Targin®

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 5 mg (10 mg, 20 mg, 40 mg) chlorowodorku oksykodonu i 2,5 mg (5 mg, 10 mg, 20 mg) chlorowodorku naloksonu. Lek zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Targin® 60 szt., tabl. o przedł. uwalnianiu 489,78zł 2017-10-31

Działanie

Połączenie agonisty receptorów opioidowych - oksykodonu i antagonisty tych receptorów - naloksonu. Oksykodon działa przeciwbólowo, wiążąc się z endogennymi receptorami opioidowymi w o.u.n. Ze względu na miejscowy antagonizm konkurencyjny naloksonu w jelitach względem działania oksykodonu, w którym uczestniczą receptory opioidowe, nalokson powoduje osłabienie zaburzeń czynności jelit, które są typowe dla leczenia opioidami. Charakterystyka farmakokinetyczna oksykodonu pochodzącego z leku Targin jest równoważna z charakterystyką tabletek o przedłużonym uwalnianiu zawierających chlorowodorek oksykodonu podawanych łącznie z tabletkami o przedłużonym uwalnianiu zawierającymi chlorowodorek naloksonu. Opioidy mogą wpływać na oś podwzgórze-przysadka-nadnercza lub gonady, powodując m.in. zwiększenie stężenia prolaktyny oraz zmniejszenie stężenia kortyzolu i testosteronu w osoczu. Biodostępność oksykodonu po podaniu doustnym wynosi do 87%. Oksykodon wiąże się z białkami osocza w ok. 45%. Jest metabolizowany w jelicie i wątrobie przy udziale cytochromu P-450 do noroksykodonu, oksymorfonu oraz innych związków sprzęganych z kwasem glukuronowym. Metabolity wykazują niewielką aktywność farmakologiczną. Oksykodon i jego metabolity są wydalane z moczem i kałem. Dostępność biologiczna naloksonu po podaniu doustnym wynosi <3%, dlatego jest mało prawdopodobne istotne klinicznie oddziaływanie ogólnoustrojowe. Metabolizowany jest w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym i wydalany z moczem.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Dawkę należy dostosować do nasilenia bólu oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Nie należy stosować leku dłużej niż to bezwzględnie konieczne. Leczenie przeciwbólowe. Zwykle dawka początkowa u pacjentów, którzy nie przyjmowali wcześniej opioidów wynosi 10 mg chlorowodorku oksykodonu + 5 mg chlorowodorku naloksonu co 12 h. U pacjentów, którzy przyjmowali wcześniej opioidy leczenie można rozpocząć od większej dawki. Lek w dawce 5 mg + 2,5 mg jest przeznaczony do miareczkowania dawki w początkowym okresie stosowania opioidu oraz do dostosowywania indywidualnej dawki. Maksymalna dawka dobowa wynosi 160 mg chlorowodorku oksykodonu + 80 mg chlorowodorku naloksonu. Jeśli konieczne jest zastosowanie większych dawek leku, należy rozważyć jednoczesne dodatkowe podanie chlorowodorku oksykodonu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, w takich samych odstępach pomiędzy dawkami (maksymalna dawka dobowa chlorowodorku oksykodonu wynosi 400 mg). W przypadku zastosowania dodatkowych dawek chlorowodorku oksykodonu korzyści z wpływu naloksonu na czynność jelit mogą być mniejsze. Po zaprzestaniu terapii lekiem i włączeniu terapii innym opioidem należy oczekiwać pogorszenia czynności jelit. U niektórych pacjentów przyjmujących lek regularnie według schematu dawkowania wymagane jest stosowanie leku przeciwbólowego o natychmiastowym uwalnianiu, jako leku pomocniczego w przypadku bólu przebijającego. Lek nie jest przeznaczony do leczenia bólu przebijającego. W leczeniu bólu przebijającego pojedyncza dawka leku pomocniczego powinna wynosić jedną szóstą równoważnej dawki dobowej chlorowodorku oksykodonu. Konieczność zastosowania ponad 2 dawek leku pomocniczego na dobę jest zwykle wskazaniem do stopniowego zwiększania dawki leku. Dawkę należy zwiększać stopniowo co 1-2 dni o 5 mg + 2,5 mg 2 razy na dobę lub jeśli to konieczne o 10 mg + 5 mg 2 razy na dobę, aż do osiągnięcia stabilnej dawki. Lek należy przyjmować 2 razy na dobę. Dla większości pacjentów odpowiednie są jednakowe dawki rano i wieczorem, przyjmowane co 12 h, jednak u niektórych pacjentów, korzystne może być dawkowanie asymetryczne, dostosowane do modelu bólu. Na ogół należy wybierać najniższą skuteczną dawkę leku przeciwbólowego. W leczeniu bólu nienowotworowego dawka dobowa wynosi zwykle 40 mg chlorowodorku oksykodonu + 20 mg chlorowodorku naloksonu, jednak może być konieczne zwiększenie dawki. Leczenie w zespole niespokojnych nóg (RLS). Lek jest wskazany do stosowania u pacjentów z zespołem niespokojnych nóg, u których objawy RLS, występujące codziennie i obecne w ciągu dnia (4≥ dni w tygodniu), utrzymują się od co najmniej 6 miesięcy. Preparat należy stosować po uprzednim niepowodzeniu terapii dopaminergicznej; definiowanej jako niewystarczająca początkowa odpowiedź, odpowiedź, która stała się niewystarczająca wraz z upływem czasu, wystąpienie nasilenia choroby lub niemożliwa do zaakceptowania tolerancja pomimo podawania odpowiednich dawek. Uprzednie leczenie powinno obejmować terapię przynajmniej jednym lekiem dopaminergicznym przez ogółem 4 tygodnie; krótszy okres leczenia może być dopuszczalny w przypadku niemożliwej do zaakceptowania tolerancji leczenia. Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 5mg  chlorowodorku oksykodonu+2,5mg chlorowodorku naloksonu co 12 godzin. Jeżeli wymagane jest zastosowanie większych dawek, zaleca się stopniowe dostosowanie dawki poprzez zwiększanie jej co tydzień. Średnia dawka dobowa w kluczowym badaniu klinicznym wynosiła 20 mg chlorowodorku oksykodonu +10 mg chlorowodorku naloksonu. Niektórzy pacjenci mogą odnieść korzyść ze stosowania większych dawek dobowych do 60 mg chlorowodorku oksykodonu+30 mg chlorowodorku naloksonu. Lek jest przyjmowany w określonej dawce 2 razy na dobę w równych odstępach czasu. U większości pacjentów odpowiednie jest podawanie symetryczne (jednakowe dawki rano i wieczorem), w równych odstępach czasu (co 12 godzin), jednak u niektórych pacjentów, w zależności od sytuacji poszczególnych pacjentów, korzystne może być dawkowanie asymetryczne. Zawsze należy wybierać najniższą skuteczną dawkę leku. Leczenie pacjentów z zespołem niespokojnych nóg z zastosowaniem leku powinno się odbywać pod nadzorem lekarza doświadczonego w stosowaniu terapii RLS. Szczególne grupy pacjentów. Zaburzenia czynności wątroby lub nerek: u tych pacjentów występuje większe stężenie oksykodonu i naloksonu w osoczu. Dotyczy to w większym stopniu stężenia naloksonu niż oksykodonu. Konsekwencje kliniczne podwyższonego stężenia naloksonu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek nie są na razie znane. Należy zachować ostrożność podając lek pacjentom z łagodną niewydolnością wątroby lub niewydolnością nerek. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z niewydolnością wątroby o nasileniu umiarkowanym i ciężkim. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci w wieku poniżej 18 lat. U pacjentów w podeszłym wieku dawka powinna być dostosowana do natężenia bólu lub nasilenia objawów RLS oraz do indywidualnej wrażliwości pacjenta. Sposób podania. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków. Połykać w całości, nie dzielić, nie żuć i popijać dużą ilością płynu.

Wskazania

Silny ból, który może być właściwie leczony jedynie przy zastosowaniu opioidowych lekówprzeciwbólowych. Leczenie objawowe drugiego rzutu pacjentów z idiopatycznym zespołem niespokojnych nóg o nasileniu od ciężkiego do bardzo ciężkiego po wykazaniu nieskuteczności leczenia dopaminergicznego. Obecność antagonisty receptora opioidowego (naloksonu) przeciwdziała występowaniu zaparć wywołanych przez opioidy poprzez hamowanie odziaływania oksykodonu na receptory opioidowe zlokalizowane w ścianie jelita. Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki leku. Wszelkie sytuacje, w których przeciwwskazane jest stosowanie opioidów. Ciężka depresja oddechowa z niedotlenieniem narządów i tkanek i (lub) hiperkapnia. Ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc. Serce płucne. Ciężka astma oskrzelowa. Niedrożność porażenna jelit niespowodowana przez opioidy. Umiarkowana do ciężkiej niewydolność wątroby. Dodatkowo w zespole niespokojnych nóg: nadużywanie leków opioidowych w wywiadzie.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych, z niedrożnością porażenną jelit wywołaną przez opioidy, ciężkimi zaburzeniami czynności płuc, obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy, chorobą Addisona, psychozą organiczną po ostrym zatruciu, kamicą żółciową, rozrostem gruczołu krokowego, alkoholizmem, majaczeniem alkoholowym, zapaleniem trzustki, nadciśnieniem, obniżonym ciśnieniem, chorobami sercowo-naczyniowymi, urazami głowy (ze względu na ryzyko zwiększenia ciśnienia śródczaszkowego), padaczką lub skłonnością do drgawek, uzależnionych od leków oraz leczonych inhibitorami MAO. Należy zachować ostrożność u pacjentów z łagodną niewydolnością wątroby lub niewydolnością nerek. Dokładnej obserwacji należy poddać szczególnie pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. Należy rozważyć możliwość biegunki jako możliwy skutek stosowania naloksonu. U pacjentów długotrwale stosujących duże dawki opioidów, zamiana na lek może początkowo wywołać objawy odstawienia. Lek nie jest odpowiedni do leczenia objawów z odstawienia. Łamanie, żucie lub kruszenie tabletek w celu połknięcia powoduje szybsze uwolnienie substancji czynnych i wchłonięcie potencjalnie śmiertelnej dawki oksykodonu. Brak badań z udziałem pacjentów z nowotworami umiejscowionymi w otrzewnej lub pacjentami z zespołem ciasnoty wewnątrzbrzusznej w zaawansowanych stadiach nowotworów układu pokarmowego i miednicy, dlatego stosowanie leku u tych pacjentów nie jest zalecane. Lek nie jest zalecany do stosowania przed operacjami ani w ciągu pierwszych 12-24 h po operacji. Zdecydowanie odradza się nadużywania leku przez osoby uzależnione od leków. Przewiduje się, że lek w przypadku nadużywania drogą pozajelitową, przeznosową lub doustną u osób uzależnionych od agonistów opioidów, takich jak heroina, morfina lub metadon, wywoła wyraźne objawy z odstawienia - ze względu na nalokson lub nasilenie już obecnych objawów z odstawienia. Lek zawiera podwójną matrycę polimerową, przeznaczoną wyłącznie do stosowania doustnego. Niewłaściwe użycie poprzez parenteralne podanie składników tabletki (zwłaszcza talku) może spowodować miejscową martwicę tkanek oraz ziarniniaki płuc lub może prowadzić do innych, poważnych, potencjalnie śmiertelnych działań niepożądanych. Stosowanie leku jako środka pobudzającego zagraża życiu. Ze względu na brak badań dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci poniżej 18 lat, nie zaleca się stosowania leku w tej grupie wiekowej. Lek zawiera laktozę - pacjenci z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Niepożądane działanie

Często: zmniejszenie lub utrata apetytu, bezsenność, senność, ból i zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, uderzenia gorąca, ból brzucha, zaparcia, biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, niestrawność, wymioty, nudności, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, świąd, reakcje skórne, nadmierna potliwość, stany osłabienia. Niezbyt często: nadwrażliwość, niepokój ruchowy, nieprawidłowe myślenie, lęk, splątanie, depresja, nerwowość, drgawki (szczególnie u osób z zaburzeniami drgawkowymi lub predyspozycjami do drgawek), zaburzenia koncentracji uwagi, zaburzenia mowy, omdlenia, drżenie, osłabienie widzenia, dławica piersiowa (w szczególności u pacjentów z chorobą wieńcową w wywiadzie), kołatanie serca, zmniejszenie lub zwiększenie ciśnienia krwi, duszność, wodnisty wyciek z nosa, kaszel, wzdęcie brzucha, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, kolka żółciowa, skurcze mięśni, drgania mięśni, bóle mięśniowe, parcie na pęcherz, zespół z odstawienia leku, bóle w klatce piersiowej, dreszcze, złe samopoczucie, ból, obrzęk obwodowy, zmniejszenie masy ciała, urazy powypadkowe. Rzadko: tachykardia, ziewanie, zmiany w uzębieniu, zwiększenie masy ciała. Częstość nieznana: stan euforii, omamy, koszmary senne, parestezje, uspokojenie, depresja oddechowa, odbijanie się z zawracaniem treści żołądkowej, zaburzenia erekcji, zatrzymanie moczu.Ponadto podczas podawania chlorowodorku oksykodonu obserwowano następujące działania niepożądane - często: zmiany nastroju i zmiany osobowości, obniżenie aktywności, nadmierna aktywność psychomotoryczna, czkawka, bolesne lub utrudnione oddawanie moczu; niezbyt często: odwodnienie, pobudzenie, zaburzenia percepcji (np. derealizacja), obniżenie libido, uzależnienie od leku, zaburzenia koncentracji uwagi, migrena, zaburzenie smaku, hipertonia, mimowolne skurcze mięśni, niedoczulica, nieprawidłowa koordynacja, zaburzenia słuchu, rozszerzeni naczyń, dysfonia, utrudnione połykanie, niedrożność jelita, owrzodzenie jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, suchość skóry, obrzęk, pragnienie, tolerancja na lek; rzadko: opryszczka zwykła, zwiększenie apetytu, smoliste stolce, krwawienie z dziąseł, pokrzywka; częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne, cholestaza, brak miesiączki. Ze względu na swoje właściwości farmakologiczne chlorowodorku oksykodonu może powodować: depresję oddechową, zwężenie źrenic, skurcz oskrzeli, kurcze mięśni gładkich oraz może hamować odruch kaszlu.

Ciąża i laktacja

Lek może być stosowany w czasie ciąży jedynie wówczas, gdy korzyści przewyższają potencjalne zagrożenie dla płodu i noworodka. Zarówno oksykodon jak i nalokson przenikają przez łożysko. Długotrwałe stosowanie oksykodonu podczas ciąży może prowadzić do wystąpienia objawów z odstawienia u noworodka. Oksykodon podawany podczas porodu może spowodować depresję oddechową u płodu i noworodka. Oksykodon przenika do mleka matki. Na czas leczenia lekiem należy zaprzestać karmienia piersią.

Uwagi

Lek należy odstawiać stopniowo, aby zapobiec wystąpieniu objawów odstawiennych. Jednoczesne picie alkoholu może nasilać działania niepożądane - należy unikać równoczesnego przyjmowania. Lek może powodować pozytywne wyniki testów antydopingowych. Lek może obniżać zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych, szczególnie na początku leczenia, po zwiększeniu dawki lub zmianie godzin przyjmowania leku. U pacjentów ustabilizowanych, otrzymujących stałe dawki leku wpływ taki może nie występować.

Interakcje

Leki o działaniu hamującym na o.u.n. (np. inne opioidy, leki uspokajające, nasenne, przeciwdepresyjne, przeciwhistaminowe, przeciwwymiotne, fenotiazyny, neuroleptyki) mogą nasilać hamujące działanie leku na o.u.n. (np. depresja oddechowa). Alkohol może wzmacniać działanie farmakodynamiczne leku - należy unikać równoczesnego przyjmowania. Podczas łącznego stosowania oksykodonu i leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny występują istotne klinicznie zmiany międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR może zwiększyć się lub zmniejszyć). Oksykodon jest metabolizowany głównie przy udziale izoenzymów CYP3A4, również częściowo przez CYP2D6. Inhibitory CYP3A4, takie jak antybiotyki makrolidowe (np. klarytromycyna, erytromycyna, telitromycyna), azolowe leki przeciwgrzybiczne (np. ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol), inhibitory proteazy (np. rytonawir, indinawir, nelfinawir, sakwinawir), cymetydyna, a także sok grejpfrutowy mogą powodować zmniejszenie klirensu oksykodonu, co może prowadzić do zwiększenia stężenia oksykodonu w osoczu. Konieczne może być zmniejszenie dawki leku i następnie ponowne jej dostosowanie. Leki pobudzające CYP3A4, takie jak ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina i ziele dziurawca zwyczajnego, mogą indukować metabolizm oksykodonu i spowodować zwiększenie jego klirensu, co w rezultacie może doprowadzić do obniżenia stężenia oksykodonu w osoczu. Konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności, a następnie dostosowanie dawkowania. Leki hamujące aktywność CYP2D6, takie jak paroksetyna, fluoksetyna i chinidyna, mogą powodować zmniejszenie klirensu oksykodonu, co może prowadzić do wzrostu stężenia oksykodonu w osoczu. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami CYP2D6 nie ma znaczącego wpływu na eliminację i farmakodynamikę oksykodonu. Badania in vitro wskazują, że nie należy oczekiwać istotnych klinicznie interakcji między oksykodonem i naloksonem. Prawdopodobieństwo wystąpienia klinicznie istotnych interakcji między paracetamolem, kwasem acetylosalicylowym lub naltreksonem i połączeniem oksykodonu z naloksonem w stężeniach terapeutycznych jest minimalne.

Preparat zawiera substancje Naloxone hydrochloride, Oxycodone hydrochloride.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 5 mg (10 mg, 20 mg, 40 mg) chlorowodorku oksykodonu i 2,5 mg (5 mg, 10 mg, 20 mg) chlorowodorku naloksonu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 10 mg, 20 mg lub 40 mg chlorowodorku oksykodonu i odpowiednio 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku naloksonu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg lub 40 mg chlorowodorku oksykodonu i odpowiednio 2,5 mg, 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku naloksonu.

1 tabl. o przedł. uwalnianiu zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg chlorowodorku oksykodonu (oraz odpowiednio 31,6 mg, 63,2 mg, 31,6 mg, 31,6 mg i 63,2 mg laktozy).

1 ampułka (1 ml) zawiera 400 µg chlorowodorku naloksonu. Lek zawiera sód.

1 tabl. o przedł. uwalnianiu zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg chlorowodorku oksykodonu (oraz odpowiednio maksymalnie 15 mg, 30 mg, 12 mg, 24 mg  i 48 mg sacharozy).

1 ml roztworu doustnego zawiera 1 mg chlorowodorku oksykodonu.

1 tabl. o przedł. uwalnianiu zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg chlorowodorku oksykodonu. Lek zawiera lecytynę sojową.

1 ml roztworu zawiera 10 mg chlorowodorku oksykodonu.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg lub 10 mg chlorowodorku oksykodonu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.