Solvertyl®

1 ml roztworu zawiera 25 mg ranitydyny, w postaci chlorowodorku.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Solvertyl® 5 amp. 2 ml, roztw. do wstrz. 16,95zł 2017-10-31

Działanie

Ranitydyna jest specyficznym, szybko działającym antagonistą receptorów histaminowych H2. Hamuje zarówno podstawowe, jak i poposiłkowe wydzielanie kwasu solnego oraz zmniejsza wydzielanie pepsyny w soku żołądkowym. Pojedyncza dawka 150 mg hamuje wydzielanie kwasu żołądkowego przez 12 h. Po podaniu domięśniowym ranitydyna jest szybko wchłaniana i w ciągu 15 min od podania osiąga maksymalne stężenie w surowicy krwi. Wydalana jest głównie na drodze przesączania kanalikowego. T0,5 wynosi 2-3 h. Po podaniu dożylnym 93% dawki wydalane jest z moczem, a 5% z kałem. W ciągu pierwszych 24 h od podania 70% dawki podanej dożylnie jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem. Metabolizm ranitydyny podanej doustnie oraz dożylnie jest podobny.

Dawkowanie

Dorośli. Leczniczo: w powolnym (trwającym ponad 2 min) wstrzyknięciu dożylnym 50 mg ranitydyny, po rozcieńczeniu zawartości ampułki do objętości 20 ml, wstrzyknięcie można powtarzać co 6-8 h lub 50 mg ranitydyny w infuzji dożylnej trwającej 2 h, podawanej z szybkością 25 mg/h, infuzję można powtarzać co 6-8 h lub 50 mg ranitydyny we wstrzyknięciu domięśniowym co 6-8 h (rozcieńczenie zawartości ampułki nie jest konieczne). Zapobiegawczo: w zapobieganiu krwawieniom z owrzodzenia stresowego u ciężko chorych pacjentów i w zapobieganiu nawracającym krwawieniom u pacjentów z owrzodzeniem trawiennym zaleca się podanie ranitydyny w dawce 50 mg w powolnym wstrzyknięciu dożylnym, a następnie w infuzji dożylnej podawanej z szybkością 0,125-0,25 mg/kg mc./h; pacjentom, u których istnieje ryzyko aspiracji kwaśnej treści żołądkowej (zespół Mendelsona) należy podać lek w dawce 50 mg domięśniowo lub w postaci powolnego wstrzyknięcia dożylnego na 45-60 min przed wprowadzeniem do znieczulenia ogólnego. U pacjentów z klirensem kreatyniny <50 ml/min należy stosować w dawkach po 25 mg. Lek można rozcieńczyć w: 0,9% roztworze NaCl, 5% roztworze glukozy, 0,18% roztworze NaCl z 4% roztworem glukozy, 4,2% roztworze wodorowęglanu sodu z roztworem Hartmanna.

Wskazania

Pacjenci, którzy nie mogą być leczeni doustną postacią leku w następujących wskazaniach: leczniczo - choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, refluksowe zapalenie przełyku, zespół Zollingera-Ellisona; zapobiegawczo - w zapobieganiu krwawieniom z owrzodzenia stresowego u ciężko chorych pacjentów, w zapobieganiu nawracającym krwawieniom u pacjentów z owrzodzeniem trawiennym, przed znieczuleniem ogólnym u pacjentów, u których istnieje ryzyko aspiracji kwaśnej treści żołądkowej (zespół Mendelsona), szczególnie u kobiet ciężarnych podczas porodu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na ranitydynę lub pozostałe składniki preparatu.

Środki ostrożności

Leczenie ranitydyną może maskować objawy choroby nowotworowej żołądka i przez to opóźniać właściwe rozpoznanie; przed rozpoczęciem leczenia należy stwierdzić, czy choroba nie ma charakteru nowotworowego. W rzadkich przypadkach podczas zbyt szybkiego podawania dożylnego może wystąpić bradykardia, szczególnie u pacjentów, u których istnieje ryzyko występowania zaburzeń rytmu serca, dlatego nie należy przekraczać zaleconej szybkości infuzji. Istnieją doniesienia o wzroście aktywności enzymów wątrobowych u pacjentów otrzymujących drogą dożylną większe od zalecanych dawki antagonistów receptora H2 przez okres dłuższy niż 5 dni. Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Należy unikać podawania ranitydyny pacjentom z porfirią w wywiadzie - istnieją doniesienia wskazujące na występowanie ostrych napadów porfirii u pacjentów otrzymujących ranitydynę. Bezpieczeństwo i skuteczność podawania ranitydyny w iniekcjach dzieciom nie zostały ustalone.

Niepożądane działanie

Rzadko: reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli, zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, ból w klatce piersiowej); przemijające zmiany aktywności enzymów wątrobowych; wysypki skórne. Bardzo rzadko: zwykle przemijające zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna (czasem z częściowym lub całkowitym zahamowaniem czynności szpiku kostnego); wstrząs anafilaktyczny; przemijające stany splątania, depresji i omamy (głównie u pacjentów ciężko chorych oraz w podeszłym wieku); bóle głowy, czasem silne, zawroty głowy, przemijające ruchy mimowolne; przemijające niewyraźne widzenie (prawdopodobnie w wyniku zaburzenia akomodacji); zwolnienie czynności serca i blok przedsionkowo-komorowy, asystolia; zapalenie naczyń; ostre zapalenie trzustki, biegunka; zwykle przemijające zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub mieszane) przebiegające z żółtaczką lub bez żółtaczki; rumień wielopostaciowy, łysienie; bóle stawowe i mięśniowe; ostre śródmiąższowe zapalenie nerek; przemijająca impotencja, powiększenie gruczołu piersiowego u mężczyzn.

Ciąża i laktacja

Lek może być stosowany w ciąży i podczas karmienia piersią jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Ranitydyna przenika przez łożysko, jednakże podawana w dawkach terapeutycznych podczas porodu lub przed zabiegiem cesarskiego cięcia nie wywierała szkodliwego działania na poród i rozwój noworodka. Ranitydyna przenika do mleka karmiących kobiet.

Uwagi

Podczas leczenia ranitydyną może wystąpić fałszywie-pozytywny wynik testu Multistix wykrywającego białko w moczu. Zalecane jest wówczas wykonanie testu z kwasem sulfosalicylowym. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy czy niewyraźne widzenie, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Ranitydyna nie hamuje wątrobowego cytochromu P-450, dlatego nie nasila działania leków unieczynnianych przez ten enzym takich jak: diazepam, lidokaina, fenytoina, propranolol, teofilina i warfaryna. Ranitydyna może zmniejszać wchłanianie ketokonazolu i innych leków, których wchłanianie zależy od kwaśności soku żołądkowego. Nie stwierdzono interakcji między ranitydyną a amoksycyliną lub metronidazolem.

Preparat zawiera substancję Ranitidine.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. musująca zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku; tabletki zawierają aspartam, sód oraz benzoesan sodu.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 tabl. musująca zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku ranitydyny. Ponadto preparat zawiera aspartam, sorbitol i sód.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

1 fiolka 100 ml zawiera 50 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. musująca (Fast) zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku; lek zawiera aspartam, sód i sorbitol. 1 tabl. powl. zawiera 75 mg (Pro) lub 150 mg (Max) ranitydyny w postaci chlorowodorku; lek zawiera żółcień pomarańczową.

1 tabl. powl. zawiera 300 mg ranitydyny.

1 ml roztworu zawiera 25 mg ranitydyny, w postaci chlorowodorku.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.