Symural

1 saszetka zawiera 3 g fosfomycyny, co odpowiada 5,631 mg fosfomycyny z trometamolem. Preparat zawiera sacharozę, żółcień pomarańczową i dekstrozę jednowodną.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Symural 1 saszetka 8 g, granulat do sporz. roztw. doustnego 18,00zł 2017-10-31

Działanie

Antybiotyk o szerokim zakresie działania przeciwbakteryjnego, strukturalny analog fosfoenolopirogronianu. Mechanizm działania bakteriobójczego polega na zaburzaniu syntezy ściany komórkowej bakterii wskutek zahamowania aktywności transferazy fosfoenolopirogronowej. Drobnoustroje zazwyczaj wrażliwe: bakterie tlenowe Gram-dodatnie - Staphylococcus saprophyticus; bakterie tlenowe Gram-ujemne - Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis. Gatunki, dla których oporność nabyta może być problemem: bakterie tlenowe Gram-dodatnie - Enterococcus faecalis. Fosfomycyna z trometamolem jest umiarkowanie wchłaniana po podaniu doustnym. Po 2-3 h osiągane jest maksymalne stężenie fosfomycyny w surowicy. T0,5 w fazie eliminacji waha się w zakresie 3-4 h. Fosfomycyna jest wydalana w prawie niezmienionej postaci poprzez filtrację kłębuszkową z moczem. Maksymalne stężenia w moczu występują 2-4 h po podaniu. Stężenia powyżej hipotetycznego minimalnego stężenia hamującego drobnoustroju odpowiedzialnego za zakażenia układu moczowego są utrzymywane przez co najmniej 36 h. W przypadku zaburzeń czynności nerek wydzielanie nerkowe substancji czynnej jest opóźnione zgodnie ze stopniem zaburzenia czynności nerek. Biodostępność fosfomycyny z trometamolem, wyrażona ilością fosfomycyny znajdowaną w moczu po podaniu doustnym wynosi 32-54%.

Dawkowanie

Doustnie. Kobiety dorosłe i nastoletnie w wieku od 12 lat o mc. powyżej 50 kg: 1 saszetka jako dawka pojedyncza. Szczególne grupy pacjentek. Stosowanie fosfomycyny jest przeciwwskazane u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CCr Sposób podania. Lek należy przyjmować ok. 2 h przed posiłkami lub po posiłkach. Zawartość saszetki należy rozpuścić w szklance wody (ok. 150–200 ml) lub innego płynu bezalkoholowego i natychmiast wypić.

Wskazania

Leczenie ostrych niepowikłanych zakażeń dróg moczowych u kobiet w wieku od 12 do 65 lat. Należy uwzględnić oficjalne lokalne zalecenia dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CCr <20 ml/min).

Środki ostrożności

U pacjentek, u których w czasie lub po leczeniu fosfomycyną z trometamolem wystąpiła poważna biegunka, należy rozważyć diagnozę choroby związanej z Clostridium difficile (CDAD). Jeśli CDAD jest podejrzewany lub stwierdzony, należy niezwłocznie przerwać leczenie i rozpocząć odpowiednią terapię. Leki hamujące perystaltykę jelit są przeciwwskazane w takiej sytuacji klinicznej. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci poniżej 12 lat - nie należy podawać tej grupie pacjentek. Lek zawiera sacharozę i dekstrozę (glukozę) nie powinien być stosowany u pacjentek z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy. Lek zawiera barwnik - żółcień pomarańczową, która może powodować reakcje alergiczne.

Niepożądane działanie

Często: ból głowy, zawroty głowy, astenia. Niezbyt często: zapalenie sromu i pochwy, leukopenia, trombocytopenia, parestezje, biegunka, nudności, niestrawność, zwiększenie aktywności aminotransferaz. Rzadko: tachykardia, wymioty, wysypka, świąd. Częstość nieznana: wstrząs anafilaktyczny, reakcje alergiczne, astma, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, ból brzucha, toksyczna nekroliza naskórka, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka. W badaniach klinicznych zgłoszono pojedynczy przypadek zapalenia nerwu wzrokowego.

Ciąża i laktacja

Fosfomycyna przenika przez łożysko. Leku nie należy stosować w ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga podawania fosfomycyny z trometamolem. Fosfomycyna i jej metabolity przenikają w małych stężeniach do mleka kobiecego. U niemowlęcia karmionego piersią mogą wystąpić biegunka i zakażenia grzybicze błon śluzowych, jak również uczulenie. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie leku, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Uwagi

Lek może powodować zawroty głowy i dlatego może wywierać wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Należy zalecić pacjentkom, aby nie prowadziły pojazdów i nie obsługiwały maszyn aż do ustalenia, czy lek ten ma wpływ na zdolność wykonywania tych czynności.  

Interakcje

Po jednoczesnym podawaniu metoklopramidu i fosfomycyny z trometamolem obserwowano zmniejszone stężenia fosfomycyny w surowicy i moczu. Z tego powodu zalecany jest odstęp między podawaniem obu substancji czynnych wynoszący 2–3 h. Inne substancje czynne zwiększające czynność motoryczną przewodu pokarmowego mogą mieć podobne działanie.

Preparat zawiera substancję Fosfomycin.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 saszetka jednodawkowa zawiera 2 g lub 3 g fosfomycyny (w postaci fosfomycyny z trometamolem). Preparat zawiera sacharozę.

1 saszetka zawiera 3 g fosfomycyny, co odpowiada 5,631 mg fosfomycyny z trometamolem. Preparat zawiera sacharozę, żółcień pomarańczową i dekstrozę jednowodną.

1 saszetka zawiera 5,631 g fosfomycyny z trometamolem, co odpowiada 3 g fosfomycyny. Lek zawiera sacharozę.

1 saszetka zawiera 2 g lub 3 g fosfomycyny w postaci trometamolu. Preparat zawiera sacharozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.