Spasmalgon

1 ml roztworu zawiera: 500 mg metamizolu sodu, 0,02 mg bromku fenpiweryny, 2 mg chlorowodorku pitofenonu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Spasmalgon 10 amp. 5 ml, roztw. do wstrz. 37,03zł 2017-10-31

Działanie

Preparat złożony o działajaniu rozkurczowym i przeciwbólowym. Metamizol działa silnie przeciwbólowo i przeciwgorączkowo, wykazuje również niewielkie działanie przeciwzapalne i rozkurczające. Fenpiweryna w umiarkowanym stopniu blokuje zwoje nerwowe i wpływa na zakończenia nerwów przywspółczulnych, co powoduje zmniejszenie napięcia i motoryki mięśni gładkich żołądka, jelit, dróg żółciowych i moczowych. Chlorowodorek pitofenonu wykazuje działanie podobne do papawerynowego z silnym działaniem rozkurczającym na mięśnie gładkie naczyń i pozanaczyniowe. Preparat po podaniu domięśniowym wchłania się szybko z miejsca podania. Biodostępność metamizolu, zarówno po podaniu dożylnym, jak i domięśniowym wynosi ok. 85%. Metamizol jest intensywnie metabolizowany. Jego głównymi metabolitami są: 4-metyloammofenazon, 4-formyloaminofenazon, 5-aminofenazon i 4-acetyloaminofenazon. Główne metabolity wykryto w płynie mózgowo-rdzeniowym i w mleku matki. Wiążą się one z białkami osocza w ok. 60%. Wydalane są głównie przez nerki.

Dawkowanie

Domięśniowo. Lek należy podawać tylko pod ścisłą kontrolą lekarza ze względu na ryzyko wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego u pacjentów z nadwrażliwością na metamizol lub pochodne pirazolonu. Dorosłym i młodzieży powyżej 15 lat (o masie ciała powyżej 53 kg) lek podaje się domięśniowo w ilości 2 do 5 ml roztworu do wstrzykiwań. Dawkę w razie konieczności można powtórzyć po 6-8 godzinach. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 10 ml roztworu do wstrzykiwań (ekwiwalent 5 g metamizolu sodu). Długość leczenia wynosi 2-3 dni. Po uzyskaniu efektu terapeutycznego leczenie można kontynuować stosując doustne leki przeciwbólowe i rozkurczowe. W przypadku braku efektu terapeutycznego należy zaprzestać podawania leku. W przypadku pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek dawkę leku należy zmniejszyć o połowę. Nie ma konieczności modyfikowania dawki w krótkotrwałej terapii u osób z niewydolnością wątroby.

Wskazania

Bóle wywołane stanami skurczowymi mięśni gładkich układu pokarmowego i moczowo-płciowego: silne kurcze żołądka, kolka jelitowa, bolesne skurcze dróg moczowych i pęcherza, kolka nerkowa, kolka żółciowa w przebiegu kamicy dróg żółciowych, bolesne miesiączki.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu lub pochodne pirazolonu (w tym pacjenci z agranulocytozą w wywiadzie po poprzednim podaniu takich substancji), na leki przeciwbólowe w szczególności salicylany, paracetamol lub inne nienarkotyczne leki przeciwbólowe oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Ciężka niewydolność wątroby i nerek. Ostra przerywana porfiria. Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Niedrożność przewodu pokarmowego i rozdęcie okrężnicy. Zaburzenia czynności szpiku kostnego (np. po terapii z użyciem cytostatyków) lub choroby układu krwiotwórczego (niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, leukopenia). Ciąża i okres karmienia piersią. Dzieci do 15 lat. Gruczolak gruczołu krokowego II i III stopnia. Atonia pęcherzyka żółciowego i (lub) pęcherza moczowego. Niskie ciśnienie krwi i niestabilność hemodynamiczna.

Środki ostrożności

Preparat należy wstrzykiwać ostrożnie ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z alergią pokarmową, nadwrażliwością na inne leki (zwłaszcza na leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, NLPZ) lub takimi chorobami atopowymi, jak gorączka sienna, astma oskrzelowa. U pacjentów z chorobami krwi, występującymi obecnie lub w wywiadzie, lek należy podawać jedynie w razie zdecydowanej konieczności, po ustaleniu stosunku korzyści do ryzyka - przez cały okres stosowania leku należy u nich kontrolować skład krwi. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby (dawki należy ustalać indywidualnie). Możliwe jest bowiem działanie niepożądane metamizolu na nerki lub wydłużenie okresu półtrwania jego metabolitów u osób z zaburzoną czynnością wątroby. Podawanie preparatu należy przerwać, jeśli wystąpią objawy nadwrażliwości lub zaburzenia czynności nerek lub układu krwiotwórczego. Niedrożność mechaniczna przewodu pokarmowego, tj.: achalazja, zwężanie odźwiernika dwunastnicy może prowadzić do zastoju treści żołądkowo-jelitowej i zatrucia, w wyniku nasilonego działania rozkurczającego preparatu. Ponowne podanie leku jest wówczas niewskazane. Podawanie preparatu pacjentom z refluksem żołądkowo-przełykowym, atonią jelitową, porażenną niedrożnością jelita, jaskrą, myasthenia gravis, chorobami serca (arytmia, choroba niedokrwienna serca, zastoinowa niewydolność serca) wymaga szczególnej ostrożności oraz oceny stosunku korzyści do ryzyka ze względu na możliwość pogorszenia stanu pacjenta. Zaleca się stosowanie preparatu u pacjentów powyżej 15 lat. Po pozajelitowym podaniu tego leku dzieciom do lat 15 często występowała zapaść i inne działania niepożądane.

Niepożądane działanie

Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są reakcje nadwrażliwości: od lekkich objawów skórnych, jak świąd, rumień, wysypka, pokrzywka, cięższych, tj.: zespół Lyella lub Stevensona-Johnsona, aż do ciężkich reakcji anafilaktoidalnych i wstrząsu (najczęściej po pozajelitowym podaniu leku, zwłaszcza po podaniu dożylnym). Mogą wystąpić: retencja związków azotu we krwi, zaburzenia widzenia, suchość w ustach, zatrzymanie moczu, oliguria, hematuria, śródmiąższowe zapalenie nerek, agranulocytoza (są przypuszczenia, iż ryzyko wystąpienia agranulocytozy jest zdeterminowane genetycznie; ryzyko wystąpienia agranulocytozy po podaniu metamizolu różni się w zależności od szerokości geograficznej). Długotrwałe podawanie leku w dużych dawkach pacjentom z zapaleniem błony śluzowej żołądka lub z chorobą wrzodową może spowodować nasilenie choroby.

Ciąża i laktacja

Wykazano teratogenne działanie metamizolu w badaniach na zwierzętach (zwiększenie występowania guza Wilmsa u potomstwa). Nie przeprowadzono odpowiednich badań u kobiet w ciąży. Nie należy stosować preparatu w okresie ciąży. Ze względu na to, iż metabolity metamizolu są wydzielane do mleka matki, nie należy podawać leku w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Ze względu na cholinolityczne działanie leku, jego długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaburzeń akomodacji - należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu podczas przyjmowania preparatu.

Interakcje

Metamizol może nasilać toksyczne działanie na układ krwiotwórczy chloramfenikolu oraz leków o działaniu mielotoksycznym. Tempidon i trójpierścieniowe leki antydepresyjne nasilają działanie metamizolu. Preparat można podawać jednocześnie z butylobromkiem hioscyny, furosemidem, glibenklamidem. U pacjentów leczonych chlorochiną konieczne jest odpowiednie zmniejszenie jej dawki w okresie stosowania preparatu ze względu na istotne zwiększenie maksymalnego stężenia chlorochiny w osoczu. U pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny lub cyklosporynę, należy odpowiednio zmienić dawkę, gdyż metamizol zmniejsza ich aktywność i stężenie w osoczu. Należy unikać jednoczesnego przyjmowania preparatu z innymi lekami przeciwbólowymi oraz NLPZ ze względu na zwiększone ryzyko wstąpienia nadwrażliwości lub innych działań niepożądanych.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu zawiera: 500 mg metamizolu sodu, 0,02 mg bromku fenpiweryny, 2 mg chlorowodorku pitofenonu.

1 tabl. zawiera 500 mg metamizolu sodowego.

1 ampułka 2 ml zawiera 1 g, 1 ampułka 5 ml zawiera 2,5 g soli sodowej metamizolu. 1 ml roztworu zawiera 34,5 mg (1,5 mmol) sodu.

1 tabl. draż. zawiera 10 mg butylobromku hioscyny i 250 mg soli sodowej metamizolu. Preparat zawiera sacharozę.

1 tabl. zawiera 500 mg soli sodowej metamizolu. Preparat zawiera sód.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 120 mg tlenku bizmutu (jako dicytrynianu tripotasu-bizmutu).

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 draż. zawiera 100 mg benfotiaminy i 100 mg chlorowodorku pirydoksyny. Preparat zawiera sacharozę.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

1 tabl. powl. zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 200 mg chlorowodorku pirydoksyny i 0,2 mg cyjanokobalaminy.

1 ml płynu zawiera 20 000 j.m. witaminy A i 10 000 j.m. witaminy D3 (1 kropla zawiera 588 j.m. witaminy A i 294 j.m. witaminy D3).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 g pasty zawiera 450 mg paraformaldehydu i 370 mg lidokainy.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Choroba Duhringa, czyli skórny przejaw nietolerancji glutenu Choroba Duhringa, czyli skórny przejaw nietolerancji glutenu

Choroba Duhringa, czyli opryszczkowate zapalenie skóry to choroba wynikająca z nietolerancji glutenu. Często nazywa się ją skórną postacią celiakii. Choroba Duhringa objawia ...

więcej

Dom Zdrojowy Jedlina-Zdrój Dom Zdrojowy Jedlina-Zdrój

Dom Zdrojowy w Jedlinie-Zdroju to zabytkowy budynek z XVIII w., położony niedaleko promenady uzdrowiskowej. Na parterze i pierwszym piętrze sanatorium znajduje się ...

więcej

Żylaki przełyku to efekt chorób wątroby Żylaki przełyku to efekt chorób wątroby

Żylaki przełyku to przypadłość bardzo niebezpieczna. Objawia się krwotokiem wewnętrznym, który może powodować nawet zagrożenie życia. Leczenie możliwe jest jedynie w warunkach ...

więcej

Ośrodek Leczenia Otyłości Dzieci "Jagusia" Kudowa-Zdrój Ośrodek Leczenia Otyłości Dzieci "Jagusia" Kudowa-Zdrój

Szpital Uzdrowiskowy "Jagusia" w Kudowie-Zdroju specjalizuje się w leczeniu uzdrowiskowym otyłości dzieci. Pobyty są refundowane w ramach kontraktu z NFZ, mali kuracjusze ...

więcej

WYMIOTY u dzieci i dorosłych - PRZYCZYNY. Co powoduje wymioty? WYMIOTY u dzieci i dorosłych - PRZYCZYNY. Co powoduje ...

Wymioty są jednym z mechanizmów obronnych - dzięki nim organizm próbuje usunąć potencjalnie szkodliwe substancje. Wymioty mogą być także jednym z objawów ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.