Suprax

5 ml zawiesiny zawiera 100 mg cefiksymu w postaci trójwodzianu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Suprax but. 50 ml, proszek do sporz. zaw. doustnej 55,75zł 2017-10-31

Działanie

Antybiotyk β-laktamowy, cefalosporyna III generacji do podawania doustnego. Jest oporny na działanie większości β-laktamaz. Gatunki wrażliwe na cefiksym: Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus agalactiae, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Branhamella catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae, Escherichia coli, Proteus spp. (w tym P. mirabilis oraz gatunki indolo-dodatnie, jak P. vulgaris), Klebsiella pneumoniae, Klebsiella oxytoca, Enterobacter spp., Pasteurella multocida, Providencia spp., Salmonella spp., Shigella spp., Citrobacter amalonaticus, Citrobacter diversus, Serratia marcescens. Nie działa na enterokoki, gronkowce (zarówno koagulazo-ujemne i - dodatnie, jak i szczepy oporne na działanie metycyliny), Listeria monocytogenes, Pseudomonas spp., większość szczepów bakterii beztlenowych. Po podaniu doustnym osiąga Cmax w ciągu 3-4 h. W ok. 65% wiąże się z białkami osocza. Przenika do tkanek i płynów ustrojowych (żółci, migdałków, tkanki płuc, wydzieliny ucha, plwociny). W moczu osiąga wartości przekraczające MIC w stosunku do wrażliwych drobnoustrojów, utrzymujące się ponad 24 h. T0,5 wynosi 2-4 h. Jest wydalany w postaci niezmienionej z moczem i częściowo z kałem.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat lub o mc. powyżej 37,5 kg: 20 ml raz na dobę lub 10 ml 2 razy na dobę; dzieci o mc. 25-37,5 kg: 15 ml raz na dobę lub 7,5 ml 2 razy na dobę; dzieci o mc. 12,5-25 kg: 10 ml raz na dobę lub 5 ml 2 razy na dobę; dzieci o mc. 6-12,5 kg: 5 ml raz na dobę lub 2,5 ml 2 razy na dobę; dzieci o mc. poniżej 6 kg: 2,5 ml raz na dobę lub 1,25 ml 2 razy na dobę. Zawiesinę należy podawać przy użyciu załączonej miarki.Leczenie większości chorób trwa 7-10 dni. W przypadku leczenia niepowikłanych infekcji dróg moczowych u kobiet wystarczy kuracja 1-3 dniowa. Niepowikłaną rzeżączkę można wyleczyć jednorazową dawką 400 mg cefiksymu. Skuteczność leczenia zakażeń rzeżączkowych powinna być skontrolowana hodowlą bakteryjną 3-4 dni po leczeniu. U pacjentów dorosłych i dzieci powyżej 12 lat z niewydolnością nerek z klirensem kreatyniny poniżej 20 ml/min/1.73 m2 zalecana dawka dobowa wynosi 200 mg. Odpowiednio u młodszych dzieci zalecana dawka dobowa leku wynosi 4 mg/kg mc.

Wskazania

Leczenie ostrych i przewlekłych zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefiksym: zakażenia dolnych dróg oddechowych (zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc) wywołane przez Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Moraxella catarrhalis; zakażenia górnych dróg oddechowych (zakażenie nosa, gardła i uszu, jak np. zapalenie ucha środkowego) wywołane przez Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis; zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie gardła (wywołane przez Streptococcus pyogenes); niepowikłane zakażenia nerek i dróg moczowych (wywołane przez E. coli, Proteus mirabilis); ostre rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej (wywołane przez Neisseria gonorrhoeae).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na cefalosporyny lub którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Ze względu na ryzyko wystąpienia alergii krzyżowej z innymi antybiotykami β-laktamowymi, szczególną ostrożność należy zachować stosując lek u pacjentów, u których wystąpiły w przeszłości silne objawy alergii lub astma oskrzelowa. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej należy natychmiast podać pacjentowi adrenalinę, tlen i lek sterydowy oraz udrożnić drogi oddechowe. Leku nie należy stosować u wcześniaków i noworodków. W przypadku poważnej niewydolności nerek (klirens kreatyniny 2) należy zachować szczególną ostrożność. Nie zaleca się stosowania leku przy ostrych zaburzeniach żołądkowo-jelitowych, którym towarzyszą wymioty i biegunka, ponieważ w takich przypadkach lek nie wchłania się w wystarczający sposób (przy tego typu dolegliwościach należy zastosować leczenie pozajelitowe odpowiednim antybiotykiem). Przy stosowaniu długotrwałego lub ponownego leczenia może rozwinąć się nadkażenie wywołane przez oporne bakterie lub drożdżaki. Jeśli podczas leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi ostra lub uporczywa biegunka, należy uwzględnić ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy. W takim przypadku należy przerwać leczenie preparatem i rozpocząć odpowiednią terapię. Jeżeli rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy nie ustępuje po odstawieniu leku lub jeżeli objawy są ciężkie, lekiem z wyboru jest wankomycyna doustna. Należy wykluczyć inne przyczyny wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy. Nie zaleca się podawania leków hamujących perystaltykę. Proszek do sporządzania zawiesiny zawiera sacharozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchlaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Niepożądane działanie

Często: biegunka lub rozwolnienie. Niezbyt często: ból żołądka, nudności, wymioty, wysypka (osutka, rumień), ból głowy, odwracalne zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych we krwi (transaminazy, fosfatazy zasadowej). Rzadko: utrata apetytu, wzdęcia, świąd i zapalenie błony śluzowej, zawroty głowy, zwiększenie liczby granulocytów we krwi, przemijające zwiększenie stężenia azotu w moczu, alergiczne reakcje skórne, gorączka polekowa wywołana uczuleniem na lek, reakcje nadwrażliwości (obrzęk twarzy, obrzęk języka, obrzęk krtani ze skurczem dróg oddechowych, kołatanie serca, duszność, niedociśnienie, mogące grozić wstrząsem, wstrząs anafilaktyczny - w takich przypadkach niezbędna jest interwencja lekarska; reakcje nadwrażliwości występują znacznie częściej po podaniu domięśniowym lub dożylnym). Bardzo rzadko: rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, rumień wielopostaciowy wysiękowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, nadkażenia opornymi bakteriami lub drożdżakami (przy długotrwałym lub powtórnym stosowaniu leku), choroba posurowicza wywołana uczuleniem, niedokrwistość hemolityczna lub śródmiąższowe zapalenie nerek, przemijającą  nadmierna ruchliwość, nie można także wykluczyć zwiększonej podatności na wystąpienie drgawek, zaburzenia hematologiczne (leukopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, małopłytkowość - parametry te wracają do normy po zakończeniu leczenia), zwiększenie stężenia kreatyniny, żółtaczka wywołana zapaleniem wątroby lub zastojem żółci. Może wystąpić zaburzenie krzepliwości krwi.

Ciąża i laktacja

Cefiksym przenika barierę łożyska, osiągając stężenie we krwi pępowinowej 1/6 do 1/2 stężenia oznaczonego we krwi matki. Nie wykazano szkodliwego działania na płód, jednak podanie cefiksymu w ciąży, szczególnie w I trymestrze, powinno być poprzedzone dokładnym rozważeniem stosunku ryzyka do korzyści. Lek nie przenika do mleka kobiecego, pomimo tego nie należy stosować cefiksymu w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Lek może powodować fałszywie dodatni wynik nieenzymatycznego oznaczania glukozy w moczu. 5 ml gotowej zawiesiny zawiera 2,5 g sacharozy (0,21 jednostek chlebowych).

Interakcje

Podczas stosowania cefixymu z antybiotykami aminoglikozydowymi, polimyksyną B, kolistyną lub dużymi dawkami leków moczopędnych z grupy diuretyków pętlowych (np. furosemidem) zalecana jest dokładna kontrola czynności nerek, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek w wywiadzie. W przypadku stosowania z lekami przeciwzakrzepowymi z grupy kumaryn może wystąpić wydłużenie czasu protrombinowego. Nifedypina zwiększa biodostępność antybiotyku, jednak nie dowiedziono istotności klinicznej tego zjawiska. Leki mukolityczne typu acetylocysteiny można podawać równocześnie cefiksymem.

Preparat zawiera substancję Cefixime.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

5 ml zawiesiny zawiera 100 mg cefiksymu w postaci trójwodzianu.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.