Skudexa

1 tabl. powl. zawiera: 75 mg chlorowodorku tramadolu i 25 mg deksketoprofenu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Skudexa 20 szt., tabl. powl. 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwbólowy - połączenie tramadolu i deksketoprofenu. Tramadol jest opioidowym lekiem przeciwbólowym działającym na OUN. Jest nieselektywnym agonistą receptorów opioidowych mi, delta i kappa, wykazującym większe powinowactwo do receptorów mi. Inne mechanizmy przyczyniające się do działania przeciwbólowego leku to hamowanie neuronalnego wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny. Uważa się, że siła działania tramadolu równa jest 1/10-1/6 siły działania morfiny. Deksketoprofen jest lekiem z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Mechanizm działania jest związany ze zmniejszeniem syntezy prostaglandyn przez zahamowanie aktywności cyklooksygenazy. NLPZ hamują przekształcanie kwasu arachidonowego do cyklicznych endonadtlenków, PGG2 i PGH2, z których powstają prostaglandyny PGE1, PGE2, PGF2α i PGD2 oraz także prostacyklina PGI2 i tromboksany (TxA2 i TxB2). Ponadto zahamowanie syntezy prostaglandyn może wpływać na inne mediatory zapalenia, takie jak kininy, powodując pośrednie działania, które mogą być dodatkowe w stosunku do działania bezpośredniego. Równoczesne podanie tramadolu i deksketoprofenu nie powoduje zmian parametrów farmakokinetycznych żadnej z substancji czynnych. Po doustnym podaniu preparatu, tramadol wchłania się szybko i niemal całkowicie (biodostępność wynosi 70%, pokarm nie wpływa na dostępność), osiągając Cmax w czasie 1,6-2 h. W ok. 20% wiąże się z białkami osocza. Przenika przez barierę krew-mózg oraz przez łożysko, jak również w niewielkim stopniu do mleka kobiecego. Jest metabolizowany przez O-demetylację (z udziałem CYP2D6) do metabolitu M1 oraz N-demetylację (z udziałem CYP3A) do metabolitu M2. Metabolit M1 ma właściwości przeciwbólowe, a jego siła działania jest 2-4 razy większa niż substancji macierzystej. T0,5 metabolitu M1 wynosi ok. 7,9 h (od 5,4 do 9,6 h) i jest zbliżony do okresu półtrwania tramadolu. Tramadol i jego metabolity są prawie całkowicie wydalane przez nerki. Po doustnym podaniu deksketoprofenu Cmax występuje po 30 min (zakres 15 do 60 min); pokarm zmniejsza Cmax i wydłuża Tmax, natomiast nie wpływa na AUC deksketoprofenu. Deksketoprofen w dużym stopniu wiąże z białkami osocza (99%). Główną drogą eliminacji deksketoprofenu jest sprzęganie z glukuronidami a następnie wydalanie przez nerki. T0,5 w fazie eliminacji od 1,65 h.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: zalecana dawka to 1 tabl. W razie potrzeby można zastosować dodatkowe dawki, zachowując odstęp pomiędzy dawkami co najmniej 8 h. Całkowita dawka dobowa nie powinna przekraczać 3 tabl. (225 mg tramadolu i 75 mg deksketoprofenu/dobę). Preparat wskazany wyłącznie do krótkotrwałego stosowania, a leczenie powinno być ściśle ograniczone do okresu, w którym występują objawy choroby i w każdym przypadku nie trwać dłużej niż 5 dni. W zależności od intensywności bólu i odpowiedzi pacjenta na leczenie powinno się rozważyć zamianę na jednoskładnikowy lek przeciwbólowy. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się rozpoczynanie leczenia od 1 tabl.; w razie potrzeby można zastosować dodatkowe dawki, zachowując odstęp pomiędzy dawkami co najmniej 8 h i nie przekraczać całkowitej dawki dobowej 2 tabl. (150 mg tramadolu i 50 mg deksketoprofenu/dobę); dawkę można zwiększyć do maksymalnie 3 tabl. na dobę, wyłącznie wtedy, gdy lek jest dobrze tolerowany. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania u pacjentów w wieku >75 lat - stosować ostrożnie. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozpoczynać leczenie od mniejszej liczby dawek (całkowita dawka dobowa to 2 tabl.); należy uważnie monitorować pacjentów. Nie stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CCr 60-89 ml/min) początkowa całkowita dawka dobowa powinna być zmniejszona do 2 tabl. Nie stosować u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CCr ≤59 ml/min). Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku u dzieci i młodzieży - nie stosować. Sposób podania. Tabletki połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu (np. szklanką wody). Pokarm opóźnia wchłanianie leku, dlatego w celu wywołania szybszego efektu, zaleca się podawanie tabletki co najmniej 30 min przed posiłkiem. Linia podziału na tabletce ułatwia tylko jej rozkruszenie, w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział na równe dawki.

Wskazania

Objawowe, krótkotrwałe leczenie bólu ostrego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u dorosłych pacjentów, u których ból wymaga zastosowania połączenia tramadolu i deksketoprofenu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciąża i okres karmienia piersią. Ponadto należy wziąć pod uwagę przeciwwskazania do stosowania każdej z substancji czynnych. Tramadol. Nadwrażliwość na tramadol. Ciężka depresja oddechowa. Ostre zatrucie alkoholem, lekami nasennymi, lekami przeciwbólowymi, opioidami lub lekami psychotropowymi. Stosowanie inhibitorów MAO oraz okres 14 dni po ich odstawieniu. Padaczka niekontrolowana lekami. Deksketoprofen. Nadwrażliwości na deksketoprofen lub inne leki z grupy NLPZ. Występujące w przeszłości reakcje nadwrażliwości (np. astma, skurcz oskrzeli, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, polipy nosa lub nieżyt nosa) po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ. Astma oskrzelowa (nawet jeśli nie jest wywołana przez leki). Reakcje fotoalergiczne lub fototoksyczne występujące podczas stosowania ketoprofenu lub fibratów. Czynna choroba wrzodowa żołądka lub krwawienie, lub ich podejrzenie, jak również wywiad wskazujący na krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacje. Krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacje, związane z wcześniejszym leczeniem NLPZ. Przewlekła niestrawność. Czynne krwawienie lub zaburzenia przebiegające z krwawieniami. Skaza krwotoczna i inne zaburzenia krzepnięcia krwi. Choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Ciężka niewydolność serca. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (C w skali Child–Pugh). Umiarkowana lub ciężka niewydolność nerek (CCr ≤59 ml/min). Ciężkie odwodnienie (z powodu wymiotów, biegunki lub przyjmowania niedostatecznej ilości płynów).

Środki ostrożności

Tramadol. Ze względu na tramadol należy zachować ostrożność u pacjentów: wrażliwych na opioidy; po urazach głowy, w szoku, z zaburzeniami świadomości o niewyjaśnionej etiologii; ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym; z zaburzeniami oddechowymi, zaburzeniami czynności ośrodka oddechowego lub gdy podawane są jednocześnie leki hamujące czynność ośrodkowego układu nerwowego, lub gdy została znacznie przekroczona zalecana dawka (ryzyko depresji oddechowej). U pacjentów z padaczką kontrolowaną lekami lub u pacjentów podatnych na wystąpienie drgawek, w tym leczonych preparatami obniżającymi próg drgawkowy lek stosować jedynie, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Podczas długotrwałego stosowania może rozwinąć się tolerancja, uzależnienie psychiczne i fizyczne. U pacjentów uzależnionych, z tendencją do nadużywania leków lub występowania przyzwyczajeń, leczenie tramadolem powinno być krótkotrwałe i pod ścisłym nadzorem lekarza. Deksketoprofen. Ze względu na deksketoprofen, przed rozpoczęciem leczenia należy zebrać wywiad dotyczący zapalenia przełyku, zapalenia błony śluzowej żołądka i (lub) choroby wrzodowej żołądka, aby upewnić się, że zostały całkowicie wyleczone. Pacjentów z objawami dotyczącymi żołądka i jelit lub zaburzeniami żołądka i jelit w wywiadzie należy kontrolować pod kątem zaburzeń żołądkowo-jelitowych, szczególnie krwawienia z przewodu pokarmowego. Ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego zwiększa się w przypadku stosowania dużych dawek NLPZ, u osób w podeszłym wieku, u osób z chorobą wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy w wywiadzie oraz u pacjentów przyjmujących jednocześnie inne leki, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej żołądka i (lub) dwunastnicy lub krwawienia (takie jak: doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny - SSRI lub leki przeciwpłytkowe, w tym kwas acetylosalicylowy w małej dawce) - w tych grupach pacjentów niezbędny jest ścisły nadzór lekarski i zachowanie szczególnej ostrożności, należy rozważyć leczenie skojarzone z lekami ochronnymi (np. mizoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej). Jednoczesne stosowanie deksketoprofenu z innymi lekami z grupy NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami COX-2 nie jest zalecane, z uwagi na zwiększone ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Przyjmowanie deksketoprofenu w najmniejszej dawce skutecznej i przez najkrótszy czas konieczny do złagodzenia objawów zmniejsza ryzyko działań niepożądanych. Ostrożnie stosować u pacjentów: w podeszłym wieku (zwiększone ryzyko działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego, nerek, wątroby i układu krążenia); z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego lub chorobą Leśniowskiego-Crohna w wywiadzie (ryzyko zaostrzenia tych chorób); z astmą w wywiadzie, przewlekłym nieżytem nosa, przewlekłym zapaleniem zatok i (lub) polipami nosa (ryzyko wystąpienia skurczu oskrzeli); z zaburzeniami krwiotworzenia, układowym toczniem rumieniowatym (SLE) i mieszaną chorobą tkanki łącznej (ryzyko rozwoju jałowego zapalenia opon mózgowych); z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu porfiryn - ostra porfiria przerywana (ryzyko ataku choroby); z zaburzeniami hemostazy (ryzyko krwawienia), nie zaleca się stosowania deksketoprofenu u pacjentów otrzymujących inne leki, które wpływają na hemostazę (takie jak warfaryna i inne pochodne kumaryny lub heparyny); z zaburzeniami czynności wątroby; z zaburzoną czynnością nerek, z nadciśnieniem tętniczym, z łagodną do umiarkowanej zastoinową niewydolnością sera (ryzyko zatrzymania płynów i obrzęków); u osób jednoczenie stosujących leki moczopędne, u osób odwodnionych oraz u pacjentów zagrożonych hipowolemią, w tym z nadmierną utratą płynu pozakomórkowego o różnej etiologii, np.: w fazie pooperacyjnej po dużych zabiegach chirurgicznych (zwiększone ryzyko nefrotoksyczności). Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku pacjentów z chorobami serca w wywiadzie, w szczególności u tych, u których wcześniej stwierdzono niewydolność serca, gdyż występuje u nich podwyższone ryzyko nasilenia objawów niewydolności serca. Przyjmowanie niektórych NLPZ, szczególnie w dużych dawkach przez długi okres czasu może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zdarzeń zakrzepowych tętnic (np. zawał serca lub udar). Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych lub chorobą naczyń mózgu powinni być leczeni deksketoprofenem bardzo ostrożnie. Należy zachować ostrożność przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu). Należy przerwać stosowanie deksketoprofenu, w przypadku wystąpienia nieprawidłowych wyników badań czynnościowych wątroby; w razie wystąpienia krwotoku z przewodu pokarmowego czy owrzodzenia; a także po wystąpieniu pierwszych objawów nadwrażliwości, takich jak: wysypka skórna, zmiany na błonach śluzowych. W wyjątkowych przypadkach, ospa wietrzna może być przyczyną powikłań prowadzących do ciężkich infekcji skóry i tkanek miękkich; nie można wykluczyć wpływu leków z grupy NLPZ na pogorszenie przebiegu tych infekcji, dlatego zaleca się unikanie stosowania deksketoprofenu w przypadku ospy wietrznej. Lek może maskować objawy istniejącego zakażenia.

Niepożądane działanie

Lek złożony (tramadol/deksketoprofen). Często: zawroty głowy, nudności, wymioty. Niezbyt często: trombocytoza, obrzęk gardła, hipokaliemia, zaburzenia psychotyczne, ból głowy, senność, obrzęki w okolicy oczu, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, tachykardia, przełom nadciśnieniowy, niedociśnienie, uczucie rozdęcia brzucha, zaparcia, niestrawność, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (w tym nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych i zwiększenie stężenia GGT), obrzęk twarzy, nasilona potliwość, pokrzywka, krwiomocz, astenia, dreszcze, uczucie dyskomfortu, samopoczucie odbiegające od normalnego, podwyższone ciśnienie krwi, zwiększenie aktywności ALP, zwiększenie aktywności LDH. Mogą wystąpić działania niepożądane charakterystyczne dla każdej z substancji czynnych leku złożonego. Tramadol. Bardzo często: zawroty głowy, nudności. Często: ból głowy, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, wymioty, nasilona potliwość, zmęczenie. Niezbyt często: tachykardia, kołatanie serca, zapaść, niedociśnienie ortostatyczne, depresja oddechowa, uczucie rozdęcia brzucha, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, biegunka, odruchy wymiotne, świąd, wysypka, pokrzywka. Rzadko: nadwrażliwość (np. duszność, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia apetytu, niepokój, zaburzenia poznawcze, stan splątania, przyzwyczajenie, halucynacje, zmieniony nastrój, koszmary senne, zaburzenia snu, zaburzenia koordynacji, padaczka, mimowolne skurcze mięśni, parestezje, zaburzenia czucia, omdlenia, drżenie, nieostre widzenie, zwężenie źrenic, bradykardia, duszność, osłabienie, trudności w oddawaniu moczu, zaburzenia oddawania moczu, zatrzymanie moczu, podwyższone ciśnienie krwi. Rzadko/bardzo rzadko: zespół odstawienia leku (pobudzenie, niepokój, nerwowość, bezsenność, hiperkineza, drżenie i zaburzenia przewodu pokarmowego; rzadziej napady paniki, ciężkie lęki, omamy, parestezje, szumy uszne, nietypowe objawy ze strony OUN takie, jak splątanie, urojenia, depersonalizacja, odrealnienie, paranoja). Bardzo rzadko: zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (w tym nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych i zwiększenie stężenia GGT). Częstość nieznana: hipoglikemia, zaburzenia mowy, rozszerzenie źrenic. Notowano także nasilenie objawów astmy, choć związek przyczynowo-skutkowy ze stosowaniem tramadolu nie został ustalony. Mogą wystąpić drgawki padaczkowe, głównie po podaniu dużych dawek tramadolu lub po jednoczesnym stosowaniu leków, które mogą obniżać próg drgawkowy lub same wywoływać drgawki mózgowe. Deksketoprofen. Często: ból brzucha, biegunka, niestrawność, nudności, wymioty. Niezbyt często: niepokój, bezsenność, zawroty głowy, ból głowy, senność, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, wzdęcia, nieżyt żołądka, podrażnienie przewodu pokarmowego, wysypka, astenia, dreszcze, zmęczenie, złe samopoczucie, ból. Rzadko: obrzęk gardła, zmniejszony apetyt, parestezje, omdlenia, zwolnienie częstości oddechów, krwawienie z wrzodu trawiennego, perforacja wrzodu trawiennego, choroba wrzodowa, zapalenie wątroby, miąższowe (wątrobowokomórkowe) uszkodzenie wątroby, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (w tym nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych i zwiększenie stężenia GGT), zwiększona potliwość, trądzik, pokrzywka, osłabienie, wielomocz, niewydolność nerek ostra, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia gruczołu krokowego, obrzęki obwodowe, podwyższone ciśnienie krwi. Bardzo rzadko: neutropenia, małopłytkowość, nadwrażliwość (np. duszność, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, obrzęk naczynioruchowy), reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), nieostre widzenie, szumy uszne, tachykardia, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, duszność, zapalenie trzustki, obrzęk twarzy, nadwrażliwość na światło, świąd, zespół Stevens-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie nerek, zespół nerczycowy. Tak jak w przypadku innych NLPZ mogą wystąpić następujące działania niepożądane: jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (głównie u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym lub mieszaną chorobą tkanki łącznej) oraz reakcje hematologiczne (plamica, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna, rzadko agranulocytoza i hipoplazja szpiku. Z badań klinicznych i danych epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie niektórych NLPZ (szczególnie długotrwałe w dużych dawkach) jest związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zdarzeń zakrzepowych tętnic (np. zawał serca lub udar). Po zastosowaniu leków z grupy NLPZ obserwowano obrzęki, nadciśnienie krwi i niewydolność serca.

Ciąża i laktacja

Lek jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią. Tak jak w przypadku innych leków z grupy NLPZ, stosowanie deksketoprofenu może zaburzać płodność kobiet i nie jest zalecane u kobiet planujących ciążę. Należy rozważyć odstawienie deksketoprofenu u kobiet, które mają problemy z zajściem w ciążę lub które są poddawane badaniom z powodu niepłodności.

Uwagi

Lek (w związku z możliwością wystąpienia zawrotów głowy lub senności) może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (dotyczy to szczególnie przypadków jednoczesnego stosowania z alkoholem lub innymi substancjami psychotropowymi).

Interakcje

Tramadol. Przeciwwskazane jest stosowanie tramadolu z inhibitorami MAO (ryzyko wystąpienia zagrażających życiu zaburzeń czynności OUN, układu oddechowego i sercowo-naczyniowego); leczenie tramadolem można rozpocząć nie wcześniej niż po 2 tyg. od odstawienia inhibitorów MAO. Nie stosować z opioidowymi lekami o działaniu agonistyczno-antagonistycznym, takimi jak buprenorfina, nalbufina, pentazocyna (osłabienie działania przeciwbólowego tramadolu poprzez kompetycyjne blokowanie receptorów). Nie zaleca się stosowania z pochodnymi kumaryny, np. warfaryną, ze względu na ryzyko zwiększenia wartości wskaźnika INR z dużymi krwawieniami i wybroczynami u niektórych pacjentów; w przypadku konieczności jednoczesnego stosowania zachować szczególne środki ostrożności. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas równoczesnego stosowania z: lekami obniżającymi próg drgawkowy, takimi jak bupropion, mirtazapina, tetrahydrokanabinol, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny - SSRI, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny - SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne - TLPD, neuroleptyki (zwiększenie ryzyka wystąpienia drgawek); lekami serotoninergicznymi, takimi jak SSRI, SNRI, TLPD, mirtazapina (ryzyko serotoninowej toksyczności); innymi lekami działającymi hamująco na OUN lub alkoholem (nasilenie depresji OUN); ondansetronem (zwiększenie zapotrzebowania na tramadol u pacjentów z bólami pooperacyjnymi); lekami hamującymi CYP3A4, takimi jak ketokonazol, erytromycyna (hamowanie metabolizmu tramadolu, prawdopodobnie również metabolizmu aktywnego metabolitu, znaczenie kliniczne tej interakcji nie zostało zbadane); karbamazepiną i innymi induktorami enzymów (ryzyko zmniejszonej skuteczności i krótszy okres działania z powodu zmniejszonego stężenia tramadolu we krwi). Jednoczesne lub wcześniejsze podanie cymetydyny (inhibitora enzymatycznego) nie powoduje klinicznie istotnych interakcji z tramadolem. Deksketoprofen. Stosowanie deksketoprofenu z: innymi NLPZ (w tym salicylanami w dawkach przeciwzapalnych, tj. ≥3 g/dobę oraz inhibitorami COX-2), kortykosteroidami - ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza dotyczących przewodu pokarmowego (owrzodzenie, krwawienie); lekami przeciwzakrzepowymi (pochodne kumaryny) - nasilenie działania leków przeciwzakrzepowych z ryzykiem krwawienia (jeżeli nie można uniknąć zastosowania takiego połączenia leków, należy prowadzić staranną obserwację kliniczną i monitorowanie wskaźników badań laboratoryjnych); heparynami - ryzyko krwotoku (jeżeli nie można uniknąć stosowania takiego połączenia, należy prowadzić staranną obserwację kliniczną i monitorowanie wskaźników badań laboratoryjnych); solami litu - zmniejszone wydalanie litu przez nerki, nasilenie jego toksyczności (zaleca się kontrolę stężenia litu we krwi na początku, podczas modyfikacji i przerwania leczenia deksketoprofenem); metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień - zmniejszone wydalanie metotreksatu, nasilenie jego mielotokyczności; pochodne hydantoiny (w tym fenytoina) i sulfonamidy - nasilenie toksyczności tych substancji. Nie zaleca się stosowania deksketoprofenu z ww. lekami. Zachować ostrożność stosując deksketoprofen z następującymi lekami: leki moczopędne, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II - osłabienie działania leków moczopędnych i hipotensyjnych, ponadto zwiększa się ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów odwodnionych lub w podeszłym wieku (pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, należy monitorować czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a następnie okresowo); leki moczopędne oszczędzające potas - ryzyko hiperkaliemii (należy kontrolować stężenia potasu we krwi); aminoglikozydy - ryzyko pogorszenia czynności nerek; metotreksat stosowany w dawkach<15 mg/tydzień - nasilenie toksyczności metotreksatu (konieczna jest cotygodniowa kontrola wskaźników morfologii krwi podczas pierwszych tygodni stosowania skojarzonego, należy zachować szczególną ostrożność w przypadku zaburzeń czynności nerek nawet jeśli są łagodne oraz u pacjentów w podeszłym wieku); pentoksyfilina - ryzyko krwawienia (należy prowadzić dokładną obserwację kliniczną i częściej kontrolować czas krwawienia); zydowudyna - ryzyko zwiększenia toksycznego działania na układ czerwonokrwinkowy i ciężkiej niedokrwistości (należy kontrolować wskaźniki morfologii krwi i liczbę retikulocytów w okresie 1-2 tyg. od rozpoczęcia leczenia NLPZ); pochodne sulfonylomocznika - nasilenie działania hipoglikemizującego pochodnych sulfonylomocznika przez wypieranie ich z połączeń z białkami osocza. Ponadto, należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia poniższych interakcji: leki β-adrenolityczne - osłabienie działania hipotensyjnego w wyniku hamowania syntezy prostaglandyn; cyklosporyna i takrolimus - nasilenie nefrotoksyczność tych leków (należy kontrolować czynność nerek podczas leczenia skojarzonego); leki trombolityczne - ryzyko krwawienia; leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRIs) - ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego; glikozydy nasercowe - zwiększone stężenie glikozydów; antybiotyki chinolonowe - ryzyko drgawek; mifepryston - osłabiona skuteczność mifeprystonu (nie należy stosować NLPZ przez 8 do 12 dni od podania mifeprystonu; ograniczone dane sugerują, że jednoczesne podanie leków z grupy NLPZ z prostaglandynami w tym samym dniu, nie powoduje osłabienia działania mifeprystonu lub prostaglandyn wpływających na dojrzewanie szyjki macicy lub kurczliwość macicy i nie zmniejsza skuteczności przerywania ciąży); deferazyroks - ryzyko toksycznego wpływu na układ pokarmowy (stosowanie deferazyroksu z deksketoprofenem wymaga monitorowania klinicznego pacjentów); pemetreksed - osłabiona eliminacja pemetreksedu (należy zachować ostrożność w czasie stosowania większych dawek NLPZ; pacjentom z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek, tj. CCr 45-79 ml/min, nie należy podawać NLPZ na 2 dni przed, w trakcie i przez 2 dni po podaniu pemetreksedu); tenofowir - zwiększone stężenie azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi (należy kontrolować czynność nerek). Probenecyd zwiększa stężenie deksketoprofenu - interakcja ta może być spowodowana hamującym wpływem probenecydu na wydalanie cewkowe w nerce oraz sprzęganie z glukuronianami (wymagana jest modyfikacja dawki deksketoprofenu).

Preparat zawiera substancje Tramadol hydrochloride, Dexketoprofen.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera: 75 mg chlorowodorku tramadolu i 25 mg deksketoprofenu.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 100 mg chlorowodorku tramadolu. Lek zawiera laktozę.

1 kaps. zawiera 50 mg chlorowodorku tramadolu. 1 ml kropli (40 kropli lub 8 aplikacji z dozownika) zawiera 100 mg chlorowodorku tramadolu; krople zawierają sacharozę, etanol, glikol propylenowy i potas.

1 tabl. powl. zawiera 37,5 mg chlorowodorku tramadolu i 325 mg paracetamolu.

1 tabl. powl. zawiera 37,5 mg chlorowodorku tramadolu i 325 mg paracetamolu. 1 tabl. powl. forte zawiera 75 mg chlorowodorku tramadolu i 650 mg paracetamolu; tabl. powl. forte zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 37,5 mg chlorowodorku tramadolu oraz 325 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 37,5 mg (75 mg) chlorowodorku tramadolu i 325 mg (650 mg) paracetamolu.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 100 mg, 200 mg lub 300 mg chlorowodorku tramadolu.

1 tabl. powl. zawiera 37,5 mg chlorowodorku tramadolu i 325 mg paracetamolu.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg chlorowodorku tramadolu i 650 mg paracetamolu. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.