leczenia inhibitorem ACE należy dokładnie monitorować stężenie glukozy we krwi. Nie należy stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby ze względu na brak doświadczenia w stosowaniu produktu u tych pacjentów. Bardzo rzadko, stosowanie inhibitorów ACE było związane z zespołem rozpoczynającym się od żółtaczki cholestatycznej albo zapalenia wątroby, które postępowały do piorunującej martwicy i czasami zgonu. Nie jest znany mechanizm tego zespołu. Pacjenci, u których wystąpiła żółtaczka lub zwiększyła się aktywność enzymów wątrobowych powinni odstawić lek i pozostawać pod kontrolą lekarza. Należy zachować ostrożność u pacjentów z idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie. U pacjentów rasy czarnej obrzęk naczynioruchowy występuje częściej niż u pacjentów innych ras. Informowano również o występowaniu obrzęku naczynioruchowego jelit u pacjentów leczonych inhibitorami ACE. Należy to brać pod uwagę u pacjentów leczonych trandolaprylem, u których wystąpi ból brzucha (z nudnościami lub wymiotami albo bez). U pacjentów operowanych w znieczuleniu ogólnym, podanie inhibitora ACE może powodować niedociśnienie, które można skorygować zwiększając objętość osocza. Ze względu na ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych, u pacjentów dializowanych nie wolno stosować błon dializacyjnych z metylosiarczanu poliakrylonitrylu o większym współczynniku ultrafiltracji. U pacjentów uczulonych na jady owadów będących w trakcie terapii odczulającej oraz u pacjentów, u których zastosowano aferezę LDL, podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE mogą wystąpić reakcje rzekomoanafilaktyczne. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów stosujących dietę ubogosodową. Ze względu na zawartość laktozy, preparatu nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. 

Niepożądane działanie

Często: ból i zawroty głowy, blok przedsionkowo-komorowy Ist., niedociśnienie (w tym ortostatyczne), wstrząs, uderzenia gorąca, nagłe zaczerwienienie, kaszel, zaparcia. Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości, hiperlipidemia, senność, drżenie, kołatanie serca, bóle brzucha, biegunka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, nudności, nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby, obrzęk twarzy, świąd, wysypka, zwiększona potliwość, wielomocz, ból w klatce piersiowej. Rzadko: opryszczka, brak łaknienia, omdlenie, hiperbilirubinemia, łysienie, choroby skóry, azotemia. Bardzo rzadko: zapalenie oskrzeli, leukopenia, pancytopenia, trombocytopenia, agresja, niepokój, depresja, nerwowość, krwotok mózgowy, utrata przytomności, zaburzenia równowagi, bezsenność, parestezje, przeczulica dotykowa, zaburzenia smaku, zburzenia widzenia, dławica piersiowa, bradykardia, tachykardia, migotanie przedsionków, niewydolność serca, zatrzymanie akcji serca, wahania ciśnienia tętniczego, astma, duszność, przekrwienie i obrzęk błony śluzowej zatok, suchość błony śluzowej jamy ustnej/gardła, zapalenie trzustki, wymioty, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zapalenie skóry, łuszczyca, pokrzywka, bóle stawów i mięśni, osłabienie mięśni, ostra niewydolność nerek, zaburzenia wzwodu, ginekomastia, obrzęk, obrzęk obwodowy, astenia, uczucie zmęczenia, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej i aminotransferaz we krwi, dehydrogenazy mleczanowej, lipazy, stężenia potasu w surowicy, immunoglobulin, zwiększenie aktywności γ- glutamylotransferazy. Ponadto podczas stosowania inhibitorów ACE mogą wystąpić: zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie gardła, zapalenie zatok, nieżyt błony śluzowej nosa, zapalenie języka, zakażenie dróg moczowych, agranulocytoza, zmniejszenie stężeni hemoglobiny i wartości hematokrytu, niedokrwistość hemolityczna, zwiększenie apetytu, hiperkaliemia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiponatremia, hiperurykemia, dna moczanowa, nieprawidłowa aktywność enzymów, bezsenność, zaburzenia snu, omamy, zmniejszone libido, stan splątania, przemijający napad niedokrwienny, incydent naczyniowo-mózgowy, drgawki kloniczne mięśni, migrena, zaburzenia pozapiramidowe, porażenie (niedowład czterokończynowy), zapalenie powiek, obrzęk spojówek, zaburzenia oka, szumy uszne, zawał mięśnia sercowego, blok przedsionkowo-komorowy (IIst., IIIst.), rzadkoskurcz zatokowy, zahamowanie zatokowe, asystolia, zaburzenia rytmu serca, tachykardia komorowa, niedokrwienie mięśnia sercowego, nieprawidłowy zapis EKG, nadciśnienie, angiopatia, zaburzenia naczyń obwodowych, żylaki, skurcz oskrzeli, zapalenie górnych dróg oddechowych, przekrwienie górnych dróg oddechowych, kaszel z odkrztuszaniem, zapalenie gardła, ból części ustnej gardła, krwawienie z nosa, zaburzenie oddychania, dyskomfort w jamie brzusznej, niestrawność, zapalenie żołądka, wzdęcie z oddawaniem gazów, rozrost dziąseł, krwawe wymioty, niedrożność jelit, obrzęk naczynioruchowy jelit, zapalenie języka, żółtaczka cholestatyczna, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka,  erytromelalgia (czerwienica bolesna kończyn), plamica, wyprysk, trądzik, suchość skóry, ból pleców, ból kończyn, ból kości, zapalenie kości i stawów, kurcze mięśni, częstomocz, mlekotok, gorączka, złe samopoczucie, zwiększenie stężenia kreatyniny, mocznika, prolaktyny we krwi. W niektórych przypadkach wystąpić mogą objawy pozapiramidowe (takie jak choroba Parkinsona, choreoatetoza, zespół dystoniczny). Dotychczasowe doświadczenia wskazują, że objawy te przemijają po odstawieniu produktu. Bardzo rzadko informowano o przypadkach miastenii, zespołów miastenicznych (takich jak zespół Lamberta i Eatona) oraz późnych stadiów dystrofii mięśniowej Duchenne'a.

Ciąża i laktacja

Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią. Po stosowaniu inhibitorów ACE u kobiet w ciąży, może wystąpić hipoplazja płuc u noworodka, przetrwały przewód tętniczy, hipoplazja czaszki oraz opóźnienie wewnątrzmacicznego rozwoju płodu. Ponadto istnieje ryzyko wystąpienia hipotonii u płodu, która może być związana z oligurią lub anurią u płodu/noworodka oraz małowodziem. Możliwe jest działanie teratogenne inhibitorów ACE w II i III trymestrze ciąży. Nie zostało ustalone, czy stosowanie inhibitorów ACE wyłącznie w I trymestrze ciąży ma działanie teratogenne lub toksyczne na płód.

Uwagi

Przed rozpoczęciem leczenia i podczas leczenia należy kontrolować czynność nerek. Ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy i zmęczenia preparat może upośledzać sprawność psychofizyczną.

Interakcje

Nie stosować w skojarzeniu z preparatem następujących leków: leków moczopędnych oszczędzających potas - spironolakton, triamteren, amiloryd, preparatów potasu lub substytutów soli kuchennej zawierających potas (ryzyko hiperkaliemii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek; jeśli równoczesne stosowanie jest konieczne należy zachować ostrożność i odpowiednio często kontrolować stężenie potasu we krwi); dantrolenu; litu (może wystąpić zwiększenie jak i zmniejszenie działania litu stosowanego równocześnie z werapamilem, z trandolaprylem zmniejszenie wydalania litu, należy często oznaczać stężenia litu we krwi); dożylnie podawane leki β-adrenolityczne (jednoczesne stosowanie może powodować znaczne zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, w niektórych przypadkach mogące prowadzić do nasilonej bradykardii, a także do ciężkiego zaburzenia czynności serca); kolchicyna (werapamil może powodować zwiększenie narażenia na kolchicynę). Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania: leków przeciwnadciśnieniowych (nasilenie działanie hipotensyjnego); leków moczopędnych (szczególnie u pacjentów z hipowolemią i (lub) niedoborem sodu - ryzyko hipotensji; można temu zapobiec odstawiając lek moczopędny, zwiększając podaż sodu i płynów przed zastosowaniem inhibitora ACE oraz rozpoczynając leczenie od małej dawki, dawkę należy zwiększać zachowując dużą ostrożność); środkami znieczulenia ogólnego (nasilenie działania hipotensyjnego); lekami narkotycznymi/antypsychotycznymi (ryzyko hipotonii ortostatycznej); allopurynolem, cytostatykami i lekami immunosupresyjnymi, korytkosteroidami podawanymi ogólnie i prokainamidem (ryzyko leukopenii); lekami o działaniu kardiodepresyjnym, np. lekami ß-adrenolitycznymi, lekami antyarytmicznymi, środkami znieczulenia ogólnego (addytywne działania niepożądane); chinidyną (jednoczesne stosowanie z werapamilem u pacjentów z kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu lewej komory powodowało, w pojedynczych przypadkach, niedociśnienie tętnicze i obrzęk płuc); digoksyną (zwiększenie stężenia digoksyny w osoczu o 50 do 75%, co wymaga zmniejszenia dawki digoksyny); lekami zmniejszającymi napięcie mięśniowe (nasilenie działania tych leków); lekami uspokajającymi lub imipraminą (ryzyko hipotonii ortostatycznej). Jednoczesne stosowanie z NLPZ może osłabić działanie hipotensyjne oraz zwiększyć ryzyko hiperkaliemii, jednocześnie pogarszając czynność nerek. Leki zobojętniające kwas solny zmniejszają dostępność biologiczną inhibitorów ACE. Sympatykomimetyki mogą zmniejszyć działanie hipotensyjne inhibitorów ACE (pacjentów należy dokładnie obserwować). Alkohol zwiększa działanie hipotensyjne inhibitorów ACE. W pojedynczych przypadkach może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych lub produktu, zwłaszcza na początku leczenia, ponieważ może wystąpić wyraźniejsze zmniejszenie stężenia glukozy we krwi. Badania in vitro wykazały, że werapamil jest metabolizowany przez izoenzymy cytochromu P450: CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18 i że werapamil jest inhibitorem CYP3A4. Werapamil może zwiększać stężenia w osoczu karbamazepiny, cyklosporyny i teofiliny, zwiększając ryzyko działania toksycznego tych leków. Ryfampicyna, fenytoina i fenobarbital zmniejszają stężenie werapamilu w osoczu. Cymetydyna może zwiększać stężenie werapamilu we krwi. Werapamil może zwiększać stężenia prazosyny iterazosyny we krwi, nasilając działanie hipotensyjne. U pacjentów stosujących werapamil leczenie, np. symwastatyną, atorwastatyną lub lowastatyną należy rozpocząć od podawania najmniejszej dawki statyny, a następnie stopniowo ją zwiększać. Jeśli stosowanie werapamilu rozpoczyna się u pacjentów leczonych już inhibitorem HMG-CoA należy rozważyć zmniejszenie dawki statyny, a następnie powtórnie dostosować jej dawkę uwzględniając stężenie cholesterolu we krwi. Podczas jednoczesnego stosowania z kwasem acetylosalicylowym zwiększa się ryzyko krwawienia. Leki przeciw ludzkiemu wirusowi upośledzenia odporności mogą hamować metabolizm werapamilu, a przez to jego stężenie we krwi (może być konieczne zmniejszenie dawki werapamilu). Antybiotyki (np. erytromycyna, telitromycyna) mogą hamować metabolizm werapamilu. U pacjentów z rakiem drobnokomórkowym płuc zwiększa się stężenie doksorubicyny kiedy lek ten stosowany jest w skojarzeniu z werapamilem. Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem (np. sulfinpirazon) mogą obniżać stężenie werapamilu. Sok grejpfrutowy powoduje zwiększenie stężenia werapamilu we krwi (nie należy pić soku grejpfrutowego w okresie stosowania preparatu). Preparaty dziurawca zmniejszają stężenie werapamilu we krwi.

Preparat zawiera substancje Trandolapril, Verapamil hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 180 mg chlorowodorku werapamilu w postaci o przedłużonym uwalnianiu i 2 mg trandolaprylu. Preparat zawiera 1,12 mmola sodu oraz laktozę.

1 kaps. zawiera 2 mg trandolaprylu.

1 tabl. zawiera 40 mg lub 80 mg chlorowodorku werapamilu. 1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 120 mg lub 240 mg chlorowodorku werapamilu. Tabl. 240 mg zawierają żółcień chinolinową.

1 tabl. powl. zawiera 40 mg, 80 mg lub 120 mg chlorowodorku werapamilu. Preparat zawiera laktozę. Tabletki 40 mg i 80 mg zawierają żółcień pomarańczową (E110), tabl. 120 mg zawierają żółcień chinolinową (E104).

1 kaps. zawiera 0,5 mg, 2 mg lub 4 mg trandolaprylu. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. zawiera 2 mg trandolaprylu. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg torasemidu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

100 g preparatu zawiera: 50 g nalewki z ziela konwalii mianowanej, 25 g nalewki z kwiatostanu głogu i 25 g nalewki z korzenia kozłka lekarskiego. Preparat zawiera etanol.

1 kaps. zawiera 5 mg izradypiny.

1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg lub 200 mg dopaminy (roztwór 1% lub 4%) i odpowiednio 3,17mg i 12,27 mg sodu oraz pirosiarczyn sodu.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku benazeprylu. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę lub małopłytkowość poheparynowa, to jeden z niepożądanych skutków ubocznych, który jest charakterystycznych dla tego leku przeciwkrzepliwego. ...

więcej

SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.