Tamoxifen-Egis

1 tabl. zawiera 20 mg tamoksyfenu w postaci cytrynianu. Lek zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Tamoxifen-Egis 30 szt., tabl. 14,03zł 2017-10-31

Działanie

Tamoksyfen jest izomerem trans niesteroidowej pochodnej trójfenyloetylenu o zwiększonej aktywności antyestrogenowej. Wykazuje również działanie agonistyczne w stosunku do estrogenu. U ludzi, w tkankach gruczołu sutkowego, tamoksyfen wykazuje aktywność antyestrogenową. Zależnie od wieku, dawki i okresu leczenia obserwowano częściowe lub całkowite działanie agonistyczne w obrębie niektórych układów (np. endometrium, kości, gospodarki lipidowej). Działanie antyestrogenowe tamoksyfenu jest większe u kobiet przed menopauzą, podczas gdy u kobiet po menopauzie działanie estrogenne w tkankach pochwy i szyjki macicy. Korzystne działanie długotrwałego leczenia na kościec (redukcja utraty masy) i układ krążenia, jak również niektóre z działań niepożądanych (np. zwiększenie ryzyka raka endometrium) są związane z aktywnością estrogenną tamoksyfenu. Tamoksyfen wiąże się nieodwracalnie z receptorem estrogenowym, tworząc stabilne kompleksy. Blokuje w ten sposób wiązanie estrogenu i uniemożliwia jego działanie. W większych stężeniach tamoksyfen hamuje wytwarzanie receptorów progesteronowych. Mechanizm przeciwnowotworowego działania leku nie jest dokładnie poznany. Oczekuje się, że zastosowanie tamoksyfenu u kobiet po menopauzie w zaawansowanym stadium raka piersi wykaże większą skuteczność w przypadków guzów z receptorami estrogenowymi (ER+, PR+) niż guzów bez tych receptorów (ER-, PR-). U kobiet po menopauzie tamoksyfen zmniejsza o 10-20% stężenie cholesterolu całkowitego oraz lipoprotein LDL; nie zmniejsza wysycenia mineralnego kości. Po podaniu doustnym tamoksyfen szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie we krwi po 4-7 h. Stężenie w stanie stacjonarnym jest osiągane po około 4 tyg. leczenia po wielokrotnych dawkach. T0,5 wynosi 7 dni. Tamoksyfen ulega intensywnym przemianom metabolicznym. 2 główne metabolity - N-desmetylo-tamoksyfen i 4-hydroksy-tamoksyfen - wykazują aktywność antyestrogenową. Lek i jego metabolity są wydalane powoli w postaci glukuronianów, głównie z kałem.

Dawkowanie

Leczenie preparatem może być prowadzone jedynie przez doświadczonych onkologów lub pod ich nadzorem. Doustnie: zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg na dobę. Stosowanie większych dawek w celu uzyskania dodatkowych korzyści, takich jak opóźnienie nawrotów choroby, poprawa przeżycia pacjentów wydaje się nie przynosić oczekiwanych rezultatów. Pacjenci z zaawansowanym stadium raka piersi mogą przyjmować dawki 30-40 mg na dobę. Leczenie wspomagające zwykle kontynuuje się przez 3-5 lat lub do czasu wdrożenia terapii paliatywnej z powodu postępu choroby.

Wskazania

Leczenie raka piersi.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na tamoksyfen lub inne składniki preparatu. Ciąża (u pacjentek w okresie przed menopauzą należy wykluczyć ciążę przed rozpoczęciem leczenia raka piersi).

Środki ostrożności

Podczas leczenia tamoksyfenem obserwowano zwiększenie częstości występowania zmian w błonie śluzowej macicy, takich jak przerost, polipy, rak. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek, które były uprzednio leczone tamoksyfenem i podczas leczenia występowały u nich działania niepożądane ze strony układu rozrodczego, zwłaszcza krwawienia z dróg rodnych, zaburzenia miesiączkowania, upławy, bóle i/lub uczucie ciężkości w dole brzucha. Należy rozpocząć postępowanie diagnostyczne jeżeli podczas ponownego leczenia tamoksyfenem wystąpią podobne objawy. Należy zachować ostrożność u pacjentek z ryzykiem żylnego zespołu zakrzepowo-zatorowego; dodatkowo ryzyko zwiększa się wraz z wiekiem, w przypadku znacznej otyłości oraz w przypadku występowania innych czynników ryzyka tego zespołu - u wszystkich pacjentek należy rozważyć ryzyko i korzyści wynikające z leczenia tamoksyfenem przed jego zastosowaniem. U pacjentek z rakiem piersi leczonych tamoksyfenem, ryzyko wystąpienia zespołu zatorowo-zakrzepowego jest większe również w przypadku jednoczesnego stosowania chemioterapii. Leczenie tamoksyfenem można przerwać jedynie wtedy, gdy ryzyko wystąpienia zakrzepicy przeważa nad ryzykiem związanym z nagłym przerwaniem leczenia. Wszystkie pacjentki powinny być objęte odpowiednio dobranym, profilaktycznym postępowaniem przeciwzakrzepowym, obejmującym pończochy o regulowanym stopniu ucisku noszone przez czas pobytu w szpitalu, wczesną mobilizację (o ile to możliwe) oraz leki przeciwzakrzepowe. Jeśli u pacjentki wystąpi zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, tamoksyfen należy natychmiast odstawić i włączyć odpowiednie leczenie zakrzepicy. Decyzję o wznowieniu leczenia tamoksyfenem należy podjąć biorąc pod uwagę całkowite ryzyko dla pacjentki. U niektórych pacjentek z rakiem piersi uzasadniona może być kontynuacja leczenia tamoksyfenem z jednoczesną profilaktyczną antykoagulacją. Osoby z wolnym metabolizmem przy udziale CYP2D6 mają zmniejszone osoczowe stężenie endoksyfenu, jednego z najważniejszych aktywnych metabolitów tamoksyfenu. Jednoczesne przyjmowanie leków hamujących CYP2D6 może prowadzić do zmniejszenia stężeń aktywnego metabolitu endoksyfenu. W związku z tym, o ile to możliwe, w czasie leczenia tamoksyfenem należy unikać stosowania silnych inhibitorów CYP2D6 (np. paroksetyny, fluoksetyny, chinidyny, cinakalcetu czy bupropionu). Nie zaleca się stosowania leku u dzieci, ponieważ nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania w tej grupie wiekowej. Ze względu na zawartość laktozy preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Bardzo często: zatrzymanie płynów, uderzenia gorąca, nudności, wysypka skórna, nietypowe krwawienia z dróg rodnych, zmęczenie. Często: włókniakomięśniaki macicy, anemia, reakcje nadwrażliwości, incydenty niedokrwienia mózgu, ból głowy, zamroczenie, zaburzenia czucia (w tym parestezje i zaburzenia smaku), zaćma, retinopatia, wymioty, biegunka, zaparcie, zmiany aktywności enzymów wątrobowych, stłuszczenie wątroby, łysienie, kurcze mięśni nóg, bóle mięśni, świąd sromu, zmiany endometrium (w tym hiperplazja i polipy), zwiększenie stężenia trójglicerydów, incydenty zakrzepowe (w tym zakrzepica żył głębokich, zakrzepica naczyń drobnych i zator tętnicy płucnej). Niezbyt często: rak endometrium, trombocytopenia, leukopenia, hiperkalcemia (u pacjentek z przerzutami do kości), zaburzenia widzenia, śródmiąższowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, marskość wątroby. Rzadko: mięsaki macicy (głównie złośliwe guzy mieszane mezodermalne), neutropenia, agranulocytoza, zapalenie nerwu wzrokowego, neuropatia, zmiany rogówki, zapalenie wątroby, cholestaza, niewydolność wątroby, uszkodzenie komórek wątroby, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, zapalenie naczyń skórnych, pęcherzyca, rumień wielopostaciowy, endometrioza, torbielowate obrzęki jajników, polipy pochwy, powiększenie guza. Bardzo rzadko: skórny toczeń rumieniowaty, późna porfiria skórna.

Ciąża i laktacja

Lek jest przeciwwskazany do stosowania w ciąży. Przed rozpoczęciem leczenia tamoksyfenem u kobiet w wieku rozrodczym, należy wykluczyć ciążę. Zaleca się stosowanie antykoncepcji (niehormonalnej) podczas stosowania leku. Brak danych dotyczących przenikania tamoksifenu do mleka karmiących kobiet, dlatego nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Zaleca się częste kontrolowanie wskaźników morfologii krwi, liczby płytek krwi, aktywności enzymów wątrobowych, stężenia cholesterolu we krwi i wapnia we krwi, jak również regularne badania okulistyczne i ginekologiczne (coroczne przezpochwowe badanie USG określające grubość endometrium). W przypadku wystąpienia uczucia zmęczenia należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjentki stosujące lek powinny unikać spożywania napojów alkoholowych.

Interakcje

Podczas jednoczesnego stosowania tamoksyfenu i leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny może dochodzić do zwiększenia działania przeciwzakrzepowego (zaleca się kontrolowanie układu krzepnięcia u pacjentów leczonych jednocześnie tymi lekami). Podczas jednoczesnego stosowania z lekami cytotoksycznymi występuje zwiększone ryzyko wystąpienia powikłań zatorowo-zakrzepowych (należy rozważyć zastosowanie profilaktyki przeciwzakrzepowej podczas chemioterapii). Wykazano, że stosowanie tamoksyfenu w połączeniu z inhibitorem aromatazy (np. anastrozolem) jako terapią adjuwantową nie zapewnia większej skuteczności w porównaniu ze stosowaniem samego tamoksyfenu. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tamoksyfenu i innych leków, które zwiększają aktywność enzymu CYP 3A4 układu enzymatycznego cytochromu P-450 (np. ryfampicyna). Zwiększenie aktywności enzymu CYP3A4, który bierze udział w metabolizmie tamoksyfenu, może spowodować zmniejszenie stężenia leku w surowicy - nie wiadomo, czy zjawisko to ma znaczenie kliniczne. W piśmiennictwie opisano farmakokinetyczne interakcje z inhibitorami izoenzymu CYP2D6, wykazujące 65-75% zmniejszenie stężenia w osoczu jednej z najbardziej aktywnych postaci leku, czyli 4-hydroksy-N-desmetylotamoksyfenu (endoksyfenu). W badaniach opisywano zmniejszenie skuteczności tamoksyfenu podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwdepresyjnych z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) (np. paroksetyny). W związku z tym, że nie można wykluczyć osłabienia działania tamoksyfenu, należy unikać jednoczesnego stosowania tego leku z silnymi inhibitorami CYP2D6 (np. paroksetyną, fluoksetyną, chinidyną, cinakalcetem czy bupropionem).

Preparat zawiera substancję Tamoxifen.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 20 mg tamoksyfenu w postaci cytrynianu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 10 mg lub 20 mg tamoksyfen (oraz odpowiednio 69,9 mg i 139,2 mg laktozy).

1 tabl. powl. zawiera 20 mg tamoksyfenu (oraz 144,4 mg laktozy).

1 tabl. powl. zawiera 20 mg tamoksyfenu.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 implant podskórny zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 fiolka zawiera 10 000 j.m. kryzantaspazy (asparaginaza pochodząca z Erwinia chrysanthemi, L-asparginaza Erwinia).

1 fiolka lub amp.-strzyk. 0,5 ml zawiera 45 mg ustekinumabu; 1 fiolka 1 ml zawiera 90 mg ustekinumabu.

1 ml koncentratu zawiera 20 mg ofatumumabu. 1 fiolka (50 ml) zawiera 1000 mg ofatumumabu. Preparat zawiera 116 mg sodu w dawce w dawce 1000 mg.

1 tabl. zawiera 50 mg azatiopryny. Preparat zawiera laktozę.

1 implant zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 amp. (1 ml) zawiera 3 000 000 j.m. naturalnego leukocytarnego interferonu alfa.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania

Mięsak (guz) Ewinga to złośliwy nowotwór kości, który najczęściej dotyka dzieci. Pierwsze objawy mięsaka Ewinga to bóle kości, które niekiedy wiązane są ...

więcej

Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie

Guz przysadki mózgowej to jeden z najbardziej zróżnicowanych guzów mózgu. Jego istotą jest nieprawidłowy rozrost komórek przysadki - nadrzędnego gruczołu w układzie ...

więcej

Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego? Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego?

Masaż prostaty (stercza) znany jest jako jedna z technik seksualnych. Mało kto wie, że masaż gruczołu krokowego ma także zastosowanie w medycynie, ...

więcej

Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny

Zespół POEMS, inaczej zespół Crow-Fukase lub zespół Takatsuki, to bardzo rzadki zespół objawów, który towarzyszy chorobie nowotworowej układu krwiotwórczego, jaką jest osteosklerotyczna ...

więcej

Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania

Zespół rakowiaka to zespół objawów, które pojawiają się u chorych na rakowiaka - rodzaj nowotworu rozwijającego się w różnych częściach przewodu pokarmowego ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.