Spiriva® Respimat

1 dawka odmierzona zawiera 2,5 µg tiotropium (w postaci jednowodnego bromku tiotropiowego); na 1 dawkę leczniczą składają się 2 rozpylenia.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Spiriva® Respimat 60 dawek + inhalator Respimat, roztw. do inh. 140,23zł 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwcholinergiczny - długo działający, wybiórczy antagonista receptorów muskarynowych w drogach oddechowych, powodujący rozkurcz oskrzeli. Poprzez wiązanie się z receptorami muskarynowymi mięśni gładkich oskrzeli, hamuje cholinergiczny (zwężający oskrzela) efekt działania acetylocholiny. Działanie leku jest zależne od dawki i utrzymuje się ponad 24 h. Stosowany wziewnie odznacza się wybiórczym, miejscowym działaniem na oskrzela. Po podaniu wziewnym ok. 40% dawki osadza się w narządzie docelowym, czyli w płucach, pozostała część dawki w przewodzie pokarmowym. Ok. 33% dawki wziewnej dostaje się do układu krążenia. Największe stężenie tiotropium w osoczu występuje 5-7 min po inhalacji. Cmax w osoczu w stanie stacjonarnym występuje 5 min po podaniu takiej samej dawki pacjentom z astmą. Lek wiąże się w 72% z białkami osocza. Stopień biotransformacji jest mały. T0,5 w końcowej fazie eliminacji u zdrowych ochotników i pacjentów z POChP wynosi 27-45 h po inhalacji. Efektywny T0,5 u pacjentów z astmą wynosi 34 h. Po podaniu leku w postaci roztworu do inhalacji pacjentom z POChP do stanu stacjonarnego 18,6% zastosowanej dawki wydala się z moczem, pozostała część dawki, głównie niewchłonięta w jelitach, wydala się z kałem. U pacjentów z astmą 11,9% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem w okresie 24 h po przyjęciu dawki w stanie stacjonarnym. Po przewlekłych inhalacjach stosowanych raz dziennie u pacjentów z POChP, farmakokinetyczny stan stacjonarny osiągnięty był po 7 dniach, bez dalszej akumulacji.

Dawkowanie

Wziewnie. Dorośli: 2 rozpylenia (5 µg) z inhalatora Respimat raz na dobę, o tej samej porze każdego dnia. W leczeniu astmy pełne korzyści terapeutyczne będą widoczne po przyjęciu kilku dawek leku. Pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek oraz pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby mogą stosować preparat w zalecanej dawce. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą stosować bromek tiotropiowy w zalecanej dawce. U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤50 ml/min), bromek tiotropiowy należy stosować jedynie wtedy, gdy spodziewana korzyść dla pacjenta przewyższa potencjalne ryzyko. Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Sposób podawania. Wkład z lekiem można umieszczać i stosować jedynie w inhalatorze Respimat. W celu zapewnienia właściwego stosowania lekarz lub inny wykwalifikowany pracownik służby zdrowia powinien poinstruować pacjenta, jak używać inhalator.

Wskazania

POChP. Lek rozszerzający oskrzela w leczeniu podtrzymującym w celu złagodzenia objawów u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc. Astma. Lek jest wskazany jako dodatkowy lek rozszerzający oskrzela w leczeniu podtrzymującym u dorosłych pacjentów z astmą, którzy są obecnie leczeni wziewnymi kortykosteroidami (≥800 μg budezonidu/dobę lub równoważna dawka innego wziewnego kortykosteroidu) w skojarzeniu z długo działającymi β2-agonistami i u których wystąpiło jedno lub więcej ciężkich zaostrzeń choroby w ostatnim roku.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na bromek tiotropiowy, atropinę lub jej pochodne (takie jak ipratropium czy oksytropium) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Preparatu, nie należy stosować jako początkowego leczenia ostrych napadów skurczu oskrzeli lub w celu doraźnego złagodzenia ostrych objawów choroby. W przypadku wystąpienia ostrego napadu skurczu oskrzeli należy zastosować szybko działającego β2-agonistę. Preparatu nie należy stosować w leczeniu astmy jako monoterapii (leczenia pierwszego rzutu). Pacjentów z astmą należy pouczyć, aby po rozpoczęciu stosowania preparatu nie przerywali stosowania leków przeciwzapalnych, tj. wziewnych kortykosteroidów, nawet jeśli nastąpi poprawa ich stanu zdrowia. Po zastosowaniu preparatu może wystąpić odruchowy skurcz oskrzeli oraz natychmiastowe reakcje nadwrażliwości. Należy zachować ostrożność u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania, rozrostem gruczołu krokowego lub zwężeniem szyi pęcherza moczowego. Tiotropium należy stosować ostrożnie u pacjentów z przebytym niedawno zawałem serca (<6 miesięcy); jakąkolwiek niestabilną czy zagrażającą życiu arytmią lub arytmią wymagającą interwencji, lub zmianą terapii lekowej w ciągu ostatniego roku; hospitalizacją z powodu niewydolności serca (klasa NYHA III lub IV) przebytą w ciągu ostatniego roku. Tacy pacjenci zostali wyłączeni z badań klinicznych, gdyż antycholinergiczny mechanizm działania leku może mieć wpływ na powyższe stany. U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤50 ml/min) bromek tiotropiowy należy stosować jedynie wtedy, gdy spodziewana korzyść dla pacjenta przewyższa potencjalne ryzyko. Brak długoterminowego doświadczenia dotyczącego stosowania bromku tiotropiowego u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Nie wolno dopuścić, aby podczas inhalacji bromek tiotropiowy dostał się do oczu. Może to spowodować wystąpienie lub zaostrzenie objawów jaskry z wąskim kątem przesączania, ból oka lub dyskomfort, przemijające niewyraźne widzenie, widzenie tęczowej obwódki wokół źródła światła lub zmienione widzenie kolorów jednocześnie z zaczerwienieniem oczu wywołanym przekrwieniem spojówek i obrzękiem rogówki. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów, pacjent powinien przerwać stosowanie bromku tiotropiowego i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem specjalistą. Suchość błony śluzowej jamy ustnej obserwowana w trakcie stosowania leków przeciwcholinergicznych, może po dłuższym czasie powodować próchnicę zębów. Preparat nie jest zalecany do stosowania w mukowiscydozie (u pacjentów chorych na mukowiscydozę lek może nasilić objawy podmiotowe i przedmiotowe mukowiscydozy).

Niepożądane działanie

POChP. Często: suchość błony śluzowej jamy ustnej. Niezbyt często: zawroty głowy, ból głowy, kaszel, zapalenie gardła, dysfonia, zaparcia, kandydoza jamy ustnej i gardła, wysypka, świąd, zatrzymanie moczu, bolesne lub utrudnione oddawanie moczu. Rzadko: bezsenność, jaskra, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe, niewyraźne widzenie, migotanie przedsionków, kołatanie serca, częstoskurcz nadkomorowy, tachykardia, krwawienie z nosa, skurcz oskrzeli, zapalenie krtani, dysfagia, choroba refluksowa przełyku, próchnica zębów, zapalenie dziąseł, zapalenie języka, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, zakażenie skóry, owrzodzenie skóry, sucha skóra, zakażenie dróg moczowych. Częstość nieznana: odwodnienie, zapalenie zatok, zapalenie jamy ustnej, niedrożność jelit (w tym porażenna niedrożność jelit), nudności, nadwrażliwość (w tym reakcje natychmiastowe), reakcje anafilaktyczne, obrzęk stawów. Astma. Często: suchość błony śluzowej jamy ustnej. Niezbyt często: zawroty głowy, ból głowy, bezsenność, kołatanie serca, kaszel, zapalenie gardła, dysfonia, skurcz oskrzeli, kandydoza jamy ustnej i gardła. Rzadko: zaparcia, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, nadwrażliwość (w tym reakcje natychmiastowe). Częstość nieznana: odwodnienie, jaskra, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe, niewyraźne widzenie, migotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy, tachykardia, krwawienie z nosa, zapalenie krtani, zapalenie zatok, dysfagia, choroba refluksowa przełyku, próchnica zębów, zapalenie języka, niedrożność jelit (w tym porażenna niedrożność jelit), nudności, zakażenie skóry, owrzodzenie skóry, sucha skóra, reakcje anafilaktyczne, obrzęk stawów, zatrzymanie moczu, bolesne lub utrudnione oddawanie moczu, zakażenie dróg moczowych. Działanie przeciwcholinergiczne leku może nasilać się z wiekiem.

Ciąża i laktacja

W celu zachowania ostrożności unikać stosowania leku w okresie ciąży. Nie wiadomo czy bromek tiotropiowy przenika do mleka matki. Nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią. Decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią bądź kontynuowaniu lub przerwaniu stosowania leku należy podjąć biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka wynikające z karmienia piersią oraz korzyści dla matki ze stosowania leku.

Uwagi

Wystąpienie zawrotów głowy lub niewyraźnego widzenia może mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Podawanie bromku tiotropiowego równocześnie z innymi lekami często stosowanymi w leczeniu POChP i astmy, takimi jak: sympatykomimetyki rozszerzające oskrzela, metyloksantyny, steroidy doustne i wziewne, leki przeciwhistaminowe, leki mukolityczne, leki przeciwleukotrienowe, kromony, leki anty-IgE nie powodowało wystąpienia interakcji lekowych. Nie stwierdzono, by stosowanie długo działających β-agonistów lub glikokortykosteroidów wziewnych wpływało na zmianę ekspozycji na tiotropium. Jednoczesne podawanie bromku tiotropiowego i innych leków zawierających substancje o działaniu przeciwcholinergicznym nie było badane i w związku z tym ich jednoczesne stosowanie nie jest zalecane.

Preparat zawiera substancję Tiotropium.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 kaps. zawiera 16 µg bromku tiotropiowego, co odpowiada 13 µg tiotropium; dawka dostarczona (uwalniana z ustnika inhalatora Zonda) zawiera 10 µg tiotropium. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. zawiera 18 µg tiotropium (w postaci jednowodnego bromku tiotropiowego mikronizowanego); dawka dostarczona (uwalniana z ustnika inhalatora HandiHaler) wynosi 10 µg. Preparat zawiera laktozę.

1 dawka dostarczana (1 inhalacja) zawiera 2,5 µg tiotropium (w postaci bromku jednowodnego) i 2,5 µg olodaterolu (w postaci chlorowodorku). 1 dawka lecznicza (2 inhalacje) zawiera 5 µg tiotropium (w postaci bromku jednowodnego) i 5 µg olodaterolu (w postaci chlorowodorku).

1 dawka odmierzona zawiera 2,5 µg tiotropium (w postaci jednowodnego bromku tiotropiowego); na 1 dawkę leczniczą składają się 2 rozpylenia.

1 kaps. zawiera 18 µg tiotropium (w postaci jednowodnego bromku tiotropiowego mikronizowanego); dawka dostarczona (uwalniana z ustnika aparatu HandiHaler) wynosi 10 µg. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

2 ml roztw. do nebulizacji zawierają 15 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 tabl. zawiera 5 mg desloratadyny.

1 tabl. zawiera 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 2,5 mg chlorowodorku triprolidyny.

100 g preparatu zawiera: 40 g soku z ziela babki lancetowatej, 15 g nalewki z kwiatostanu lipy, 15 g nalewki z korzenia lukrecji, 10 g nalewki z liści mięty, 20 g wyciągu z ziela tymianku. Preparat zawiera etanol.

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

100 g syropu zawiera 36 g wodnego maceratu z 5 g korzenia prawoślazu lekarskiego. Preparat zawiera etanol, sacharozę i kwas benzoesowy.

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

1 ml roztworu (ok. 20 kropli) zawiera 250 mg niketamidu.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg chlorowodorku oksymetazoliny.

1 dawka (1 plastikowy pojemnik) zawiera 400 µg propionianu flutykazonu mikronizowanego.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia oddechowe Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia ...

Oczyszczenie płuc po rzuceniu palenia jest procesem długotrwałym i zależy od ilości toksyn zalegających w płucach i upośledzenia funkcji rzęsek, które odpowiadają ...

więcej

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) to leki obniżające niefizjologicznie podwyższoną temperaturę ciała. Leki przeciwgorączkowe najczęściej zawierają takie substancje, jak paracetamol czy ibuprofen. Jak ...

więcej

Tracheostomia Tracheostomia

TRACHEOSTOMIA to otwór w przedniej ścianie tchawicy, przez który wprowadza się rurkę tracheostomijną. Pozwala ona na swobodne oddychanie z pominięciem górnych dróg ...

więcej

Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore gardło Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore ...

Suchość i drapanie w gardle oraz męcząca chrypka to dolegliwości, które najczęściej pojawiają się zimą i jesienią. Aby je zlikwidować lub choć ...

więcej

Układ oddechowy: budowa i działanie Układ oddechowy: budowa i działanie

Układ oddechowy człowieka składa się z dróg oddechowych (górnych i dolnych) oraz z płuc. Zadaniem układu oddechowego jest wymiana gazowa pomiędzy organizmem ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.