Tarcefandol®

1 fiolka zawiera 1,0 g cefamandolu w postaci naftanu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Tarcefandol® 1 fiolka, proszek do sporz. roztw. do wstrz. 22,04zł 2017-10-31

Działanie

Antybiotyk β-laktamowy, cefalosporyna II generacji o szerokim zakresie działania przeciwbakteryjnego. Oporny na działanie β-laktamaz. Bakteriobójczy mechanizm działania polega na hamowaniu biosyntezy ściany komórkowej bakterii. Cefamandol w warunkach in vitro działa bakteriobójczo na: bakterie Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus (w tym szczepy wytwarzające i niewytwarzające penicylinazy), Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, paciorkowce beta-hemolizujące; bakterie Gram-ujemne: Escherichia coli, Klebsiella spp., Enterobacter spp., Haemophilus influenzae, Proteus mirabilis, Providencia rettgeri, Morganella morganii, Proteus vulgaris; bakterie beztlenowe: Gram-dodatnie i Gram-ujemne ziarenkowce (w tym Peptococcus spp. i Peptostreptococus spp.), Gram-dodatnie laseczki (w tym Clostridium spp.), Gram-ujemne laseczki (w tym Bacteroides spp., Fusobacterium spp. - wiele szczepów Bacteroides fragilis jest opornych). Cefamandol nie wchłania się po podaniu doustnym. Okres półtrwania cefamandolu po podaniu dożylnym wynosi 32 min., a po podaniu domięśniowym 60 min. T0,5 we krwi wynosi 0,5-1 h. Penetruje do wydzieliny drzewa oskrzelowego, płynu opłucnowego, żółci, kości, krwi płodowej. Źle przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Wydala się z moczem w 65%-85% w postaci niezmienionej, w ciągu pierwszych 8 h.

Dawkowanie

Dorośli domięśniowo lub dożylnie 500 mg do 1 g, co 4 do 8 h; w ciężkich przypadkach można podawać 2 g co 4 h maksymalnie do 12 g na dobę). Niemowlęta i dzieci: 50 do 100 mg/kg mc. Na dobę w dawkach podzielonych co 4 do 8 h, w ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć do 150 mg/kg mc. Na dobę, nie przekraczając maksymalnej dawki dla dorosłych. W profilaktyce zakażeń chirurgicznych: dorośli - 1 do 2 g dożylnie lub domięśniowo 30 min. do 1 h przed zabiegiem chirurgicznym, a następnie 1 do 2 g co 6 h przez 24 do 48 h. Dzieci - 50 do 100 mg/kg mc. na dobę w dawkach podzielonych co 4 do 8 h. Pacjenci z niewydolnością nerek: klirens kreatyniny > 80 ml/min, w ciężkich zakażeniach 1 do 2 g co 6 h, maksymalnie 2 g co 4 h; klirens kreatyniny 80-50 ml/min, w ciężkich zakażeniach od 750 mg do 1,5 g co 6 h, maksymalnie 1,5 g co 4 h lub 2 g co 6 h; klirens kreatyniny 50-25 ml/min: w ciężkich zakażeniach 750 mg do 1,5 g co 8 h, maksymalnie 1,5 g co 6 h lub 2 g co 8 h; klirens kreatyniny 25-10, w ciężkich zakażeniach 500 mg do 1 g co 8 h, maksymalnie 1 g co 6 h lub 1,25 g co 8 h; klirens kreatyniny <10 ml/min, w ciężkich zakażeniach 250 mg do 500 mg co 12 h, maksymalnie 500 mg co 8 h lub 750 mg co 12 h. Nie należy stosować dawek niższych od zalecanych powyżej. Czas leczenia uzależniony jest od ciężkości i typu zakażenia. Preparat należy podawać jeszcze przynajmniej przez 2-3 dni po ustąpieniu objawów, w przypadku zakażeń wywołanych przez paciorkowce grupy A leczenie powinno trwać przynajmniej przez 10 dni. W leczeniu przewlekłym lek można podawać nawet przez kilka tygodni.

Wskazania

Zakażenia dróg oddechowych. Zakażenia układu moczowego. Zapalenie otrzewnej. Posocznica. Zakażenia skóry i tkanek miękkich. Zakażenia kości i stawów. Zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na penicyliny i cefalosporyny.

Środki ostrożności

Przed podaniem leku należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący skłonności do reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne alergeny, w związku z możliwością wystąpienia reakcji anafilaktycznej. Wystąpienie biegunki w trakcie przyjmowania lub zaraz po odstawieniu antybiotyku może być oznaką rzekomobłoniastego zapalenia jelit - zaleca się odstawienie preparatu i zastosowanie odpowiedniego leczenia. Zaleca się ocenę stanu nerek, zwłaszcza u pacjentów z ciężkimi zakażeniami, leczonymi maksymalnymi dawkami leku. W czasie zaleca się podawanie witaminy K, która przeciwdziała wystąpieniu hipoprotrombinemii z krwawieniami lub bez, która może wystąpić po zastosowaniu preparatu. Ostrożnie podawać pacjentom ze stwierdzonymi w wywiadzie chorobami przewodu pokarmowego, szczególnie z zapaleniem okrężnicy. Nie ustalono bezpieczeństwa cefamandolu dla wcześniaków i niemowląt do pierwszego miesiąca życia, dlatego też należy go podawać tylko w przypadku gdy potencjalna korzyść przeważa nad ryzykiem związanym z jego użyciem.

Niepożądane działanie

Niezbyt często: ból w miejscu podania domięśniowego, niewielkie przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz asparginianowej i alaninowej oraz fosfatazy alkalicznej. Rzadko: trombocytopenia, neutopenia (u pacjentów długotrwale leczonych), fałszywie dodatni odczyn testu Coombsa, nudności, wymioty, objawy rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego (podczas trwania bądź po zakończeniu leczenia), zmniejszony klirens kreatyniny (pacjenci z niewydolnością nerek w wywiadzie), przemijające zwiększenie stężenie mocznika w surowicy (częściej u pacjentów w wieku powyżej 50 lat), nieznaczne zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, grzybica skóry i błon śluzowych, wysypki plamisto-grudkowe, świąd, pokrzywka, zespół Stevensa-Johnsona, świąd w okolicy narządów płciowych i odbytu, przemijające zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, zakrzepowe zapalenie żył i ból po podaniu dożylnym. Bardzo rzadko: gorączka, eozynofilia, wstrząs anafilaktyczny.

Ciąża i laktacja

Preparat może być stosowany u kobiet w ciąży tylko w przypadku zdecydowanej konieczności, gdyż brak jest odpowiednio liczebnych i dobrze kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Należy zachować ostrożność podczas podawania cefamandolu kobietom w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Przed rozpoczęciem leczenia cefamandolem należy przeprowadzić badanie lekowrażliwości wyizolowanego drobnoustroju wywołującego zakażenie. Leczenie może być wdrożone przed uzyskaniem wyniku lekowrażliwości drobnoustroju, ale po uzyskaniu wyniku antybiogramu może być konieczna odpowiednia zmiana leku. Zaleca się ocenę stanu nerek, zwłaszcza u pacjentów z ciężkimi zakażeniami leczonymi maksymalnymi dawkami leku.

Interakcje

Jednoczesne podawanie probenedydu z cefamandolem zmniejsza wydalanie antybiotyku, co prowadzi do zwiększenia stężenia i wydłuża okres półtrwania cefamandolu w surowicy krwi. Łączne podawanie z antybiotykami aminoglikozydowymi może wywołać objawy nefrotoksyczności. Nie stosować łącznie z alkoholem. U pacjentów leczonych cefamandolem mogą wystąpić fałszywie dodatnie wyniki testów redukcyjnych na oznaczanie glukozy w moczu, dlatego gdy konieczne są takie oznaczenia, zaleca się wykonanie testów enzymatycznych.

Preparat zawiera substancję Cefamandole.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka zawiera 1,0 g cefamandolu w postaci naftanu.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.