Syrop sosnowy złożony Aflofarm

15 ml syropu zawiera: 1283,1 mg wyciągu z cetyny sosnowej, 194,4 mg nalewki z anyżu, 9,72 mg fosforanu kodeiny. Preparat zawiera etanol i sacharozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Syrop sosnowy złożony Aflofarm but. 125 g, syrop 4,37 zł 2018-01-25

Działanie

Preparat o działaniu przeciwkaszlowym, hamuje odruch kaszlowy zmniejszając częstość napadów kaszlu. Działanie przeciwkaszlowe kodeiny jest związane z depresyjnym wpływem na ośrodek kaszlu. Kodeina łatwo się wchłania z przewodu pokarmowego i po 60 min. osiąga maksymalne stężenie w osoczu. T0,5 w osoczu wynosi ok. 3 h. Około 25% kodeiny wiąże się z białkami osocza. Kodeina jest metabolizowana w wątrobie i wydalana z moczem, głównie w postaci glukuronianów.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 3 razy dziennie po 15 ml. Młodzież 12-18 lat: 3 razy dziennie po 5-10 ml syropu. Nie zaleca się stosowania syropu u młodzieży w wieku 12-18 lat z zaburzeniami czynności układu oddechowego. Dzieci w wieku poniżej 12 lat: stosowanie przeciwwskazane.

Wskazania

Doraźnie w suchym męczącym kaszlu w przebiegu nieżytów górnych dróg oddechowych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Astma oskrzelowa lub tendencja do skurczu oskrzeli, ostra niewydolność oddechowa. Stosowanie leków z grupy benzodiazepin i pochodne kwasu barbiturowego. Uzależnienie od leków opioidowych. Przewlekłe zaparcia. Dzieci w wieku poniżej 12 lat. Okres ciąży i karmienia piersią. Nie stosować u pacjentów z bardzo szybkim metabolizmem z udziałem CYP2D6.

Środki ostrożności

Ze względu na zawartość kodeiny i ryzyko przedawkowania jej należy sprawdzić, czy inne przyjmowane równocześnie leki nie zawierają kodeiny. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania preparatu u pacjentów: uzależnionych od leków i środków opioidowych oraz u osób przyjmujących leki z grupy agonistów lub antagonistów morfiny; z depresją ośrodkowego układu nerwowego (OUN); z depresją oddechową i przewlekłymi chorobami płuc; ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym lub urazami głowy (kodeina może zwiększać ciśnienie wewnątrzczaszkowe); z chorobami dróg żółciowych, w tym kamicą żółciową (kodeina powoduje skurcz zwieracza bańki wątrobowo-trzustkowej (Oddiego) i może wywołać napad kolki żółciowej u tych pacjentów); z niewydolnością nerek; z zapalnymi lub prowadzącymi do niedrożności chorobami jelit; u osób starszych ze względu na ryzyko wystąpienia zaparć. Ponieważ kodeina hamuje odruch kaszlowy, nie należy jej stosować u pacjentów odkrztuszających wydzielinę. Nadużywanie preparatów zawierających kodeinę (stosowanie dłuższe niż zalecane i (lub) w dawkach większych niż zalecane) może prowadzić do fizycznego, jak i psychicznego uzależnienia. Po nagłym zakończeniu leczenia mogą wystąpić objawy odstawienne. Kodeina jest metabolizowana przez enzym wątrobowy CYP2D6 do morfiny, jej aktywnego metabolitu. Jeśli u pacjenta występuje niedobór lub pacjent nie ma tego enzymu, nie będzie uzyskane odpowiednie działanie terapeutyczne. Jeśli u pacjenta występuje szybki lub bardzo szybki metabolizm, istnieje zwiększone ryzyko działań niepożądanych związanych z toksycznością opioidów, nawet w zwykle zalecanych dawkach. U tych pacjentów następuje szybkie przekształcenie kodeiny w morfinę, co prowadzi do większych niż oczekiwane stężeń morfiny w surowicy. Do ogólnych objawów toksyczności opioidów należą: splątanie, senność, płytki oddech, zwężenie źrenic, nudności, wymioty, zaparcia i brak apetytu. W ciężkich przypadkach mogą również wystąpić objawy niewydolności krążenia i depresji oddechowej, które mogą zagrażać życiu, a w bardzo rzadkich przypadkach prowadzić do zgonu. Nie zaleca się stosowania kodeiny u dzieci, u których czynność oddechowa może być zaburzona, w tym u dzieci z zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi, ciężkimi zaburzeniami serca lub układu oddechowego, zakażeniami górnych dróg oddechowych lub płuc, wielonarządowymi urazami lub rozległymi zabiegami chirurgicznymi. Czynniki te mogą nasilać objawy toksyczności morfiny. Preparat zawiera etanol. W 15 ml syropu jest 1156,2 mg etanolu 96%. Preparat szkodliwy dla osób z chorobą alkoholową. Należy to wziąć pod uwagę podczas stosowania u kobiet ciężarnych lub karmiących piersią, dzieci i u osób z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobą wątroby lub z padaczką. Preparat zawiera sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować preparatu.

Niepożądane działanie

Mogą wystąpić: senność, zawroty głowy, spadki ciśnienia, zmniejszenie częstości oddechu, skurcz oskrzeli, zaparcia, kolka żółciowa, nudności, wymioty, trudności w oddawaniu moczu, uczucie suchości w jamie ustnej. Anetol zawarty w nalewce anyżowej może powodować reakcje alergiczne.

Ciąża i laktacja

Ze względu na obecność fosforanu kodeiny w syropie nie należy go stosować w I trymestrze oraz w okresie okołoporodowym, z uwagi na możliwość pojawienia się zaburzeń oddechowych u noworodka. Preparat jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią. W zalecanych dawkach leczniczych, kodeina i jej aktywny metabolit mogą być obecne w mleku matki w bardzo małych dawkach i jest mało prawdopodobne, aby miały niepożądany wpływ na dziecko karmione piersią. Jednak, jeśli pacjentka ma bardzo szybki metabolizm z udziałem CYP2D6, w mleku matki mogą występować większe stężenia aktywnego metabolitu – morfiny, i w bardzo rzadkich przypadkach mogą wywołać u dziecka objawy toksyczności opioidów, które mogą prowadzić do zgonu.

Uwagi

Ze względu na zawartość fosforanu kodeiny, preparat w zalecanych dawkach może powodować upośledzenie sprawności psychofizycznej, zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Interakcje

Preparatu nie należy stosować jednocześnie z: benzodiazepinami i pochodnymi kwasu barbiturowego, neuroleptykami, klonidyną, lekami opioidowymi-ponieważ kodeina nasila depresyjne działanie na OUN. Glutetymid stosowany z kodeiną może wywołać stan euforii. Nie stosować z inhibitorami MAO, oraz w okresie 14 dni po ich odstawieniu. Nie stosować jednocześnie z lekami przeciwhistaminowymi. Nie stosować z lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze krwi. Nie stosować z metoklopramidem, gdyż kodeina może powodować osłabienie działania na perystaltykę jelit. Kodeina może zwiększać depresyjne działanie na ośrodek oddechowy innych leków opioidowych oraz nasilać działanie etanolu.

Cena

Syrop sosnowy złożony Aflofarm, cena 100% 4,37 zł

Preparat zawiera substancje Pimpinella anisum, Codeine phosphate, Pinus silvestris.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

15 ml syropu zawiera: 1283,1 mg wyciągu z cetyny sosnowej, 194,4 mg nalewki z anyżu, 9,72 mg fosforanu kodeiny. Preparat zawiera etanol i sacharozę.

100 g syropu zawiera: 0,05 g fosforanu kodeiny, 6,6 g wyciągu płynnego z suchych pędów sosny oraz 1 g nalewki z owocu kopru włoskiego odmiany gorzkiej. Preparat zawiera etanol, fosforan kodeiny oraz sacharozę.

100 g syropu zawiera: 6,6 g wyciągu sosnowego płynnego, 1 g nalewki z owoców kopru włoskiego, 0,05 g fosforanu kodeiny półwodnego. Preparat zawiera etanol (nie więcej niż 5% m/m) i sacharozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg fosforanu kodeiny i 316 mg sproszkowanego ziela tymianku. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 500 mg paracetamolu i 30 mg półwodnego fosforanu kodeiny.

5 ml syropu zawiera 426 mg wyciągu płynnego z suchych pędów sosny, 65 mg nalewki z owocu kopru włoskiego i 6,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu. Preparat zawiera sacharozę oraz do 7% (m/v) etanolu.

1 kaps., 1 tabl. lub 1 tabl. musująca zawiera 500 mg paracetamolu, 8 mg fosforanu kodeiny i 30 mg kofeiny.

1 tabl. lub 10 ml syropu zawiera 15 mg fosforanu kodeiny i 300 mg sulfogwajakolu. Syrop zawiera sacharozę, parahydroksybenzoesan propylu oraz benzoesan sodu.

1 tabl. zawiera 500 mg paracetamolu i 15 mg fosforanu kodeiny.

100 g syropu zawiera 6,6 g płynnego wyciągu z pędów sosny, 1 g nalewki z owocu kopru włoskiego, 1 g mleczanu wapnia. Lek zawiera sacharozę i etanol.

Najczęściej wyszukiwane

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

1 saszetka zawiera 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbowego i 25 mg maleinianu feniraminy. Preparat zawiera sacharozę i etanol.

1 ml zawiesiny do nebulizacji zawiera 0,125 mg, 0,25 mg lub 0,5 mg budezonidu.

1 ml syropu zawiera 3 mg lub 6 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera sorbitol.

1 dawka dostarczona (dawka opuszczająca ustnik inhalatora) zawiera 80 µg, 160 µg lub 320 µg budezonidu i odpowiednio 4,5 µg, 4,5 µg lub 9 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. Preparat zawiera laktozę.

1 ml roztworu zawiera 20 mg teofiliny. Preparat zawiera sód.

1 tabl. zawiera 30 mg chlorowodorku ambroksolu; tabletki zawierają laktozę. 1 kaps. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 75 mg chlorowodorku ambroksolu; kapsułki zawierają sacharozę i indygotynę. 1 ml kropli doustnych zawiera 7,5 mg chlorowodorku ambroksolu. 5 ml syropu zawiera 15 mg lub 30 mg chlorowodorku ambroksolu; syropy zawierają sorbitol. 1 rozpylenie 0,2 ml (1 dawka) roztworu doustnego zawiera 10 mg chlorowodorku ambroksolu; roztwór zawiera etanol i lewomentol.

1 kaps. zawiera 143 µg maleinianu indakaterolu, co odpowiada 110 µg indakaterolu oraz 63 µg bromku glikopironiowego, co odpowiada 50 µg glikopironium. 1 dostarczona dawka (dawka, która wydostaje się z ustnika inhalatora) zawiera 110 µg maleinianu indakaterolu, co odpowiada 85 µg indakaterolu oraz 54 µg bromku glikopironiowego, co odpowiada 43 µg glikopironium. Preparat zawiera laktozę.

1 ml zawiesiny do nebulizacji zawiera odpowiednio: 0,125 mg, 0,25 mg lub 0,5 mg budezonidu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Smog fotochemiczny (fotosmog) - przyczyny powstawania i skutki zdrowotne Smog fotochemiczny (fotosmog) - przyczyny powstawania i skutki zdrowotne

Smog fotochemiczny (fotosmog), inaczej smog typu Los Angeles, ma postać brunatnej mgły unoszącej się nad miastem. Smog fotochemiczny jest typowy dla wielu ...

więcej

Płuca - budowa, funkcje, choroby Płuca - budowa, funkcje, choroby

Płuca znajdują się w klatce piersiowej i są częścią układu oddechowego. Ich najważniejszym zadaniem jest przenoszenie tlenu z powietrza do krwi oraz ...

więcej

Astma oskrzelowa - objawy, przyczyny i skuteczne leczenie Astma oskrzelowa - objawy, przyczyny i skuteczne leczenie

Astma oskrzelowa jest przewlekłą, zapalną chorobą dróg oddechowych. Astma to choroba o zmiennym przebiegu, jej objawy trudno przewidzieć. Czasem dolegliwości pojawiają się ...

więcej

Jak zwalczyć zanieczyszczone powietrze w mieszkaniu? Sprawdź! Jak zwalczyć zanieczyszczone powietrze w mieszkaniu? Sprawdź!

Zanieczyszczone powietrze w domu to wina m. in. szkodliwych substancji: tlenku i dwutlenku węgla, tlenku azotu, formaldehydu, a także pleśni, glonów, grzybów ...

więcej

Maski antysmogowe chronią przed zanieczyszczonym powietrzem? Maski antysmogowe chronią przed zanieczyszczonym powietrzem?

Maski antysmogowe, które mają chronić przed oddychaniem zanieczyszczonym powietrzem, stają się coraz popularniejsze. Wszystko dlatego, że poziom toksycznych substancji w powietrzu jest ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.