Spedra

1 tabl. zawiera 50 mg, 100 mg lub 200 mg awanafilu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Spedra 4 szt., tabl. 130,00zł 2017-10-31

Działanie

Wysoce selektywny i silny odwracalny inhibitor swoistej dla cGMP fosfodiesterazy typu 5 (PDE5). Gdy stymulacja seksualna powoduje miejscowe uwalnianie tlenku azotu, hamowanie PDE5 przez awanafil powoduje zwiększenie stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia. Powoduje to rozkurcz mięśni gładkich i napływ krwi do tkanki prącia, tym samym prowadząc do erekcji. Awanafil nie działa bez stymulacji seksualnej. Awanafil wchłania się szybko z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax w czasie 0,5-0,75 h po podaniu na czczo. Posiłek wysokotłuszczowy zmniejsza szybkość wchłaniania o ok. 1,25 h. Awanafil wiąże się w ok. 99% z białkami osocza. Jest metabolizowany przede wszystkim przez izoenzymy mikrosomalne wątroby: głównie przez CYP3A4, w mniejszym stopniu przez CYP2C9. Stężenia w osoczu głównych krążących metabolitów, M4 i M16, stanowią odpowiednio 23% i 29% związku macierzystego. Metabolit M4 wykazuje podobny do awanafilu profil selektywności wobec fosfodiesteraz i odpowiada za około 4% aktywności farmakologicznej leku. Metabolit M16 nie działał na PDE5. Awanafil jest wydalany w postaci metabolitów, głównie z kałem (63%), częściowo z moczem (21%).

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli (mężczyźni): 100 mg w razie potrzeby na około 15-30 min przed rozpoczęciem aktywności seksualnej. W zależności od indywidualnej skuteczności i tolerancji leku dawkę można zwiększyć do maksymalnej dawki wynoszącej 200 mg lub zmniejszyć do 50 mg. Zalecana częstość dawkowania wynosi maksymalnie raz na dobę. Aby wystąpiła odpowiedź na leczenie, konieczna jest stymulacja seksualna. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min), a także u pacjentów z cukrzycą dostosowanie dawki nie jest konieczne. U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A lub B w skali Childa i Pugha) leczenie należy rozpocząć od podania najmniejszej skutecznej dawki, a następnie dostosować dawkowanie w zależności od tolerancji leku. U pacjentów przyjmujących erytromycynę, amprenawir, aprepitant, diltiazem, flukonazol, fosamprenawir lub werapamil (umiarkowane inhibitory CYP3A4) maksymalna zalecana dawka awanafilu wynosi 100 mg co 48 h. Sposób podania. Jeśli lek jest przyjmowany podczas posiłku, początek jego działania może wystąpić później, niż w przypadku przyjęcia go na czczo.

Wskazania

Leczenie zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn (aby lek był skuteczny, konieczna jest stymulacja seksualna).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na awanafil lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Stosowanie z lekami uwalniającymi tlenek azotu (np. azotynem amylu) lub azotanami w jakiejkolwiek postaci. Stosowanie z lekami pobudzającymi cyklazę guanylową (m.in. riocyguat). Zawał mięśnia sercowego, udar lub zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca przebyte w ciągu ostatnich 6 mies. Niedociśnienie w spoczynku (ciśnienie tętnicze krwi 90 mmHg/50 mmHg) lub nadciśnienie tętnicze (ciśnienie krwi > 170 mmHg/100 mmHg). Niestabilna dławica piersiowa, dławica występującą podczas aktywności seksualnej lub zastoinowa niewydolność serca zaklasyfikowana jako niewydolność klasy 2. lub wyższej wg NYHA. Przed przepisaniem awanafilu należy rozważyć potencjalne zagrożenia kardiologiczne związane z podejmowaniem aktywności seksualnej w przypadku pacjentów z chorobą układu krążenia. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (klasa C wg Childa i Pugha). Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min). Utrata wzroku w jednym oku w wyniku niezwiązanej z zapaleniem tętnicy przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION), niezależnie od występowania związku tego zdarzenia z wcześniejszą ekspozycją na inhibitor PDE5. Rozpoznane wrodzone choroby zwyrodnieniowe siatkówki. Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak: ketokonazol, rytonawir, atazanawir, klarytromycyna, indynawir, itrakonazol, nefazodon, nelfinawir, sakwinawir, telitromycyna.

Środki ostrożności

Przed podjęciem decyzji o leczeniu farmakologicznym w celu rozpoznania zaburzeń erekcji i określenia ich potencjalnych przyczyn, należy przeprowadzić wywiad medyczny i badanie fizykalne. Przed rozpoczęciem jakiegokolwiek leczenia zaburzeń erekcji należy ocenić stan układu krążenia pacjenta, ponieważ z aktywnością seksualną wiąże się pewien stopień ryzyka kardiologicznego. Awanafil ma właściwości rozszerzające naczynia krwionośne, co może powodować łagodne i przemijające obniżenie ciśnienia krwi - pacjenci z zaburzeniem drogi odpływu z lewej komory serca (np. ze zwężeniem aorty lub idiopatycznym przerostowym podzastawkowym zwężeniem aorty), jak również pacjenci z ciężkimi zaburzeniami autonomicznej kontroli ciśnienia krwi, mogą być wrażliwi na działanie awanafilu. Awanafil należy ostrożnie stosować u pacjentów z anatomicznymi zniekształceniami prącia (takimi jak zagięcia prącia, zwłóknienie ciał jamistych lub choroba Peyroniego) albo u pacjentów z chorobami mogącymi predysponować do wystąpienia priapizmu (takimi jak niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, szpiczak mnogi lub białaczka). Priapizm, przy braku natychmiastowego leczenia, może doprowadzić do uszkodzenia tkanki prącia i trwałej utraty potencji. Z uwagi na ryzyko wystąpienia NAION, pacjentów należy poinformować, aby natychmiast zgłaszali lekarzowi wszelkie objawy zaburzeń widzenia. Inhibitory PDE5 nie wpływają na czas krwawienia w monoterapii, ani w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym, ale podawane w dawkach supraterapeutycznych nasilają przeciwagregacyjne działanie nitroprusydku sodowego będącego donorem tlenku azotu. Z uwagi na brak danych dotyczących stosowania awanafilu u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub czynną chorobą wrzodową, zastosowanie leku u tych pacjentów powinno być poprzedzone wnikliwą oceną stosunku korzyści do ryzyka. Pacjentów należy pouczyć, aby zaprzestali przyjmowania awanafilu w razie nagłego osłabienia lub utraty słuchu i natychmiast zgłosili się do lekarza. Jednoczesne stosowanie z awanafilem leków blokujących receptory α-adrenergiczne może prowadzić u niektórych pacjentów do objawowego obniżenia ciśnienia krwi z powodu addycyjnego działania rozszerzającego naczynia krwionośne - zachować szczególną ostrożność (patrz interakcje). Spożywanie alkoholu w skojarzeniu z awanafilem może zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego. Stosowania awanafilu nie oceniano u pacjentów z zaburzeniami erekcji spowodowanymi urazem rdzenia kręgowego lub innymi chorobami neurologicznymi oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Dane dotyczące stosowania leku u pacjentów w wieku ≥70 lat są ograniczone. Lek nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży.

Niepożądane działanie

Często: ból głowy, zaczerwienienie twarzy, niedrożność nosa. Niezbyt często: zawroty głowy, senność, zatokowy ból głowy, niewyraźne widzenie, kołatanie serca, uderzenia gorąca, niedrożność zatok, duszność wysiłkowa, niestrawność, nudności, wymioty, uczucie dyskomfortu w żołądku, ból pleców, napięcie mięśni, zmęczenie, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, nieprawidłowy elektrokardiogram, przyspieszenie czynności serca. Rzadko: grypa, zapalenie jamy nosogardzieli, alergia sezonowa, dna moczanowa, bezsenność, przedwczesny wytrysk, niewłaściwy afekt, nadmierna aktywność psychoruchowa, dławica piersiowa, tachykardia, nadciśnienie, wodnisty wyciek z nosa, przekrwienie błony śluzowej górnych dróg oddechowych, suchość w ustach, zapalenie błony śluzowej żołądka, ból w podbrzuszu, biegunka, wysypka, ból w boku, ból mięśni, skurcze mięśni, częstomocz, zaburzenia prącia, samoistna erekcja, świąd narządów płciowych, osłabienie, ból w klatce piersiowej, objawy grypopodobne, obrzęki obwodowe, podwyższenie ciśnienia krwi, obecność krwi w moczu, szmery w sercu, zwiększenie stężenia swoistego antygenu gruczołu krokowego (PSA), zwiększenie masy ciała, podwyższenie stężenia bilirubiny we krwi, podwyższenie stężenia kreatyniny we krwi, wzrost temperatury ciała. Podczas badań klinicznych innych inhibitorów PDE5 oraz po wprowadzeniu ich do obrotu, zgłaszano w niewielkiej liczbie przypadków: niezwiązaną z zapaleniem tętnic przednią niedokrwienną neuropatię nerwu wzrokowego (NAION), nagłą utratę słuchu, priapizm - żadnego przypadku nie zgłoszono podczas badań klinicznych, w których oceniano awanafil. Podczas badań klinicznych innych inhibitorów PDE5 oraz po wprowadzeniu ich do obrotu, zgłaszano w niewielkiej liczbie przypadków krwiomocz, hematospermię i krwawienie z prącia. Zgłaszano występowanie przypadków niedociśnienia po zastosowaniu innych inhibitorów PDE5 po wprowadzeniu ich do obrotu, a w badaniach klinicznych prowadzonych z zastosowaniem awanafilu zgłaszano przypadki wystąpienia zawrotów głowy (objaw często spowodowany obniżeniem ciśnienia krwi).

Ciąża i laktacja

Lek nie jest wskazany do stosowania u kobiet.

Uwagi

Ze względu na ryzyko wystąpienia zawrotów głowy i zaburzeń widzenia, przed przystąpieniem do prowadzenia pojazdów bądź obsługiwania maszyn należy poznać własną reakcję na lek.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie awanafilu i organicznego azotanu lub donorów tlenku azotu (np. azotynu amylu) w dowolnej postaci jest przeciwwskazane, z uwagi na nasilenie działania hipotensyjnego. U pacjentów, którzy w ciągu ostatnich 12 h przyjmowali awanafil, a podanie azotanu jest konieczne z uwagi na stan zagrażający życiu, azotany należy podawać wyłącznie w warunkach ścisłego nadzoru medycznego z odpowiednim monitorowaniem stanu hemodynamicznego pacjenta. Obserwowano nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi w przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów PDE5 i riocyguatu - jednoczesne stosowanie inhibitorów PDE5 (w tym awanafilu) i leków pobudzających cyklazę guanylową, takich jak riocyguat, jest przeciwwskazane, ponieważ może prowadzić do objawowego niedociśnienia tętniczego. Awanafil, jako lek rozszerzający naczynia krwionośne, może obniżać ciśnienie krwi i stosowany w skojarzeniu z innym lekiem hipotensyjnym działa addycyjne, co może prowadzić do objawowej hipotensji. Jednoczesne stosowanie awanafilu i leków blokujących receptory α-adrenergiczne (m.in. doksazosyny, tamsulosyny), może prowadzić u niektórych pacjentów do objawowego obniżenia ciśnienia krwi z powodu addycyjnego działania rozszerzającego naczynia krwionośne. Należy wziąć to pod uwagę w wymienionych poniżej sytuacjach: przed rozpoczęciem podawania awanafilu stan pacjenta przyjmującego α-adrenolityk powinien być stabilny w wyniku jego przyjmowania (pacjenci, u których podczas stosowania α-adrenolityku w monoterapii występuje niestabilność hemodynamiczna są bardziej narażeni na wystąpienie objawowego obniżenia ciśnienia krwi podczas jednoczesnego stosowania awanafilu); u pacjentów, których stan jest stabilny w wyniku przyjmowania α-adrenolityku, leczenie awanafilem należy rozpocząć od najmniejszej dawki wynoszącej 50 mg; u pacjentów, którzy już przyjmują optymalną dawkę awanafilu, terapię α-adrenolitykami należy rozpocząć od najmniejszej dawki (stopniowe zwiększanie dawki α-adrenolityków może spowodować dalsze obniżanie ciśnienia krwi u pacjentów przyjmujących awanafil); na bezpieczeństwo skojarzonego stosowania awanafilu i α-adrenolityków mogą wpływać inne czynniki, w tym zmniejszenie objętości płynu wewnątrznaczyniowego i inne leki hipotensyjne. W badaniu oceniającym wpływ awanafilu na działanie hipotensyjne wybranych leków przeciwnadciśnieniowych  (amlodypiny i enalaprylu), wykazano istotną statystycznie różnicę maksymalnego spadku rozkurczowego ciśnienia krwi w pozycji leżącej na wznak w stosunku do wartości wyjściowych, tylko w przypadku enalaprylu i awanafilu; ciśnienie krwi wróciło do wartości wyjściowych po upływie 4 h od podania dawki awanafilu. Spożywanie alkoholu w skojarzeniu z awanafilem może zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego. Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności awanafilu podawanego w skojarzeniu z innymi inhibitorami PDE5 lub innymi lekami stosowanymi w zaburzeniach erekcji - nie stosować łącznie. Silne inhibitory CYP3A4, np. itrakonazol, worykonazol, klarytromycyna, nefazodon, sakwinawir, nelfinawir, indinawir, atazanawir i telitromycyna istotnie zwiększają Cmax i ekspozycję ogólnoustrojową (AUC) na awanafil oraz wydłużają T0,5 awanafilu - jednoczesne stosowanie z awanafilem jest przeciwwskazane. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, np. erytromycyna amprenawir, aprepitant, diltiazem, flukonazol, fosamprenawir, werapamil także zwiększają Cmax i AUC awanafilu oraz wydłużają jego T0,5 awanafilu - maksymalna zalecana dawka awanafilu w przypadku jednoczesnego stosowania umiarkowanych inhibitorów CYP3A4 wynosi 100 mg, podawana nie częściej niż raz na 48 h. Sok grejpfrutowy prawdopodobnie także zwiększa ekspozycję na awanafil - nie należy spożywać soku grejpfrutowego w ciągu 24 h przed przyjęciem awanafilu. Amlodypina (5 mg na dobę) zwiększa Cmax i AUC awanafilu po jednorazowym podaniu awanafilu w dawce 200 mg, odpowiednio o 28% i 60%; te zmiany ekspozycji nie zostały uznane za istotne klinicznie. Pojedyncza dawka awanafilu nie zmienia stężenia amlodypiny w osoczu. Nie przeprowadzono specjalnych badań interakcji awanafilu z rywaroksabanem i apiksabanem (substraty CYP3A4), jednak nie przewiduje się wystąpienia interakcji. Induktory CYP3A4, takie jak: bosentan, karbamazepina, efawirenz, fenobarbital i ryfampina mogą zmniejszać skuteczność awanafilu - nie zaleca się jednoczesnego stosowania z awanafilem. Nie przewiduje się istotnego wpływu awanafilu na inne leki metabolizowane przez izoenzymy: CYP 1A1/2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4. Badania kliniczne z zastosowaniem omeprazolu, rozyglitazonu i dezypraminy nie wykazały znaczących klinicznie interakcji z CYP 2C19, 2C8/9 oraz 2D6. Możliwość indukcji aktywności CYP1A2, CYP2B6 i CYP3A4 przez awanafil oceniano in vitro w ludzkich hepatocytach i nie wykazano żadnych potencjalnych interakcji w przypadku zastosowania stężeń znaczących klinicznie. Wyniki badań in vitro wykazały niewielką możliwość zachowania się awanafilu jak substratu P-gp i inhibitora P-gp w obecności digoksyny jako substratu, w stężeniach mniejszych niż wyliczone stężenie leku w jelitach - nie wiadomo, czy awanafil może zakłócać transport innych leków zachodzący z udziałem P-gp. Na podstawie wyników badań in vitro, awanafil w stężeniach istotnych klinicznie może być inhibitorem BCRP. W klinicznie istotnych stężeniach awanafil nie jest inhibitorem OATP1B1, OATP1B3, OCT1, OCT2, OAT1, OAT3 i BSEP. Wpływ awanafilu na inne transportery jest nieznany.

Preparat zawiera substancję Avanafil.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 50 mg, 100 mg lub 200 mg awanafilu.

Najczęściej wyszukiwane

Opakowanie zawiera 21 tabl. o składzie: 0,15 mg dezogestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. biała zawiera 2 mg walerianianu estradiolu; 1 tabl. niebieska zawiera 2 mg walerianianu estradiolu i 10 mg octanu medroksyprogesteronu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 680 mg cytrynianu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg lub 2 mg winianu tolterodyny. 1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 4 mg winianu tolterodyny; kaps. zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 3 mg drospirenonu oraz 0,02 mg lub 0,03 mg etynyloestradiolu; preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg estradiolu w postaci półwodzianu oraz 2 mg drospirenonu. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu! Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu!

Prawie połowa Polek (45%) uważa, że wystąpienie dolegliwości nietrzymania moczu (NTM) powodowałoby u nich konieczność rezygnacji z prowadzenia aktywnego trybu życia – ...

więcej

5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu 5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu

Nietrzymanie moczu to schorzenie, które występuje coraz częściej. Borykają się z nim ludzie starsi i młodsi, kobiety i mężczyźni. Czy z nietrzymaniem ...

więcej

Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza? Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza?

Zapalenia pęcherza możemy nabawić się przez cały rok, jednak sezon jesienno-zimowy sprzyja temu szczególnie. Częste przeziębienia, wychłodzenie i osłabienie organizmu to czynniki ...

więcej

Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne

Wbrew obiegowym opiniom, nietrzymanie moczu – niezależnie od jego rodzaju i przyczyny – można skutecznie leczyć. Niestety wiele osób uważa ten problem ...

więcej

Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków

Nietrzymanie moczu to przewlekła choroba, która dotyka wiele osób, choć tylko niewielka część chorych otwarcie mówi o tej dolegliwości. W zależności od ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.