Sildenafil Sandoz

1 tabl. powl. zawiera 100 mg syldenafilu w postaci cytrynianu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Sildenafil Sandoz 4 szt., tabl. 23,10zł 2017-10-31

Działanie

Syldenafil jest silnym selektywnym inhibitorem swoistej dla cGMP fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), która jest odpowiedzialna za rozkład cGMP w ciałach jamistych. Wywołuje erekcję poprzez swoje działanie obwodowe. Nie wykazuje bezpośredniego działania zwiotczającego na izolowane ludzkie ciała jamiste, natomiast znacznie nasila rozkurczający wpływ tlenku azotu na tę tkankę. W czasie pobudzenia seksualnego, gdy dochodzi do aktywacji przemian metabolicznych, w których biorą udział tlenek azotu i cGMP, zahamowanie aktywności PDE5 przez syldenafil powoduje wzrost stężenia cGMP w ciałach jamistych. Pobudzenie seksualne jest niezbędne, aby syldenafil mógł wywierać zamierzone korzystne działanie farmakologiczne. Syldenafil powoduje niewielkie i przejściowe obniżenie ciśnienia krwi, w większości przypadków bez istotnego znaczenia klinicznego. Szybko się wchłania. Po podaniu doustnym na czczo, Cmax w surowicy występują po 30-120 min. Stosowanie syldenafilu podczas posiłku zmniejsza szybkość jego absorpcji. Syldenafil i jego główny krążący N-demetylo metabolit wiążą się z białkami osocza w około 96%. Stopień wiązania z białkami nie zależy od całkowitych stężeń leku. Syldenafil jest metabolizowany przede wszystkim przez układ enzymów mikrosomalnych wątroby cytochromu P450, w tym przez jego izoenzym CYP3A4 i w mniejszym stopniu przez CYP2C9. Główny metabolit syldenafilu powstaje w wyniku jego N-demetylacji. T0,5 wynosi 3-5 h. Po podaniu doustnym wydalany jest w postaci metabolitów, głównie z kałem oraz w mniejszym stopniu z moczem.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 50 mg w zależności od potrzeb ok. 1 h przed planowaną aktywnością seksualną. W zależności od skuteczności i tolerancji leku, dawkę można zwiększyć do 100 mg lub zmniejszyć do dawki 25 mg. Maksymalna zalecana dawka wynosi 100 mg. Nie zaleca się stosowania leku częściej niż raz na dobę. Jeżeli lek jest przyjmowany podczas posiłku, początek działania może być opóźniony w porównaniu do przyjęcia leku na czczo. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min) oraz u pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności zmiany dawkowania. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) lub z nietolerancją wątroby należy rozważyć zastosowanie dawki 25 mg, a w zależności od skuteczności i tolerancji leku, dawkę można zwiększyć do 50 mg, maksymalnie do 100 mg. U pacjentów stosujących jednocześnie inhibitory izoenzymu CYP3A4 (z wyjątkiem rytonawiru) lub leki α-adrenolityczne zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 25 mg.

Wskazania

Leczenie mężczyzn z zaburzeniami wzwodu, które polegają na braku możliwości uzyskania lub utrzymania erekcji prącia wystarczającej do odbycia stosunku seksualnego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na syldenafil lub inne składniki preparatu. Jednoczesne stosowanie z lekami uwalniającymi tlenek azotu (tj. azotan amylu) lub azotanami. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Niedociśnienie tętnicze (<90/50 mmHg). Niedawno przebyty udar mózgu lub zawał mięśnia sercowego. Stwierdzone dziedziczne zaburzenia degeneracyjne siatkówki tj. retinopatia barwnikowa. Nie stosować u mężczyzn u których aktywność seksualna jest niewskazana (pacjenci z ciężkimi schorzeniami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak niestabilna dławica piersiowa lub ciężka niewydolność serca) oraz mężczyzn którzy stracili wzrok w jednym oku w wyniku nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego niezależnie od tego czy miała to związek z wcześniejszą ekspozycją na inhibitor PDE5.

Środki ostrożności

Preparatu nie stosować u kobiet i osób poniżej 18 lat. Przed przepisaniem preparatu należy ocenić czy pacjent może być podatny na działanie rozszerzające naczynia, szczególnie w czasie aktywności seksualnej (zwiększoną wrażliwość wykazują pacjenci z lewokomorowym zaburzeniem odpływu krwi np. zwężeniem ujścia aorty czy kardiomiopatią przerostową oraz z rzadkim zespołem atrofii wielonarządowej charakteryzującym się ciężkim zaburzeniem kontroli ciśnienia tętniczego krwi przez autonomiczny układ nerwowy). Stosować ostrożnie u pacjentów z anatomicznymi deformacjami prącia (tj. zakrzywienie, zwłóknienie ciał jamistych lub choroba Peyroniego) oraz ze schorzeniami predysponującymi do wystąpienia priapizmu (np. niedokrwistość sierpowata, szpiczak mnogi lub białaczka). Nie zbadano bezpieczeństwa i skuteczności jednoczesnego stosowania syldenafilu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu zaburzeń erekcji; nie zaleca się terapii skojarzonej. Preparat należy odstawić w przypadku wystąpienia nagłych zaburzeń widzenia. Nie zaleca się skojarzonego stosowania syldenafilu i rytonawiru. Zachować ostrożność przy podawaniu syldenafilu pacjentom przyjmującym leki α-adrenolityczne, ze względu na ryzyko wystąpienia niedociśnienia, które występuje najczęściej w ciągu 4 h od podania syldenafilu. Syldenafil stosować jedynie po dokładnym rozważeniu możliwych korzyści i zagrożeń u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub czynną chorobą wrzodową.

Niepożądane działanie

Bardzo często: ból głowy. Często: zawroty głowy; zaburzenia widzenia, zaburzenia widzenia barwnego; uderzenia gorąca; przekrwienie błony śluzowej nosa; niestrawność. Niezbyt często: senność, niedoczulica; zaburzenia spojówek, zaburzenia oka, zaburzenia wydzielania łez, inne zaburzenia oka; zaburzenia równowagi, szumy uszne; kołatanie serca, tachykardia; wymioty, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej; wysypka skórna; ból mięśni; ból w klatce piersiowej, uczucie zmęczenia; przyspieszona czynność serca. Rzadko: reakcje nadwrażliwości; udar naczyniowy mózgu, omdlenie, głuchota, zawał mięśnia sercowego, migotanie przedsionków; krwawienie z nosa. Częstość nieznana: przemijający napad niedokrwienny, napady drgawek, nawracające napady drgawek; nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, zamknięcie naczyń siatkówki, ubytki pola widzenia; komorowe zaburzenia rytmu serca, niestabilna dławica piersiowa, nagły zgon sercowy; priapizm, przedłużony wzwód.

Ciąża i laktacja

Lek nie jest wskazany do stosowania u kobiet.

Uwagi

Przed zastosowaniem preparatu należy przeprowadzić badanie podmiotowe i przedmiotowe oraz ocenić stan układu sercowo-naczyniowego pacjenta. Ze względu na ryzyko wystąpienia zawrotów głowy i zaburzeń widzenia, pacjenci powinni poznać swoją reakcję na lek zanim przystąpią do prowadzenia samochodu bądź obsługi urządzeń mechanicznych.

Interakcje

Inhibitory izoenzymów CYP3A4 (np. ketokonazol, erytromycyna, cymetydyna) i CYP2C9 mogą zmniejszać klirens syldenafilu; należy rozważyć zastosowanie dawki początkowej 25 mg. Jednoczesne zastosowanie rytonawiru z syldenafilem, powodowało zwiększenie Cmax syldenafilu i wzrost jego AUC w surowicy. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania syldenafilu i rytonawiru, jeśli jednak nastąpi równoczesne podanie leków, maksymalna dawka syldenafilu nie powinna przekroczyć 25 mg w ciągu 48 h. Jednoczesne zastosowanie sakwinawiru z syldenafilem, powodowało zwiększenie Cmax syldenafilu i wzrost jego AUC. Podanie syldenafilu jednocześnie z erytromycyną, powodowało zwiększenie AUC syldenafilu. Zastosowanie cymetydyny równocześnie z syldenafilem powodowało zwiększenie jego stężenia w surowicy. Sok grejpfrutowy będący słabym inhibitorem CYP3A4 w ścianie jelit, może powodować niewielkie zwiększenie stężenia syldenafilu w surowicy. Nikorandyl, ze względu na zawartość azotanu może powodować poważne interakcje z syldenafilem. Syldenafil nasila hipotensyjne działanie azotanów. Jednoczesne stosowanie syldenafilu i leków uwalniających tlenek azotu lub azotanów w jakiejkolwiek postaci jest przeciwwskazane. Jednoczesne podawanie syldenafilu pacjentom przyjmującym leki α-adrenolityczne może prowadzić do objawowego niedociśnienia u nielicznych, podatnych pacjentów. Jednorazowe dawki leków zobojętniających kwas solny nie wpływały na biodostępność syldenafilu. Nie wykazano istotnych interakcji podczas stosowania syldenafilu w dawce 50 mg jednocześnie z tolbutamidem (250 mg) i warfaryną (40 mg). Syldenafil w dawce 50 mg nie nasilał wydłużenia czasu krwawienia po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego (150 mg) oraz nie nasilał obniżającego ciśnienie krwi działania alkoholu. Nie wykazano wpływu na farmakokinetykę syldenafilu następujących leków: inhibitorów CYP2C9 i CYP2D6, tiazydowych leków moczopędnych i leków pokrewnych, diuretyków pętlowych i oszczędzających potas, inhibitorów konwertazy angiotensyny, antagonistów kanału wapniowego, leków β-adrenolitycznych czy indukujących enzymy układu CYP450.

Preparat zawiera substancję Sildenafil.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 100 mg syldenafilu w postaci cytrynianu.

1 tabl. powl. zawiera 20 mg syldenafilu (w postaci cystrynianu). Tabl. zawierają laktozę. Po rekonstytucji, każdy ml zawiesiny doustnej zawiera 10 mg syldenafilu (w postaci cytrynianiu). Preparat zawiera sorbitol.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg syldenafilu w postaci cytrynianu.

1 tabl. powl. zawiera 25 mg, 50 mg lub 100 mg syldenafilu w postaci cytrynianu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 100 mg syldenafilu w postaci cytrynianu.

1 tabl. do rozgryzania i żucia zawiera 100 mg syldenafilu w postaci cytrynianu. Preparat zawiera aspartam i laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 100 mg syldenafilu w postaci cytrynianu.

1 tabl. do rozgryzania i żucia zawiera 50 mg lub 100 mg syldenafilu w postaci cytrynianu; tabletki do rozgryzania i żucia zawierają aspartam oraz laktozę. 1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg syldenafilu w postaci cytrynianu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg syldenafilu w postaci cytrynianu. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

Opakowanie zawiera 21 tabl. o składzie: 0,15 mg dezogestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. biała zawiera 2 mg walerianianu estradiolu; 1 tabl. niebieska zawiera 2 mg walerianianu estradiolu i 10 mg octanu medroksyprogesteronu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 680 mg cytrynianu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg lub 2 mg winianu tolterodyny. 1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 4 mg winianu tolterodyny; kaps. zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 3 mg drospirenonu oraz 0,02 mg lub 0,03 mg etynyloestradiolu; preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 2 mg dienogestu i 0,03 mg etynyloestradiolu. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu! Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu!

Prawie połowa Polek (45%) uważa, że wystąpienie dolegliwości nietrzymania moczu (NTM) powodowałoby u nich konieczność rezygnacji z prowadzenia aktywnego trybu życia – ...

więcej

5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu 5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu

Nietrzymanie moczu to schorzenie, które występuje coraz częściej. Borykają się z nim ludzie starsi i młodsi, kobiety i mężczyźni. Czy z nietrzymaniem ...

więcej

Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza? Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza?

Zapalenia pęcherza możemy nabawić się przez cały rok, jednak sezon jesienno-zimowy sprzyja temu szczególnie. Częste przeziębienia, wychłodzenie i osłabienie organizmu to czynniki ...

więcej

Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne

Wbrew obiegowym opiniom, nietrzymanie moczu – niezależnie od jego rodzaju i przyczyny – można skutecznie leczyć. Niestety wiele osób uważa ten problem ...

więcej

Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków

Nietrzymanie moczu to przewlekła choroba, która dotyka wiele osób, choć tylko niewielka część chorych otwarcie mówi o tej dolegliwości. W zależności od ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.